PUBLIKACJE

Istotne dla biznesu i praktyki zmiany w prawie, orzecznictwo sądów, interpretacje podatkowe, zagadnienia i analizy prawne. Tu znajdziesz informacje z dziedziny podatków, prawa spółek, nieruchomości, prawa pracy. Zachęcamy do lektury. Możliwość pobrania i wydruku informacji.

PUBLIKACJE

Istotne dla biznesu i praktyki zmiany w prawie, orzecznictwo sądów, interpretacje podatkowe, zagadnienia i analizy prawne. Tu znajdziesz informacje z dziedziny podatków, prawa spółek, nieruchomości, prawa pracy. Zachęcamy do lektury. Możliwość pobrania i wydruku informacji.

powrót do karty głównej PUBLIKACJI

06.2016 WYDARZENIA W PRAWIE NIERUCHOMOŚCI

05.2016 WYDARZENIA W PRAWIE NIERUCHOMOŚCI

04.2016 WYDARZENIA W PRAWIE NIERUCHOMOŚCI

03.2016 WYDARZENIA W PRAWIE NIERUCHOMOŚCI

02.2016 WYDARZENIA W PRAWIE NIERUCHOMOŚCI

01.2016 WYDARZENIA W PRAWIE NIERUCHOMOŚCI

12.2015 WYDARZENIA W PRAWIE NIERUCHOMOŚCI

11.2015 WYDARZENIA W PRAWIE NIERUCHOMOŚCI

10.2015 WYDARZENIA W PRAWIE NIERUCHOMOŚCI

09.2015 WYDARZENIA W PRAWIE NIERUCHOMOŚCI

08.2015 WYDARZENIA W PRAWIE NIERUCHOMOŚCI

07.2015 WYDARZENIA W PRAWIE NIERUCHOMOŚCI

06.2015 WYDARZENIA W PRAWIE NIERUCHOMOŚCI

05.2015 WYDARZENIA W PRAWIE NIERUCHOMOŚCI

04.2015 WYDARZENIA W PRAWIE NIERUCHOMOŚCI

03.2015 WYDARZENIA W PRAWIE NIERUCHOMOŚCI

02.2015 WYDARZENIA W PRAWIE NIERUCHOMOŚCI

01.2015 WYDARZENIA W PRAWIE NIERUCHOMOŚCI

12.2014 WYDARZENIA W PRAWIE NIERUCHOMOŚCI

11.2014 WYDARZENIA W PRAWIE NIERUCHOMOŚCI

10.2014 WYDARZENIA W PRAWIE NIERUCHOMOŚCI

09.2014 WYDARZENIA W PRAWIE NIERUCHOMOŚCI

08.2014 WYDARZENIA W PRAWIE NIERUCHOMOŚCI

07.2014 WYDARZENIA W PRAWIE NIERUCHOMOŚCI

06.2014 WYDARZENIA W PRAWIE NIERUCHOMOŚCI

01.2014 WYDARZENIA W PRAWIE NIERUCHOMOŚCI

10.2013 WYDARZENIA W PRAWIE NIERUCHOMOŚCI

09.2013 WYDARZENIA W PRAWIE NIERUCHOMOŚCI

08.2013 WYDARZENIA W PRAWIE NIERUCHOMOŚCI

07.2013 WYDARZENIA W PRAWIE NIERUCHOMOŚCI

06.2013 WYDARZENIA W PRAWIE NIERUCHOMOŚCI

05.2013 WYDARZENIA W PRAWIE NIERUCHOMOŚCI

04.2013 WYDARZENIA W PRAWIE NIERUCHOMOŚCI

03.2013 WYDARZENIA W PRAWIE NIERUCHOMOŚCI

02.2013 WYDARZENIA W PRAWIE NIERUCHOMOŚCI

01.2013 WYDARZENIA W PRAWIE NIERUCHOMOŚCI

06.2016 WYDARZENIA W PRAWIE HANDLOWYM

05.2016 WYDARZENIA W PRAWIE HANDLOWYM

04.2016 WYDARZENIA W PRAWIE HANDLOWYM

03.2016 WYDARZENIA W PRAWIE NIERUCHOMOŚCI

02.2016 WYDARZENIA W PRAWIE HANDLOWYM

01.2016 WYDARZENIA W PRAWIE HANDLOWYM

12.2015 WYDARZENIA W PRAWIE HANDLOWYM

11.2015 WYDARZENIA W PRAWIE HANDLOWYM

10.2015 WYDARZENIA W PRAWIE HANDLOWYM

09.2015 WYDARZENIA W PRAWIE HANDLOWYM

08.2015 WYDARZENIA W PRAWIE HANDLOWYM

07.2015 WYDARZENIA W PRAWIE HANDLOWYM

06.2015 WYDARZENIA W PRAWIE HANDLOWYM

05.2015 WYDARZENIA W PRAWIE HANDLOWYM

04.2015 WYDARZENIA W PRAWIE HANDLOWYM

03.2015 WYDARZENIA W PRAWIE HANDLOWYM

02.2015 WYDARZENIA W PRAWIE HANDLOWYM

01.2015 WYDARZENIA W PRAWIE HANDLOWYM

12.2014 WYDARZENIA W PRAWIE HANDLOWYM

11.2014 WYDARZENIA W PRAWIE HANDLOWYM

10.2014 WYDARZENIA W PRAWIE HANDLOWYM

09.2014 WYDARZENIA W PRAWIE HANDLOWYM

08.2014 WYDARZENIA W PRAWIE HANDLOWYM

07.2014 WYDARZENIA W PRAWIE HANDLOWYM

06.2014 WYDARZENIA W PRAWIE HANDLOWYM

01.2014 WYDARZENIA W PRAWIE HANDLOWYM

10.2013 WYDARZENIA W PRAWIE HANDLOWYM

09.2013 WYDARZENIA W PRAWIE HANDLOWYM

06.2016 WYDARZENIA W PRAWIE PRACY

05.2016 WYDARZENIA W PRAWIE PRACY

04.2016 WYDARZENIA W PRAWIE PRACY

03.2016 WYDARZENIA W PRAWIE PRACY

02.2016 WYDARZENIA W PRAWIE PRACY

01.2016 WYDARZENIA W PRAWIE PRACY

12.2015 WYDARZENIA W PRAWIE PRACY

11.2015 WYDARZENIA W PRAWIE PRACY

10.2015 WYDARZENIA W PRAWIE PRACY

09.2015 WYDARZENIA W PRAWIE PRACY

08.2015 WYDARZENIA W PRAWIE PRACY

07.2015 WYDARZENIA W PRAWIE PRACY

06.2015 WYDARZENIA W PRAWIE PRACY

05.2015 WYDARZENIA W PRAWIE PRACY

04.2015 WYDARZENIA W PRAWIE PRACY

03.2015 WYDARZENIA W PRAWIE PRACY

02.2015 WYDARZENIA W PRAWIE PRACY

01.2015 WYDARZENIA W PRAWIE PRACY

12.2014 WYDARZENIA W PRAWIE PRACY

11.2014 WYDARZENIA W PRAWIE PRACY

10.2014 WYDARZENIA W PRAWIE PRACY

09.2014 WYDARZENIA W PRAWIE PRACY

08.2014 WYDARZENIA W PRAWIE PRACY

07.2014 WYDARZENIA W PRAWIE PRACY

06.2014 WYDARZENIA W PRAWIE PRACY

01.2014 WYDARZENIA W PRAWIE PRACY

09.2013 WYDARZENIA W PRAWIE PRACY

ORZECZNICTWO

 

1. Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 czerwca 2016 r., sygn. akt: II CSK 639/15.

 

W wyroku z dnia 15 czerwca 2016 r. Sąd Najwyższy, orzekł: „W odniesieniu do służebności przesyłu należy wyraźnie oddzielić dwie konstrukcje: służebności o treści odpowiadającej służebności przesyłu, która mogła zostać nabyta przez zasiedzenie przed dniem 3 sierpnia 2008 r., oraz służebności przesyłu. Obydwa prawa mają analogiczną treść oraz pełnią te same funkcje, nie oznacza to jednak, że można je utożsamiać. Odmienna jest przede wszystkim ich podstawa prawna - art. 145 i 292 k.c. oraz art. 3051-3054 k.c. Jeżeli zatem okres zasiedzenia wymagany do zasiedzenia służebności upłynął przed dniem 3 sierpnia 2008 r., to posiadacz nabywał służebność odpowiadającą treści służebności przesyłu.”

 

Źródło:  www.sn.pl

 

2. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 29 czerwca 2016 r., sygn. akt: III CZP 31/16.

 

W uchwale z dnia 29 czerwca 2016 r. Sąd Najwyższy orzekł: „Sąd nie jest związany żądaniem wnioskodawcy ustanowienia służebności drogi koniecznej na nieruchomości oddanej w użytkowanie wieczyste, jeżeli uczestnik postępowania wniósł o ustanowienie tej służebności na prawie użytkowania wieczystego.”

 

Źródło:  www.sn.pl

 

INTERPRETACJE INDYWIDUALNE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO

 

Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 30 czerwca 2016 r., IPPP3/4512-301/16-5/KP.

 

Organ podatkowy wydał interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego w odniesieniu do następującego stanu faktycznego:

Spółka B. Sp. z o.o. (dalej: „Wnioskodawca”) prowadzi działalność w branży deweloperskiej. W zakresie prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej mieści się m.in. realizacja projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków, przygotowanie terenu pod budowę oraz kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek.

 

W ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej Wnioskodawca zawarł z Miastem przedwstępną umowę zamiany nieruchomości gruntowych, na podstawie której Wnioskodawca zobowiązał się do przeniesienia na rzecz Miasta dwóch nieruchomości: niezabudowaną działkę o numerze ewidencyjnym 69/10 oraz działkę o numerze ewidencyjnym 69/11 - zabudowaną budowlą w postaci drogi asfaltowej.

 

Obie ww. nieruchomości znajdują się w granicach obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru U., zgodnie z Uchwałą Rady Miasta (dalej: MPZP). Obowiązujący w momencie zawarcia umowy zamiany, jak również obecnie, MPZP przewiduje jako podstawowe przeznaczenie dla rzeczonych nieruchomości (oznaczonych na rysunku planu symbolem Y., przy czym działka gruntu o nr ewid. 69/11 oznaczona została na rysunku planu symbolem 40.11 KDL - ulica lokalna) - tereny zieleni urządzonej - ogród zabaw dla dzieci.

 

Ww. działki Wnioskodawca nabył z prawem do odliczenia podatku VAT naliczonego w ramach czynności opodatkowanych VAT, na podstawie umowy sprzedaży zawartej w dniu 8 stycznia 2014 r. ze spółką prawa handlowego. Jednocześnie wskazać należy, że również w przypadku umowy zamiany, obie strony kontraktu pozostawać będą podatnikami podatku VAT.

 

Strony umowy zamiany zamierzają, w zakresie dotyczącym działki nr ewid. 69/11, na podstawie art. 43 ust. 10 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. nr 71 z późn. zm., dalej jako: „Ustawa o VAT”), zrezygnować ze zwolnienia z opodatkowania VAT przedmiotowej dostawy. W tym celu, przed dniem dokonania dostawy przedmiotowej nieruchomości Wnioskodawca oraz Miasto zamierzają złożyć zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budowli (tj. drogi lokalnej). Wnioskodawca wskazał również, że nie poniósł wydatków, tj. nie doszło do ulepszenia Drogi, którego wartość przekroczyłaby 30% jej wartości początkowej.

 

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

 

  1. Czy dostawa niezabudowanej działki gruntu o nr ewid. 69/10 (oznaczonej na rysunku planu symbolem Y.) - tereny zieleni urządzonej - ogród zabaw dla dzieci, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT według stawki 23%?
  2. Czy dostawa zabudowanej działki gruntu o nr ewid. 69/11 (oznaczonej na rysunku planu symbolem Y.) - ulica lokalna, podlega zwolnieniu z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, a jeśli tak, to czy strony umowy zamiany mogą zrezygnować z tego zwolnienia i opodatkować dostawę stawką podatku VAT 23%?

 

Zdaniem Wnioskodawcy, dostawa niezabudowanej działki gruntu o nr ewid. 69/10 (oznaczonej na rysunku planu symbolem Y.) - tereny zieleni urządzonej - ogród zabaw dla dzieci, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT według stawki 23%. Ponadto, w jego opinii, dostawa zabudowanej działki gruntu o nr ewid. 69/11 (oznaczonej na rysunku planu symbolem 40.11 KDL) - ulica lokalna - podlega zwolnieniu z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, jednak strony umowy zamiany mogą zrezygnować z tego zwolnienia i opodatkować dostawę według stawki VAT 23%.

 

W przedmiocie odpowiedzi na pierwsze pytanie Wnioskodawca poczynił następujące spostrzeżenia.

 

W pierwszej kolejności Wnioskodawca wskazał, iż transakcja będąca przedmiotem umowy zamiany, tj. zamiana nieruchomości z Miastem stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT z uwagi na fakt, iż jest to transakcja odpłatna (odpłatność jako świadczenie wzajemne może przybrać również postać rzeczową, tymczasem zamiana nieruchomości skutkuje przeniesieniem prawa do rozporządzania zamienianymi nieruchomościami jak właściciel), a strony tej transakcji mają status podatnika VAT (czynność zamiany nieruchomości Wnioskodawca dokonuje jako podatnik VAT - w ramach prowadzonej przez siebie działalności deweloperskiej).

 

W dalszej kolejności Wnioskodawca wyjaśnił, że w myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 Ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. A contrario, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega dostawa nieruchomości niezabudowanych przeznaczonych pod zabudowę. W świetle powyższego, sposób opodatkowania dostawy nieruchomości uzależniony jest od tego, czy nieruchomość będąca przedmiotem dostawy jest przeznaczona pod zabudowę, czy też nie.

 

Odnosząc powyższe spostrzeżenia na grunt analizowanego stanu faktycznego Wnioskodawca skonkludował, iż dla nieruchomości, którą docelowo zamierza on przenieść na rzecz Miasta (na podstawie umowy zamiany), obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, z treści którego wynika, że należąca do Wnioskodawcy działka gruntu przeznaczona jest pod zabudowę - w związku z powyższym dostawa przedmiotowej nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

 

Dla działki oznaczonej nr ewid. 69/10, zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, ustalono bowiem jako podstawowe przeznaczenie: tereny zieleni urządzonej - ogród zabaw dla dzieci. Zgodnie z warunkami zabudowy i zagospodarowania tego terenu, dopuszczono na nim m.in.: realizację ogrodu zabaw dla dzieci w zieleni urządzonej z elementami małej architektury i terenowymi urządzeniami sportowo-rekreacyjnymi, realizację ażurowych ogrodzeń trwałych, realizację oświetlenia, a dodatkowo dopuszczono umieszczenie urządzeń infrastruktury technicznej nie związanej z ciągiem pieszo-rowerowym. Stwierdzono również, iż teren stanowi działkę budowlaną.

 

W ocenie Wnioskodawcy, takie ujęcie przeznaczenia gruntu oraz warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, przesądza o tym, iż działka o nr ewid. 69/10 spełnia definicję terenu budowlanego określonego w art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, a tym samym jej dostawa nie może korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.

 

W przedmiocie odpowiedzi na drugie pytanie Wnioskodawca poczynił następujące spostrzeżenia.
   
Zdaniem Wnioskodawcy, do dostawy działki oznaczonej nr ewid. 69/11 zastosowanie znajdzie zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, jednakże strony transakcji mogą zrezygnować z tego zwolnienia i opodatkować dostawę stawką podatku VAT 23%.

 

Przedmiotowa działka jest w części zabudowana, tj. pokryta drogą o nawierzchni asfaltowej, która stanowi budowlę w rozumieniu ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 290 z późn. zm., dalej jako” Prawo budowlane”). W myśl bowiem przepisów ww. ustawy budowlami są m.in. obiekty liniowe (art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego). Te zaś definiuje art. 3 pkt 3a Prawa budowlanego, zgodnie z którym przez obiekt liniowy należy rozumieć obiekt budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności droga wraz ze zjazdami. Ww. budowla jest trwale związana z nieruchomością. W związku z powyższym, działkę nr 69/11 zabudowaną drogą asfaltową należy traktować dla celów podatku VAT jak nieruchomość zabudowaną.

 

W tym miejscu Wnioskodawca podkreślił, iż zgodnie z art. 29a ust. 8 Ustawy o VAT, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. W rezultacie, do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku VAT jak do dostawy budynków, budowli lub ich części trwale z tym gruntem związanych. Dlatego też w analizowanej sprawie kluczowe jest ustalenie skutków na gruncie VAT dostawy budowli drogi położonej na działce nr 69/11.

 

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, dostawa budynków, budowli lub ich części co do zasady korzysta ze zwolnienia od podatku VAT, z wyjątkiem sytuacji, gdy: dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, ewentualnie gdy pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

 

Na mocy ustawy o VAT pierwsze zasiedlenie to oddanie budynku, budowli lub ich części do użytkowania, w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi, po jego: wybudowaniu lub ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej tego budynku.

 

W analizowanej sprawie Wnioskodawca nabył działkę nr ewid. 69/11 (na której znajdowała się droga lokalna) od spółki prawa handlowego na podstawie umowy sprzedaży zawartej w dniu 8 stycznia 2014 r. Z uwagi na fakt, iż umowa sprzedaży stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, pierwsze zasiedlenie budowli drogi miało miejsce nie później niż w dacie zawarcia umowy sprzedaży.

 

W związku z powyższym, pomiędzy datą pierwszego zasiedlenia budowli drogi a datą jej dostawy na rzecz Miasta upłynie okres dłuższy niż 2 lata (tj. od dnia 8 stycznia 2014 r.), a w konsekwencji, przedmiotowa dostawa będzie spełniała warunki przewidziane w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, ergo będzie podlegała zwolnieniu z opodatkowania podatkiem VAT.

 

Wnioskodawca wskazał przy tym, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT, ma charakter fakultatywny i przy spełnieniu warunków wynikających z art. 43 ust. 10 i 11 Ustawy o VAT dostawca nieruchomości może z niego zrezygnować i wybrać opodatkowanie dostawy budowli pod warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy podatkiem VAT.

 

Jak zostało wskazane powyżej, do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku VAT jak do dostawy budynków, budowli lub ich części trwale z tym gruntem związanych. Zatem w sytuacji, gdy Wnioskodawca oraz Miasto skorzystają z możliwości opodatkowania VAT dostawy budowli drogi, również dostawa gruntu (działki nr ewid. 69/11) podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem VAT.

 

Na zakończenie Wnioskodawca wskazał, iż w jego ocenie, dostawa nieruchomości wskazanych w niniejszym wniosku podlegać będzie opodatkowaniu stawką podatku VAT 23%. Zgodnie bowiem z zasadą ogólną wynikającą z ustawy VAT, dostawa nieruchomości podlega opodatkowaniu stawką podatku VAT 23%, zaś w analizowanej sprawie nie występuje żaden wyjątek od tej zasady.

 

Organ podatkowy w świetle powyższego uzasadnienia uznał stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe.

 

Źródło: www.sip.mf.gov.pl

 

ZMIANY W PRAWIE

 

W dniu 02 czerwca 2016 r. weszło w życie Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 20 maja 2016 r. w sprawie szczegółowego trybu udzielania pisemnej zgody na przeniesienie własności nieruchomości albo na ustanowienie hipoteki na nieruchomości nabytej z Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa (Dz.U. z 2016 r. poz. nr 746).

 

Niniejsze rozporządzenie zostało wydane na podstawie art. 29a ust. 5 Ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (t.j. Dz. U. z 2015 r. poz. 1014 z późn. zm.).

 

Źródło: www.sip.lex.pl

 

W dniu 4 czerwca 2016 r. opublikowano test jednolity Ustawy z dnia 27 marca 2003 r. Planowanie i zagospodarowanie przestrzenne (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 778).

 

Źródło: www.sip.lex.pl


Niniejszy "Biuletyn Prawny" został sporządzony przez Kancelarię Prawną LBC.

 

Zastrzeżenia prawne: Treść niniejszego materiału ma wyłącznie charakter informacyjny i nie może być traktowana, jako porada prawna. Zawarte w materiale treści mogą nie wyczerpywać w pełni problemów lub zagadnień prawnych związanych z nowelizowanymi przepisami, orzeczeniami, interpretacjami i. t. p. Każda sprawa wymagająca wiedzy prawniczej ma swój indywidualny wymiar, co uzasadnia jej indywidualną analizę. Zaleca się uprzednią konsultację konkretnej sprawy z radcą prawnym, adwokatem lub innym wykwalifikowanym prawnikiem. W przypadku jakichkolwiek pytań związanych z przedstawionymi powyżej zagadnieniami prawnymi oraz ich możliwym wpływem na działalność danego Klienta prosimy o kontakt z Kancelarią.

ORZECZNICTWO

 

1. Wyrok Sądu Okręgowego w Słupsku z dnia 19 maja 2016 r., sygn. akt: I C 138/16.

 

W wyroku z dnia 19 maja 2016 r. Sąd Okręgowy w Słupsku, orzekł: „Hipoteka jest typowym i często stosowanym rodzajem zabezpieczenia. Jej istota polega na tym, że w razie nieuzyskania zaspokojenia od dłużnika osobistego, wierzyciel może uzyskać zaspokojenie od dłużnika rzeczowego. Jeżeli pomimo nadejścia terminu płatności wierzyciel hipoteczny nie otrzyma zapłaty, może żądać uiszczenia długu, według swego wyboru, od dłużnika osobistego lub rzeczowego albo od obydwu z nich (odpowiedzialność in solidum). Nabywając nieruchomość obciążoną takim prawem dłużnik powinien zdawać sobie sprawę z płynących z tego obciążenia konsekwencji(…).”

 

Źródło: www.orzeczenia.ms.gov.pl

 

INTERPRETACJE INDYWIDUALNE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO

 

Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 31 maja 2016 r., IBPB-2-1/4514-158/16/MZ.

 

Organ podatkowy wydał interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego w odniesieniu do następującego stanu faktycznego: D. J. G. jest wyłącznym właścicielem nieruchomości położonej w C. , na której rozpoczął budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego, piętrowego. Po zakończeniu budowy i oddaniu tego budynku do użytku zamierza on ustanowić na rzecz Wnioskodawcy dożywotnią i odpłatną służebność osobistą mieszkania – za jednorazowym wynagrodzeniem w kwocie 10.000 zł – polegającą na prawie do wyłącznego korzystania z kilku pokoi oraz współkorzystania z kuchni i łazienki z w.c., a także swobodnego poruszania się po terenie całej posesji.

 

Podstawą opodatkowania przy czynności ustanowienia odpłatnej służebności jest wartość świadczeń użytkownika, bądź osoby, na rzecz której ustanowiono służebność, za okres, na jaki prawa te zostały ustanowione. W przypadku zawarcia umów na czas nieokreślony, podstawę opodatkowania może stanowić, zgodnie z oświadczeniem podatnika, wartość świadczeń za lat 10 albo wartość świadczeń należnych w miarę wykonywania umowy. Wnioskodawca chciałby wskazać do opodatkowania wartość świadczeń za lat 10.

 

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:
Czy można przyjąć, że wartość świadczeń osoby, na rzecz której ustanowiono służebność za lat 10, odpowiada kwocie jednorazowego wynagrodzenia, jakie zostanie uiszczone właścicielowi mającej być obciążonej nieruchomości, a jeśli nie – jak wyliczyć wartość tych świadczeń? Według jakiego wzoru i według jakich kryteriów wyliczyć roczną wartość tych świadczeń? Czy wartość mającej być obciążonej służebnością nieruchomości w chwili ustanawiania tego prawa będzie miała jakieś znaczenie w tym zakresie?

 

Zdaniem Wnioskodawcy, jeśli właściciel otrzymuje jednorazowe wynagrodzenie można przyjąć, że kwota ta odpowiada wartości świadczeń za lat 10. W związku z tym w przedstawionej sytuacji podatek od czynności cywilnoprawnych wynosiłby 1% od kwoty 10.000 zł, tj. 100 zł.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego należy uznać za prawidłowe.

 

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. i) ustawy z dnia 09 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. z 2016 r., poz. 223 dalej: u.p.c.c.) podatkowi temu podlega ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności.

 

Stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 6 u.p.c.c. podstawę opodatkowania przy ustanowieniu odpłatnej służebności stanowi wartość świadczeń użytkownika bądź osoby, na rzecz której ustanowiono służebność, za okres, na jaki prawa te zostały ustanowione.

 

W myśl art. 6 ust. 5 u.p.c.c., jeżeli z treści czynności cywilnoprawnych wymienionych w ust. 1 pkt 6 u.p.c.c wynika prawo żądania świadczeń, które nie mogą być oznaczone pod względem wielkości w chwili zawierania umowy, podstawę opodatkowania ustala się w miarę wykonywania świadczeń. Organ podatkowy może jednak, za zgodą podatnika, przyjąć do podstawy opodatkowania prawdopodobną wartość wszystkich świadczeń za okres trwania czynności.

 

Zgodnie z art. 6 ust. 6 u.p.c.c., w przypadku zawarcia umów, o których mowa w ust. 1 pkt 6 u.p.c.c., na czas nieokreślony, podstawę opodatkowania może stanowić zgodnie z oświadczeniem podatnika:
1. wartość świadczeń za lat 10 albo
2. wartość świadczeń należnych w miarę wykonywania umowy.

 

W myśl art. 6 ust. 8 u.p.c.c. w przypadku zmiany umów wymienionych w ust. 1 pkt 6 u.p.c.c., podstawę opodatkowania stanowi:
1. przy przedłużeniu okresu, na jaki zawarto umowę – wartość świadczeń ustalona według zasad przewidzianych w ust. 1 pkt 6 oraz w ust. 5 i 6 u.p.c.c.;
2. przy podwyższeniu wartości świadczeń – różnica wartości świadczeń według zasad przewidzianych w ust. 1 pkt 6 oraz w ust. 5 i 6 u.p.c.c..

 

Stawka podatku od umowy ustanowienia odpłatnej służebności wynosi 1% podstawy opodatkowania, zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 u.p.c.c.

O powstaniu obowiązku uiszczenia podatku od czynności cywilnoprawnej decyduje, w myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 u.p.c.c., moment dokonania czynności cywilnoprawnej. Na podstawie art. 4 pkt 6 u.p.c.c. obowiązek podatkowy ciąży, przy ustanowieniu odpłatnej służebności, na nabywającym prawo służebności. Zgodnie z art. 10 ust. 1 u.p.c.c., podatnicy są obowiązani, bez wezwania organu podatkowego, złożyć deklarację w sprawie podatku od czynności cywilnoprawnych, według ustalonego wzoru, oraz obliczyć i wpłacić podatek w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku podatkowego, z wyłączeniem przypadków, gdy podatek jest pobierany przez płatnika.

 

Z sytuacji przedstawionej we wniosku wynika, że właściciel nieruchomości gruntowej rozpoczął na niej budowę jednorodzinnego, piętrowego budynku mieszkalnego. Po zakończeniu budowy i oddaniu budynku do użytku właściciel zamierza ustanowić na rzecz Wnioskodawcy dożywotnią i odpłatną służebność osobistą mieszkania – za jednorazowym wynagrodzeniem w kwocie 10.000 zł – polegającą na prawie do wyłącznego korzystania z kilku pokoi oraz współkorzystania z kuchni i łazienki z w.c., a także swobodnego poruszania się po terenie całej posesji. Jako podstawę opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych z tytułu ustanowienia na jego rzecz odpłatnej służebności, Wnioskodawca chciałby wskazać wartość świadczeń za lat 10.

 

Mając na uwadze przywołane przepisy oraz przedstawione zdarzenie przyszłe należy stwierdzić, że w związku z planowanym ustanowieniem na rzecz Wnioskodawcy dożywotniej, odpłatnej służebności osobistej mieszkania, na Wnioskodawcy ciążyć będzie obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych, którego spełnienie będzie polegać na zapłacie podatku według stawki 1% podstawy opodatkowania określonej zgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 6 u.p.c.c. W przedmiotowej sprawie, za podstawę opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych można przyjąć kwotę jednorazowego wynagrodzenia, jakie zostanie uiszczone przez Wnioskodawcę właścicielowi mającej być obciążonej nieruchomości, tj. 10.000 zł, jeżeli wartość ta, zgodnie z oświadczeniem Wnioskodawcy, będzie odpowiadać wartości świadczenia za okres trwania czynności. W takiej sytuacji podatek od czynności cywilnoprawnych według stawki 1%, będzie wynosił 100 zł. Przy czym należy zwrócić uwagę, że jeżeli nastąpi podwyższenie wartości świadczenia – będą miały zastosowanie uregulowania zawarte w art. 6 ust. 8 pkt 2 u.p.c.c.

 

Organ podatkowy w świetle powyższego uzasadnienia uznał za prawidłowe stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe.

 

Źródło: www.sip.mf.gov.pl

 


Niniejszy "Biuletyn Prawny" został sporządzony przez Kancelarię Prawną LBC.

 

Zastrzeżenia prawne: Treść niniejszego materiału ma wyłącznie charakter informacyjny i nie może być traktowana, jako porada prawna. Zawarte w materiale treści mogą nie wyczerpywać w pełni problemów lub zagadnień prawnych związanych z nowelizowanymi przepisami, orzeczeniami, interpretacjami i. t. p. Każda sprawa wymagająca wiedzy prawniczej ma swój indywidualny wymiar, co uzasadnia jej indywidualną analizę. Zaleca się uprzednią konsultację konkretnej sprawy z radcą prawnym, adwokatem lub innym wykwalifikowanym prawnikiem. W przypadku jakichkolwiek pytań związanych z przedstawionymi powyżej zagadnieniami prawnymi oraz ich możliwym wpływem na działalność danego Klienta prosimy o kontakt z Kancelarią.

ORZECZNICTWO

 

1. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 07 kwietnia 2016 r., sygn. akt: III CZP 2/16.

 

Sąd Najwyższy w odpowiedzi na pytanie: „Czy wystąpienie przez działkowca z powództwem o uznanie wypowiedzenia umowy za bezskuteczne, w terminie określonym w art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych (Dz.U. z 2014 r. poz. 40) powoduje, iż prawo do działki nie wygasa do czasu prawomocnego oddalenia przez sąd takiego powództwa, a jeśli, pomimo wystąpienia z takim powództwem, prawo do działki wygaśnie wraz z upływem terminu wypowiedzenia i nastąpi to przed zamknięciem rozprawy, to czy sąd uwzględnia taką okoliczność z urzędu?”, podjął uchwałę następującej treści: „Wniesienie przez działkowca - na podstawie art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych (Dz.U. z 2014 r. poz. 40 ze zm.) - powództwa o uznanie za bezskuteczne wypowiedzenie umowy dzierżawy działkowej nie ma wpływu na wygaśnięcie prawa do działki z upływem terminu wypowiedzenia (art. 35 pkt 1 wskazanej ustawy).” Sąd Najwyższy odmówił podjęcia uchwały w pozostałej części.

 

Źródło: www.sn.pl

 

2. Postanowienie Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 06 kwietnia 2016 r., sygn. akt: II Ca 113/16.

 

W postanowieniu Sąd Okręgowy orzekł, iż: „Część składowa nieruchomości, jaką zgodnie z art. 5 pr. rzecz. jest budowla - nie może być w zasadzie przedmiotem odrębnych praw rzeczowych, z wyjątkiem szczególnych przypadków, przewidzianych w ustawie. Nie może istnieć taka sytuacja, że kto inny jest właścicielem rzeczy, a kto inny jej części składowej (budynku). Część składowa dzieli losy całości, do której należy. W razie nabycia budynków nawet przez jednego ze współwłaścicieli powstałaby sytuacja taka, że byłby on w innym stosunku właścicielem budynku, a w innym - właścicielem gruntu."

 

Źródło: www.orzeczenia.ms.gov.pl

 

INTERPRETACJE INDYWIDUALNE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO

 

Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 29 kwietnia 2016 r., IBPB-2-1/4514-104/16/AD.

 

Organ podatkowy wydał interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego w odniesieniu do następującego stanu faktycznego: Wnioskodawca prowadzi gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 1984 Nr 52 poz. 268 (dalej: u.p.r.) o pow. 15 ha w dzierżawie; nie posiada żadnych gruntów na własność. Wnioskodawca dzierżawi grunty od osoby fizycznej oraz zgodnie z umową dzierżawy opłaca podatek rolny. Posiadane przez wnioskodawcę grunty w ewidencji gruntów i budynków określane są jako grunty orne oraz łąki trwałe. Wnioskodawca zamierza kupić na własność niezabudowaną nieruchomość o obszarze 2,5153 ha użytków rolnych (w ewidencji gruntów i budynków – grunty orne), która stanowi gospodarstwo rolne w rozumieniu u.p.r. Cena za nabywane grunty wynosi 100.000,00 zł. Wnioskodawca zamierza przeznaczyć nabyte grunty na powiększenie prowadzonego gospodarstwa rolnego oraz zamierza prowadzić gospodarstwo rolne przez okres 5 lat od dnia nabycia powyższej nieruchomości. Podatnik nigdy nie korzystał z pomocy de minimis w rolnictwie.

 

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy od sprzedaży nieruchomości podatnik powinien zapłacić podatek od czynności cywilnoprawnych?

 

Zdaniem Wnioskodawcy, podatnik zwolniony jest od podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 9 pkt 2 ustawy z dnia 09 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. z 2000 Nr 86 poz. 959, dalej: u.p.c.c.) , ponieważ:

  • następuje sprzedaż nieruchomości (własność gruntów),
  • sprzedawana nieruchomość jest niezabudowana,
  • sprzedawane grunty stanowią gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów o podatku rolnym – grunty sklasyfikowane są w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne (grunty orne) oraz mają powierzchnię przekraczającą 1 ha,
  • w wyniku dokonania czynności sprzedaży zostanie powiększone gospodarstwo rolne podatnika, a jego powierzchnia po nabyciu gruntów będzie mieściła się pomiędzy 11 a 300 ha,
  • podatnik w umowie sprzedaży złoży oświadczenie, że powiększone gospodarstwo rolne będzie prowadził przez okres co najmniej 5 lat od daty nabycia,
  • podatnik w umowie sprzedaży złoży także oświadczenie, że nigdy nie korzystał z pomocy de minimis w rolnictwie.

 

Wnioskodawca wskazał, że u.p.c.c. nie wymaga, aby dotychczas posiadane grunty, na których powiększenie kupowana jest nieruchomość stanowiły własność podatnika. W art. 9 pkt 2 u.p.c.c. kilkukrotnie pojawia się pojęcie „gospodarstwo rolne”, przy czym raz jest ono używane z dopiskiem „w rozumieniu przepisów o podatku rolnym”, natomiast w pozostałych fragmentach przepisu występuje bez dopisku. Zdaniem Wnioskodawcy budzi to wątpliwość czy użyte bez dopisku „gospodarstwo rolne” jest także gospodarstwem rolnym w rozumieniu przepisów o podatku rolnym. Jeżeli przyjąć, że nie to – w opinii Wnioskodawcy – należy posiłkować się definicją gospodarstwa rolnego z ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16 poz. 93, dalej: k.c.), tj. art. 553 w zw. z art. 641 k.c. Obie definicje nie wskazują, że gospodarstwo rolne musi stanowić grunty we własności. W art. 2 ust. 1 u.p.r. jest wręcz wskazane, że gospodarstwem rolnym jest między innymi obszar gruntów znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej. Dzierżawca jest posiadaczem.

Zatem w świetle opisanego zdarzenia przyszłego, posiadane przez podatnika 15 ha użytków rolnych w dzierżawie powoduje, że prowadzi on gospodarstwo rolne zarówno w rozumieniu u.p.r, jak i w rozumieniu k.c. Takie gospodarstwo rolne może zostać powiększone, a ponieważ po powiększeniu powierzchnia gospodarstwa rolnego będzie wynosiła 17,5153 ha, to uzasadnione będzie zwolnienie sprzedaży własności gruntów od podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 9 pkt 2 u.p.c.c.

 

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) u.p.c.c. podatkowi temu podlegają umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych. O powstaniu obowiązku uiszczenia podatku od czynności cywilnoprawnej decyduje, w myśl art. 3 ust. 1 pkt 1 u.p.c.c., moment dokonania czynności cywilnoprawnej. Na podstawie art. 4 pkt 1 u.p.c.c. obowiązek podatkowy przy umowie sprzedaży ciąży na kupującym. Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 1 u.p.c.c., podstawę opodatkowania – przy umowie sprzedaży; stanowi wartość rynkowa rzeczy lub prawa majątkowego, którą określa się na zasadach wskazanych w art. 6 ust. 2 u.p.c.c. Stawka podatku od umowy sprzedaży m.in. nieruchomości wynosi 2% art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a) u.p.c.c. Zgodnie z treścią art. 10 ust. 2 u.p.c.c., notariusze są płatnikami podatku od czynności cywilnoprawnych dokonywanych w formie aktu notarialnego. Płatnicy obowiązani są uzależnić dokonanie czynności cywilnoprawnej od uprzedniego zapłacenia podatku (art. 10 ust. 3 u.p.c.c.).

 

Niezależnie od powyższego, w u.p.c.c. przewidziano sytuacje, w których czynność mieszcząca się w zakresie przedmiotowym ustawy jest zwolniona z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

 

W myśl art. 9 pkt 2 u.p.c.c., zwalnia się od podatku sprzedaż własności gruntów, stanowiących gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów o podatku rolnym, wraz z będącymi ich częścią składową drzewami i innymi roślinami, pod warunkiem że w wyniku dokonania czynności zostanie utworzone lub powiększone gospodarstwo rolne, a powierzchnia gospodarstwa rolnego utworzonego lub powstałego w wyniku powiększenia będzie nie mniejsza niż 11 ha i nie większa niż 300 ha oraz gospodarstwo to będzie prowadzone przez nabywcę przez okres co najmniej 5 lat od dnia nabycia; zwolnienie to stanowi pomoc de minimis w rolnictwie, o której mowa w rozporządzeniu Komisji (UE) nr 1408/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis w sektorze rolnym (Dz.Urz. UE L 352 z 24.12.2013, str. 9, dalej: rozp.).

 

Jak stanowi art. 1 u.p.r., opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza. Na podstawie art. 2 ust. 1 u.p.r za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, o których mowa w art. 1, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej.

 

Stosownie do postanowień § 68 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. z 2015, poz. 542, ze zm.), grunty rolne dzielą się na:
użytki rolne, do których zalicza się:
1) grunty orne, oznaczone symbolem – R,
2) sady, oznaczone symbolem – S,
3) łąki trwałe, oznaczone symbolem – Ł,
4) pastwiska trwałe, oznaczone symbolem – Ps,
5) grunty rolne zabudowane, oznaczone symbolem – Br,
6) grunty pod stawami, oznaczone symbolem – Wsr,
7) grunty pod rowami, oznaczone symbolem – W,
8) grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, oznaczone symbolem – Lzr,
9) nieużytki, oznaczone symbolem – N.

 

Z treści wniosku wynika, że podatnik prowadzi gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów u.p.r. o powierzhcni 15 ha w dzierżawie; nie posiada żadnych gruntów na własność. Posiadane przez niego grunty w ewidencji gruntów i budynków określane są jako grunty orne oraz łąki trwałe.

 

Podatnik zamierza kupić na własność niezabudowaną nieruchomość o obszarze 2,5153 ha użytków rolnych, która stanowi gospodarstwo rolne w rozumieniu u.p.r. Zwolnienie zawarte w art. 9 pkt 2 u.p.r. ma charakter warunkowy. Oznacza to, że umowa sprzedaży będzie zwolniona z podatku od czynności cywilnoprawnych, tylko wtedy, gdy w rozumieniu u.p.r., w chwili dokonania czynności nabywca posiada już grunty rolne (użytki rolne), nabywany grunt będzie stanowił gospodarstwo rolne oraz gdy w wyniku dokonania czynności sprzedaży zostanie utworzone lub powiększone gospodarstwo rolne, którego powierzchnia będzie nie mniejsza niż 11 ha i nie większa niż 300 ha. Stosownie do art. 336 k.c., posiadaczem rzeczy jest zarówno ten, kto nią faktycznie włada jak właściciel (posiadacz samoistny), jak i ten, kto nią faktycznie włada jak użytkownik, zastawnik, najemca, dzierżawca lub mający inne prawo, z którym łączy się określone władztwo nad cudzą rzeczą (posiadacz zależny).

 

Zatem podatnik, który jest dzierżawcą gospodarstwa rolnego pow. 15 ha, nabywający własność użytków rolnych o pow. 2,5153 ha – spełnia warunek przedmiotowego zwolnienia, aby utworzone lub powstałe w wyniku powiększenia gospodarstwo rolne miało powierzchnię nie mniejszą niż 11 ha i nie większą niż 300 ha. Z uregulowań zawartych w ww. art. 9 pkt 2 u.p.c.c. wynika, także że dla zastosowania przedmiotowego zwolnienia, jak również dla zachowania prawa do ulgi, gospodarstwo musi być prowadzone:

  • przez nabywcę,
  • przez okres pięciu lat od dnia nabycia.

 

W przypadku niedotrzymania tego warunku następuje utrata zwolnienia od podatku. Z treści wniosku wynika, że podatnik zamierza przeznaczyć nabyte grunty na powiększenie prowadzonego gospodarstwa rolnego oraz zamierza prowadzić gospodarstwo rolne przez okres 5 lat od dnia nabycia powyższej nieruchomości.

 

Zgodnie z powyższym zostanie więc spełniony warunek prowadzenia gospodarstwa rolnego przez nabywcę. Należy zwrócić uwagę, że preferencje w postaci zwolnienia w art. 9 pkt 2 u.p.c.c. stanowią pomoc publiczną w rolnictwie. Przy jej udzielaniu powinno się stosować przepisy rozp. Zgodnie z treścią pkt 8 preambuły rozp. okres trzech lat brany pod uwagę do celów rozporządzenia należy oceniać w sposób ciągły. Zatem dla każdego przypadku nowej pomocy de minimis należy uwzględnić całkowitą kwotę pomocy de minimis przyznaną w ciągu danego roku podatkowego oraz dwóch poprzedzających lat podatkowych.

 

Stosownie do art. 3 ust. 2 rozp., całkowita kwota pomocy de minimis przyznanej przez państwo członkowskie jednemu przedsiębiorstwu nie może przekroczyć 15 000 EUR w okresie trzech lat podatkowych. W myśl art. 3 ust. 3 rozp., łączna kwota pomocy de minimis przyznanej w okresie trzech lat podatkowych przez państwo członkowskie przedsiębiorstwom prowadzącym działalność w zakresie podstawowej produkcji produktów rolnych nie może przekroczyć górnego limitu krajowego określonego w załączniku, tj. 225 700 000 EURO. Pomoc de minimis uznaje się za przyznaną w dniu, w którym przedsiębiorstwo uzyskuje prawo otrzymania takiej pomocy zgodnie z obowiązującym krajowym systemem prawnym.

 

Z powyższych przepisów wynika zatem, że jeżeli w okresie trzech lat podatkowych z powodu udzielenia nowej pomocy de minimis danemu przedsiębiorcy zostałby przekroczony pułap 15 000 EUR lub łączna kwota pomocy de minimis przyznanej przez państwo członkowskie przedsiębiorstwom przekroczyłaby górny limit krajowy określony w załączniku, pomocy nie udziela się. Skoro zwolnienie określone w art. 9 pkt 2 u.p.c.c. stanowi pomoc de minimis, co jasno wynika z tego przepisu, to do skorzystania ze zwolnienia, koniecznym jest, by kwota pomocy przyznana beneficjentowi mieściła się w limitach określonych rozp. Zapis ten stanowi warunek, którego spełnienie jest niezbędne dla skorzystania z ww. zwolnienia od podatku od czynności cywilnoprawnych.

 

Wnioskodawca wskazał, że podatnik nie korzystał z pomocy de minimis w rolnictwie. Jeżeli więc kwota podatku od czynności cywilnoprawnych naliczonego od opisanej we wniosku umowy będzie mieściła się w kwocie (limicie) pomocy de minimis przysługującej podatnikowi oraz w kwocie ogólnokrajowego limitu to należy stwierdzić, że ww. warunek został spełniony.

 

Wobec powyższych wskazań należy stwierdzić, że przedstawiona czynność sprzedaży nieruchomości rolnej podlega zwolnieniu od podatku od czynności cywilnoprawnych – o ile kwota podatku naliczonego od opisanej we wniosku umowy będzie mieściła się w kwocie (limicie) pomocy de minimis przysługującej danej osobie fizycznej oraz w kwocie ogólnokrajowej. Oznacza to, że w konsekwencji spełnienia łącznie wszystkich warunków określonych w art. 9 pkt 2 u.p.c.c. sprzedaży nieruchomości będącej przedmiotem wniosku nie będzie implikowała obowiązku zapłaty tego podatku.

 

W świetle powyższego organ podatkowy uznał stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe.

 

Źródło: www.sip.mf.gov.pl

 

ZMIANY W PRAWIE

 

W dniu 30 kwietnia 2016 r. weszła w życie ustawa z dnia 13 kwietnia 2016 r. o zmianie ustawy o lasach (Dz. U. z 2016 r. poz.586). Uchwalenie niniejszej ustawy przez Sejm jest związane z upływem 12-letniego okresu ochronnego na zakup gruntów rolnych i gruntów leśnych przez cudzoziemców przewidziany w traktacie akcesyjnym. Nowa regulacja przyznała prawo pierwokupu Skarbowi Państwa z wyłączeniem przypadku zbycia gruntu leśnego na rzecz szerokiego kręgu osób bliskich, dziedziczenia ustawowego i testamentowego, jak i zbycia gospodarstwa rolnego, którego część stanowią grunty leśne.

 

Źródło: www.isap.sejm.gov.pl

 


Niniejszy "Biuletyn Prawny" został sporządzony przez Kancelarię Prawną LBC.

 

Zastrzeżenia prawne: Treść niniejszego materiału ma wyłącznie charakter informacyjny i nie może być traktowana, jako porada prawna. Zawarte w materiale treści mogą nie wyczerpywać w pełni problemów lub zagadnień prawnych związanych z nowelizowanymi przepisami, orzeczeniami, interpretacjami i. t. p. Każda sprawa wymagająca wiedzy prawniczej ma swój indywidualny wymiar, co uzasadnia jej indywidualną analizę. Zaleca się uprzednią konsultację konkretnej sprawy z radcą prawnym, adwokatem lub innym wykwalifikowanym prawnikiem. W przypadku jakichkolwiek pytań związanych z przedstawionymi powyżej zagadnieniami prawnymi oraz ich możliwym wpływem na działalność danego Klienta prosimy o kontakt z Kancelarią.

ORZECZNICTWO

 

1. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 23 marca 2016 r., III CZP 101/15.

 

W odpowiedzi na pytanie „Czy w sprawie o ustanowienie służebności przesyłu sąd jest uprawniony do rozpoznania zarzutu zgłoszonego przez uczestnika postępowania - przedsiębiorcę przesyłowego, że wykonuje służebność odpowiadającą służebności przesyłu objętej wnioskiem o jej ustanowienie, gdyż taka służebność bądź służebność o treści odpowiadającej służebności przesyłu powstała już z mocy prawa w drodze jej nabycia przez zasiedzenie przez osobę trzecią - poprzednika prawnego uczestnika (Skarb Państwa), nie biorącą udziału w tym postępowaniu, czy też wykazanie tej okoliczności może nastąpić wyłącznie w postępowaniu prowadzonym w oparciu o art. 609 k.p.c. i art. 610 k.p.c.?" Sąd Najwyższy przyjął, iż: „W sprawie z wniosku właściciela nieruchomości o ustanowienie służebności odpowiadającej treści służebności przesyłu sąd może rozpoznać zarzut posiadacza urządzeń przesyłowych, że służebność została nabyta przez zasiedzenie przez jego poprzednika prawnego, niebiorącego udziału w sprawie.”

 

Źródło: www.sn.pl

 

INTERPRETACJE INDYWIDUALNE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO

 

 

Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 25 marca 2016 r., IPPB4/4511-130/16-2/PP.

 

Organ podatkowy wydał interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego w odniesieniu do następującego stanu faktycznego: W dniu 14 sierpnia 2015 r. zmarła matka Wnioskodawcy, Hanna M., która pozostawiła po sobie majątek w postaci spółdzielczego lokalu mieszkalnego stanowiącego własność hipoteczną oraz spółdzielcze własnościowe prawo do boksu garażowego. Zmarła pozostawiła testament, w którym lokal mieszkalny zapisała Wnioskodawcy i jego bratu do podziału, a boks garażowy bratu. Wartość składników masy spadkowej została oszacowana na 300.000 zł lokal mieszkalny i 25.000 zł garaż. W dniu 11 grudnia 2015 r. w Sądzie Rejonowym odbyła się rozprawa sądowa o stwierdzenie nabycia spadku przez spadkobierców: Wnioskodawcę i jego brata Krzysztofa M. W dniu 2 stycznia 2016 r. uprawomocniło się postanowienie sądu w którym Wnioskodawca dziedziczy 6/13 masy spadkowej, a jego brat 7/13 masy spadkowej. Nie jest możliwe wspólne korzystanie z nieruchomości przez Wnioskodawcę i jego brata podjęto decyzję, że w 2016 r. Wnioskodawca dokona przeniesienia prawa własności lokalu mieszkalnego na brata w zamian za co spłaci on w formie gotówki odziedziczony przez Wnioskodawcę udział w lokalu mieszkalnym. Wartość owej spłaty nie przekroczy wartości przysługującego Wnioskodawcy udziału spadkowego. Wnioskodawca nadmienia, że nabycie współwłasności w drodze spadku zostało zgłoszone we właściwym terminie w Urzędzie Skarbowym.

 

W związku z powyższym stanem faktycznym zadano następujące pytanie.

 

Czy dokonanie działu spadku po zmarłej matce obejmującego lokal mieszkalny, ze spłatą, w wyniku której w zamian za zbycie udziału w dziedziczonej nieruchomości na rzecz brata Wnioskodawca otrzyma pieniądze w kwocie równej wartości posiadanego udziału w spadku należy traktować jako odpłatne zbycie udziału określone w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z poźn. zm.; dalej: u.p.d.o.f.) i przychód ten opodatkować zgodnie z tą ustawa, czy też zgodnie z zapisem art. 2 ust. 1 pkt 3 przywoływanej ustawy jest to przychód podlegający przepisom ustawy o podatku od spadku i darowizn, a więc nie podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od zbycia nieruchomości?

 

Zdaniem Wnioskodawcy, w myśl art. 211 i 212 Kodeksu cywilnego , zniesienie współwłasności, może nastąpić przez podział rzeczy wspólnej, a gdy rzeczy nie da się podzielić poprzez przyznanie rzeczy jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych bądź przez podział cywilny. Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego, zdaniem Wnioskodawcy, wynika, że wartość uzyskanej przez Wnioskodawcę spłaty, powstałej na skutek działu spadku nie przekroczy wartości przysługującego udziału spadkowego. Wnioskodawca uważa, że nie uzyska żadnego przychodu, ponieważ jedynie spienięży udział w nieruchomości, nabyty w spadku, uzyskując jedynie jego równowartość. Nie wystąpi zatem, zdaniem Wnioskodawcy, przysporzenie majątkowe względem dziedziczonej ułamkowej części masy spadkowej. Nie będzie w tej sytuacji podstaw, zdaniem Wnioskodawcy, do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych kwoty spłaty otrzymanej od brata w wyniku sprzedaży udziałów. W opisanym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca nie uzyska korzyści materialnych, jedynie zostanie unormowana sytuacja prawna - zniesienie współwłasności na rzecz brata z obowiązkiem spłaty na skutek braku możliwości podziału rzeczy. Ponieważ nieruchomości nie da się podzielić odpłatne zbycie na rzecz drugiego spadkobiercy jest naturalną konsekwencją umożliwiającą skorzystanie z nabytych praw do spadku i, zdaniem Wnioskodawcy powinno podlegać opodatkowaniu na podstawie przepisów ustawy o podatku od spadków i darowizn.

 

Organ podatkowy uznał, iż w świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

 

Zgodnie z art. 9 ust. 1 u.p.d.o.f., opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c u.p.d.o.f. oraz dochodów, od których na podstawie Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

 

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f., źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

  • nieruchomości
  • spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej.
  • prawa wieczystego użytkowania gruntów,
  • innych rzeczy

- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c)- przed upływem pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy- przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zmiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zmiany.

 

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych. Tym samym jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpiła po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f., a przychód uzyskany z odpłatnego zbycia w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

 

Jako, że przepisy u.p.d.o.f. nie definiują pojęcia „spadek”, należy odwołać się do odpowiednich przepisów zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121; dalej: k.c.). W myśl art. 922 § 1 k.c. przez spadkobranie należy rozumieć przejście praw i obowiązków majątkowych zmarłego z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób.

 

Stosownie do art. 924 k.c. spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku (art. 925 k.c.). Oznacza to, że dniem nabycia spadku jest data śmierci spadkodawcy. Natomiast, zgodnie z art. 1025 § 1 k.c., prawomocne postanowienie sądu o nabyciu spadku, czy też akt poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza, potwierdza jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

 

Z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom. Wskutek działu spadku poszczególni spadkobiercy stają się podmiotami wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im praw majątkowych, stanowiących do chwili działu przedmiot wspólności. Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom. Zgodnie z art. 1035 k.c., jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych. W myśl art. 210 k.c., każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Do momentu zniesienia tej współwłasności lub dokonania działu spadku, spadkobiercy są współwłaścicielami rzeczy i praw wchodzących w skład spadku.

 

Stosownie do art. 211 i 212 k.c., zniesienie współwłasności może nastąpić przez podział rzeczy wspólnej, a gdy rzeczy nie da się podzielić, przez przyznanie rzeczy jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych, bądź przez podział cywilny, polegający na sprzedaży rzeczy wspólnej i podziale uzyskanej ceny stosownie do wielkości udziałów współwłaścicieli. Zgodnie z art. 1037 § 1 i § 2 k.c., dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze spadkobierców. Jeżeli do spadku należy nieruchomość, umowa o dział powinna być zawarta w formie aktu notarialnego.

 

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że w spadku po matce zmarłej w dniu 14 sierpnia 2015 r. Wnioskodawca nabył z bratem spółdzielczy lokal mieszkalny stanowiący własność hipoteczną oraz spółdzielcze własnościowe prawo do boksu garażowego. W 2016 r. Wnioskodawca dokona przeniesienia prawa własności lokalu mieszkalnego na brata Wnioskodawcy w zamian za co spłaci on w formie gotówki odziedziczony przez Wnioskodawcę udział w lokalu mieszkalnym. Wartość owej spłaty nie przekroczy wartości przysługującego Wnioskodawcy udziału spadkowego.

 

Wątpliwość Wnioskodawcy budzi kwestia, czy dokonanie działu spadku ze spłatą w kwocie równej wartości posiadanego udziału w spadku, należy traktować jako odpłatne zbycie.

 

Biorąc pod uwagę powyższe rozważania należy stwierdzić, że otrzymanie przez Wnioskodawcę w wyniku działu spadku kwoty nie przekraczającej wartości posiadanego udziału w spadku nie spowoduje powstania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. Istotne znaczenie dla niniejszego rozstrzygnięcia ma okoliczność, że kwota spłaty nie przekroczy wartości przysługującego Wnioskodawcy udziału spadkowego, a umowa zostanie zawarta wyłącznie między spadkobiercami.

 

Odnosząc się natomiast do kwestii dotyczącej zastosowania wyłączenia wynikającego z art. 1 ust. 1 u.p.d.o.f., stanowiącego, że przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom o podatku od spadków i darowizn, stwierdzić należy, że zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2009 r. nr 93, poz. 768 z późn. zm.) – podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:

  • dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego;
  • darowizny, polecenia darczyńcy;
  • zasiedzenia;
  • nieodpłatnego zniesienia współwłasności;
  • zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;
  • nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.

 

Z przepisu tego wynika, że opodatkowaniu podlega nieodpłatne nabycie majątku na podstawie tytułów w nim wymienionych. Wśród nich nie został wymieniony dział spadku, w rezultacie otrzymana przez Wnioskodawcę spłata nie może podlegać opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, a w konsekwencji wyłączenie, o którym mowa nie może mieć w niniejszej sprawie zastosowania.

 

Źródło: www.sip.mf.gov.pl

 

ZMIANY W PRAWIE

 

W dniu 01 marca 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 26 lutego 2016 r. w sprawie finansowego wsparcia na tworzenie lokali socjalnych, mieszkań chronionych i lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy niestanowiących lokali socjalnych (Dz.U. z 2016 r. poz. 259).

 

Powyższe rozporządzenie zostało wydane na podstawie art. 19 ustawy z dnia 08 grudnia 2006 r. o finansowym wsparciu tworzenia lokali socjalnych, mieszkań chronionych, noclegowni i domów dla bezdomnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 833 i 1815).

 

Źródło: www.sip.legalis.pl

 

W dniu  18 marca 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 13 listopada 2015 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane niebędące budynkami, służące obronności państwa oraz ich usytuowanie (Dz. U. z 2016 r. poz. 183).

 

Niniejsze rozporządzenie zostało wydane na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. poz. 1409, z późn. zm.)

 

Źródło: www.sip.legalis.pl

 


Niniejszy "Biuletyn Prawny" został sporządzony przez Kancelarię Prawną LBC.

 

Zastrzeżenia prawne: Treść niniejszego materiału ma wyłącznie charakter informacyjny i nie może być traktowana, jako porada prawna. Zawarte w materiale treści mogą nie wyczerpywać w pełni problemów lub zagadnień prawnych związanych z nowelizowanymi przepisami, orzeczeniami, interpretacjami i. t. p. Każda sprawa wymagająca wiedzy prawniczej ma swój indywidualny wymiar, co uzasadnia jej indywidualną analizę. Zaleca się uprzednią konsultację konkretnej sprawy z radcą prawnym, adwokatem lub innym wykwalifikowanym prawnikiem. W przypadku jakichkolwiek pytań związanych z przedstawionymi powyżej zagadnieniami prawnymi oraz ich możliwym wpływem na działalność danego Klienta prosimy o kontakt z Kancelarią.

ORZECZNICTWO

 

1. Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 05 lutego 2016 r., IV CSK 445/15.

 

Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 05 lutego 2016 r. zważył, iż: „Zbycie przez Towarzystwo Budownictwa Społecznego osobie fizycznej budynku wielomieszkaniowego z lokalami na wynajem, w celu przeznaczenia uzyskanych środków na budowę innego budynku, nie jest dopuszczalne jako pozostające poza zakresem przedmiotu działania określonego w art. 27 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 26 października 1995 r. o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego (Dz.U. z 1995 r. Nr 133 poz. 654)."

 

Źródło: www.sn.pl


INTERPRETACJE INDYWIDUALNE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO

 

Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 26 lutego 2016 r., ITPB4/4511-668/15/JG.


Organ podatkowy wydał interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego w odniesieniu do następującego stanu faktycznego: Wnioskodawcą jest 84-letni emeryt o niewielkich dochodach, który od niedługiego czasu, tzn. od 7 marca 2015 r. został właścicielem 50-metrowego mieszkania spółdzielczego. Wnuczka Wnioskodawcy, która mieszka wraz z nim od kilku lat i sprawuje nad nim opiekę pomogła spłacić i wykupić mieszkanie. Pomoc ta polegała na utrzymywaniu Wnioskodawcy, który w tym czasie mógł spłacić i wykupić to mieszkanie w ten sposób, że Wnioskodawca spłacił kilkuletnie długi i wykupił na własność przedmiotowe mieszkanie. W zamian za dożywotną opiekę Wnioskodawca zamierza przekazać wnuczce mieszkanie.

 

W związku z powyższym stanem faktycznym sprawy zadano następujące pytanie:
Czy Wnioskodawca będzie musiał odprowadzić podatek od umowy dożywocia?

 

Zdaniem Wnioskodawcy, nie jest to możliwe ponieważ nie można określić jak długo potrwa opieka, jakie będą tego koszty i od jakiej kwoty miałby być odprowadzony podatek. Zgodnie z tezą zawartą w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego (sygn. akt II FPS 4/14), w przypadku zbycia nieruchomości na podstawie umowy o dożywocie nie jest możliwe określenie przychodu ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 199 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 z późn. zm., dalej: u.p.d.o.f.) na zasadach wynikających z art. 19 ust. 1 i 3 u.p.d.o.f.

 

Stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

 

Zgodnie z przepisem art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) u.p.d.o.f. podlegającym opodatkowaniu źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

  • nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
  • spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
  • prawa wieczystego użytkowania gruntów

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

 

Oceniając zatem opisane we wniosku zdarzenie przyszłe w świetle przywołanego przepisu należy stwierdzić, że skoro nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego przez Wnioskodawcę nastąpiło w 2015 r., to zbycie do końca 2020 r. nastąpi przed upływem pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie i wówczas odpłatne zbycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu stanowić będzie źródło przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. b) u.p.d.o.f. Okolicznością, która wymaga w rozpatrywanej sprawie podkreślenia jest zawarcie przez Wnioskodawcę umowy o dożywocie, która w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. stanowi odpłatne zbycie nieruchomości.

 

Zgodnie bowiem z art. 908 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121 z późn. zm.), jeżeli w zamian za przeniesienie własności nieruchomości nabywca zobowiązał się zapewnić zbywcy dożywotnie utrzymanie (umowa o dożywocie), powinien on, w braku odmiennej umowy, przyjąć zbywcę jako domownika, dostarczać mu wyżywienia, ubrania, mieszkania, światła i opału, zapewnić mu odpowiednią pomoc i pielęgnowanie w chorobie oraz sprawić mu własnym kosztem pogrzeb odpowiadający zwyczajom miejscowym.

 

Podstawową funkcją umowy o dożywocie jest funkcja alimentacyjna. Umowa o dożywocie w praktyce najczęściej służy zabezpieczeniu osób w podeszłym wieku, które nie polega na uzyskaniu określonego przychodu w pieniądzu czy otrzymaniu w zamian innych konkretnych dóbr materialnych, ale na zagwarantowaniu w przyszłości przez czas nieokreślony podstaw egzystencji. Uzyskiwane przez dożywotnika świadczenia niewątpliwe mają określony walor finansowy, a tym samym przyjąć należy, że po stronie zbywcy nie dochodzi do bezpłatnego przysporzenia kosztem własnego majątku. Ponadto nabywca nieruchomości, który staje się jej właścicielem z mocy umowy o dożywocie, nie jest ograniczony mimo zobowiązań jakie na siebie przyjął wobec dożywotnika, w rozporządzaniu nabytą nieruchomością. Może on dokonywać wszelkiego rodzaju obciążeń tej nieruchomości prawami rzeczowymi ograniczonymi, jak i może zbyć te nieruchomości osobie trzeciej.

 

W związku z brakiem wątpliwości w przedmiocie odpłatności umowy dożywocia do ustalenia pozostaje zatem czy pomimo zapisu wynikającego z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) u.p.d.o.f. w świetle art. 19 ust. 1 i 3 u.p.d.o.f. możliwe jest określenie przychodu z odpłatnego zbycia.

 

Przy czym zgodnie z art. 19 ust.1 u.p.d.o.f., przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f., jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 u.p.d.o.f. zdanie drugie stosuje się odpowiednio. Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia (art. 19 ust. 3 ustawy).

 

W przypadku umowy o dożywocie ustawodawca nie mówi, że uprawnienia dożywotnika, będące świadczeniami zobowiązanego z tej umowy, są ceną za przeniesienie własności nieruchomości. Jest to oczywiste ponieważ, pomimo tego, że zarówno umowa sprzedaży, jak i umowa o dożywocie są umowami wzajemnymi, w których świadczenie jednej strony jest odpowiednikiem świadczenia drugiej i subiektywnie biorąc mają one charakter ekwiwalentny także w przypadku umowy o dożywocie, to jednak czas trwania świadczeń w umowie o dożywocie może być różny.

 

Skoro podstawą opodatkowania (dochodem z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) u.p.d.o.f.) jest – w myśl art. 30e ust. 2 u.p.d.o.f. – różnica pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19 u.p.d.o.f., a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d u.p.d.o.f., powiększona o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.f., dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw, to każdy z elementów rachunku podatkowego musi cechować odpowiednio wysoki stopień precyzji i określoności. Także zasady wykładni systemowej wewnętrznej i zewnętrznej potwierdzają, że w obecnym stanie prawnym nie jest możliwe określanie przychodu z tytułu zbycia nieruchomości w drodze umowy o dożywocie.

 

W kwestii określenia przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) u.p.d.o.f. – w drodze umowy o dożywocie –Naczelny Sąd Administracyjny 17 listopada 2014 r. podjął uchwałę sygn. akt II FPS 4/14 o następującej treści: „W przypadku zbycia nieruchomości na podstawie umowy o dożywocie nie jest możliwe określenie przychodu ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), na zasadach wynikających z art. 19 ust. 1 i 3 tej ustawy”.

 

Ponieważ z opisu zdarzenia nie wynika, aby poza typowymi świadczeniami na rzecz dożywotnika miały mieć miejsce dodatkowe świadczenia pieniężne, do których uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 listopada 2014 r. się nie odwołuje, przyjąć należy, że w niniejszej sprawie mamy do czynienia z klasyczną umową dożywocia.

 

Mając na uwadze powyższe rozważania, stwierdzić należy, że przeniesienie własności mieszkania na podstawie umowy o dożywocie stanowi źródło przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części, bądź udziału w nieruchomości oraz spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. Jednakże pomimo istnienia źródła przychodu, z którym wiąże się powstanie obowiązku podatkowego (odpłatne zbycie nieruchomości) jak również ustalenia podmiotu zobowiązanego do zapłaty podatku (dożywotnika), nie jest możliwe określenie na zasadach wynikających z art. 19 ust. 1 i 3 u.p.d.o.f. przychodu z tytułu zbycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego w drodze umowy o dożywocie. Skoro na podstawie umowy o dożywocie nie jest możliwie określenie podstawy opodatkowania, oznacza to, że po stronie Wnioskodawcy nie powstanie obowiązek podatkowy w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego nabytego w 2015 r., a także nie powstanie obowiązek zapłaty tego podatku.

 

Źródło: www.ms.gov.pl

 


Niniejszy "Biuletyn Prawny" został sporządzony przez Kancelarię Prawną LBC.

 

Zastrzeżenia prawne: Treść niniejszego materiału ma wyłącznie charakter informacyjny i nie może być traktowana, jako porada prawna. Zawarte w materiale treści mogą nie wyczerpywać w pełni problemów lub zagadnień prawnych związanych z nowelizowanymi przepisami, orzeczeniami, interpretacjami i. t. p. Każda sprawa wymagająca wiedzy prawniczej ma swój indywidualny wymiar, co uzasadnia jej indywidualną analizę. Zaleca się uprzednią konsultację konkretnej sprawy z radcą prawnym, adwokatem lub innym wykwalifikowanym prawnikiem. W przypadku jakichkolwiek pytań związanych z przedstawionymi powyżej zagadnieniami prawnymi oraz ich możliwym wpływem na działalność danego Klienta prosimy o kontakt z Kancelarią.

ORZECZNICTWO

 

1. Wyrok Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 22 stycznia 2016 r., sygn. akt: II Ca 1092/15.

 

W niniejszym wyroku Sąd Okręgowy w Białymstoku orzekł, iż: „Po uprawomocnieniu się postanowienia o przysądzeniu własności nieruchomości dotychczasowy jej właściciel nadal odpowiada rzeczowo względem wierzyciela hipotecznego, ale z ceny nabycia z pierwszeństwem przewidzianym w przepisach o podziale sumy uzyskanej z egzekucji, która to cena pojawia się w miejsce nieruchomości obciążonej hipoteką.”

 

Źródło: www.sn.pl

 

INTERPRETACJE INDYWIDUALNE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO

 

Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 13 stycznia 2016 r., IBPP1/4512-943/15/DK.

 

Organ podatkowy wydał interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego w odniesieniu do następującego stanu faktycznego: Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym prowadzącym działalność gospodarczą na podstawie wpisu w CEIDG, z adresem głównego miejsca wykonywania działalności w Polsce. Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nabył prawo użytkowania wieczystego nieruchomości, jak również prawo własności nieruchomości, (dalej łącznie „Nieruchomości”). W przyszłości zamierza dokonać wniesienia Nieruchomości w formie wkładu niepieniężnego do będącej polskim rezydentem podatkowym i mającej siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej spółki kapitałowej („Spółka Kapitałowa”) w zamian za objęcie odpowiednio udziałów lub akcji w jej kapitale zakładowym. W chwili aportu Wnioskodawca oraz Spółka Kapitałowa będą zarejestrowane jako czynny podatnik VAT.

 

Wynikająca z wycen dokonanych przez profesjonalny podmiot wartość rynkowa netto Nieruchomości będzie odzwierciedlona w cenie emisyjnej udziałów/akcji, jakie Wnioskodawca obejmie w Spółce Kapitałowej w zamian za Nieruchomości.

 

Cena emisyjna będzie wyższa od wartości nominalnej udziałów lub akcji Spółki Kapitałowej wyemitowanych w zamian za Nieruchomości, tzn. wartość rynkowa netto Nieruchomości jako wkładu niepieniężnego zostanie odniesiona na kapitał zakładowy i zapasowy Spółki Kapitałowej. Część wartości rynkowej netto odniesiona na kapitał zakładowy Spółki Kapitałowej będzie odzwierciedlona w wartości nominalnej udziałów/akcji Spółki Kapitałowej, pozostała część wartości rynkowej netto będzie stanowiła tzw. agio emisyjne. W zamian za aport Nieruchomości Wnioskodawca otrzyma od Spółki Kapitałowej: (i) udziały/akcje w kapitale zakładowym Spółki Kapitałowej oraz (ii) dopłatę w gotówce, odpowiadającą kwocie podatku VAT należnego z tytułu transakcji wniesienia wkładu niepieniężnego w postaci Nieruchomości do Spółki Kapitałowej.

 

W związku z powyższym stanem faktycznym zadano następujące pytanie:

Czy podstawą opodatkowania podatkiem VAT w przypadku wniesienia przez Wnioskodawcę Nieruchomości jako wkładu niepieniężnego do Spółki Kapitałowej będzie w opisanym zdarzeniu przyszłym otrzymana przez Wnioskodawcę zapłata (w postaci wartości nominalnej udziałów/akcji wydanych przez Spółkę Kapitałową w zamian za Nieruchomości, powiększonej o kwotę otrzymaną od Spółki Kapitałowej w gotówce), pomniejszona zgodnie z metodą kalkulacji „w stu” o kwotę należnego od tej czynności podatku VAT?

 

Zdaniem Wnioskodawcy, podstawą opodatkowania podatkiem VAT w przypadku wniesienia przez Wnioskodawcę Nieruchomości jako wkładu niepieniężnego do Spółki Kapitałowej będzie otrzymana przez Wnioskodawcę zapłata (w postaci wartości nominalnej udziałów/akcji wydanych przez Spółkę Kapitałową w zamian za Nieruchomości powiększonej o kwotę otrzymaną od Spółki Kapitałowej w gotówce), pomniejszona zgodnie z metodą kalkulacji „w stu” o kwotę należnego od tej czynności podatku VAT.

 

W opinii Wnioskodawcy w przypadku wniesienia wkładu niepieniężnego do spółki kapitałowej dochodzi do czynności opodatkowanej podatkiem VAT. Zbycie Nieruchomości poprzez ich wniesienie jako wkładu niepieniężnego do spółki prawa handlowego należy bowiem zakwalifikować jako dostawa towarów w rozumieniu art. 7 Ustawy o VAT.

 

Stosownie do art. 309 § 1 KSH akcje nie mogą być obejmowane poniżej ich wartości nominalnej. Jeżeli akcje są obejmowane po cenie wyższej od wartości nominalnej, nadwyżka powinna być uiszczona w całości przed zarejestrowaniem spółki (art. 309 § 2 KSH).

 

Z brzmienia powyższych regulacji, zdaniem Wnioskodawcy wynika, że formą zapłaty za wniesienie wkładu do spółki kapitałowej, są udziały/akcje o wartości nominalnej określonej w umowie/statucie tej spółki. Zatem zapłatą (należnością) otrzymywaną przez wnoszącego aport jest przede wszystkim wyrażona w formie pieniężnej wartość nominalna udziałów/akcji wydanych w zamian za aport. Wartością wydanych udziałów/akcji, która jest istotna z punktu widzenia podmiotu otrzymującego te udziały/akcje (otrzymującego zapłatę za aport) jest bowiem ich wartość nominalna. Dla celów ustalenia wysokości zapłaty w rozumieniu art. 29a ust. 1 Ustawy o VAT nie ma natomiast znaczenia wartość wkładu niepieniężnego przekazana na kapitał zapasowy (kwota tzw. agio).

 

Powyższe znajduje uzasadnienie w przepisach KSH, w świetle których wartość nominalna udziałów/akcji przesądza o tym, iloma głosami na zgromadzeniu wspólników dysponuje dany wspólnik (na każdy udział/akcję przypada co do zasady jeden głos) oraz o tym, do jakiej części dywidendy wspólnik jest uprawniony (dywidenda jest dzielona pomiędzy wspólników spółki, co do zasady, proporcjonalnie do wartości nominalnej posiadanych przez nich udziałów/akcji). W tym kontekście Wnioskodawca chciałby podkreślić, że w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej ugruntowany jest pogląd, zgodnie z którym podstawa opodatkowania stanowi wartość subiektywną stanowiącą odzwierciedlenie wartości, jaką dla odbiorcy ma świadczenie będące wynagrodzeniem za dostawę towarów/świadczenie usług.

 

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.


Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm., dalej: ustawa o VAT), opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; eksport towarów; import towarów na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Przez towary – zgodnie z art. 2 pkt 6 ww. ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

 

W myśl przepisu art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej; zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji; świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

 

Zarówno dostawa towarów jak i świadczenie usług mieszczą się w definicji sprzedaży, określonej w art. 2 pkt 22 ustawy o VAT. Przedmiotem aportu mogą być pieniądze (aport pieniężny), rzeczy lub prawa (aport rzeczowy) oraz umiejętności, kompetencje techniczne czy zawodowe.

Czynność wniesienia aportu może zatem spełniać przesłanki uznania jej za dostawę towarów w myśl art. 7 lub za świadczenie usług w świetle art. 8. Pozostaje więc konieczność rozstrzygnięcia, czy transakcja ta jest odpłatna, czy nieodpłatna. Z orzecznictwa wynika, iż z odpłatnością za dostawę towarów lub świadczenie usług mamy do czynienia w sytuacji, gdy pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usługi a zapłatą istnieje adekwatny związek.

 

Odpłatność jako świadczenie wzajemne może również przybrać postać rzeczową – zapłata w innym towarze lub usłudze albo mieszaną. Innymi słowy, dla uznania czynności za odpłatną, wystarczające jest, by istniała możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia wzajemnego stanowiącego wynagrodzenie za tę czynność.

 

O czynności dokonanej za wynagrodzeniem można mówić w sytuacji, gdy:
• istnieje ścisły związek pomiędzy wykonanymi czynnościami i wysokością otrzymanego wynagrodzenia, oparty na relacjach cywilnoprawnych pomiędzy podmiotami,
• wynagrodzenie może być wyrażone w pieniądzu,
• związek, o którym mowa powyżej ma charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można było powiedzieć, że odpłatność następuje za dane świadczenie.

 

Zatem czynność wniesienia aportu (w zależności od jego przedmiotu) może spełniać przesłanki uznania jej za dostawę towarów w świetle art. 7 lub za świadczenie usług w świetle art. 8.

 

Zatem wniesienie aportu rzeczowego spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów lub odpłatnego świadczenia usług, a tym samym w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, uznawane jest za sprzedaż.

 

W świetle wskazanych wyżej przepisów, należy stwierdzić, że wniesienie aportu (wkładu niepieniężnego) w postaci nieruchomości do spółki prawa handlowego spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów, zawartej w art. 5 ust. 1 ustawy, a tym samym w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy, uznawane jest za sprzedaż, ponieważ dostawa ta odbywa się za wynagrodzeniem (wniesienie aportu spełnia przymiot odpłatności, istnieje bowiem bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów a otrzymanym wynagrodzeniem w formie akcji, udziałów czy praw), a jej efektem jest przeniesienie na inny podmiot prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel.

 

Zgodnie z art. 2 pkt 27b ustawy o VAT, przez wartość rynkową rozumie się całkowitą kwotę, jaką, w celu uzyskania w danym momencie danych towarów lub usług, nabywca lub usługobiorca na takim samym etapie sprzedaży jak ten, na którym dokonywana jest dostawa towarów lub świadczenie usług, musiałby, w warunkach uczciwej konkurencji, zapłacić niezależnemu dostawcy lub usługodawcy na terytorium kraju; w przypadku gdy nie można ustalić porównywalnej dostawy towarów lub świadczenia usług, przez wartość rynkową rozumie się:
• w odniesieniu do towarów - kwotę nie mniejszą niż cena nabycia towarów lub towarów podobnych, a w przypadku braku ceny nabycia, koszt wytworzenia, określone w momencie dostawy,
• w odniesieniu do usług - kwotę nie mniejszą niż całkowity koszt poniesiony przez podatnika na wykonanie tych usług.

 

Wskazać należy, że art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 maja 2014 r. o informowaniu o cenach towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 915) stanowi, że cena oznacza wartość wyrażoną w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę. W myśl art. 3 ust. 2 ww. ustawy, w cenie uwzględnia się podatek od towarów i usług oraz podatek akcyzowy.

 

Stosownie do treści art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

 

Z powyższego wynika, że art. 29a ust. 1 ustawy o VAT odnosi się do wszystkiego, co stanowi zapłatę obejmując swym zakresem każdą formę zapłaty otrzymaną przez sprzedawcę z tytułu dostawy towarów lub wykonania usługi.

 

Katalog elementów dodatkowych wchodzących w skład podstawy opodatkowania określony został w art. 29a ust. 6 ustawy o VAT. I tak, stosownie do ww. przepisu podstawa opodatkowania obejmuje:
• podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku;
• koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.

 

Natomiast w art. 29a ust. 7 ustawy o VAT zostały wymienione elementy, które należy wyłączyć z podstawy opodatkowania (zmniejszające podstawę opodatkowania). Zgodnie z treścią ww. przepisu podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
• stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
• udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w momencie sprzedaży;
• otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby podatku.

Zatem we wskazanych wyżej przepisach ustawodawca precyzyjnie określił katalog elementów wliczanych do podstawy opodatkowania oraz elementów niemających wpływu na jej wielkość.

Z wniosku wynika, że w zamian za aport nieruchomości Wnioskodawca otrzyma od Spółki kapitałowej:
• udziały/akcje w kapitale zakładowym Spółki Kapitałowej, oraz
• dopłatę w gotówce, odpowiadającą kwocie podatku VAT należnego z tytułu transakcji wniesienia wkładu niepieniężnego w postaci Nieruchomości do Spółki kapitałowej.

 

Źródło: www.sip.mf.gov.pl

 

KLAUZULE NIEDOZWOLONE URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW

 

Nr wpisu: 6320
Data wpisu: 12.01.2016 r.
Oznaczenie powoda: Stowarzyszenie Konsumentów Bona Fide w Łodzi
Oznaczenie pozwanej: Jarosław Kopeć - METROPOLIA NIERUCHOMOŚCI

 

"...Przedsiębiorca zobowiązuje się do podjęcia czynności zmierzających do wyszukania nabywcy na ww. nieruchomość za wynagrodzenie w wysokości 2,9% (+VAT) od wartości transakcji"

 

Źródło: www.uokik.gov.pl

 

ZMIANY W PRAWIE

 

W dniu 01 stycznia 2016 r. weszła w życie ustawa z dnia 25 czerwca 2015 r. o zmianie ustawy o wyrobach budowlanych, ustawy – prawo budowlane oraz ustawy o wyrobach budowlanych oraz ustawy o systemie oceny zgodności (Dz. U. z 2015 r. poz. 1165).

 

Źródło: www.sip.legalis.pl

 

W dniu  07 stycznia 2016 r. weszła w życie ustawa z dnia 10 września 2015 r. o zmianie ustawy – kodeks karny, ustawy – prawo budowlane oraz ustawy – kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz.U. z 2015 r. poz. 1549).

 

Źródło: www.sip.legalis.pl

 


Niniejszy "Biuletyn Prawny" został sporządzony przez Kancelarię Prawną LBC.

 

Zastrzeżenia prawne: Treść niniejszego materiału ma wyłącznie charakter informacyjny i nie może być traktowana, jako porada prawna. Zawarte w materiale treści mogą nie wyczerpywać w pełni problemów lub zagadnień prawnych związanych z nowelizowanymi przepisami, orzeczeniami, interpretacjami i. t. p. Każda sprawa wymagająca wiedzy prawniczej ma swój indywidualny wymiar, co uzasadnia jej indywidualną analizę. Zaleca się uprzednią konsultację konkretnej sprawy z radcą prawnym, adwokatem lub innym wykwalifikowanym prawnikiem. W przypadku jakichkolwiek pytań związanych z przedstawionymi powyżej zagadnieniami prawnymi oraz ich możliwym wpływem na działalność danego Klienta prosimy o kontakt z Kancelarią.

ORZECZNICTWO

 

1. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 11 grudnia 2015 r., III CZP 88/15.

 

W odpowiedzi na pytanie „Czy służebność przesyłu dla gazociągu wybudowanego przed dniem 12 grudnia 2001 r. obejmuje obszar strefy kontrolowanej określonej w § 10 w zw. z § 110 i w załączniku Nr 2 do rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 26 kwietnia 2013 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe i ich usytuowanie (Dz.U.2013.640)?” Sąd Najwyższy przyjął, iż: „Obszar strefy kontrolowanej określonej w § 10 w związku z § 110 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 26 kwietnia 2013 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe i ich usytuowanie (Dz.U. 2013, poz. 640) oraz w załączniku nr 2 do tego rozporządzenia, nie pokrywa się z zakresem obciążenia nieruchomości służebnością przesyłu (art. 305[1] k.c.), ustanowioną dla gazociągu wybudowanego przed dniem 12 grudnia 2001 r.”

 

Źródło: www.sn.pl

 

INTERPRETACJE INDYWIDUALNE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO

 

Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 31 grudnia 2015 r., IPPP2/4512-1128/15-2/JO.

 

Organ podatkowy wydał interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego w odniesieniu do następującego stanu faktycznego: W 2000 r. Zainteresowany kupił niezabudowaną działkę gruntową. W roku 2012 dokonał podziału nieruchomości i wydzielenia ośmiu części nieruchomości w celu zagospodarowania jako odrębne działki budowlane. W roku 2013 sprzedał notarialnie trzy działki. W roku 2014 Wnioskodawca sprzedał notarialnie następne trzy działki.

 

W trakcie sprzedaży działek od każdej działki został zapłacony podatek od czynności cywilnoprawnych na mocy art. 1 i 6 oraz art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (dalej: u.p.c.c.).

 

W związku z powyższym stanem faktycznym zadano następujące pytanie.

 

Czy od tych sprzedanych działek tak jak opisano w stanie faktycznym, Wnioskodawca ma odprowadzać podatek i gdzie?

 

Zdaniem Wnioskodawcy, podatek od sprzedanych działek jest odprowadzany przez notariusza zgodnie z zapisami w aktach notarialnych jako zapłacony podatek od czynności cywilnoprawnych na mocy art. 1 i 6 oraz art. 7 ust. 1 pkt 1a u.p.c.c.

 

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, działający z upoważnienia Ministra Finansów, wydał dnia 7 stycznia 2015 r. interpretację indywidualną nr ILPB2/415-994/14-2/ES, w której uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe.

 

W interpretacji indywidualnej stwierdzono: na gruncie badanej sprawy nie znajdzie zastosowania przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.c.c., gdyż przychód uzyskany ze sprzedaży rzeczonych działek - w okolicznościach wskazujących na to, że sprzedaż ta wykonywana jest w ramach prowadzonej działalności - winien być opodatkowany, zgodnie z zasadami przewidzianymi dla tego właśnie źródła, tj. pozarolniczej działalności gospodarczej, na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: u.p.d.o.f.). Zatem, dla określenia skutków podatkowych przedmiotowej sprzedaży bez znaczenia pozostaje upływ pięcioletniego terminu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f.

 

Strona nie zgodziła się z ww. stanowiskiem i wniosła wezwanie do usunięcia naruszenia prawa oraz skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu (dalej: WSA). Rozpatrujący przedmiotową skargę WSA uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu jako wydaną z naruszeniem przepisów prawa.

 

W wyroku WSA wskazał, że ponownie rozpatrując sprawę, organ podejmie takie czynności w zakresie uzupełnienia braków formalnych wniosku, które pozwolą właściwie ustalić istotne z punktu widzenia dokonywanej interpretacji elementy zaistniałego stanu faktycznego oraz treść przepisów prawa podatkowego, o których wyjaśnienie wnioskuje strona, jak również zakres pytania zadanego we wniosku o interpretację. W przedmiocie dalszego postępowania w sprawie – wezwano Wnioskodawcę do doprecyzowania przedmiotowego wniosku.

 

W uzupełnieniu wniosku wskazano, że Wnioskodawca ubiega się o wydanie rozstrzygnięcia interpretacyjnego na podstawie przepisów u.p.d.o.f.: Art. 5a pkt 6 oraz art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. W przedmiotowym wniosku Zainteresowany oczekuje odpowiedzi na pytanie, które brzmi: Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego, do dokonywanych przez Wnioskodawcę sprzedaży działek będzie miał zastosowanie art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f.? Zdaniem Wnioskodawcy, do dokonywanych przez Wnioskodawcę sprzedaży działek będzie miał zastosowanie art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f.

 

Z przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego nie wynika, aby opisane w stanie faktycznym działania Wnioskodawcy były prowadzone w sposób zorganizowany. Zorganizowanie wskazuje, że działalność gospodarcza związana jest z wyborem określonej formy organizacyjno - prawnej jej wykonywania. Zorganizowanie przejawia się na przykład w zapewnieniu lokalu dla jej prowadzenia, utworzeniu strony internetowej, zatrudnieniu pracowników, zakupieniu sprzętu biurowego, postrzeganie działalności przez osoby trzecie, ujawnienie tej działalności na zewnątrz, np. poprzez oznaczenie prowadzenia działalności (np. szyldy, reklamy itp.), rejestracja tej działalności, siedziba, pracownicy, urządzenia itp. Takich działań ani takiego wysiłku Wnioskodawca ani nie podjął ani nie zamierzał i nie zamierza podjąć.

 

Z przedstawionego przez Zainteresowanego stanu faktycznego nie wynika, aby opisane w stanie faktycznym działania Wnioskodawcy były prowadzone w sposób ciągły. Cecha „ciągłości” podkreśla, że na wykonywanie działalności gospodarczej, nawet gdy ma charakter sezonowy lub jednorazowy składa się ciąg wzajemnie uwarunkowanych czynności o różnej naturze (działania prawne i działania faktyczne), których realizacja ukierunkowana jest na osiągnięcie założonego celu zarobkowego. 10-letni odstęp czasu pomiędzy zakupieniem działki przez Wnioskodawcę (2010 rok), a jej podziałem (2012 rok) i sprzedażą (2013 rok) przemawia jednoznacznie za przyjęciem, że o żadnej ciągłości nie może być tutaj mowy.

 

Wnioskodawca nie dokonał sprzedaży żadnej działki w wykonaniu działalności gospodarczej zdefiniowanej w art. 5a pkt 6 ustawy, ponieważ, co wynika z orzecznictwa:

  • działania Wnioskodawcy mieszczą się w zwykłych czynnościach związanych z przygotowaniem działek do sprzedaży,
  • sprzedaż przez Wnioskodawcę działek nie jest ukierunkowana na osiągnięcie zysku, tylko na uzyskanie ekwiwalentu ekonomicznego ze sprzedaży (rachunek ekonomiczny nie ma znaczenia zasadniczego),
  • czynności, związane ze sprzedażą działek nie są uporządkowane według określonego i planowanego, uzasadnionego racjami ekonomicznymi porządku i nie mają cechy ciągłości,
  • aktywność Wnioskodawcy w przedmiotowej sprawie nie jest porównywalna do działań podejmowanych przez podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami,
  • nie istnieje charakterystyczny dla działalności gospodarczej związek czasowy pomiędzy podjętymi przez Wnioskodawcę czynnościami na przestrzeni wielu lat,
  • Wnioskodawca nie podjął aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez profesjonalnych handlowców,
  • Wnioskodawca wykonywał wyłącznie prawo własności w stosunku to wszystkich działek,
  • wszystkie działania Wnioskodawcy odnosiły się do zarządzania majątkiem prywatnym Wnioskodawcy,
  • zachowania Wnioskodawcy nie wykraczają poza normalny zarząd własnymi sprawami majątkowymi i są powszechnie uważane za „zwykłą sprzedaż zbędnych rzeczy”,
  • sprzedaż działek nie wchodzi w zakres działalności gospodarczej Wnioskodawcy, tj. takich czynności, które powstają w funkcjonalnym związku z tą działalnością i są realizacją zadań danego przedsiębiorstwa w celu osiągnięcia określonej korzyści,
  • sprzedaż działek nastąpiła z majątku prywatnego Wnioskodawcy nie związanego z działalnością gospodarczą.

 

W świetle obowiązującego stanu prawnego – biorąc pod uwagę wskazania zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 lipca 2015 r. sygn. akt I SA/Wr 959/15 co do dalszego postępowania w sprawie - stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

 

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 u.p.d.o.f. opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

 

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) u.pd.o.f., źródłem przychodu jest, z zastrzeżeniem ust. 2, odpłatne zbycie: nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, prawa wieczystego użytkowania gruntów – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

 

Zatem należy uznać, że aby odpłatne zbycie nieruchomości nie stanowiło źródła przychodu, w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f, konieczne jest spełnienie łącznie następujących warunków: zbycie nie może następować w wykonaniu działalności gospodarczej i zbycie musi nastąpić po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.

 

W przedstawionej sytuacji istotne znaczenie dla opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma fakt nabycia ww. nieruchomości w roku 2000. Tym samym spełniona została druga przesłanka mówiąca o tym, że jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpi po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f.

 

Ponieważ Wnioskodawca w uzupełnieniu wniosku wskazał, że jest zainteresowany interpretacją przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. należy wskazać, że na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, źródłem przychodów jest działalność gospodarcza. Zgodnie z art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f. – w brzmieniu po nowelizacji – ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 u.p.d.o.f.

 

Wobec powyższego, w celu zakwalifikowania działań podjętych przez Zainteresowanego do działalności gospodarczej należało ocenić zamiar, okoliczności i cel: działań poprzedzających zbycie oraz samego zbycia działek wyodrębnionych z gruntu.

 

Z ww. okoliczności sprawy wynika, że Wnioskodawca podjął zorganizowane i ciągłe działania związane z przygotowaniem sprzedaży ww. nieruchomości, a następnie z samą sprzedażą. Zaznaczyć należy, że działania te nie są działaniami incydentalnymi i sporadycznymi, lecz powtarzalnymi i nakierowanymi na osiągnięcie określonego dochodu. Z całokształtu opisanego określonego zespołu konkretnych działań Zainteresowanego wynika więc, że przedmiotowa sprzedaż będzie następować w warunkach wskazujących na jej handlowy i zarobkowy charakter. Czynności podejmowane przez Zainteresowanego pozwalają na zakwalifikowanie sprzedaży działek gruntu do kategorii przychodu z działalności gospodarczej.

 

W konsekwencji, na gruncie badanej sprawy nie znajdzie zastosowania przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f., gdyż przychód uzyskany ze sprzedaży rzeczonych działek – w okolicznościach wskazujących na to, że sprzedaż ta wykonywana jest w ramach prowadzonej działalności – winien być opodatkowany, zgodnie z zasadami przewidzianymi dla tego właśnie źródła, tj. pozarolniczej działalności gospodarczej, na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f.

 

Źródło: www.sip.mf.gov.pl

 

KLAUZULE NIEDOZWOLONE URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW

 

Nr wpisu: 6218
Data wpisu: 08.12.2015 r.
Oznaczenie powoda: Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w Warszawie
Oznaczenie pozwanej: Fundusz Hipoteczny DOM Spółka Akcyjna spółka komandytowo-akcyjna w Warszawie

 

„Uprawniona zobowiązuje się, że w każdym przypadku przyjęcia osoby trzeciej na mieszkanie, przed uzyskaniem zgody Funduszu (...) osoba ta okaże Funduszowi oświadczenie, złożone w formie aktu notarialnego, które będzie obejmowało poddanie się przez tę osobę egzekucji na podstawie art. 777 par. 7 pkt 4 Kodeksu postępowania cywilnego w zakresie obowiązku wydania podmiotowego lokalu Funduszowi w terminie 30 dni od dnia śmierci Uprawnionej"

 

Źródło: www.uokik.gov.pl

 

ZMIANY W PRAWIE

 

W dniu 15 grudnia 2015 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie uzgadniania projektu budowlanego  pod względem  ochrony przeciwpożarowej z dnia 02 grudnia 2015 r. (Dz. U. z 2015 r. poz. 2117).

 

Powyższe rozporządzenie zostało wydane na podstawie art. 6g ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwopżarowej (Dz. U. z 2009 r. Nr 178 poz. 1380, z późn. zm.).

 

Źródło: www.sip.legalis.pl

 

W dniu  17 grudnia 2015 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Skarbu Państwa zmieniające rozporządzenie w sprawie wzorów rejestrów zawierających dane dotyczące realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 03 listopada 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 2133).

 

Niniejsze rozporządzenie zostało wydane na podstawie art. 19 ust. 7 ustawy z dnia 08 lipca 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2014 r. poz. 1090).

 

Źródło: www.sip.legalis.pl

 

 

Niniejszy "Biuletyn Prawny" został sporządzony przez Kancelarię Prawną LBC.

 

Zastrzeżenia prawne: Treść niniejszego materiału ma wyłącznie charakter informacyjny i nie może być traktowana, jako porada prawna. Zawarte w materiale treści mogą nie wyczerpywać w pełni problemów lub zagadnień prawnych związanych z nowelizowanymi przepisami, orzeczeniami, interpretacjami i. t. p. Każda sprawa wymagająca wiedzy prawniczej ma swój indywidualny wymiar, co uzasadnia jej indywidualną analizę. Zaleca się uprzednią konsultację konkretnej sprawy z radcą prawnym, adwokatem lub innym wykwalifikowanym prawnikiem. W przypadku jakichkolwiek pytań związanych z przedstawionymi powyżej zagadnieniami prawnymi oraz ich możliwym wpływem na działalność danego Klienta prosimy o kontakt z Kancelarią.

ORZECZNICTWO

 

1. Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 05 listopada 2015 r., V CSK 58/15.

 

W niniejszym wyroku Sąd Najwyższy rozstrzygnął wątpliwość związaną z wykładnią art. 73 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2015 r.  poz. 1774 dalej: u.g.n.) oraz art. 73 ust. 2 a u.g.n.

 

 

Zaistniała wątpliwość dotyczy tego czy trwała zmiana sposobu korzystania z nieruchomości ma dotyczyć prawa wieczystego użytkowania całej nieruchomości gruntowej, czy też odnosić się może jedynie do udziału w nim, powstałego na skutek ustanowienia odrębnej własności lokalu, pociągającej za sobą trwałą zmianę przeznaczenia tego udziału. Sąd Najwyższy w niniejszym wyroku podtrzymał dotychczasową linię orzeczniczą uznając, iż art. 73 ust. 2 a u.g.n. jest przepisem szczególnym, stanowiącym wyjątek od regulacji zawartej w art. 73 ust. 2 u.g.n. „przewiduje bowiem odrębne, własne przesłanki uzasadniające zmianę stawki rocznej z tytułu udziału w wieczystym użytkowaniu nieruchomości gruntowej samo tylko ustanowienie odrębnej własności lokalu, którego przeznaczenie jest inne niż cel, na jaki nieruchomość została oddana w użytkowanie wieczyste lub samą tylko zmianę sposobu korzystania z lokalu, bez względu na to, czy spowodowało to trwałą zmianę sposobu korzystania z całej nieruchomości, powodującą zmianę celu, na który nieruchomość została oddana.”

 

Źródło: www.sn.pl

 

INTERPRETACJE INDYWIDUALNE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO

 

Interpretacja indywidualna Ministra Finansów z dnia 20 listopada 2015 r., DD9.8222.2.63.2015.JQP.

 

Organ podatkowy wydał interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego w odniesieniu do następującego stanu faktycznego: Wnioskodawczyni zamierza przekazać nieruchomość swojej wnuczce na podstawie umowy dożywocia. Przedmiotową nieruchomość Zainteresowana nabyła wraz z rodzicami w drodze zasiedzenia na podstawie postanowienia Sądu w udziale wynoszącym 1/3 każde z nich. Matka Wnioskodawczyni zmarła w lipcu 1984 r., a ojciec zmarł w styczniu 1989 r. Rodzice Zainteresowanej za życia nie zawierali żadnych umów majątkowych. Na mocy postanowienia sądu o stwierdzeniu nabycia spadku po zmarłej matce Wnioskodawczyni nabyła udział w wysokości 2/8, a po ojcu udział o wielkości 2/6. W lipcu 2009 r. został dokonany dział spadku i zniesienie współwłasności. Na mocy postanowienia sądu na wyłączną własność Zainteresowanej przyznano nieruchomość o wartości 146 400,00 zł z obowiązkiem spłaty drugiego ze współwłaścicieli w wysokości 10 344,00 zł. Wartość nieruchomości przyznanej na wyłączną własność Wnioskodawczyni odpowiadała wartości całej masy spadkowej (146 400,00 zł), natomiast udział Zainteresowanej wynosił 136 056 zł.

 

W związku z powyższym stanem faktycznym zadano następujące pytanie:
Czy Wnioskodawczyni będzie zobowiązana uiścić podatek z tytułu planowanego przekazania posiadanej nieruchomości na rzecz wnuczki w drodze umowy o dożywocie i czy okres 5 letni będzie się liczył od 1979 roku czy od 2009 roku?

 

Zdaniem Wnioskodawczyni, planowane przez nią zawarcie umowy o dożywocie, której przedmiotem ma być posiadana przez nią nieruchomość, nie stanowi dla niej źródła przychodu.

 

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach wydając interpretację indywidualną  z dnia 30 września 2011 r. Nr IBPBII/2/415-778/11/ŁCz uznał, iż stanowisko Wnioskodawczyni jest prawidłowe w części dotyczącej udziałów nabytych w drodze zasiedzenia i w drodze spadku po zmarłych rodzicach, natomiast jest nieprawidłowe w części dotyczącej udziału nabytego w drodze działu spadku i zniesienia współwłasności.

W ocenie Ministra Finansów interpretacja indywidualna wydana przez ww. organ nie jest prawidłowa.

 

Zgodnie z art. 908 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2014, poz. 121, z późn. zm.), jeżeli w zamian za przeniesienie własności nieruchomości nabywca zobowiązał się zapewnić zbywcy dożywotnie utrzymanie (umowa o dożywocie), powinien on, w braku odmiennej umowy, przyjąć zbywcę jako domownika, dostarczać mu wyżywienia, ubrania, mieszkania, światła i opału, zapewnić mu odpowiednią pomoc i pielęgnowanie w chorobie oraz sprawić mu własnym kosztem pogrzeb odpowiadający zwyczajom miejscowym.

 

Uwzględniając powyższe, umowa o dożywocie polegająca na tym, że w zamian za przeniesienie własności nieruchomości nabywca zobowiązał się zapewnić zbywcy dożywotnie utrzymanie – ma charakter umowy wzajemnej, a w konsekwencji – jest czynnością prawną o charakterze odpłatnym, tj. w jej wyniku dochodzi do odpłatnego zbycia nieruchomości.

 

W myśl art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm. dalej: u.p.d.o.f.), przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej. Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia (art. 19 ust. 3 u.p.d.o.f.).

 

Wobec braku jednolitej linii orzeczniczej sądów administracyjnych w przedmiocie opodatkowania dochodu z tytułu zbycia nieruchomości w drodze umowy o dożywocie, Naczelny Sąd Administracyjny w składzie 7 sędziów, podjął w dniu 17 listopada 2014 r. uchwałę, sygn. akt II FPS 4/14, w myśl której „w przypadku zbycia nieruchomości na podstawie umowy o dożywocie nie jest możliwe określenie przychodu ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (…), na zasadach wynikających z art. 19 ust. 1 i 3 tej ustawy.”

 

Odnosząc się zatem do przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz mając na uwadze uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego Minister Finansów stwierdził, że na gruncie przepisów podatkowych planowane przeniesienie własności nieruchomości w części przypadającej na udział nabyty w drodze sądowego działu spadku i zniesienia współwłasności, na podstawie umowy o dożywocie, przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, stanowi odpłatne zbycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) u.p.d.o.f. Ze względu jednak na brak regulacji prawnych umożliwiających określenie przychodu z tego źródła, na zasadach wynikających z art. 19 ust. 1 i 3 u.p.d.o.f., nie wystąpi z tego tytułu obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie wystąpią również skutki podatkowe związane ze zbyciem nieruchomości w części przypadającej na udziały nabyte przez Wnioskodawczynię w drodze zasiedzenia oraz w spadku po zmarłych rodzicach z uwagi na upływ pięcioletniego okresu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f.

 

Źródło: www.sip.mf.gov.pl

 

ZMIANY W PRAWIE

 

W dniu 11 listopada 2015 r. weszła w życie ustawa o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym z dnia 25 września 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 1713).

 

Powyższa ustawa reguluje sposób lokalizacji obiektów handlowych o powierzchni sprzedaży powyżej 2000 m2.

 

Źródło: www.sip.legalis.pl

 

W dniu 18 listopada 2015 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Rozwoju zmieniające rozporządzenie w sprawie dziennika budowy, montażu i rozbiórki, tablicy informacyjnej oraz ogłoszenia zawierającego dane dotyczące bezpieczeństwa pracy i ochrony zdrowia z dnia 16 października 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 1775).

 

Powyższe rozporządzenia zostało wydane na podstawie art. 45 ust. 4 ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. poz. 1409, z późn. zm.).

 

Źródło: www.sip.legalis.pl

 


Niniejszy "Biuletyn Prawny" został sporządzony przez Kancelarię Prawną LBC.

 

Zastrzeżenia prawne: Treść niniejszego materiału ma wyłącznie charakter informacyjny i nie może być traktowana, jako porada prawna. Zawarte w materiale treści mogą nie wyczerpywać w pełni problemów lub zagadnień prawnych związanych z nowelizowanymi przepisami, orzeczeniami, interpretacjami i. t. p. Każda sprawa wymagająca wiedzy prawniczej ma swój indywidualny wymiar, co uzasadnia jej indywidualną analizę. Zaleca się uprzednią konsultację konkretnej sprawy z radcą prawnym, adwokatem lub innym wykwalifikowanym prawnikiem. W przypadku jakichkolwiek pytań związanych z przedstawionymi powyżej zagadnieniami prawnymi oraz ich możliwym wpływem na działalność danego Klienta prosimy o kontakt z Kancelarią.

ORZECZNICTWO

 

1. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 08 października 2015 r., III CZP 53/15.

 

W odpowiedzi na pytanie: „Czy wprowadzony ustawą z dn. 24.08.2007 roku o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. 2007.173.1218) przepis art. 73 ust. 2a pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami w zakresie w jakim stanowi podstawę do zmiany stawki opłaty za użytkowanie wieczyste nieruchomości gruntowej ma zastosowanie także w przypadku gdy ustanowienie odrębnej własności lokalu garażowego miało miejsce przed wejściem w życie wskazanego przepisu?", Sąd Najwyższy podjął uchwałę następującej treści: „Wprowadzony ustawą z dnia 24 sierpnia 2007 roku o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 173, poz. 1218) art. 73 ust. 2a pkt 1 u.g.n. stanowi podstawę do zmiany stawki opłaty rocznej za użytkowanie wieczyste nieruchomości gruntowej także wtedy, gdy ustanowienie odrębnej własności lokalu użytkowego w budynku wzniesionym na tej nieruchomości nastąpiło przed dniem wejścia tego przepisu w życie.”

 

Źródło: www.sn.pl

 

INTERPRETACJE INDYWIDUALNE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO

 

Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 13 października 2015 r., IPPB2/4514-302/15-4/MG.

 

Organ podatkowy wydał interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego w odniesieniu do następującego stanu faktycznego: Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością i jest zarejestrowana w Polsce dla celów VAT jako podatnik VAT czynny. Do 27 lutego 2015 r. Wnioskodawca był współwłaścicielem zabudowanej nieruchomości (dalej: nieruchomość). Nieruchomość składa się z kilku działek, które są wyodrębnione ewidencyjnie, natomiast cała Nieruchomość objęta jest jedną księgą wieczystą KW prowadzoną przez Sąd Rejonowy. Nieruchomość obejmuje osiem działek gruntowych, oznaczonych właściwymi sobie numerami ewidencyjnymi:1,2,3,4,5,6,7,8.

 

Zgodnie z decyzją Burmistrza Miasta i Gminy z dnia 06 czerwca 2014 r. działki 1 - 6 wskazane powyżej powstały z podziału jednej działki, która wcześniej powstała z połączenia trzech działek. Zgodnie z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego wszystkie działki położone są na terenie aktywności gospodarczej z obiektami produkcyjnymi, składami i magazynami oraz usługami. Działki 1, 2, 4, 5 i 6 są zabudowane budynkami (hale magazynowe) lub budowlami, natomiast Działki 3, 7 i 8 są niezabudowane.

 

Udział Wnioskodawcy we współwłasności nieruchomości (dalej: Udział A) wynosił 188240/218037. Drugim współwłaścicielem nieruchomości była spółka P. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: PP), której udział wynosił 29797/218037 (dalej: Udział B). Wnioskodawca nabył nieruchomość od L. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: Spółka) na podstawie umowy sprzedaży, zawartej w dniu 31 maja 2011 roku. Natomiast PP nabył udział w nieruchomości od Wnioskodawcy na podstawie umowy sprzedaży, zawartej w dniu 20 grudnia 2012 roku.

 

Po nabyciu Udziału A oraz Udziału B, Wnioskodawca oraz PP w dniu 20 grudnia 2012 r. zawarli umowę quoad usum, której celem było określenie sposobu korzystania, zarządzania, podziału zysków oraz innych aspektów dotyczących wspólnej nieruchomości (dalej: Umowa współwłaścicieli). Na mocy Umowy współwłaścicieli Wnioskodawca otrzymał do wyłącznego korzystania Budynki nr 2, 3, 4, 5 wraz z gruntem znajdującym się pod ich obrysem. Z kolei PP zgodnie z Umową współwłaścicieli otrzymał do wyłącznego korzystania budynek nr 1 wraz z gruntem znajdującym się pod jego obrysem. Dodatkowo każdy z ówczesnych współwłaścicieli otrzymał do wyłącznego korzystania infrastrukturę towarzyszącą każdemu z budynków. Jednocześnie Umowa współwłaścicieli określiła sposób korzystania z części wspólnej.

 

W dniu 27 lutego 2015 r. Wnioskodawca i PP zawarli umowę zniesienia współwłasności. Na jej podstawie Wnioskodawca stał się wyłącznym właścicielem działek o numerach: 1, 2, 5, 6, 7 i 8 wraz z posadowionymi na nich budynkami. Natomiast PP stał się wyłącznym właścicielem działek o numerach: 3 i 4 wraz z posadowionymi na nich budynkami. W konsekwencji Spółka dokonała zbycia Udziału A w działkach 3 i 4 na rzecz PP, natomiast PP dokonał zbycia na rzecz Wnioskodawcy Udziału B w działkach 1, 2, 5, 6, 7 i 8. Wartość netto nabytego przez Wnioskodawcę udziału w Działkach przyznanych była równa wartości netto udziału nabytego przez PP w przyznanych mu działkach. W związku z powyższym, strony tej transakcji postanowiły, iż zniesienie współwłasności w odniesieniu do działek o numerach: 1 i 6 przenoszonych przez PP na rzecz Wnioskodawcy oraz działek o numerach: 3 i 4 przenoszonych przez Wnioskodawcę na rzecz PP dokonane zostało bez spłat i dopłat.

 

Zniesienie współwłasności Nieruchomości w odniesieniu do działek 2, 5, 7 i 8 przenoszonych przez PP na rzecz Wnioskodawcy dokonane zostało ze spłatą dodatkowej kwoty, odpowiednio podzielonej w odniesieniu do poszczególnych działek. Rozliczenie tej spłaty nastąpiło w drodze kompensaty ze zobowiązaniem do zapłaty wynagrodzenia z tytułu służebności gruntowej ustanowionej przez Wnioskodawcę na rzecz PP. Budynki przyznane wcześniejszym współwłaścicielom są i będą wykorzystywane przez Spółkę oraz PP do działalności opodatkowanej VAT polegającej na świadczeniu usług odpłatnego najmu powierzchni budynków.

 

Wnioskodawca wskazał, iż w przypadku budynku o numerze 1, od momentu wydania tego budynku najemcom do dnia podpisania umowy znoszącej współwłasność upłynął okres 2 lat. Natomiast w przypadku budynków o numerach 2, 3 i 4 nie upłynął okres 2 lat. Budynek o numerze 5 nie został jeszcze ukończony i jest oddany do użytkowania częściowo (w tej części jest on wykorzystywany do działalności opodatkowanej), jednakże w jego przypadku do dnia podpisania umowy znoszącej współwłasność także nie upłynął okres 2 lat licząc od momentu wydania budynku pierwszemu najemcy. Wnioskodawca dodatkowo zaznacza, iż PP również jest zarejestrowany w Polsce dla celów VAT jako podatnik czynny.

 

W związku z powyższym stanem faktycznym zadano następujące pytania:


1. Czy w opisanym stanie faktycznym, czynność umownego zniesienia współwłasności Nieruchomości w odniesieniu do działek o numerach 1 i 6 oraz 3 i 4 bez dokonywania przez PP dopłaty na rzecz Wnioskodawcy, nie stanowi dla Wnioskodawcy czynności podlegającej opodatkowaniu w rozumieniu przepisu art. 5 ust. 1 ustawy o VAT i w konsekwencji po stronie Wnioskodawcy nie powstanie obowiązek podatkowy w VAT z tego tytułu?


2. Czy przedmiotowa czynność zniesienia współwłasności Nieruchomości w odniesieniu do działek o numerach 1 i 6 oraz 3 i 4 będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych?

 

W niniejszej interpretacji organ podatkowy na podstawie ustawy z dnia 09 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 626) (dalej: u.p.c.c.) udzielił odpowiedzi jedynie na pytanie drugie zamieszczone we wniosku. W zakresie odpowiedzi na pytanie pierwsze została wydana odrębna interpretacja z dnia 8 października 2015 r. nr IPPP1/4512-705/15-4/JL.

 

Organ podatkowy zważył, iż w przypadku czynności umownego zniesienia współwłasności Nieruchomości, po stronie Wnioskodawcy nie powstanie obowiązek podatkowy w VAT z tego tytułu. Dlatego też, należy określić czy w odniesieniu do tej czynności nie powstanie obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych.

 

Ustawodawca, wprowadzając w u.p.c.c. zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu, wyłączył od opodatkowania inne czynności, które nie zostały wyraźnie wskazane w przepisie. Oznacza to, że czynności niewymienione w ustawowym katalogu nie podlegają opodatkowaniu nawet, gdy wywołują skutki w sferze gospodarczej takie same bądź podobne do tych, które zostały w nim wyliczone. W konsekwencji, umowy o zniesienie współwłasności podlegać będą opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych wyłącznie w sytuacji gdy czynność taka wiąże się z koniecznością dokonania spłat lub dopłat.

 

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego zniesienie współwłasności Nieruchomości w odniesieniu do działek o numerach 1 i 6 oraz 3 i 4 dokonane zostało bez spłat i dopłat. Jeżeli zatem zniesienie współwłasności w tym zakresie nastąpiło bez spłat i dopłat, to jako czynność niewymieniona w ustawowym katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych nie będzie ono podlegać opodatkowaniu tym podatkiem.

 

Źródło: www.sip.mf.gov.pl

 

KLAUZULE NIEDOZWOLONE URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW

 

Nr wpisu: 6170
Data wpisu: 16.10.2015 r.
Oznaczenie powoda: Stowarzyszenie "Towarzystwo Lexus" z siedzibą w Poznaniu
Oznaczenie pozwanej: BRONKA NIERUCHOMOŚCI spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Toruniu

 

„Wypowiedzenie lub odstąpienie przez Zamawiającego stanie się skuteczne pod warunkiem, że przed jego dokonaniem Zamawiający nie uzyskał od Pośrednika danych osoby (bądź podmiotu), która w ciągu 12 miesięcy następujących po dacie złożenia Pośrednikowi oświadczenia o wypowiedzeniu bądź odstąpieniu od niniejszej umowy zawarła z Zamawiającym umowę przedwstępną, zobowiązującą bądź rozporządzającą przenoszącą prawa do przedmiotowej Nieruchomości; warunek ten - w razie ziszczenia się - będzie mieć moc wsteczną."

 

Źródło: www.uokik.gov.pl

 

ZMIANY W PRAWIE

 

W dniu 31 października 2015 r. weszło w życie rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie warunków i trybu finansowania zwrotnego w ramach realizacji przez Bank Gospodarstwa Krajowego rządowego programu popierania budownictwa mieszkaniowego oraz minimalnych wymagań dotyczących lokali powstałych przy udziale tego finansowania z dnia 20 października 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 1720).

Powyższe rozporządzenie zostało wydane na podstawie art. 15b ust. 5 ustawy z dnia 26 października 2015 r. o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego (Dz. U. z 2013 r. poz. 255 oraz z 2015 r. poz. 1169 i 1582).

 

Źródło: www.sip.legalis.pl

 


Niniejszy "Biuletyn Prawny" został sporządzony przez Kancelarię Prawną LBC.

 

Zastrzeżenia prawne: Treść niniejszego materiału ma wyłącznie charakter informacyjny i nie może być traktowana, jako porada prawna. Zawarte w materiale treści mogą nie wyczerpywać w pełni problemów lub zagadnień prawnych związanych z nowelizowanymi przepisami, orzeczeniami, interpretacjami i. t. p. Każda sprawa wymagająca wiedzy prawniczej ma swój indywidualny wymiar, co uzasadnia jej indywidualną analizę. Zaleca się uprzednią konsultację konkretnej sprawy z radcą prawnym, adwokatem lub innym wykwalifikowanym prawnikiem. W przypadku jakichkolwiek pytań związanych z przedstawionymi powyżej zagadnieniami prawnymi oraz ich możliwym wpływem na działalność danego Klienta prosimy o kontakt z Kancelarią.

ORZECZNICTWO

 

1. Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 09 września 2015 r., IV CSK 754/14.

 

Sąd Najwyższy wskazał, że „planowanie przestrzenne to proces o charakterze ciągłym, z czym wiąże się oczekiwanie, że uchylenie obowiązującego miejscowego planu łączy się z jednoczesnym uchwaleniem nowego planu. Znaczenie tej zasady przy rozstrzyganiu konkretnych spraw przejawia się w tym, że zawiera się w niej dyrektywa wykładni przepisów, które dotyczą skutków prawnych, jakie władcze działania gminy z zakresu planowania przestrzennego wywołują w sferze praw osób trzecich, w tym właścicieli i użytkowników wieczystych gruntów. Wiąże się to między innymi z założeniem, że właściciele (użytkownicy wieczyści) nie powinni być dotknięci skutkami bezczynności gminy.”

 

Źródło: www.sn.pl

 

INTERPRETACJE INDYWIDUALNE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO

 

 

Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w  Katowicach z dnia 24 września 2015 r., IBPB-1-2/4510-315/15/SD.

 

Organ podatkowy wydał interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego w odniesieniu do następującego stanu faktycznego: Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością. Wspólnikami Wnioskodawcy są osoby fizyczne. Wnioskodawca planuje zmienić swoją umowę spółki wprowadzając do niej postanowienie o automatycznym umorzeniu części udziałów, które nastąpi w momencie wypełnienia się warunków w postaci nadejścia konkretnego terminu (dnia, np. 28 lutego 2012 r.). W zamian za automatycznie umorzone udziały wspólnicy otrzymają wynagrodzenie. Spółka jako wynagrodzenie za umorzone udziały przeniesie na wspólników prawo użytkowania wieczystego gruntu oraz prawo własności nieruchomości będącej własnością Spółki, których księgowa wartość odpowiada wysokości wynagrodzenia za automatycznie umorzone udziały Spółki.

 

W związku z powyższym stanem faktycznym zadano następujące pytanie: Czy przekazanie wspólnikom prawa użytkowania wieczystego gruntu oraz własności nieruchomości, jako wynagrodzenia za umarzane automatycznie udziały Spółki spowoduje powstanie u Wnioskodawcy przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej jako: u.p.d.o.p.)?

 

Zdaniem Wnioskodawcy, przekazanie prawa do użytkowania wieczystego gruntu oraz prawa własności nieruchomości jako wynagrodzenia dla wspólników za automatycznie umorzone udziały Spółki, w świetle przepisów u.p.d.o.p. jest dla Spółki podatkowo neutralne, gdyż nie powoduje powstania w Spółce ani przychodu, ani kosztu uzyskania przychodu. Wnioski te wynikają z analizy przepisów art. 12 oraz art. 14 powyższej ustawy.

 

Umorzenie udziałów/akcji polega na ich prawnym unicestwieniu, tj. wygaśnięciu wszelkich praw. Zasady umarzania udziałów zawarte są w art. 199 § 1-7 kodeksu spółek handlowych (dalej jako: k.s.h.). Stanowią one, że udział może być umorzony jedynie po uzyskaniu wpisu spółki do rejestru i tylko w przypadku gdy umowa spółki tak stanowi. Zdaniem Spółki, dopuszczalne jest wypłacenie wynagrodzenia za umarzane udziały zarówno w formie pieniężnej, jak i niepieniężnej. W przedstawionym stanie faktycznie dojdzie do zmiany i wpisania w umowie spółki umorzenia automatycznego w momencie ziszczenia się określonego zdarzenia w postaci nadejścia konkretnej daty. Wynagrodzenie na rzecz wspólników za automatycznie umorzone udziały zostanie wypłacone w postaci prawa do użytkowania wieczystego gruntu oraz prawa własności nieruchomości.

 

Przepis art. 12 u.p.d.o.p., dokonuje wyliczenia określonych zdarzeń, które skutkują powstaniem przychodu dla celów podatkowych, w szczególności stanowi, że przychodem są otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, a także wartość otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw. W istocie art. 12 ust. 1 u.p.d.o.p., nie wyczerpuje swoim zakresem wszystkich źródeł przychodu, które mogą powodować powstanie obowiązku podatkowego w ww. podatku dochodowym.

 

W przedstawionym stanie faktyczno-prawnym wypłata wynagrodzenia za automatycznie umarzane udziały przez Spółkę w formie rzeczowej (np. prawa własności nieruchomości) na rzecz wspólników Spółki nie powoduje powstania przychodu dla celów u.p.d.o.p.
W indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z 4 kwietnia 2012 r. Znak: IBPBI/2/423-16/12/SD Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe. Wnioskodawca zaskarżył, po uprzednim wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, ww. interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.

 

W wyniku rozpatrzenia skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 11 października 2012 r. sygn. akt I SA/Kr 1152/12 uchylił zaskarżoną interpretację.


W uzasadnieniu ww. wyroku Sąd stwierdził m.in., że zgodnie z art. 199 § 4 k.s.h., umowa spółki może stanowić, że udział ulega umorzeniu w razie ziszczenia się określonego zdarzenia bez powzięcia uchwały zgromadzenia wspólników. Stosuje się wówczas przepisy o umorzeniu przymusowym. Zgodnie z § 5 tego przepisu, w przypadku ziszczenia się określonego w umowie spółki zdarzenia, o którym mowa w § 4, zarząd powinien powziąć niezwłocznie uchwałę o obniżeniu kapitału zakładowego, chyba że umorzenie udziału następuje z czystego zysku. Umorzenie udziału z czystego zysku nie wymaga obniżenia kapitału zakładowego, natomiast w razie umorzenia wymagającego obniżenia kapitału zakładowego, umorzenie następuje z chwilą obniżenia kapitału zakładowego. Zgodnie z § 3, za zgodą wspólnika umorzenie udziału może nastąpić bez wynagrodzenia.

 

Regulacje te wskazują przede wszystkim, że umorzenie udziałów co do zasady następuje za wynagrodzeniem na rzecz wspólnika, a jedynie za jego wyraźną zgodą, bez wynagrodzenia. W konsekwencji automatycznego (przewidzianego w umowie spółki) umorzenia udziałów, następuje obniżenie kapitału zakładowego spółki, chyba że umorzenie następuje z czystego zysku. Spółka, której udziały są umarzane pozbywa się części majątku – zysku lub kapitału zakładowego. Sposób zapłaty wynagrodzenia – w formie pieniężnej czy rzeczowej – nie został określony przez przepisy k.s.h. Wynagrodzenie za umorzone udziały, zgodnie z zasadą autonomii stron, może być wypłacone w formie pieniężnej lub niepieniężnej (rzeczowej). Rację ma Skarżąca wskazując, że zgodnie z art. 217 Konstytucji, przedmiot opodatkowania musi zostać określony w ustawie. U.p.d.o.p. nie przewiduje opodatkowania umorzenia udziałów po stronie spółki której udziały są umarzane. Trudno jest także doszukać się analogii w odniesieniu do umorzenia udziałów i kategorii przychodów wymienionych w art. 12 ust. 1.

 

Ustawodawca uznaje zatem wprost, że w sytuacji umorzenia udziałów, przychód podatkowy powstaje po stronie wspólników otrzymujących wynagrodzenie za umorzone udziały, z czego można wnioskować, że nie dostrzega przychodu podatkowego po stronie spółki dokonującej wypłaty wynagrodzenia za umorzone udziały.

 

W wyniku rozpatrzenia skargi kasacyjnej wniesionej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, działającego w imieniu Ministra Finansów, Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 21 kwietnia 2015 r. sygn. akt II FSK 419/13 oddalił skargę kasacyjną. W uzasadnieniu tego wyroku Naczelny Sąd Administracyjny wskazał m.in. że wydanie składników majątkowych tytułem wynagrodzenia za umarzane udziały nie stanowi odrębnej transakcji, gdyż – jak wynika z art. 199 § 1 i § 4 k.s.h. – jest jedynie realizacją zobowiązania wynikającego z określonego zdarzenia (jeżeli umowa spółki tak stanowi – umorzenie automatyczne).

 

Zdaniem Sądu, analiza rodzajów przychodów wymienionych w art. 12 ust. 1 u.p.d.o.p., prowadzi do wniosku, że przychód to definitywne przysporzenie majątkowe. Trafnie podniesiono w zaskarżonym wyroku, że w wyniku wypłaty wynagrodzenia za umorzone udziały spółka nie uzyska żadnego przysporzenia majątkowego. Przeciwnie – umorzenie to powoduje likwidację określonej części kapitału zakładowego. Zmniejszą się wprawdzie w bilansie pasywa spółki (kapitał zakładowy), jednakże jednocześnie nastąpi zmniejszenie jej aktywów o majątek oddany udziałowcowi jako wynagrodzenie (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 sierpnia 2012 r. Sygn.. akt II FSK 1384/10). (…) Trzeba podkreślić, że skutek ten, tj. zmniejszenie pasywów Spółki w wyniku uregulowania roszczeń wspólnika o wypłatę wynagrodzenia z tytułu umorzenia udziałów powodować będzie w równym stopniu wypłata tego wynagrodzenia w formie pieniężnej, co w jednoznacznej ocenie organu podatkowego, nie rodzi powstania przychodu i jest neutralne podatkowo.

 

Mając na uwadze powyższe orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, a także treść art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), który stanowi, że ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia, Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, rozpatrując ponownie wniosek stwierdza że stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

 

Źródło: www.sip.mf.gov.pl

 

KLAUZULE NIEDOZWOLONE URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW

 

Nr wpisu: 6166
Data wpisu: 03.09.2015 r.
Oznaczenie powoda: Stowarzyszenie Konsumentów Bona Fide w Łodzi
Oznaczenie pozwanej: Barbara Alencewicz-Grędzińska, Paweł Grędziński - STRZECHA s.c. Pośrednictwo w Obrocie Nieruchomościami Barbara Alencewicz-Grędzińska i Paweł Grędziński

"Prowizja POŚREDNIKA za usługę określoną w § 2 wynosi ..... plus 23% VAT (słownie: ...... plus 23% VAT) ceny przedmiotu sprzedaży."

 

Źródło: www.uokik.gov.pl

 

ZMIANY W PRAWIE

 

Dnia 01 września 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 25 czerwca 2015 r. o zmianie ustawy o pomocy państwa w nabyciu pierwszego mieszkania przez młodych ludzi.

Po wejściu w życie nowelizacji ustawy możliwe jest otrzymanie dofinansowania wkładu własnego na cel dodatkowy, jakim jest:
- uzyskanie prawa własności mieszkania (domu), na podstawie podpisanego ze spółdzielnią mieszkaniową umowy o budowę lokalu
- nabycie nieruchomości, będącej przedmiotem transakcji na rynku wtórnym.

 

Źródło: www.sip.legalis.pl

 


Niniejszy "Biuletyn Prawny" został sporządzony przez Kancelarię Prawną LBC.

Zastrzeżenia prawne: Treść niniejszego materiału ma wyłącznie charakter informacyjny i nie może być traktowana, jako porada prawna. Zawarte w materiale treści mogą nie wyczerpywać w pełni problemów lub zagadnień prawnych związanych z nowelizowanymi przepisami, orzeczeniami, interpretacjami i. t. p. Każda sprawa wymagająca wiedzy prawniczej ma swój indywidualny wymiar, co uzasadnia jej indywidualną analizę. Zaleca się uprzednią konsultację konkretnej sprawy z radcą prawnym, adwokatem lub innym wykwalifikowanym prawnikiem. W przypadku jakichkolwiek pytań związanych z przedstawionymi powyżej zagadnieniami prawnymi oraz ich możliwym wpływem na działalność danego Klienta prosimy o kontakt z Kancelarią.

ORZECZNICTWO

 

1. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 27 sierpnia 2015 r. III CZP 42/15.

 

Sąd Najwyższy wskazał, że „dopuszczalna jest egzekucja świadczeń pieniężnych ze spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, znajdującego się w zasobach spółdzielni mieszkaniowej będącej wierzycielem, bez uzyskania orzeczenia sądu o jego sprzedaży w drodze licytacji na podstawie przepisów Kodeksu postępowania cywilnego o egzekucji z nieruchomości, o którym mowa w  art. 27 ust. 5 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (jedn. tekst: Dz.U. z 2013 r., poz. 1222 ze zm.)  w zw. z art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali  (jedn. tekst: Dz.U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903 ze zm.).”

 

Źródło: www.sn.pl

 

2. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 27 sierpnia 2015 r., III CZP 46/15.

 

 

Sąd Najwyższy odpowiadając na pytanie „czy współspadkobierca będący jednocześnie zapisobiercą i wyłącznym posiadaczem przedmiotu zapisu zwykłego jest zobowiązany do zapłaty na rzecz pozostałych spadkobierców wynagrodzenia za korzystanie z rzeczy stanowiących przedmiot zapisu za okres do wymagalności roszczenia o wykonanie zapisu?” wskazał, iż „spadkobiercom przysługuje roszczenie o wynagrodzenie za korzystanie przez zapisobiercę z rzeczy oznaczonej co do tożsamości, stanowiącej przedmiot zapisu zwykłego, za okres do wymagalności roszczenia o wykonanie zapisu.”

 

Źródło: www.sn.pl

 

3. Wyrok Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 31 sierpnia 2015 r., IX GC 1187/14.

 

Sąd Okręgowy w Krakowie w wyroku z dnia 11 sierpnia 2015 r. wskazał, że w przypadku nieruchomości syndyk potrzebuje wyroku ustalającego bezskuteczność czynności w procesie przeciwko podmiotowi wpisanemu do księgi wieczystej w celu sprzedaży nieruchomości już nie będącej własnością upadłego. (...) syndyk w oparciu o 134.1 w zw. z art. 127 lub 128 ustawy z dnia 28 lutego 2013 r. Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. z 2015 r. poz. 233) nie może żądać wydania nieruchomości zbytej bezskuteczną czynnością.

 

Źródło: www.ms.gov.pl

 

4. Wyrok Sądu Okręgowego w Olsztynie z dnia 11 sierpnia 2015 r., X Ca 325/15.

 

Sąd Okręgowy w Olsztynie w wyroku z  dnia 11 sierpnia 2015 r. stwierdził, że :domniemanie z art. 3 ustawy z dnia 06 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (Dz. U. z 2013 r. poz.707) (dalej jako: u.k.w.h) nie oznacza, że nieruchomość, dla której jest prowadzona księga wieczysta posiada cechy wynikające z jej opisu zawartego w dziale I-O. Należy natomiast domniemywać istnienie praw podmiotowych ujawnionych w księdze wieczystej w stosunku do całej nieruchomości oznaczonej w dziale I-O. Podstawą domniemania z art. 3 u.k.w.h. nie jest orzeczenie sądowe lecz ujawnienie prawa w księdze wieczystej bądź jego wykreślenie i brak jest przepisu przewidującego szczególny tryb obalenia tego domniemania. Wpis do księgi wieczystej choćby konstytuuje, nie sanuje bezwzględnej nieważności czynności prawnej.

 

Źródło: www.orzeczenia.ms.gov.pl


INTERPRETACJE INDYWIDUALNE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO

 

Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w  Katowicach z dnia 27 sierpnia 2015 r., IBPB-2-2/4511-213/15/ZuK.


Organ podatkowy wydał interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego w odniesieniu do następującego stanu faktycznego: w dniu 9 października 1998 r. Wnioskodawca nabył niezabudowaną nieruchomość o łącznej powierzchni 0,5348 ha, obejmującą trzy działki ewidencyjne. Nieruchomość została nabyta na działalność usługową za środki stanowiące majątek wspólny Wnioskodawcy i małżonki. Na ww. nieruchomości Wnioskodawca zamierzał wybudować sklep meblowy w celu sprzedaży własnych wyrobów, jednak w związku ze zmianą planów życiowych nieruchomość nigdy nie służyła do wykonywania działalności gospodarczej. Nieruchomość nie została ujęta w ewidencji środków trwałych firmy, do kosztów uzyskania przychodów nie był zaliczany podatek od nieruchomości dotyczący tego gruntu, nie dokonywano na tej nieruchomości żadnych nakładów inwestycyjnych, nie były uzyskiwane żadne przychody związane z ww. nieruchomością. W chwili obecnej Wnioskodawca zamierza sprzedać opisaną nieruchomość.


W związku z powyższym stanem faktycznym zadano następujące pytanie: czy sprzedaż opisanej nieruchomości będzie zwolniona z podatku zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej jako: u.p.d.o.f.) .


Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż opisanej wyżej nieruchomości nie związanej z prowadzoną działalnością gospodarczą, dokonana po upływie pięciu lat od daty zakupu, zwolniona jest z opodatkowania zgodnie z brzmieniem art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. u.p.d.o.f. Ponieważ cel zakupu wskazany w akcie notarialnym (działalność usługowa) nie został nigdy zrealizowany, stąd nie można uznać związku sprzedaży z działalnością gospodarczą i zastosować art. 14 ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.f.


W świetle obowiązującego stanu prawnego organ podatkowy uznał stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego za prawidłowe.


Zgodnie z art. 10 ust. 1 u.p.d.o.f. z dnia 26 lipca 1991 r.– odrębnymi źródłami przychodów są określone w pkt 3 i 8 tego przepisu:

  • pozarolnicza działalność gospodarcza,
  • odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2, m.in.:

a) nieruchomości lub ich części oraz udziału
b) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
c) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
d) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
–jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.


Podkreślić należy, że zgodnie z art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f. – ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową: wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.


Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Jednakże brak dochodu z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie bowiem działalności gospodarczej zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów.

 

Definicja działalności gospodarczej wymaga również, aby działalność taka wykonywana była w sposób zorganizowany i ciągły. Możliwe jest osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności gospodarczej jest kategorią obiektywną. Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania, powtarzania określonego zespołu konkretnych działań. Kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej ma na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym.


Zgodnie z art. 10 ust. 2 pkt 3 u.p.d.o.f. – przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3 nawet, jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a pomiędzy pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia nie upłynęło 6 lat. Natomiast zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.f. – przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących:
a. środkami     trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
b. składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1.500 zł,
c. składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,
d.  składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

–wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.


Przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości może stanowić przychód z dwóch źródeł tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy) lub z odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa w cyt. art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy.


W celu zakwalifikowania planowanej przez Wnioskodawcę sprzedaży nieruchomości do właściwego źródła przychodu, należy mieć na uwadze zamiar, okoliczności i cel działań związanych z odpłatnym zbyciem nieruchomości.


Z przedstawionego we wniosku zdarzenia wynika, że Wnioskodawca w 1998 r. nabył nieruchomość, na której miał zamiar wybudować sklep meblowy w celu sprzedaży własnych wyrobów (cel wskazany w akcie notarialnym – działalność usługowa).Wnioskodawca deklaruje, że cel wskazany w akcie notarialnym (działalność usługowa) nigdy nie został zrealizowany, stąd nie można uznać związku sprzedaży z działalnością gospodarczą i zastosować art. 14 ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.f.


W niniejszej sprawie sprzedaż ma nastąpić po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości, to sprzedaż ta w świetle okoliczności przedstawionych przez Wnioskodawcę i przyjętych za podstawę orzekania przez Organ, nie będzie stanowiła dla Wnioskodawcy źródła przychodu, o którym mowa w przepisie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy i tym samym nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.


Stanowisko Wnioskodawcy należało uznać zatem za prawidłowe.


Źródło: www.sip.mf.gov.pl


ZMIANY W PRAWIE


Dnia 20 sierpnia 2015 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 24 lipca 2015 r. w sprawie wzorów: wniosku o pozwolenie na budowę, oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, decyzji o pozwoleniu na budowę, oraz zgłoszenia budowy i przebudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego.


Rozporządzenie zostało wydane na podstawie art. 32 ust. 5 ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. poz. 1409).


Dnia 29 sierpnia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 12 czerwca 2015 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2015 r. poz. 1180).


Zgodnie z art. 68 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami „jeżeli nabywca nieruchomości zbył nieruchomość lub wykorzystał ją na inne cele niż cele uzasadniające udzielenie bonifikaty, przed upływem 10 lat, a w przypadku nieruchomości stanowiącej lokal mieszkalny przed upływem 5 lat, licząc od dnia nabycia, jest zobowiązany do zwrotu kwoty równej udzielonej bonifikacie po jej waloryzacji. Zwrot następuje na żądanie właściwego organu.”


Celem nowelizacji jest ograniczenie katalogu podmiotów zobowiązanych do zwrotu bonifikaty poprzez wyłączenie stosowania art. .68 ust. 2 ustawy wobec podmiotów, które dokonały „zamiany lokalu mieszkalnego na: inny lokal mieszkalny będący przedmiotem prawa własności lub spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, albo nieruchomość przeznaczoną lub wykorzystywaną na cele mieszkaniowe będącą przedmiotem prawa własności lub prawa użytkowania wieczystego”, jak i „sprzedaży lokalu mieszkalnego, jeśli środki uzyskane z jego sprzedaży wykorzystane zostały w ciągu 12 miesięcy na nabycie: innego lokalu mieszkalnego będącego przedmiotem prawa własności lub przedmiotem spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, albo nieruchomości przeznaczonej lub wykorzystywanej na cele mieszkaniowe będącej przedmiotem prawa własności lub prawa użytkowania wieczystego.”


Źródło: www.sip.legalis.pl

 


Niniejszy "Biuletyn Prawny" został sporządzony przez Kancelarię Prawną LBC.

 

Zastrzeżenia prawne: Treść niniejszego materiału ma wyłącznie charakter informacyjny i nie może być traktowana, jako porada prawna. Zawarte w materiale treści mogą nie wyczerpywać w pełni problemów lub zagadnień prawnych związanych z nowelizowanymi przepisami, orzeczeniami, interpretacjami i. t. p. Każda sprawa wymagająca wiedzy prawniczej ma swój indywidualny wymiar, co uzasadnia jej indywidualną analizę. Zaleca się uprzednią konsultację konkretnej sprawy z radcą prawnym, adwokatem lub innym wykwalifikowanym prawnikiem. W przypadku jakichkolwiek pytań związanych z przedstawionymi powyżej zagadnieniami prawnymi oraz ich możliwym wpływem na działalność danego Klienta prosimy o kontakt z Kancelarią.

ORZECZNICTWO

 

1. Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 14 lipca 2015 r., SK 26/14.

 

Trybunał Konstytucyjny po rozpoznaniu na rozprawie dnia 14 lipca 2015 r., indywidualnej skargi konstytucyjnej o zbadanie zgodności art. 136 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami w zakresie, w jakim w przypadku wywłaszczenia nieruchomości, która była przedmiotem współwłasności, nie jest możliwy zwrot samego udziału w tej nieruchomości na rzecz byłego właściciela tego udziału, zaś zwrot może dotyczyć całości lub fizycznie wydzielonej części nieruchomości, a z wnioskiem muszą wystąpić wszyscy byli współwłaściciele lub ich następcy prawni, z art. 2, art. 21 i art. 64 Konstytucji.


Trybunał Konstytucyjny stwierdził niekonstytucyjność art. 136 ust. 3. zdanie pierwsze ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami w zakresie, w jakim uzależnia przewidziane w nim żądanie byłego współwłaściciela wywłaszczonej nieruchomości lub jego spadkobierców od zgody pozostałych byłych współwłaścicieli nieruchomości lub ich spadkobierców, jest niezgodny z art. 64 ust. 1 i 2 w związku z art. 21 ust. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.


Stwierdzenie niezgodności zaskarżonego przepisu we wskazanym zakresie oznacza, że podmiot żądający zwrotu części  wywłaszczonej nieruchomości, jeżeli, stała się ona zbędna na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu, nie będzie potrzebował zgody pozostałych byłych współwłaścicieli tej nieruchomości lub ich następców prawnych.

 

Źródło: www.trybunal.gov.pl

 

2. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 10 lipca 2015 r. sygn. akt: III CZP 40/15.

 

Na pytanie czy Prezydent Miasta reprezentujący Skarb Państwa w postępowaniu o aktualizację opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego może umocować pracownika Urzędu Miasta do złożenia oświadczenia o wypowiedzeniu dotychczasowej wysokości opłaty, czy czynność ta w zakresie aktualizacji opłaty jako czynność cywilnoprawna należy do wyłącznej kompetencji Prezydenta Miasta ,uchwałą z dnia 10 lipca 2015 r. Sąd Najwyższy stwierdził, iż na podstawie art. 78 ust 1 w związku z art. 11 ust 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, Starosta (prezydent miasta na prawach powiatu) wykonujący zadania z zakresu administracji rządowej może udzielić pełnomocnictwa pracownikowi Urzędu Miasta do złożenia oświadczenia o wypowiedzeniu wysokości opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości stanowiącej własność Skarbu Państwa.

 

Źródło: www.sn.pl

 

INTERPRETACJE INDYWIDUALNE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO

 

Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 03 lipca 2015 r., IPTPB2/4511 - 200/15 - 4/KK.


Organ podatkowy wydał interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego w odniesieniu do następującego stanu faktycznego: w dniu 10 marca 2014 r. zmarł ojciec Wnioskodawcy. Na podstawie aktu poświadczenia dziedziczenia z dnia 04 kwietnia 2014 r. w spadku po spadkodawcy udziały w wysokości 1/3 prawa własności nieruchomości o powierzchni 0,6946 ha nabyli Wnioskodawca, córka spadkodawcy oraz żona spadkodawcy. Z uwagi na to, że po zmarłym w dniu 30 lipca 2003 r. ojcu spadkodawcy S. D. oraz zmarłym w dniu 13 października 2003 r. bracie spadkodawcy Z. D., nie było przeprowadzonego postępowania spadkowego, na podstawie postanowienia z dnia 28 maja 2014 r. (prawomocnego dnia 25 czerwca 2015 r. ) w skład spadku po zmarłym ojcu spadkodawcy – S. D. - spadkodawca J. D. dziedziczył 1/3 udziału oraz po bracie spadkodawcy Z. D. – spadkodawca J. D. dziedziczył 5/8 udziału w nieruchomości stanowiącej działkę o powierzchni 323 m2 z budynkiem mieszkalnym o powierzchni 145,6 m2. W wyniku tego postępowania, Wnioskodawca nabył udział 13/144 części tej nieruchomości - działki z budynkiem mieszkalnym. Ponadto, udziały w wyżej opisanej nieruchomości nabyły: córka spadkodawcy - udział 13/144, żona spadkodawcy udział 13/144 oraz matka spadkodawcy udział 1/3 po S.D. oraz 3/8 po Z.D. Nieruchomość ta nie była przedmiotem działu spadku z uwagi na jej niepodzielność.


Nabycie współwłasności wyżej wskazanych nieruchomości w drodze powyżej opisanego spadku zostało zgłoszone we właściwym terminie, właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego, który zaświadczeniem z dnia 26 listopada 2014 r. potwierdził zwolnienie z podatku od spadków i darowizn w zakresie nabytych praw współwłasności opisanych wyżej nieruchomości.


Następnie, w wyniku wspólnej decyzji spadkobierców (syna, córki i żony spadkodawcy), zatwierdzonej decyzją Prezydenta Miasta z dnia 01 października 2014 r., postanowiono częściowo podzielić spadek w zakresie nieruchomości, której wyłącznym właścicielem był spadkodawca J. D. i znieść współwłasność nieruchomości o powierzchni 0,6946 ha. Natomiast nieruchomość - działkę z budynkiem mieszkalnym pozostawiono w częściach ułamkowych udziałów. W wyniku scalenia oraz podziału, powstały 3 działki, jedna budowlana o powierzchni 0,2870 ha oraz dwie działki rolne o powierzchni 0,3297 ha i 0,0779 ha.


W celu podziału nieruchomości o powierzchni 0,6946 ha, dokonano częściowego działu spadku w postępowaniu sądowym przed Sądem Rejonowym, zakończonego ugodą sądową, na podstawie której Wnioskodawca oraz jego siostra nabyli na współwłasność działkę budowlaną o powierzchni 0,2870 ha. Działki rolne, o powierzchni 0,3297 ha oraz 0,0779 ha, na własność otrzymała matka Wnioskodawcy - bez spłat i dopłat. Nieruchomość o powierzchni 323 m2 z budynkiem mieszkalnym z uwagi na niepodzielność nie podlegała działowi spadku.


Następnie, z uwagi na brak majątku osobistego współwłaścicieli, a tym samym możliwość spłaty przez któregokolwiek ze spadkobierców i niepodzielność odziedziczonych nieruchomości, w dniu 06 marca 2015 przed notariuszem, zawarta została umowa sprzedaży nieruchomości odziedziczonej we współwłasności części przez Wnioskodawcę oraz jego siostrę działki o powierzchni 0,2870 ha (czyli udziały 2 x po 0,1435 ha). Kwota 115.000 zł otrzymana ze sprzedanej nieruchomości nie przekroczyła wartości przysługującego udziału spadkowego Wnioskodawcy, który w całości spadku wynosił 170.000 zł (1/3 wartości nieruchomości o powierzchni 0,6946 ha i 13/144 nieruchomości o powierzchni 323 m2 z budynkiem mieszkalnym o pow. 145,6 m2). Odpłatne zbycie udziału we własności nieruchomości przez Wnioskodawcę nastąpiło na rzecz osoby trzeciej nie będącej spadkobiercą po zmarłym oraz nie nastąpiło w ramach wykonywania działalności gospodarczej.


W związku z powyższym stanem faktycznym zadano następujące pytanie: „Czy kwotę uzyskaną przez Wnioskodawcę w wyniku sprzedaży działki budowlanej o powierzchni 0,2870 ha, należy traktować jako odpłatne zbycie określone w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.) i przychód ten opodatkować zgodnie z tą ustawą, czy też zgodnie z zapisem art. 2 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, jest to przychód podlegający przepisom ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2015 r., poz. 86), a więc niepodlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od przychodu ze zbycia nieruchomości…”


Zdaniem Wnioskodawcy, w wyniku sprzedaży działki nie uzyskał on przychodu, ponieważ w dniu 04 lutego 2015 r. nabył współudział w nieruchomości o powierzchni 0,2870 ha, a następnie jedynie spieniężył ten współudział w nieruchomości, uzyskując kwotę 115 000 zł, która jest kwotą mniejszą niż jego udział w całości masy spadkowej (170 000 zł).  Zatem, według Wnioskodawcy, nie powstał przychód - przysporzenie, które mogłoby stanowić przedmiot opodatkowania podatkiem od dochodów od osób fizycznych. Ponadto, zgodnie z brzmieniem art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,(dalej: u.p.d.o.f.) przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom o podatku od spadków i darowizn.


Wnioskodawca podziela pogląd wyrażony w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 05 marca 2013 r. o sygn. akt I SA/Po 918/12, który orzekł, że nie do przyjęcia jest objęcie opodatkowaniem na podstawie przepisów u.p.d.o.f. przychodów otrzymanych w dziale spadku jako spłaty (…) prowadziłoby ono do dwukrotnego opodatkowania tego samego przychodu, tj. raz podatkiem od spadków, drugi raz podatkiem dochodowym.


W świetle obowiązującego stanu prawnego, organ podatkowy uznał stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego za nieprawidłowe.


Zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia rzeczy tylko wówczas, jeżeli mieści się w ramach udziału jaki przypadał byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej i odbył się bez spłat i dopłat. Natomiast jeżeli udział danej osoby ulega powiększeniu (nawet bez spłat i dopłat) to traktowany jest w kategorii nabycia, ponieważ w ten sposób ulega powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad rzeczą (nieruchomością), jak i stan jej majątku osobistego. Z uwagi na okoliczność, że odpłatne zbycie udziału w nieruchomości nastąpiło w 2015 r., tj. przed upływem 5-letniego okresu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stwierdzić należy, że zbycie to stanowi dla Wnioskodawcy źródło przychodu, w rozumieniu tej ustawy.


W konsekwencji, do przychodu uzyskanego ze sprzedaży udziału 1/2 części nieruchomości o powierzchni 0,2870 ha, zastosowanie znajdą przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.


Zgodnie z art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.  Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy – podstawą obliczenia podatku jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.


Organ podatkowy podkreślił, że w przypadku Wnioskodawcy miały miejsce dwa odrębne zdarzenia i czynności prawne: nabycie w drodze spadku i częściowego działu spadku oraz zbycie w drodze sprzedaży. Mając na uwadze powyższe, zbycie przez Wnioskodawcę udziału we współwłasności nieruchomości na podstawie umowy sprzedaży, nie podlegało przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn i nie korzysta z wyłączenia określonego w art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

 

Źródło: www.sip.mf.gov.pl


ZMIANY W PRAWIE


Dnia 22 lipca 2015 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 czerwca 2015 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania „Zalesianie gruntów rolnych oraz zalesianie gruntów innych niż rolne” objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013.


Rozporządzenie zostało wydane na podstawie § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 22 września 2014 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (Dz. U. poz. 1261).


Dnia 01 lipca 2015 r. weszła w życie ustawa o zmianie ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne z dnia 15 maja 2015 r. (Dz. U. z 2015 r. poz. 831). Zakres zmian dotyczy weryfikacji danych przez Organy Służby Geodezyjnej i Kartograficznej.


Źródło: www.sip.legalis.pl

 


Niniejszy "Biuletyn Prawny" został sporządzony przez Kancelarię Prawną LBC.

 

Zastrzeżenia prawne: Treść niniejszego materiału ma wyłącznie charakter informacyjny i nie może być traktowana, jako porada prawna. Zawarte w materiale treści mogą nie wyczerpywać w pełni problemów lub zagadnień prawnych związanych z nowelizowanymi przepisami, orzeczeniami, interpretacjami i. t. p. Każda sprawa wymagająca wiedzy prawniczej ma swój indywidualny wymiar, co uzasadnia jej indywidualną analizę. Zaleca się uprzednią konsultację konkretnej sprawy z radcą prawnym, adwokatem lub innym wykwalifikowanym prawnikiem. W przypadku jakichkolwiek pytań związanych z przedstawionymi powyżej zagadnieniami prawnymi oraz ich możliwym wpływem na działalność danego Klienta prosimy o kontakt z Kancelarią.


 

ORZECZNICTWO

 

1. Wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 09 czerwca 2015 r., sygn. akt: II SA/Łd 229/15.

 

Sąd Apelacyjny ustalił charakter opinii wydanej w formie postanowienia na podstawie art. 93 ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2015 r. poz. 782) przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta. Wydanie stosownej opinii w trybie art. 93 ust. 4 ustawy, nie przesądza, że podział nieruchomości faktycznie nastąpi. Istotą postanowienia opiniującego jest również okoliczność, iż postępowanie może zakończyć się na tym etapie. Wydane w tym trybie postanowienie ma na celu zbadanie zgodności proponowanego podziału z ustaleniami planu miejscowego, a nie rozstrzygniecie o prawie własności.

 

Źródło: www.orzeczenia.nsa.gov.pl

 

INTERPRETACJE INDYWIDUALNE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO

 

Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 18 czerwca 2015 r., IPTPB2/4511 – 137/15 – 4/KK.

 

Organ podatkowy wydał interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego w odniesieniu do następującego stanu faktycznego: w czerwcu 1991 r. Wnioskodawca nabył wraz z żoną spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego. W dniu 12 grudnia 2010 r. zmarł ojciec Wnioskodawcy. Sąd Rejonowy w dniu 01 grudnia 2011 r. wydał postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku. W spadku po zmarłym ojcu Wnioskodawca nabył 1/3 część prawa własności nieruchomości zabudowanej domem jednorodzinnym. W dniu 19 kwietnia 2013 r. nieruchomość została sprzedana przed notariuszem. Kwota uzyskana z tytułu sprzedaży prawa własności nieruchomości to należności majątkowe, które winny być wliczone w poczet małżeńskiej wspólności majątkowej.

 

 

Wnioskodawca wraz z żoną chce przeznaczyć dochód ze sprzedaży udziału w nieruchomości wspólnej na wykup mieszkania od Spółdzielni poprzez spłatę całości kredytu w kwocie 13.907,95 zł. W związku z powyższym stanem faktycznym zadano następujące pytania: „1. Czy Wnioskodawca jest zwolniony z podatku od zbycia nieruchomości, jeśli uzyskany z tego tytułu dochód przeznaczy na cele mieszkaniowe – wykup mieszkania od Spółdzielni… 2. Czy skoro tylko Wnioskodawca był spadkobiercą, a wykup mieszkania od Spółdzielni nastąpiłby w trakcie trwania małżeńskiej wspólności ustawowej, z przedmiotowej ulgi może skorzystać także małżonka Wnioskodawcy…”

 

We wniosku wnioskodawca wskazał, że podziela pogląd wyrażony w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 05 listopada 2014 r. w sprawie o sygn. akt: I SA/Łd 549/14, który orzekł, że wykupienie mieszkania od spółdzielni jest nabyciem nieruchomości i jako takie powinno korzystać z ulgi od podatku dochodowego od osób fizycznych.

 

Organ podatkowy w świetle obowiązującego stanu prawnego uznał stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego za prawidłowe.

 

W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: u.p.d.o.f.), od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) – c) podatek dochodowy wynosi 19 % podstawy obliczenia podatku. W myśl art. 30e ust. 2 u.p.d.o.f., podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

 

Zgodnie z art. 19 ust. 1 u.p.d.o.f., przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości jest jej wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f. stanowi, że wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

 

Zdaniem organu podatkowego, dochód uzyskany przez Wnioskodawcę z odpłatnego zbycia udziału we współwłasności nieruchomości nabytej w drodze spadku w 2010 r., w części przychodu z tego zbycia wydatkowanego na przekształcenie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego w lokal stanowiący odrębną własność, będzie korzystał ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f. Przy czym należy zauważyć, że wydatkowanie środków może nastąpić od dnia odpłatnego zbycia, nie później jednak niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie nieruchomości. Podkreślić również należy, że zwolnienie obejmować będzie taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia udziału w przedmiotowej nieruchomości, nabytej w drodze spadku, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia (art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy).

 

W odniesieniu do pytań Wnioskodawcy, organ podatkowy podkreślił, że ze względu na indywidualny charakter interpretacji, dotyczy ona jedynie Wnioskodawcy, nie zaś jego żony. Jednak organ podatkowy w treści interpretacji odniósł się do kwestii ustawowej wspólności majątkowej regulowanej przez ustawę z dnia 25 lutego 1965 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2015 r. poz. 583) i wskazał, że wspólność majątkowa jako wspólność łączna, charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością. Z bezudziałowego charakteru małżeńskiej wspólności ustawowej wynika bezudziałowy charakter współposiadania składników majątku wspólnego.

 

Źródło: www.sip.mf.gov.pl


KLAUZULE NIEDOZWOLONE URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW

 

Nr wpisu: 6075
Data wpisu: 25.06.2015 r.
Oznaczenie powoda: Stowarzyszenie „Towarzystwo Lexus” z siedzibą w Poznaniu
Oznaczenie pozwanej: Radosław Celmer - CENTURION

"Zawarcie w późniejszym terminie umowy, objętej powyższym zleceniem z podmiotem wskazanym przez Pośrednika za cenę i na warunkach określonych w zawartej i obowiązującej umowie pośrednictwa (z pominięciem Pośrednika) rodzi obowiązek zapłaty prowizji.”

 

Źródło: www.uokik.gov.pl

 

Nr wpisu: 6066
Data wpisu: 08.06.2015 r.
Oznaczenie powoda: Stowarzyszenie „Towarzystwo Lexus” z siedzibą w Poznaniu
Oznaczenie pozwanej: KONTBUD Sp. z o.o. z siedzibą w Bydgoszczy

"Podwyższenie ceny oferowanej może nastąpić wyłącznie pod warunkiem jej akceptacji przez Firmę oraz podpisaniu aneksu do niniejszej umowy, przed wskazaniem przez Firmę nabywcy.”

 

Źródło: www.uokik.gov.pl


ZMIANY W PRAWIE

 

Dnia 05 czerwca 2015 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej osoby uprawnionej do sporządzania świadectw charakterystyki energetycznej z dnia 21 kwietnia 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 607). Określa ono szczegółowy zakres obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej osoby uprawnionej do sporządzania świadectw charakterystyki energetycznej za szkody wyrządzone w związku ze sporządzaniem świadectwa charakterystyki energetycznej, a także termin powstania obowiązku ubezpieczenia oraz minimalną sumę gwarancyjną tego ubezpieczenia.

 

Dnia 28 czerwca 2015 r. weszła w życie ustawa o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw z dnia 20 lutego 2015 r. (Dz. U. z 2015 r. poz. 443). Ustawa swoim zakresem bardzo modyfikuje przepisy prawa budowlanego. Jednak najważniejszą zmianą jest zwolnienie z obowiązku uzyskania decyzji administracyjnej o pozwoleniu na budowę w przypadku budowy wolno stojącego domu budynku mieszkalnego jednorodzinnego, którego obszar oddziaływania mieści się w całości na działce lub działkach, na których zostały zaprojektowane.

 

Źródło: www.sip.legalis.pl

 

 

Niniejszy "Biuletyn Prawny" został sporządzony przez Kancelarię Prawną LBC.

 

Zastrzeżenia prawne: Treść niniejszego materiału ma wyłącznie charakter informacyjny i nie może być traktowana, jako porada prawna. Zawarte w materiale treści mogą nie wyczerpywać w pełni problemów lub zagadnień prawnych związanych z nowelizowanymi przepisami, orzeczeniami, interpretacjami i. t. p. Każda sprawa wymagająca wiedzy prawniczej ma swój indywidualny wymiar, co uzasadnia jej indywidualną analizę. Zaleca się uprzednią konsultację konkretnej sprawy z radcą prawnym, adwokatem lub innym wykwalifikowanym prawnikiem. W przypadku jakichkolwiek pytań związanych z przedstawionymi powyżej zagadnieniami prawnymi oraz ich możliwym wpływem na działalność danego Klienta prosimy o kontakt z Kancelarią.


 

ORZECZNICTWO

 

1. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 08 maja 2015 r., III CZP 2/15.

 

Na pytanie o to czy wydanie zaświadczenia stwierdzającego uprawnienie do ubiegania się o odszkodowanie za mienie zabużańskie może być kwalifikowane jako niesłuszne uzyskanie korzyści z majątku Skarbu Państwa uchwałą z dnia 08 maja 2015 r. Sąd Najwyższy stwierdził, iż przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 1990 r. o zwrocie korzyści uzyskanych niesłusznie kosztem Skarbu Państwa lub innych państwowych osób prawnych (Dz. U. Nr 44, poz. 255 ze zm.) ma zastosowanie tylko wtedy, gdy do niesłusznego uzyskania korzyści z majątku Skarbu Państwa dochodzi bezpośrednio na mocy samej czynności prawnej lub decyzji administracyjnej przenoszącej własność lub inne prawo majątkowe.

 

Źródło: www.sn.pl

 

2. Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 08 maja 2015r., III CSK 274/14.

 

Sąd Najwyższy dokonał wykładni przepisów ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2015 r. poz. 782), regulując sposób określania wysokości należnej opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego, w razie przeniesienia tego prawa. Wskazał, że zgodnie z art. 73 ust. 5 u.g.n. wysokość pierwszej opłaty i opłat rocznych oraz udzielanych bonifikat i sposób zapłaty tych opłat ustala się w umowie, co oznacza, że określenie tych opłat trzeba zaliczyć do essentialii negotii umowy o ustanowienie wieczystego użytkowania.

 

Źródło: www.sn.pl


INTERPRETACJE INDYWIDUALNE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO

 

Interpretacja Indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 26 maja 2015 r., IBPBII/2/4511-253/15/MM.

 

Organ podatkowy wydał interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego w odniesieniu do następującego stanu faktycznego: 26 września 2011 r. na podstawie aktu notarialnego umowy darowizny Wnioskodawca nabył nieruchomość od  swojej babki. W akcie notarialnym zawarto zapis, że darczyńca ma osobistą, dożywotnią i bezpłatną służebność mieszkaniową. W dniu 16 grudnia 2013 r. Wnioskodawca sprzedał Urzędowi Marszałkowskiemu przedmiotową nieruchomość. W lutym 2014 r. Wnioskodawca złożył zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu w roku podatkowym 2013 i zamierzał skorzystać ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f., przeznaczając przychody uzyskane ze sprzedaży nieruchomości na własne cele mieszkaniowe. Własne cele mieszkaniowe Wnioskodawca zamierza zrealizować  budując dom dla siebie i rodziny na jednej działce, na drugiej natomiast Wnioskodawca zamierza wybudować dom dla babki celem realizacji służebności mieszkaniowej.

 

W związku z powyższym stanem faktycznym zadano następujące pytanie: czy przeznaczenie całej kwoty uzyskanej ze sprzedaży ww. nieruchomości na zakup obu działek budowlanych może zostać uznane za wydatek na cele mieszkaniowe zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 oraz art. 21 ust. 25 - 30 u.p.d.o.f..

 

Zdaniem Wnioskodawcy, stosując się do art. 21 ust. 1 pkt 131 oraz art. 21 ust. 25 - 30 u.p.d.o.f. Wnioskodawca będzie mógł zaliczyć zakup obu działek do wydatków na własne cele mieszkaniowe.

 

Zdaniem organu w świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest częściowo prawidłowe, a częściowo nieprawidłowe.

 

Jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f., a przychód uzyskany z odpłatnego zbycia w ogóle nie podlega opodatkowaniu. Pod pojęciem „nabycie” należy rozumieć każde zdarzenie i każdą czynność prawną, w efekcie której dochodzi do przeniesienia prawa własności do nieruchomości. Zatem w związku ze sprzedażą nieruchomości po stronie Wnioskodawcy powstało źródło przychodu podlegające opodatkowaniu, ponieważ sprzedaż nieruchomości nastąpiła przed upływem 5-letniego terminu, o którym mowa w ww. art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. u.p.d.o.f.


Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy – podstawą obliczenia podatku jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

 

Stosownie do treści art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f. – wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e. Przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości w części w jakiej został wydatkowany na zakup działki budowlanej, na której Wnioskodawca wybuduje dom dla babki nie korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f., gdyż celem Wnioskodawcy nie jest zaspokojenie jego własnych potrzeb mieszkaniowych, ale potrzeb mieszkaniowych jego babki. W tym zakresie stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe. Natomiast wydatkowanie części przychodu z odpłatnego zbycia darowanej nieruchomości na nabycie działki budowlanej, na której to działce Wnioskodawca zamierza wybudować dom dla siebie i swojej rodziny, jest dążeniem do realizacji własnych potrzeb mieszkaniowych, w związku z czym uprawnia Wnioskodawcę do skorzystania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 u.p.d.o.f.

 

Źródło: www.mf.gov.pl


KLAUZULE NIEDOZWOLONE URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW

 

Nr wpisu: 6062
Data wpisu: 17.04.2015 r.
Oznaczenie powoda: Stowarzyszenie „Towarzystwo Lexus” z siedzibą w Poznaniu
Oznaczenie pozwanej: Biuro Nieruchomości Karmar Karolina Kopka, Marcin Zastempowski spółka jawna z siedzibą w Bydgoszczy

 

"Jeżeli w okresie obowiązywania umowy Zamawiający lub osoba pozostająca z nim w stosunku osobistym tego rodzaju, że istnieje podstawa do przyjęcia, że działa na rzecz Zamawiającego, zawrze umowę sprzedaży Nieruchomości z osobą wskazaną przez pośrednika, bez udziału Pośrednika, zobowiązany jest zapłacić Pośrednikowi karę umowną w wysokości należnej prowizji, o której mowa w par. 4 pkt 1 w terminie 14 dni od dokonania tej czynności".

 

Źródło: www.uokik.gov.pl

 

Nr wpisu: 6063
Data wpisu: 17.04.2015 r.
Oznaczenie powoda: Stowarzyszenie „Towarzystwo Lexus” z siedzibą w Poznaniu
Oznaczenie pozwanej: Biuro Nieruchomości Karmar Karolina Kopka, Marcin Zastempowski spółka jawna z siedzibą w Bydgoszczy

 

"W przypadku jeżeli nie nastąpi zawarcie notarialnej umowy przyrzeczonej Zamawiający zapłaci Pośrednikowi pozostałą część prowizji w dniu kiedy ta umowa powinna zostać zawarta".

 

Źródło: www.uokik.gov.pl

 

Niniejszy "Biuletyn Prawny" został sporządzony przez Kancelarię Prawną LBC.

 

Zastrzeżenia prawne: Treść niniejszego materiału ma wyłącznie charakter informacyjny i nie może być traktowana, jako porada prawna. Zawarte w materiale treści mogą nie wyczerpywać w pełni problemów lub zagadnień prawnych związanych z nowelizowanymi przepisami, orzeczeniami, interpretacjami i. t. p. Każda sprawa wymagająca wiedzy prawniczej ma swój indywidualny wymiar, co uzasadnia jej indywidualną analizę. Zaleca się uprzednią konsultację konkretnej sprawy z radcą prawnym, adwokatem lub innym wykwalifikowanym prawnikiem. W przypadku jakichkolwiek pytań związanych z przedstawionymi powyżej zagadnieniami prawnymi oraz ich możliwym wpływem na działalność danego Klienta prosimy o kontakt z Kancelarią.

ORZECZNICTWO

 

1. Uchwała składu Siedmiu Sędziów Sądu Najwyższego z dnia 15 kwietnia 2015 r., III CZP 82/14.

 

Obowiązywanie art. 9 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o sprzedaży państwowych nieruchomości rolnych oraz uporządkowaniu niektórych spraw, związanych z przeprowadzeniem reformy rolnej i osadnictwa rolnego (Dz. U. Nr 17, poz. 71 ze zm.; art. 16 ust. 3 i 4 w tekście jednolitym: Dz. U. z 1989 r. Nr 58, poz. 348 ze zm.) nie stanowiło przyczyny zawieszenia biegu zasiedzenia przez Skarb Państwa nieruchomości objętych art. 9 ust. 1 (art. 16 ust. 1) tej ustawy. Celem art. 9 (po zmianie numeracji art. 16 ust. 1), było zalegalizowanie przypadków przejęcia nieruchomości rolnych lub leśnych, niepodlegających działaniu przepisów dekretu z 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej oraz dekretu z 1944 r. o przejęciu niektórych lasów na własność Skarbu Państwa.

 

Źródło: www.sn.pl

 

2. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 22 kwietnia 2015 r., III CZP 13/15.

 

Prawo odrębnej własności lokalu nabyte na podstawie ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych w brzmieniu obowiązującym przed nowelizacją dokonaną ustawą z dnia 19 sierpnia 2011 r. o zmianie ustawy o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego oraz ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. z 2011 r., Nr 201, poz. 1180) przez pozostającego w małżeńskiej wspólności ustawowej członka spółdzielni, któremu przysługiwało stanowiące jego majątek osobisty spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu, należy do majątku osobistego tego członka (art. 33 pkt 10 k.r.o.).

 

Źródło: www.sn.pl

 

3. Uchwała składu Siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 kwietnia 2015 r., I OPS 3/14.

 

Jeżeli spełnione są przesłanki zwrotu wywłaszczonej nieruchomości, o których mowa w art. 136 ust. 3 w związku z art. 137 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.), podstawą odmowy zwrotu nieruchomości może być zbycie tej nieruchomości przez Skarb Państwa lub jednostkę samorządu terytorialnego osobie trzeciej z pominięciem procedury przewidzianej w art. 136 ust. 1 i 2 tej ustawy.

 

Źródło: www.nsa.gov.pl

 

4. Pytanie prawne skierowane do Sądu Najwyższego dnia 10 kwietnia 2015 r.,  III CZP 32/15.

 

W dniu 10 kwietnia 2015 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło pytanie prawne, w którym zwrócono się o wskazanie czy prawomocne postanowienie o przysądzeniu własności nieruchomości przed datą 03 sierpnia 2008 r. skutkowało wygaśnięciem nabytej przez zasiedzenie służebności gruntowej odpowiadającej treści służebności przesyłu.

 

Źródło: www.sn.pl

 

INTERPRETACJE INDYWIDUALNE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO

 

Interpretacja Indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 21 kwietnia 2015 r., IBPP2/4512-87/15/IK.

 

Organ podatkowy wydał interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego w odniesieniu do następującego stanu faktycznego: Spółka będąca właścicielem nieruchomości zamierza podpisać umowę najmu z osobą, będącą wspólnikiem i członkiem zarządu tej Spółki. Najemca jest obywatelem Niemiec (nierezydentem w Polsce) i wynajmowaną nieruchomość będzie wykorzystywał tylko na cele mieszkalne podczas pobytu w Polsce. Przedmiotowa nieruchomość to grunt wraz z budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym. Umowa najmu zostanie zawarta na czas nieokreślony.

 

W związku z powyższym, zadano następujące pytanie: czy do sprzedaży usługi najmu należy zastosować zwolnienie od podatku od towarów i usług? Zdaniem Wnioskodawcy, najem budynku mieszkalnego wraz z gruntem do niego przyporządkowanym, będzie objęty zwolnieniem z podatku od towarów i usług.

 

W świetle obowiązującego stanu prawnego organ podatkowy uznał stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe.

 

Katalog czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług zawarty jest w art. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm., dalej: "ustawa"). W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez pojęcie sprzedaży – według art. 2 pkt 22 ustawy – rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

 

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy, zwalnia się od podatku usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe. Stosownie do art. 43 ust. 20 ww. ustawy zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 36, nie ma zastosowania do usług wymienionych w poz. 163 załącznika nr 3 do ustawy (w pozycji nr 163 tego załącznika, stanowiącego wykaz towarów i usług, opodatkowanych stawką podatku w wysokości 7%, znajdują się usługi związane z zakwaterowaniem, oznaczone symbolem PKWiU 55).

 

Na gruncie ustawy, opodatkowanie podatkiem od towarów i usług, ustawodawca powiązał z wystąpieniem określonych zdarzeń tj. np. z dostawą towaru lub ze świadczeniem usługi. Dla opodatkowania podatkiem VAT istotne jest zatem tylko to, czy w danym przypadku mamy do czynienia z jedną z czynności enumeratywnie wymienionych w art. 5 ust. 1 ustawy. Bez znaczenia dla opodatkowania pozostaje natomiast treść stosunku cywilnoprawnego łączącego strony.

 

Źródło: www.mf.gov.pl

 

ZMIANY W PRAWIE

 

Dnia 30 kwietnia 2015 r. weszła w życie ustawa o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw z dnia 20 marca 2015 r. (Dz. U. z 2015 r. poz. 528).  Wprowadza ona definicję pojęcia altany działkowej w ustawie z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych oraz modyfikację w art. 29 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 1 lipca 1994 r. Prawo budowlane.

 

Źródło: www.sip.legalis.pl

 


Niniejszy "Biuletyn Prawny" został sporządzony przez Kancelarię Prawną LBC.

 

Zastrzeżenia prawne: Treść niniejszego materiału ma wyłącznie charakter informacyjny i nie może być traktowana, jako porada prawna. Zawarte w materiale treści mogą nie wyczerpywać w pełni problemów lub zagadnień prawnych związanych z nowelizowanymi przepisami, orzeczeniami, interpretacjami i. t. p. Każda sprawa wymagająca wiedzy prawniczej ma swój indywidualny wymiar, co uzasadnia jej indywidualną analizę. Zaleca się uprzednią konsultację konkretnej sprawy z radcą prawnym, adwokatem lub innym wykwalifikowanym prawnikiem. W przypadku jakichkolwiek pytań związanych z przedstawionymi powyżej zagadnieniami prawnymi oraz ich możliwym wpływem na działalność danego Klienta prosimy o kontakt z Kancelarią.

ORZECZNICTWO

 

1. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 06 marca 2015 r. III CZP 111/14.

 

Gminie przysługuje prawo pierwokupu na podstawie art. 109 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r. poz. 518 ze zm.) w przypadku sprzedaży niezabudowanej nieruchomości nabytej w drodze decyzji o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przyznanego na podstawie art. 7 ust. 1, 2, 3 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy (Dz. U. z 1945 r. Nr 50, poz. 279 ze zm.), w prawo własności nieruchomości.

 

Źródło: www.sn.pl

 

2. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 13 marca 2015 r. III CZP 116/14.

 

Użytkownik wieczysty nie może dokonać podziału gruntu oddanego mu w użytkowanie wieczyste.

 

Źródło: www.sn.pl

 

3. Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 10 marca 2015 r. K 29/13.

 

Art. 1 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości (Dz. U. z 2012 r. poz. 83) w zakresie, w jakim przyznaje uprawnienie do przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności osobom fizycznym i prawnym, które nie miały tego uprawnienia przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 28 lipca 2011 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 187, poz. 1110), jest niezgodny z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, a ponadto:

  • w zakresie, w jakim dotyczy nieruchomości stanowiących własność jednostek samorządu terytorialnego, jest niezgodny z art. 165 ust. 1 Konstytucji,
  • w zakresie, w jakim dotyczy nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa, nie jest niezgodny z art. 165 ust. 1 oraz art. 167 ust. 1 i 2 Konstytucji.

 

Rozszerzenie zakresu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności zostało zakwestionowane jako naruszające zasady zaufania do państwa i prawa oraz sprawiedliwości społecznej (art. 2 Konstytucji), a także podstawy samodzielności gmin (art. 165 ust. 1 Konstytucji).

 

Orzekając o naruszeniu art. 165 ust. 1 Konstytucji Trybunał stwierdził, że kwestionowane przepisy rażąco naruszyły samodzielność jednostek samorządu terytorialnego, które – oddając nieruchomości w użytkowanie wieczyste – nie mogły spodziewać się, że drugiej stronie umowy zostanie przyznane uprawnienie do jednostronnego zakończenia stosunku prawnego przez przekształcenie przysługującego jej prawa we własność. W przypadkach objętych nowelizacją nastąpiła ustawowa ingerencja w umownie ukształtowane stosunki prawne. Ustawodawca narzucił gminom zasady rozporządzania nieruchomościami stanowiącymi ich własność, uniemożliwiając tym samym realizację racjonalnej gospodarki finansowej i przestrzennej.

 

Źródło: www.trybunal.gov.pl

 

KLAUZULE NIEDOZWOLONE URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW

 

Nr wpisu: 6008
Data wpisu: 02.03.2015 r.
Oznaczenie powoda: Stowarzyszenie "Towarzystwo Lexus" z siedzibą w Poznaniu
Oznaczenie pozwanej: Verona Building spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w Krakowie

 

„Każda ze stron zobowiązana jest do niezwłocznego powiadomienia drugiej strony o zmianie adresu wskazanego w umowie, w tym adresów dla doręczeń, pod rygorem uznania za prawidłowo doręczoną korespondencję kierowaną na adres dotychczasowy”.

 

Nr wpisu: 6010
Data wpisu: 02.03.2015 r.
Oznaczenie powoda: Małgorzata Palczyńska, Leszek Palczyński
Oznaczenie pozwanej: Fadesa Polnord Polska Sp. z o.o. w Warszawie

 

„W razie niezapłacenia przez kupującego ceny lub jej części sprzedawca z zachowaniem art. 2.2.4 będzie mógł odstąpić od niniejszej umowy i zatrzymać zadatek”.

 

Źródło: www.uokik.gov.pl

 

 

Niniejszy "Biuletyn Prawny" został sporządzony przez Kancelarię Prawną LBC.

 

Zastrzeżenia prawne: Treść niniejszego materiału ma wyłącznie charakter informacyjny i nie może być traktowana, jako porada prawna. Zawarte w materiale treści mogą nie wyczerpywać w pełni problemów lub zagadnień prawnych związanych z nowelizowanymi przepisami, orzeczeniami, interpretacjami i. t. p. Każda sprawa wymagająca wiedzy prawniczej ma swój indywidualny wymiar, co uzasadnia jej indywidualną analizę. Zaleca się uprzednią konsultację konkretnej sprawy z radcą prawnym, adwokatem lub innym wykwalifikowanym prawnikiem. W przypadku jakichkolwiek pytań związanych z przedstawionymi powyżej zagadnieniami prawnymi oraz ich możliwym wpływem na działalność danego Klienta prosimy o kontakt z Kancelarią.

ORZECZNICTWO

 

Wyrok TK z dnia 05 lutego 2015 r., K 60/13.

 

Trybunał Konstytucyjny rozpoznał wniosek grupy posłów na Sejm dotyczący spółdzielni mieszkaniowych oraz zasad uzyskania członkostwa. W wyroku stwierdził, że art. 3 ust. 1 i 3 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych (dalej: „u.s.m.”), w zakresie, w jakim dopuszcza członkostwo w spółdzielni mieszkaniowej podmiotów, którym nie przysługuje spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo odrębnej własności lokalu lub ekspektatywa odrębnej własności lokalu, jest niezgodny z art. 64 ust. 1 Konstytucji RP oraz nie jest niezgodny z art. 32 ust. 1 i art. 64 ust. 2 Konstytucji RP.

 

TK stwierdził niekonstytucyjność art. 171 ust. 6 u.s.m. w zakresie, w jakim do powstania członkostwa spółdzielni nabywcy spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, a także spadkobiercy, zapisobiorcy i licytanta, wymaga spełnienia innych przesłanek niż złożenie przez te osoby deklaracji przystąpienia do spółdzielni. Według TK, nieuzasadnione jest zróżnicowanie sytuacji tych osób w porównaniu do właścicieli lokali wyodrębnionych. W stosunku do tych ostatnich ustawodawca nałożył na spółdzielnie w art. 23 u.s.m. bezwzględny obowiązek przyjęcia ich w poczet członków.

 

Stwierdzenie niezgodności zaskarżonego przepisu we wskazanym zakresie oznacza, że podmiot dysponujący spółdzielczym własnościowym prawem do lokalu w celu przystąpienia do spółdzielni w charakterze jej członka powinien złożyć deklarację zawierającą dane określone w art. 16 § 1 u.s.m. Z tą też chwilą ustawa powinna łączyć obowiązek spółdzielni przyjęcia podmiotu wnioskującego w poczet jej członków. Nie znosi to roszczenia spółdzielni o wniesienie udziałów, wpisowego lub innych świadczeń określonych w deklaracji członkowskiej w późniejszym okresie, jeżeli podmiot przystępujący nie był w stanie uiścić ich w chwili złożenia deklaracji.

 

Za niezgodny z Konstytucją TK uznał również art. 19 ust. 2 u.s.m. w związku z art. 16 § 1 zdanie pierwsze prawa spółdzielczego w zakresie, w jakim uzależnia skuteczne nabycie ekspektatywy odrębnej własności lokalu od przyjęcia w poczet członków spółdzielni mieszkaniowej. Zdaniem TK, ustawodawca ma znaczną swobodę w kształtowaniu treści praw podmiotowych. Nie jest przy tym skrępowany w możliwości uzależnienia skutku w postaci nabycia prawa podmiotowego od przyjęcia potencjalnego nabywcy w poczet członków spółdzielni mieszkaniowej. Swoboda ta nie jest jednak bezwzględna i nieograniczona. Jej granicą jest ochrona gwarantowanych konstytucyjnie wolności i praw.

 

Źródło: www.trybunal.gov.pl

 

KLAUZULE NIEDOZWOLONE

 

Nr wpisu: 5977
Data wpisu: 19.02.2015 r.
Oznaczenie powoda: Stowarzyszenie "Towarzystwo Lexus" z siedzibą w Poznaniu
Oznaczenie pozwanego: Mariusz Kloc - Multikapitał "Emka Nieruchomości" w Toruniu

 

"Zamawiający w ramach niniejszej umowy zobowiązuje się do: a) korzystania z usług POŚREDNIKA przy realizacji transakcji dotyczących poszukiwanych nieruchomości (wskazanych w karcie klienta poszukującego, na odwrocie umowy) z osobami wskazanymi przez POŚREDNIKA bez względu na termin zawieranej umowy KUPNA/najmu wskazanej nieruchomości, również po rozwiązaniu lub wygaśnięciu niniejszej umowy".

 

Nr wpisu: 5978
Data wpisu: 19.02.2015 r.
Oznaczenie powoda: Stowarzyszenie "Towarzystwo Lexus" z siedzibą w Poznaniu
Oznaczenie pozwanego: Mariusz Kloc - Multikapitał "Emka Nieruchomości" w Toruniu

 

"Wynagrodzenie z tytułu najmu wynosi jednomiesięczny czynsz netto".

 

Nr wpisu: 5979
Data wpisu: 19.02.2015 r.
Oznaczenie powoda: Stowarzyszenie "Towarzystwo Lexus" z siedzibą w Poznaniu
Oznaczenie pozwanego: Mariusz Kloc - Multikapitał "Emka Nieruchomości" w Toruniu

 

"Jeżeli ZAMAWIAJĄCY, jego bliscy lub pełnomocnik lub osoby związane kapitałowo lub osobowo z ZAMAWIAJĄCYM zawrą umowę kupna (nabycia)/najmu nieruchomości podanej w KARCIE KLIENTA POSZUKUJĄCEGO, z pominięciem POŚREDNIKA, a fakt ten zostanie przez POŚREDNIKA ujawniony, ZAMAWIAJĄCY zobowiązuje się bez protestu zapłacić POŚREDNIKOWI karę umowną w wysokości prowizji wartości przedmiotu kupna/najmu wg ceny ofertowej podanej w KARCIE KLIENTA POSZUKUJĄCEGO".

 

Nr wpisu: 5980
Data wpisu: 19.02.2015 r.
Oznaczenie powoda: Stowarzyszenie "Towarzystwo Lexus" z siedzibą w Poznaniu
Oznaczenie pozwanego: Mariusz Kloc - Multikapitał "Emka Nieruchomości" w Toruniu

 

"W przypadku dokonania transakcji objętej niniejszą umową bez udziału POŚREDNIKA z klientem wskazanym przez POŚREDNIKA, bez względu na okoliczności, nawet w okresie dwóch lat po rozwiązaniu niniejszej umowy, niezależnie od obowiązku zapłaty prowizji, Zamawiający zobowiązuje się zapłacić karę umowną w wysokości określonej w pkt. 8 tej umowy".

 

Nr wpisu: 5981
Data wpisu: 19.02.2015 r.
Oznaczenie powoda: Stowarzyszenie "Towarzystwo Lexus" z siedzibą w Poznaniu
Oznaczenie pozwanego: Mariusz Kloc - Multikapitał "Emka Nieruchomości" w Toruniu

 

"Obowiązek zapłaty kary umownej (w wysokości określonej w pkt. 8) i prowizji (określonej w pkt. 4) dotyczy również sytuacji, w której umowę z klientem wskazanym przez PRZEDSIĘBIORCĘ zawrze pełnomocnik Zamawiającego lub osoba bliska nawet dwa lata po wygaśnięciu niniejszej umowy".

 

Nr wpisu: 5982
Data wpisu: 19.02.2015 r.
Oznaczenie powoda: Stowarzyszenie "Towarzystwo Lexus" z siedzibą w Poznaniu
Oznaczenie pozwanego: Rafał Franz - Franz & Partners Centrum Nieruchomości w Bydgoszczy

 

"Rozwiązanie umowy zawartej na zasadzie wyłączności możliwe jest tylko w przypadku złożenia pisemnego oświadczenia przez Zamawiającego o rezygnacji ze sprzedaży-zamiany - wynajmu i po wpłaceniu Pośrednikowi zryczałtowanej kwoty zwrotu poniesionych wydatków w wysokości 3.000 zł".

 

Nr wpisu: 5983
Data wpisu: 19.02.2015 r.
Oznaczenie powoda: Stowarzyszenie "Towarzystwo Lexus" z siedzibą w Poznaniu
Oznaczenie pozwanego: Rafał Franz - Franz & Partners Centrum Nieruchomości w Bydgoszczy

 

"Jeżeli umowa przyrzeczona będzie poprzedzona umową przedwstępną zamawiający zobowiązuje się zapłacić połowę należnego wynagrodzenia w dniu jej podpisania, która nie podlega zwrotowi w przypadku wycofania się którejkolwiek ze stron transakcji".

 

Nr wpisu: 5994
Data wpisu: 20.02.2015 r.
Oznaczenie powoda: Stowarzyszenie "Towarzystwo Lexus" z siedzibą w Poznaniu
Oznaczenie pozwanej: Dagmara Hoffmann – Stoczczak, Hoffmann Nieruchomości w Lesznie

 

"Pośrednik zachowuje prawo do całości wynagrodzenia także, w przypadku, gdy zamawiający podpisze w trakcie obowiązywania niniejszej umowy umowę przedwstępną lub umowę sprzedaży lokalu bez udziału pośrednika".

 

Nr wpisu: 6000
Data wpisu: 20.02.2015 r.

Oznaczenie powoda: Stowarzyszenie "Towarzystwo Lexus" z siedzibą w Poznaniu

Oznaczenie pozwanej: D.I.L.L. Nieruchomości sp. z o.o. w Warszawie

 

"Zasady umowy obowiązują po jej wygaśnięciu, rozwiązaniu lub wypowiedzeniu co do Klientów reprezentowanych i pokwitowanych przez Zamawiającego w czasie obowiązywania niniejszej umowy".

 

Źródło: www.uokik.gov.pl

 

ZMIANY W PRAWIE

 

Dnia 17 lutego 2015 r. weszło w życie rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 09 stycznia 2015 r. w sprawie warunków udzielania zwolnień z podatku od nieruchomości oraz podatku od środków transportowych, stanowiących regionalną pomoc inwestycyjną, pomoc na kulturę i zachowanie dziedzictwa kulturowego, pomoc na infrastrukturę sportową i wielofunkcyjną infrastrukturę rekreacyjną oraz pomoc na infrastrukturę lokalną (Dz. U. z 2015 r. poz. 174).

 

Rozporządzenie zostało wydane na podstawie art. 20d ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 849).

 

Źródło: www.sip.legalis.pl

 

 

Niniejszy "Biuletyn Prawny" został sporządzony przez Kancelarię Prawną LBC.

 

Zastrzeżenia prawne: Treść niniejszego materiału ma wyłącznie charakter informacyjny i nie może być traktowana, jako porada prawna. Zawarte w materiale treści mogą nie wyczerpywać w pełni problemów lub zagadnień prawnych związanych z nowelizowanymi przepisami, orzeczeniami, interpretacjami i. t. p. Każda sprawa wymagająca wiedzy prawniczej ma swój indywidualny wymiar, co uzasadnia jej indywidualną analizę. Zaleca się uprzednią konsultację konkretnej sprawy z radcą prawnym, adwokatem lub innym wykwalifikowanym prawnikiem. W przypadku jakichkolwiek pytań związanych z przedstawionymi powyżej zagadnieniami prawnymi oraz ich możliwym wpływem na działalność danego Klienta prosimy o kontakt z Kancelarią.

ORZECZNICTWO

 

1. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 11 grudnia 2014 r., III CZP 94/14.

 

W sprawie o stwierdzenie zasiedzenia niedopuszczalna jest apelacja od postanowienia w zakresie niezawierającym rozstrzygnięcia co do części nieruchomości objętej żądaniem wnioskodawcy.

 

Źródło: www.sn.pl

 

2. Pytanie prawne skierowane do Sądu Najwyższego w dniu 31 grudnia 2014 r., III CZP 116/14.

 

W dniu 31 grudnia 2014 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło pytanie prawne, w którym zwrócono się o wskazanie czy dopuszczalne jest wyzbycie się prawa do użytkowania wieczystego części nieruchomości w drodze jednostronnej czynności prawnej.

 

Źródło: www.sn.pl

 

3. Pytanie prawne skierowane do Sądu Najwyższego w dniu 16 stycznia 2015 r., III CZP 2/15.

 

W dniu 16 stycznia 2015 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło pytanie prawne, w którym zwrócono się o wskazanie czy:

 

1) wydanie osobie fizycznej przez organ administracji państwowej zaświadczenia stwierdzającego uprawnienie do ubiegania się o odszkodowanie za mienie nieruchome pozostawione na terenach nie wchodzących w skład obecnego państwa polskiego (tzw. mienie zabużańskie), stanowi przeniesienie na tę osobę innego prawa majątkowego w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 1990 r. o zwrocie korzyści uzyskanych niesłusznie kosztem Skarbu Państwa lub innych państwowych osób prawnych (tekst jedn. Dz. U. Nr 44, poz. 255 ze zm.), dalej: „ustawa o zwrocie korzyści”, a w razie negatywnej odpowiedzi na to pytanie;

2) niesłuszne uzyskanie korzyści z majątku Skarbu Państwa lub innych państwowych osób prawnych, o jakim mowa w art. 1 ust. 1 ustawy o zwrocie korzyści musi być bezpośrednim skutkiem czynności prawnej lub decyzji administracyjnej przenoszącej własność lub inne prawo majątkowe na niepaństwowe osoby prawne lub osoby fizyczne?

 

Źródło: www.sn.pl

 

4. Pytanie prawne skierowane do Sądu Najwyższego w dniu 21 stycznia 2015 r., III CZP 5/15.

 

W dniu 21 stycznia 2015 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło pytanie prawne, w którym zwrócono się o wskazanie czy:

 

1) w oparciu o art. 145 § 1 k.c. w zw. z art. 233 k.c. jest prawnie dopuszczalnym ustanowienie służebności gruntowej obciążającej prawo użytkowania wieczystego na rzecz każdoczesnego użytkownika wieczystego nieruchomości nie posiadającej dostępu do drogi publicznej;

 

2) w oparciu o art. 145 § 1 k.c. w zw. z art. 233 k.c. jest prawnie dopuszczalnym ustanowienie służebności gruntowej obciążającej prawo własności danej nieruchomości na rzecz każdoczesnego użytkownika wieczystego nieruchomości nie posiadającej dostępu do drogi publicznej.

 

Źródło: www.sn.pl

 

5. Pytanie prawne skierowane do Sądu Najwyższego w dniu 28 stycznia 2015 r., III CZP 9/15.

 

W dniu 28 stycznia 2015 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło pytanie prawne, w którym zwrócono się o wskazanie, czy wierzyciel jednego z małżonków może prowadzić egzekucję z ułamkowej części nieruchomości po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej, czy też zaspokojenie jego wierzytelności powinno nastąpić przez zajęcie prawa dłużnika do żądania podziału majątku wspólnego (art. 912 k.p.c.), a po przeprowadzeniu działu, skierowanie egzekucji do tej nieruchomości, jeżeli przypadnie dłużnikowi.

 

Źródło: www.sn.pl

 

INTERPRETACJE INDYWIDUALNE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO

 

Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 28 stycznia 2015 r., IBPBII/1/415-926/14/MZ.

 

Organ podatkowy wydał interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego na kanwie następującego stanu faktycznego: na podstawie decyzji z dnia 14 lutego 2014 r. wydanej przez Prezydenta Miasta S. wykonującego zadania z zakresu administracji rządowej, Wnioskodawca otrzymał odszkodowanie w wysokości 14.190 zł za część nieruchomości o pow. 263 m2, usytuowanej w S. i stanowiącej własność Gminy. Wnioski o odszkodowanie od Gminy zostały złożone przez Wnioskodawcę (współwłaścicieli) w dniu 12 grudnia 2001 r. W dniu 18 grudnia 2005 r. Wojewoda wydał decyzję z 15 marca 2013 r., w której orzekł o przejęciu na własność Gminy z mocy prawa działki usytuowanej w S. o powierzchni 263 m2. Odszkodowanie za wywłaszczoną część nieruchomości zostało wypłacone na podstawie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (tekst jedn. Dz. U. Nr 133, poz. 872, ze zm.), dalej: „przepisy wprowadzające”, art. 129, 130, 132, ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn. Dz. U. z 2010 r., Nr 102, poz. 651, ze zm.) dalej: „u.o.g.n.” oraz art. 104, art. 268a Kodeksu postępowania administracyjnego.

 

Przedmiotowa część powierzchni nieruchomości Wnioskodawcy była od wielu lat zajęta przez drogę publiczną. Bieżące podatki lokalne, jak i te pozostałe wynikające z aktów notarialnych sprzedaży nieruchomości były zawsze naliczane od całej powierzchni działki włącznie z częścią zajętą przez drogę publiczną, czyli od 890 m2. Notarialne przejęcie na własność Gminy części działki nastąpiło w 2014 r. i dopiero od tego momentu wielkość działki wyliczona na 627 m2 stanowi rzeczywistą powierzchnię zapisaną w księdze wieczystej i od której obecnie są płacone podatki lokalne i inne opłaty.

 

Nabycie przez Wnioskodawcę części własności nieruchomości odbyło się na podstawie:

  • umowy sprzedaży z 16 marca 2001 r. – nabycie płatne za cenę 15.000,00 zł,
  • umowy darowizny z 20 października 2000 r.,

 

W związku z powyższym stanem faktycznym, zadano następujące pytanie: czy Wnioskodawca jest obowiązany zapłacić podatek dochodowy od sumy opisanego odszkodowania.

 

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach odnosząc się do opisanego we wniosku podatnika stanu faktycznego oraz przytoczonych regulacji prawnych, wskazał, co następuje. Zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania wyrażoną w art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 361, ze zm., dalej: „u.p.d.o.f.”), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Z treści tego przepisu wynika zatem, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę w katalogu zwolnień przedmiotowych ustawy, bądź od których Minister Finansów zaniechał poboru podatku, w drodze rozporządzenia.

 

Na podstawie art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f., przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

 

Odszkodowanie stanowi co do zasady przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f. Nie oznacza to jednak, że wszystkie odszkodowania podlegają opodatkowaniu. Niektóre z nich, wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych określonym w art. 21 ust. 1 u.p.d.o.f., korzystają ze zwolnienia od podatku. Jednakże należy podkreślić, iż korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym zwolnienia od podatku, jest możliwe wyłącznie w sytuacji, gdy spełnione są wszelkie przesłanki określone w przepisie stanowiącym podstawę prawną danej preferencji.

 

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 29 u.p.d.o.f. wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z tytułu odszkodowania wypłacanego stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami lub z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie oraz z tytułu sprzedaży nieruchomości w związku z realizacją przez nabywcę prawa pierwokupu, stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami; nie dotyczy to przypadków, gdy właściciel nieruchomości, o której mowa w zdaniu pierwszym, nabył jej własność w okresie 2 lat przed wszczęciem postępowania wywłaszczeniowego bądź odpłatnym zbyciem nieruchomości za cenę niższą o co najmniej 50% od wysokości uzyskanego odszkodowania lub ceny zbycia nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie lub w związku z realizacją prawa pierwokupu. Treść zacytowanego przepisu wskazuje, że podstawowym warunkiem uprawniającym do skorzystania z przedmiotowego zwolnienia jest uzyskanie przychodu między innymi z tytułu odszkodowania wypłacanego stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami.

 

Stosownie do treści art. 73 ust. 1 przepisów wprowadzających, nieruchomości pozostające w dniu 31 grudnia 1998 r. we władaniu Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego, nie stanowiące ich własności, a zajęte pod drogi publiczne, z dniem 01 stycznia 1999 r. stają się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa lub właściwych jednostek samorządu terytorialnego za odszkodowaniem.

 

W myśl art. 73 ust. 4 przepisów wprowadzających odszkodowanie, o którym mowa w ust. 1 i 2 będzie ustalane i wypłacane według zasad i trybu określonych w przepisach o odszkodowaniach za wywłaszczone nieruchomości, na wniosek właściciela nieruchomości złożony w okresie od dnia 01 stycznia 2001 r. do dnia 31 grudnia 2005 r. Po upływie tego okresu roszczenie wygasa. Podstawę do ustalenia wysokości odszkodowania stanowi wartość nieruchomości według stanu z dnia wejścia w życie ustawy, przy czym nie uwzględnia się wzrostu wartości nieruchomości spowodowanego trwałymi nakładami poczynionymi po utracie przez osobę uprawnioną prawa do władania gruntem (art. 73 ust. 5 przepisów wprowadzających).

 

Kwestie odszkodowań za wywłaszczone nieruchomości reguluje u.o.g.n. Tak więc odszkodowanie, o którym mowa w art. 73 ust. 4 przepisów wprowadzających jest odszkodowaniem wypłaconym stosownie do u.o.g.n. W świetle zacytowanych wyżej przepisów należy uznać, że opisane we wniosku odszkodowanie zostało przyznane (wypłacone) stosownie do u.o.g.n., o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 29 u.p.d.o.f.

Należy mieć jednak na względzie, że zwolnienie przewidziane w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 29 u.p.d.o.f. nie przysługuje, jeżeli łącznie spełnione zostają następujące warunki:

  • nabycie nieruchomości nastąpiło w okresie 2 lat przed wszczęciem postępowania wywłaszczeniowego lub odpłatnym zbyciem,
  • cena jej nabycia była o co najmniej 50% niższa od wysokości odszkodowania lub ceny zbycia.

 

Zatem w przypadku, gdy spełniony zostanie tylko jeden z warunków albo żaden z nich, wówczas uzyskany przychód będzie korzystał ze zwolnienia.

 

W analizowanej sprawie nabycie przez Wnioskodawcę przedmiotowej nieruchomości nastąpiło po 01 stycznia 1999 r. czyli po dniu, w którym zgodnie z przepisami art. 73 przepisów wprowadzających – część tej nieruchomości stała się z mocy prawa własnością Gminy. Wskazać należy, że art. 21 ust. 1 pkt 29 u.p.d.o.f. określa, że okres 2 lat należy liczyć wstecz od wszczęcia postępowania wywłaszczeniowego. Z treści wniosku wynika, że wywłaszczenie nastąpiło z mocy prawa z dniem 01 stycznia 1999 r., a jedynie wniosek o wypłatę odszkodowania został złożony po tym dniu (12 grudnia 2001 r. i 18 grudnia 2005 r.).

 

Przepis art. 21 ust. 1 pkt 29 u.p.d.o.f. wprost stanowi o dniu wszczęcia postępowania wywłaszczeniowego, a zatem do tego dnia należy się odnosić, określając prawo do zwolnienia.  Skoro w opisanym przypadku wywłaszczenie nastąpiło z dniem 01 stycznia 1999 r., to wszczęcie postępowania o wywłaszczenie nie mogło nastąpić po tej dacie. To oznacza, że w omawianej sprawie nie została spełniona pierwsza z negatywnych przesłanek zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z powyższym należy stwierdzić, że przychód uzyskany przez Wnioskodawcę z tytułu odszkodowania wypłaconego w związku z zajęciem nieruchomości o powierzchni 263 m2, pod drogę publiczną, korzysta ze zwolnienia przedmiotowego określonego w art. 21 ust. 1 pkt 29 u.p.d.o.f., co oznacza, że na Wnioskodawcy nie ciąży obowiązek uiszczenia z tego tytułu podatku.

 

Źródło: www.mf.gov.pl

 

KLAUZULE NIEDOZWOLONE URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW

 

Numer wpisu: 5961
Data wpisu: 2015-01-22
Data wyroku: 2014-12-03
Oznaczenie powoda: Stowarzyszenie "Towarzystwo Lexus" z siedzibą w Poznaniu
Oznaczenie pozwanego: Paweł Kępski - HEGRA NIERUCHOMOŚCI w Bydgoszczy

 

"Zamawiający zobowiązuje się, że nie będzie zawierał umów związanych z Nieruchomością z podmiotami wskazanymi przez pośrednika, bez jego udziału, w każdym czasie. Zastrzeżenia te dotyczące również krewnych, powinowatych, pozostających w stosunku przysposobienia oraz znajomych wskazanych podmiotów, podmiotów powiązanych z nimi kapitałowo lub organizacyjnie.”

 

Źródło: www.uokik.gov.pl

 

ZMIANY W PRAWIE

 

Dnia 09 stycznia 2015 r. zostało wydane rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 stycznia 2015 r. w sprawie warunków udzielania zwolnień z podatku od nieruchomości oraz podatku od środków transportowych, stanowiących regionalną pomoc inwestycyjną, pomoc na kulturę i zachowanie dziedzictwa kulturowego, pomoc na infrastrukturę sportową i wielofunkcyjną infrastrukturę rekreacyjną oraz pomoc na infrastrukturę lokalną (Dz. U. z 2015 r. poz. 174).

 

Rozporządzenie zostało wydane na podstawie art. 20d ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 849).

 

Źródło: www.sip.legalis.pl


Niniejszy Biuletyn Prawny został sporządzony przez Kancelarię Prawną LBC.

 

Zastrzeżenia prawne: Treść niniejszego materiału ma wyłącznie charakter informacyjny i nie może być traktowana, jako porada prawna. Zawarte w materiale treści mogą nie wyczerpywać w pełni problemów lub zagadnień prawnych związanych z nowelizowanymi przepisami, orzeczeniami, interpretacjami i. t. p. Każda sprawa wymagająca wiedzy prawniczej ma swój indywidualny wymiar, co uzasadnia jej indywidualną analizę. Zaleca się uprzednią konsultację konkretnej sprawy z radcą prawnym, adwokatem lub innym wykwalifikowanym prawnikiem. W przypadku jakichkolwiek pytań związanych z przedstawionymi powyżej zagadnieniami prawnymi oraz ich możliwym wpływem na działalność danego Klienta prosimy o kontakt z Kancelarią.

ORZECZNICTWO

 

1. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 03 grudnia 2014 r., III CZP 92/14.

 

Współwłaściciel nieruchomości może dochodzić od gminy odszkodowania w pełnej wysokości za szkodę wynikłą z niedostarczenia uprawnionemu lokatorowi lokalu socjalnego (art. 209 k.c. w związku z art. 417 k.c. i art. 18 ust. 5 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie  Kodeksu cywilnego, tekst jedn. Dz. U. z 2005 r. poz. 266 ze zm.).

 

Źródło: www.sn.pl

 

2. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 05 grudnia 2014 r., III CZP 98/14.

 

Wniosek Skarbu Państwa o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości na podstawie art. 34 ust. 1 dekretu z dnia 8 marca 1946 r. o majątkach opuszczonych i poniemieckich (tekst jedn. Dz. U. Nr 13, poz. 87 ze zm.) podlega rozpoznaniu w trybie postępowania nieprocesowego; odmawia podjęcia uchwały w pozostałej części.

 

Źródło: www.sn.pl

 

3. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 11 grudnia 2014 r., III CZP 94/14.

 

W sprawie o stwierdzenie zasiedzenia niedopuszczalna jest apelacja od postanowienia w zakresie niezawierającym rozstrzygnięcia co do części nieruchomości objętej żądaniem Wnioskodawcy.

 

Źródło: www.sn.pl

 

INTERPRETACJE INDYWIDUALNE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO

 

Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 12 grudnia 2014 r., IBPBII/1/415-804/14/MZ.

 

Organ podatkowy wydał interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego na kanwie następującego stanu faktycznego: Wnioskodawca wraz z żoną są posiadaczami gospodarstwa rolnego i w związku z tym opłacają podatek rolny. Dnia 29 grudnia 2010 r. Wnioskodawca wraz z żoną zawarli akt ustanowienia służebności przesyłu na rzecz Spółki Akcyjnej. Służebność przesyłu została ustanowiona na prawie własności działki wchodzącej w skład gospodarstwa rolnego. Służebność przesyłu została ustanowiona na czas nieoznaczony, dla linii elektroenergetycznej 110 kV na prawie własności działki, szlakiem na długości 26 metrów wraz z pasem technologicznym o szerokości 15 metrów z każdej strony linii, polegającą na wybudowaniu i lokalizacji na powyższej działce urządzeń służących do przesyłu energii elektrycznej (linia napowietrzna), rozbudowy urządzeń w przyszłości, a także dostępu do tych urządzeń w celu usuwania awarii, dokonywania napraw, przeglądów, kontroli, dokonywania remontów, wymiany i modernizacji.

 

Służebność ustanowiona jest jako odpłatna w postaci jednorazowego wynagrodzenia za powyższe służebności w kwocie brutto 85.920,00 zł w terminie do dnia 31 stycznia 2011 r. na konto żony Wnioskodawcy. Spółka Akcyjna wystawiła odrębne dla każdego podatnika informacje o przychodach z innych źródeł oraz o niektórych dochodach z kapitałów pieniężnych PIT-8C za 2011 r. wykazując w części D zeznania 1/2 wartości wypłaconej kwoty opisując ją jako „odszkodowanie za wyrażenie zgody na budowę na nieruchomości kablowej linii elektro-energetycznej oraz rurociągu wód słonych”.

 

W związku z powyższym stanem faktycznym, zadano następujące pytanie: czy możliwe jest skorzystanie ze zwolnienia z opodatkowania wypłaconego, na podstawie (umowy) aktu ustanowienia służebności przesyłu, świadczenia z tytułu ustanowienia służebności przesyłu na prawie własności działki, wchodzącej w skład gospodarstwa rolnego – na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 120 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „u.p.d.o.f.”) w związku z art. 305[4] ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 93, z późn. zm., dalej: „k.c.”).

 

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach odnosząc się do opisanego we wniosku podatnika stanu faktycznego oraz przytoczonych regulacji prawnych, wskazał, co następuje.

 

Należy podkreślić, że uprawnienie do otrzymania wynagrodzenia związanego z ustanowieniem służebności przesyłu wprowadzone zostało z dniem 3 sierpnia 2008 r. na podstawie art. 3051 i art. 305[2] k.c.

 

W myśl art. 305[1] k.c. nieruchomość można obciążyć na rzecz przedsiębiorcy, który zamierza wybudować lub którego własność stanowią urządzenia, o których mowa w art. 49 § 1 k.c., prawem polegającym na tym, że przedsiębiorca może korzystać w oznaczonym zakresie z nieruchomości obciążonej, zgodnie z przeznaczeniem tych urządzeń (służebność przesyłu). Zgodnie z art. 305[2] § 1 k.c., jeżeli właściciel nieruchomości odmawia zawarcia umowy o ustanowienie służebności przesyłu, a jest ona konieczna dla właściwego korzystania z urządzeń, o których mowa w art. 49 § 1 k.c., przedsiębiorca może żądać jej ustanowienia za odpowiednim wynagrodzeniem. Na mocy art. 305[2] § 2 k.c., jeżeli przedsiębiorca odmawia zawarcia umowy o ustanowienie służebności przesyłu, a jest ona konieczna do korzystania z urządzeń, o których mowa w art. 49 § 1 k.c., właściciel nieruchomości może żądać odpowiedniego wynagrodzenia w zamian za ustanowienie służebności przesyłu.

 

W świetle przywołanych przepisów prawa służebność przesyłu jest ustanawiana na rzecz przedsiębiorcy za odpowiednim wynagrodzeniem należnym od przedsiębiorcy na rzecz właściciela nieruchomości obciążonej. Wymaga to zawarcia stosownej umowy przez zainteresowane strony albo wydania konstytutywnego orzeczenia sądu, zapadającego na wniosek strony występującej z roszczeniem o ustanowienie służebności przesyłu.

 

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 120 u.p.d.o.f wolne od podatku dochodowego są odszkodowania wypłacone, na podstawie wyroków sądowych i zawartych umów (ugód), posiadaczom gruntów wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, z tytułu: ustanowienia służebności gruntowej, rekultywacji gruntów, szkód powstałych w uprawach rolnych i drzewostanie – w wyniku prowadzenia na tych gruntach, przez podmioty uprawnione na podstawie odrębnych przepisów, inwestycji dotyczących budowy infrastruktury przesyłowej ropy naftowej i produktów rafinacji ropy naftowej oraz budowy urządzeń infrastruktury technicznej, o których mowa w art. 143 ust. 2 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2010 r., Nr 102, poz. 651, z późn. zm., dalej: „u.g.n.”). Stosownie natomiast do treści art. 143 ust. 2 u.g.n. przez budowę urządzeń infrastruktury technicznej rozumie się budowę drogi oraz wybudowanie pod ziemią, na ziemi albo nad ziemią przewodów lub urządzeń wodociągowych, kanalizacyjnych, ciepłowniczych, elektrycznych, gazowych i telekomunikacyjnych.

 

Treść zaprezentowanego przepisu u.p.d.o.f wskazuje na szczegółowe warunki, które powinny być spełnione, by zasadne było skorzystanie ze zwolnienia z opodatkowania otrzymanego świadczenia z tytułu zainstalowania na nieruchomości jej posiadacza odpowiednich urządzeń. Należy wobec tego odnieść się do zagadnienia ustanowienia służebności przesyłu w stosunku do treści ww. przepisu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mając na uwadze ścisłą wykładnię przepisów ustanawiających zwolnienia podatkowe.

 

Należy podkreślić, że ustanowienie nowego rodzaju służebności odnoszącej się do inwestycji polegających na budowie urządzeń infrastruktury technicznej, wychodziło naprzeciw potrzebom gospodarczym i w sposób ustawowy regulowało istniejącą już – zapoczątkowaną uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 17 stycznia 2003 r., sygn. akt III CZP 79/02 – praktykę ustanawiania służebności gruntowych dla realizacji tych inwestycji. Zastąpienie zatem takiej służebności – służebnością przesyłu – oznacza, że po dniu 2 sierpnia 2008 r. nie jest już możliwe ustanowienie służebności gruntowej dla realizacji inwestycji polegających na budowie urządzeń infrastruktury technicznej, lecz jedynie służebności przesyłu, której istota jest taka sama, jak w przypadku wcześniej stosowanej służebności gruntowej. Oznacza to, że zastąpienie w sferze cywilistycznej służebności gruntowej służebnością przesyłu (spowodowane ustawowym uregulowaniem tej problematyki) ustanawianą w związku z budową lub użytkowaniem określonych urządzeń (sieci), nie zmieniło ani celu, ani treści tych służebności.

 

Jednocześnie trudno przyjąć, aby wprowadzeniu nowych rozwiązań na gruncie prawa cywilnego, towarzyszyło założenie i zamiar ustawodawcy dokonania modyfikacji w systemie zwolnień podatkowych. Pozostawienie po dniu 2 sierpnia 2008 r. omawianego przepisu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w niezmienionym brzmieniu, należy interpretować jako brak zamiaru ustawodawcy wyeliminowania przedmiotowego zwolnienia podatkowego, ponieważ poprzestanie na literalnej wykładni tego przepisu prowadziłoby do niedających się zaakceptować w państwie prawa wniosków o braku możliwości zastosowania tego zwolnienia. Zatem przy uwzględnieniu wykładni historycznej i funkcjonalnej należy uznać, że zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 120 lit. a) u.p.d.o.f. odnosi się do ustanawianych służebności przesyłu.

 

Należy zatem uznać, że na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 120 lit. a) u.p.d.o.f wolne od podatku dochodowego jest wynagrodzenie (odszkodowanie) wypłacone na podstawie wyroków sądowych i zawartych umów (ugód), posiadaczom gruntów wchodzących w skład gospodarstwa rolnego z tytułu ustanowienia służebności przesyłu w wyniku prowadzenia na tych gruntach – przez podmioty uprawnione na podstawie odrębnych przepisów – inwestycji dotyczących budowy infrastruktury przesyłowej ropy naftowej i produktów rafinacji ropy naftowej oraz budowy urządzeń infrastruktury technicznej, o których mowa w art. 143 ust. 2 u.g.n.

 

Wobec powyżej przedstawionej wykładni przepisu art. 21 ust. 1 pkt 120 lit. a) u.p.d.o.f należy stwierdzić, że – wynagrodzenie, które otrzymał Wnioskodawca z tytułu ustanowienia służebności przesyłu na nieruchomości wchodzącej w skład gospodarstwa rolnego, której jest współwłaścicielem – jest zwolnione z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

 

Źródło: www.mf.gov.pl

 

ZMIANY W PRAWIE

 

Dnia 16 grudnia 2014 r. zostało ogłoszone rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 5 grudnia 2014 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania „Poprawianie i rozwijanie infrastruktury związanej z rozwojem i dostosowywaniem rolnictwa i leśnictwa przez scalanie gruntów” objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. z 2014 r. poz. 1808). Rozporządzenie zostało wydane na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2013 r. poz. 173).

 

Źródło: www.sip.legalis.pl

 

Dnia 16 grudnia 2014 r. zostało ogłoszone rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 18 listopada 2014 r. w sprawie warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi, oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego (Dz. U. z 2014 r. poz. 1800). Rozporządzenie zostało wydane na podstawie art. 45 ust. 1 pkt 1, 3 i 4 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne (Dz. U. z 2012 r. poz. 145, z późn. zm.).

 

Źródło: www.sip.legalis.pl

 

Niniejszy Biuletyn Prawny został sporządzony przez Kancelarię Prawną LBC.

 

Zastrzeżenia prawne: Treść niniejszego materiału ma wyłącznie charakter informacyjny i nie może być traktowana, jako porada prawna. Zawarte w materiale treści mogą nie wyczerpywać w pełni problemów lub zagadnień prawnych związanych z nowelizowanymi przepisami, orzeczeniami, interpretacjami i. t. p. Każda sprawa wymagająca wiedzy prawniczej ma swój indywidualny wymiar, co uzasadnia jej indywidualną analizę. Zaleca się uprzednią konsultację konkretnej sprawy z radcą prawnym, adwokatem lub innym wykwalifikowanym prawnikiem. W przypadku jakichkolwiek pytań związanych z przedstawionymi powyżej zagadnieniami prawnymi oraz ich możliwym wpływem na działalność danego Klienta prosimy o kontakt z Kancelarią.

ORZECZNICTWO

 

1. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2014 r., II FSK 622/13.

 

Okoliczność uczestniczenia przez członków samorządowego kolegium odwoławczego w wydaniu decyzji w postępowaniu prowadzonym w trybie zwykłym (wymiarowym) nie stanowi przeszkody do brania udziału w podjęciu rozstrzygnięcia w odrębnej w istocie co do przedmiotu sprawie, załatwianej w trybie nadzwyczajnym. O zaskarżeniu decyzji w rozumieniu art. 130 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej można zatem (…) mówić tylko w granicach tej samej co do przedmiotu sprawy, a nie różnych spraw rozpatrywanych w odrębnych trybach (zwykłym i nadzwyczajnym).

 

Źródło: www.orzeczenia.nsa.gov.pl

 

2. Uchwała składu 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 26 listopada 2014 r., III CZP 45/14.

 

Wytoczenie przez właściciela nieruchomości przeciwko posiadaczowi służebności przesyłu, a przed dniem 3 sierpnia 2008 r. przeciwko posiadaczowi służebności gruntowej odpowiadającej treścią służebności przesyłu, powództwa o zasądzenie wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości w zakresie odpowiadającym treści tej służebności, nie przerywa biegu jej zasiedzenia.

 

Źródło: www.sn.pl

 

INTERPRETACJE INDYWIDUALNE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO

 

Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 28 października 2014 r., ITPB2/415-728/14/DSZ.

 

Organ podatkowy wydał interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego w oparciu o następujący stan faktyczny:

W dniu 26 czerwca 2014 r. Wnioskodawczyni zbyła na rzecz małżeństwa K. i E. P. nieruchomość rolną o powierzchni 0,37 ha stanowiącą działkę nr 318/2 położoną w Ł. Uprzednio decyzją z dnia 24 kwietnia 2012 r. Starosta przyznał Wnioskodawczyni wymienioną działkę nieodpłatnie na własność. Pierwotnie działka wchodziła w skład gospodarstwa rolnego o powierzchni 12,18 ha należącego do Wnioskodawczyni oraz jej męża. Gospodarstwo to, zgodnie z decyzją z dnia 27 sierpnia 1979 r. Naczelnika Miasta i Gminy, małżonkowie przekazali na rzecz Skarbu Państwa w zamian za rentę, pozostawiając sobie działkę siedliskową wraz z budynkami oraz działkę gruntową o powierzchni 0,37 ha do bezpłatnego dożywotniego użytkowania.

 

W dniu 12 grudnia 1990 r., wskazaną działkę siedliskową wraz z budynkami Wnioskodawczyni wraz z mężem sprzedali małżeństwu K. i E. P. W dniu 20 grudnia 1990 r. w życie weszła ustawa o ubezpieczeniu społecznym rolników indywidualnych (tekst jedn. Dz. U. z 2013, poz. 1403 z późn. zm., dalej: „ustawa o ubezpieczeniu rolników”), która w art. 118 przyznała prawo do własności dotychczas użytkowanych działek tym rolnikom, którzy przekazali swoje gospodarstwa rolne na własność Skarbu Państwa. Po śmierci męża, Wnioskodawczyni wystąpiła o potwierdzenie swoich praw do Starosty, który wydał decyzję o nieodpłatnym przekazaniu na własność działki nr 318/2 z dnia 24 kwietnia 2012 r.

 

W związku z powyższym, Wnioskodawczyni zadała organowi podatkowemu pytanie, czy nieodpłatne przyznanie własności wymienionej nieruchomości decyzją Starosty należy traktować jako nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm. dalej: „u.p.d.o.f.”) oraz czy przedmiotowa decyzja mająca charakter deklaratoryjny może skutkować powstaniem obowiązku zapłaty podatku dochodowego.

 

Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy odnosząc się do pytania Wnioskodawczyni, wskazał, że zgodnie z art. 9 ust. 1 u.p.d.o.f., opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

 

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f., źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust.2:
a. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c. prawa wieczystego użytkowania gruntów,
d. innych rzeczy,
jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a - c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

 

Zatem odpłatne zbycie nieruchomości oraz ww. praw majątkowych jeżeli następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie zostaje dokonane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej jest źródłem przychodu w rozumieniu zacytowanego wyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f.

 

W myśl z art. 118 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniu rolników, osobie, której przysługuje prawo użytkowania działki gruntu z tytułu przekazania gospodarstwa rolnego Państwu, w myśl dotychczasowych przepisów, na jej wniosek przyznaje się nieodpłatnie własność tej działki.  Zgodnie z art. 118 ust. 2a przywołanej ustawy, z wnioskiem o przyznanie prawa własności działki określonej w ust. 1 lub 2 może wystąpić również zstępny osoby uprawnionej, o której mowa w tych przepisach, który po śmierci tej osoby faktycznie włada, w zakresie odpowiadającym jej uprawnieniom, daną nieruchomością; jeżeli jednak uprawnionymi są oboje małżonkowie, wniosek taki może być zgłoszony dopiero po śmierci obojga małżonków. Decyzje w sprawach określonych w ust. 1-2a wydaje starosta (art. 118 ust. 4 ustawy ubezpieczeniu rolników).

 

Zgodnie z cytowanymi przepisami ustawy o ubezpieczeniu rolników, Wnioskodawczyni przysługiwało jedynie uprawnienie do wystąpienia do Starosty z wnioskiem o przeniesienie własności użytkowanej działki. Nie ulega wątpliwości, że wskazany przepis art. 118 ustawy o ubezpieczeniu rolników nie przewiduje możliwości nabycia własności z mocy samego prawa, nabycie to wiąże się z koniecznością złożenia odpowiedniego wniosku. Oznacza to, że do ponownego nabycia przez Wnioskodawczynię działki, uprzednio przekazanej przez Wnioskodawczynię oraz jej męża na rzecz Skarbu Państwa doszło na podstawie wydanej przez właściwego Starostę w dniu 24 kwietnia 2012 r. decyzji o przyznaniu nieodpłatnie prawa jej własności. Innymi słowy, nie można przyznać racji Wnioskodawczyni twierdzącej, że wydana w jej sprawie decyzja Starosty miała charakter wyłącznie deklaratoryjny.

W konsekwencji powyższego, nieodpłatne przyznanie Wnioskodawczyni własności wymienionej nieruchomości decyzją Starosty należy traktować jako nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f., a tym samym pięcioletni termin, o którym mowa w tym przepisie należy liczyć od końca 2012 r. Powyższe oznacza, iż dokonana przez Wnioskodawczynię w dniu 26 czerwca 2014 r. sprzedaż ww. nieruchomości stanowi źródło przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f., ponieważ nastąpiła ona przed upływem pięciu lat od końca roku kalendarzowego, w którym dokonano jej nabycia.

 

W myśl art. 30e ust. 1 u.p.d.o.f. od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi – 19% podstawy obliczenia podatku. Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest – w oparciu o treść art. 30e ust. 2 u.p.d.o.f. – dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

 

Art. 19 ust. 1 u.p.d.o.f. stanowi, iż przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej. Zgodnie z art. 19 ust.3 u.p.d.o.f. wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia. Natomiast jeżeli wartość wyrażona w cenie określonej w umowie odpłatnego zbycia znacznie odbiega od wartości rynkowej nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej wezwie strony umowy do zmiany tej wartości lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej. W razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wartości lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie ceny znacznie odbiegającej od wartości rynkowej, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej określi wartość z uwzględnieniem opinii biegłego lub biegłych. Jeżeli wartość ustalona w ten sposób odbiega co najmniej o 33% od wartości wyrażonej w cenie, koszty opinii biegłego lub biegłych ponosi zbywający (art. 19 ust. 4 u.p.d.o.f.).

 

Zgodnie z art. 22 ust. 6d u.p.d.o.f., za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn. Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6d ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e u.p.d.o.f.).

 

W myśl art. 30e ust. 4 u.p.d.o.f. po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
1. dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2. dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

 

Stąd, na Wnioskodawczyni ciąży obowiązek zapłaty podatku dochodowego 19% według zasad określonych w art. 30e u.p.d.o.f. od dochodu uzyskanego w dniu 26 czerwca 2014 r. z tytułu zbycia ww. nieruchomości.

 

Źródło: www.mf.gov.pl

 

KLAUZULE NIEDOZWOLONE URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW

 

Numer wpisu: 5850
Data wyroku: 2014-09-18
Oznaczenie powoda: Stowarzyszenie "Towarzystwo Lexus" z siedzibą w Poznaniu
Oznaczenie pozwanego: Monika Indrak - MAGIC NIERUCHOMOŚCI

"Wszelkie spory wynikające z tej umowy rozstrzygane będą przez sąd właściwy dla położenia nieruchomości."

 

Źródło: www.uokik.gov.pl

 

ZMIANY W PRAWIE

 

Dnia 04 listopada 2014 r. zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 4 listopada 2014 r. w sprawie wzoru oświadczenia o wysokości wydatków związanych z inwestycją służącą zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych (Dz.U. z 2014 r. poz. 1597).

 

Rozporządzenie zostało wydane na podstawie art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 217, poz. 1588 oraz z 2008 r. Nr 209, poz. 1316).

 

Źródło: www.sip.legalis.pl

 

Dnia 17 listopada 2014 r. zostało ogłoszone rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 listopada 2014 r. w sprawie stawki jednolitej płatności obszarowej za 2014 r. (Dz.U. z 2014 r. poz. 1602).

 

Rozporządzenie zostało wydane na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. z 2012 r. poz. 1164, z późn. zm.)

 

Źródło: www.sip.legalis.pl

 

Dnia 24 listopada 2014 r. zostało ogłoszone rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 listopada 2014 r. w sprawie gmin poszkodowanych w wyniku działania żywiołu w lipcu i sierpniu 2014 r., w których stosuje się szczególne zasady odbudowy, remontów i rozbiórek obiektów budowlanych (Dz.U. z 2014 r. poz. 1635).

 

Rozporządzenie zostało wydane na podstawie art. 2 ustawy z dnia 11 sierpnia 2001 r. o szczególnych zasadach odbudowy, remontów i rozbiórek obiektów budowlanych zniszczonych lub uszkodzonych w wyniku działania żywiołu (Dz.U. Nr 84, poz. 906, z 2010 r. Nr 149, poz. 996 oraz z 2014 r. poz. 768).

 

Źródło: www.sip.legalis.pl

 

Niniejszy Biuletyn Prawny został sporządzony przez Kancelarię Prawną LBC.

 

Zastrzeżenia prawne: Treść niniejszego materiału ma wyłącznie charakter informacyjny i nie może być traktowana, jako porada prawna. Zawarte w materiale treści mogą nie wyczerpywać w pełni problemów lub zagadnień prawnych związanych z nowelizowanymi przepisami, orzeczeniami, interpretacjami i. t. p. Każda sprawa wymagająca wiedzy prawniczej ma swój indywidualny wymiar, co uzasadnia jej indywidualną analizę. Zaleca się uprzednią konsultację konkretnej sprawy z radcą prawnym, adwokatem lub innym wykwalifikowanym prawnikiem. W przypadku jakichkolwiek pytań związanych z przedstawionymi powyżej zagadnieniami prawnymi oraz ich możliwym wpływem na działalność danego Klienta prosimy o kontakt z Kancelarią.

ORZECZNICTWO

 

1. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 10 października 2014 r., III CZP 71/14.

 

Zarządca ustanowiony na podstawie art. 203 k.c. może dochodzić zwrotu wydatków poniesionych na wspólną nieruchomość tylko w postępowaniu nieprocesowym dotyczącym zarządu związanego ze współwłasnością tej nieruchomości.

 

Źródło: www.sn.pl

 

2. Uchwała składu 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 30 października 2014 r., III CZP 48/14.

 

W razie przekazania sądowi sprawy o rozgraniczenie nieruchomości wszczętej na wniosek (art. 33 ust. 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne, tekst jedn. Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287 ze zm.) wnioskodawcą w postępowaniu sądowym pozostaje osoba, która złożyła wniosek o przeprowadzenie rozgraniczenia.

 

Źródło: www.sn.pl

 

3. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 05 listopada 2014 r., III CZP 74/14.

 

Jeżeli występują przesłanki przeprowadzenia drogi przewidziane w art. 145 § 2 i 3 k.c., droga konieczna może być przeprowadzona przez nieruchomość sąsiednią także wtedy, gdy istnieje konieczność rozbiórki istniejącego na tej nieruchomości budynku - wzniesionego na podstawie pozwolenia na budowę albo bez takiego pozwolenia, ale którego budowa została zalegalizowana na podstawie art. 49 i nast. ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r., poz. 1409 ze zm.).

 

W postanowieniu o ustanowieniu służebności drogi koniecznej sąd może orzec nakazy lub zakazy niezbędne do urządzenia tej drogi.

 

Źródło: www.sn.pl

 

4. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 05 listopada 2014 r., III CZP 77/14.

 

Przewidziany w § 11 ust. 2 rozporządzenia z dnia 17 września 2001 r. w sprawie prowadzenia ksiąg wieczystych i zbiorów dokumentów (tekst jedn. Dz. U. Nr 102, poz. 1122, ze zm.) obowiązek przeniesienia przez sąd z urzędu do współobciążenia wszystkich praw, roszczeń, innych ciężarów lub ograniczeń ciążących na nieruchomości do nowej lub innej księgi wieczystej nie dotyczy nieruchomości odłączonej na zasadzie art. 12 ust. 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 687 ze zm.).

 

Źródło: www.sn.pl


INTERPRETACJE INDYWIDUALNE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO

 

Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 17 października 2014 r., ITPB1/415-813/14/AK.

 

Organ podatkowy wydał interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego na kanwie następującego zdarzenia przyszłego:
Wnioskodawca wraz z żoną są pracownikami naukowo-dydaktycznymi i zarazem posiadaczami gruntów o łącznej powierzchni 4,4453 ha składających się z wielu działek nabywanych z majątku wspólnego na przestrzeni 27 lat (od 1978 r. do 2005 r.). Posiadają ponad jeden hektar gruntów, ale tylko 0,7408 ha przeliczeniowego, a 0,4201 ha opodatkowanego podatkiem rolnym, są traktowani przez gminę jako właściciele gospodarstwa rolnego. Działki położone są w trzech lokalizacjach:

  • grunt w zwartej zabudowie w X o łącznej powierzchni 0,7020 ha, na którym znajduje się siedlisko: dom mieszkalny, budynek gospodarczy i garaż;
  • położona w odległości 1,5 km od siedliska działka nr 198/2 o powierzchni 1,5000 ha (w tym 1,0925 ha nieużytków i 0,4075 ha gruntów ornych) nabyta w 1991 r.;
  • łąki zalewowe położone w Y (około 6 km od siedliska) nad rzeką, składające się z działek nr 252 i 253 o łącznej powierzchni 2,2433 ha.

 

Jedynym źródłem utrzymania Wnioskodawcy i jego żony była i jest praca w charakterze nauczycieli akademickich. Wnioskodawca ani jego żona nie prowadzą uprawy roślin, ani hodowli zwierząt. Nie pobierają dopłat bezpośrednich do posiadanych gruntów.

 

Wnioskodawca wraz z żoną postanowili podjąć działania, które pozwoliłyby na samodzielne zamieszkanie w niezależnej lokalizacji. W 2007 r. uzyskali wskazanie lokalizacyjne na wybudowanie na działce 198/2 wolnostojącego domu jednorodzinnego i wolnostojącego budynku gospodarczego. W 2011 r. uzyskali pozwolenie na budowę i rozpoczęli inwestycję. Stan aktualny to wybudowany budynek gospodarczy w stanie surowym zamkniętym. Wnioskodawcy podjęli decyzję o niekontynuowaniu inwestycji i sprzedaży działki nr 198/2 o powierzchni 1,5000 ha (w tym 1,0925 ha nieużytków i 0,4075 ha gruntów ornych) nabytą w 1991 r. wraz z wybudowanym budynkiem gospodarczym w stanie surowym zamkniętym oraz przeznaczeniu uzyskanych w ten sposób środków na zakup mieszkania.

 

W związku z powyższym, Wnioskodawca zadał organowi podatkowemu pytanie, czy przychód z tytułu sprzedaży nieruchomości (działki nr 192/2) wraz z rozpoczętą inwestycją podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

 

Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy odnosząc się do opisanego we wniosku podatnika zdarzenia przyszłego, przytoczonych regulacji prawnych, wskazał, że stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), dalej: „u.p.d.o.f.”, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

 

Natomiast zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy źródłem przychodu jest - z zastrzeżeniem ust. 2 - odpłatne zbycie:
a. nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
b. spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
c. prawa wieczystego użytkowania gruntów,
d. innych rzeczy,
jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

 

Źródłem przychodu podatnika jest m.in. odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie lub wybudowanie.

 

Zatem przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:

  • odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
  • zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie.

 

Prawo podatkowe, w szczególności ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie zawiera definicji nieruchomości. Wobec tego uzasadnionym jest posiłkowanie się definicją nieruchomości zawartej w Kodeksie cywilnym. Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r., poz. 121, dalej: „k.c.”), nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności. Grunty stanowiące odrębny przedmiot własności są więc z natury swej nieruchomościami, budynki natomiast trwale z gruntem związane są częścią składową nieruchomości. Zgodnie z normą zawartą w art. 191 k.c. własność nieruchomości gruntowej rozciąga się na budynki, które stały się częścią składową nieruchomości. Budynek trwale związany z gruntem, jako jego część składowa, nie może być przedmiotem odrębnej własności. Dlatego sprzedaż nieruchomości obejmuje zarówno zbycie gruntu, jak i znajdującego się na nim budynku, trwale z nim związanego, niezależnie od tego, kiedy na gruncie tym wzniesiono budynek, nastąpiło jego ukończenie i zgłoszono budynek do użytkowania zgodnie z przepisami prawa budowlanego.

 

Treść wniosku przemawia za tym, że sprzedaż nie nastąpiła w wykonywaniu działalności gospodarczej, a zatem nie powoduje powstania przychodu ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. Skoro zaś sprzedaż nieruchomości będzie miała miejsce po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie (1991 r.), to nie należy jej również kwalifikować do źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. i kwota uzyskana z tego tytułu nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

 

Źródło: www.mf.gov.pl

 

KLAUZULE NIEDOZWOLONE URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW

 

Numer wpisu: 5839
Data wyroku: 2014-08-29
Oznaczenie powoda: Stowarzyszenie "Towarzystwo Lexus" z siedzibą w Poznaniu
Oznaczenie pozwanego: Nieruchomości SIELANKA sp. z o.o. w Bydgoszczy

 

"Wynagrodzenie ustalone przez strony płatne jest w dniu zawarcia z Kontrahentem skierowanym przez Pośrednika umowy przedwstępnej (...). Dla potrzeb niniejszej umowy Kontrahent skierowany przez Pośrednika to osoba zainteresowana dokonaniem transakcji, która otrzymała wskazanie przedmiotowej nieruchomości od Pośrednika lub Biura współpracującego, a także osoba powiązana z nim rodzinnie, majątkowo, organizacyjnie, osobowo lub osoba mu bliska."

 

Źródło: www.uokik.gov.pl

 

Numer wpisu: 5838
Data wyroku: 2014-09-11
Oznaczenie powoda: Stowarzyszenie "Towarzystwo Lexus" z siedzibą w Poznaniu
Oznaczenie pozwanego: BIURO POŚREDNICTWA W OBROCIE NIERUCHOMOŚCIAMI APARTAMENT Sp. z o.o. w Toruniu

 

"Strony ustalają, że wynagrodzenie PRZEDSIĘBIORCY, za wykonanie niniejszej umowy wyniesie: 2,9% brutto (dwa procent) wartości nieruchomości.”

 

Źródło: www.uokik.gov.pl

 

Numer wpisu: 5835
Data wyroku: 2014-09-11
Oznaczenie powoda: Stowarzyszenie "Towarzystwo Lexus" z siedzibą w Poznaniu
Oznaczenie pozwanego: Anita Mach - Nieruchomości PROFIT w Bydgoszczy

 

"Zamawiający wyraża zgodę na gromadzenie i przetwarzanie jego danych w bazie danych Pośrednika dla celów wykonania niniejszej umowy, przekazywania informacji przez Pośrednika, rzeczoznawstwa majątkowego oraz badań i analiz rynkowych."

 

Źródło: www.uokik.gov.pl

 

ZMIANY W PRAWIE

 

Dnia 03 października 2014 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 03 czerwca 2014 r. w sprawie metodologii obliczania charakterystyki energetycznej budynku i lokalu mieszkalnego lub części budynku stanowiącej samodzielną całość techniczno-użytkową oraz sposobu sporządzania i wzorów świadectw charakterystyki energetycznej (Dz. U. z 2014 r., poz. 888).

 

Rozporządzenie zostało wydane na podstawie art. 55a ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. poz. 1409, z późn. zm.).

 

Jednocześnie z dniem 03 października 2014 r. utraciło moc rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 06 listopada 2008 r. w sprawie metodologii obliczania charakterystyki energetycznej budynku i lokalu mieszkalnego lub części budynku stanowiącej samodzielną całość techniczno-użytkową oraz sposobu sporządzania i wzorów świadectw ich charakterystyki energetycznej (Dz. U. z 2008 r., poz. 1240).

 

Źródło: www.sip.legalis.pl

 

Niniejszy Biuletyn Prawny został sporządzony przez Kancelarię Prawną LBC.

 

Zastrzeżenia prawne: Treść niniejszego materiału ma wyłącznie charakter informacyjny i nie może być traktowana, jako porada prawna. Zawarte w materiale treści mogą nie wyczerpywać w pełni problemów lub zagadnień prawnych związanych z nowelizowanymi przepisami, orzeczeniami, interpretacjami i. t. p. Każda sprawa wymagająca wiedzy prawniczej ma swój indywidualny wymiar, co uzasadnia jej indywidualną analizę. Zaleca się uprzednią konsultację konkretnej sprawy z radcą prawnym, adwokatem lub innym wykwalifikowanym prawnikiem. W przypadku jakichkolwiek pytań związanych z przedstawionymi powyżej zagadnieniami prawnymi oraz ich możliwym wpływem na działalność danego Klienta prosimy o kontakt z Kancelarią.

ORZECZNICTWO

 

1. Pytanie prawne skierowane do Sądu Najwyższego w dniu 09 września 2014 r., III CZP 92/14.

 

W dniu 09 września 2014 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło pytanie prawne dotyczące tego, czy współwłaściciel nieruchomości jest uprawniony do samodzielnego dochodzenia od gminy na podstawie art. 417 k.c. w zw. z art. 18 ust. 5 ustawy z 21 czerwca 2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i  o zmianie Kodeksu Cywilnego (tekst jedn. Dz. U. z 2005 r., Nr 31 poz. 266 ze zm.) odszkodowania za szkodę wynikłą z niedostarczenia lokalu socjalnego uprawnionemu lokatorowi w pełnej wysokości, czy wyłącznie w zakresie odpowiadającym wielkości jego udziału we współwłasności.
Dodatkowo, wnioskodawca zwrócił się z prośbą o wskazanie, czy dochodzenie takiego odszkodowania jest czynnością zachowawczą.

 

Źródło: www.sn.pl

 

2. Pytanie prawne skierowane do Sądu Najwyższego w dniu 26 sierpnia 2014 r., III CZP 88/14.

 

W dniu 26 sierpnia 2014 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło pytanie prawne dotyczące tego, czy w sprawie o zachowek Sąd ma obowiązek dopuścić z urzędu niezbędny do jej rozstrzygnięcia dowód z opinii biegłego.
Dodatkowo, wnioskodawca zwrócił się z prośbą o wskazanie, czy obowiązek ten powstaje także wówczas, gdy strony są reprezentowane przez fachowych pełnomocników.

 

Źródło: www.sn.pl

 

3. Orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 21 sierpnia 2014 r., III CZP 49/14.

 

Jeżeli stwierdzono nieważność decyzji administracyjnej odmawiającej przyznania byłemu właścicielowi nieruchomości prawa własności czasowej na podstawie art. 7 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m. st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279 ze zm.), źródłem poniesionej przez niego (jego następców prawnych) szkody może być także wydana z naruszeniem prawa decyzja zezwalająca na sprzedaż lokali w budynku położonym na tej nieruchomości.

 

Źródło: www.sn.pl

 

INTERPRETACJE INDYWIDUALNE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO

 

Interpretacja Indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 21 sierpnia 2014 r., IBPP3/443-568/14/AŚ.

 

Organ podatkowy wydał interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego w odniesieniu do następującego stanu faktycznego: Dnia 23 grudnia 2011 r. doszło do notarialnej umowy przeniesienia prawa wieczystego użytkowania gruntu w zamian za zaległości podatkowe w podatku od nieruchomości za lata 2006–2011 pomiędzy Wnioskodawcą a Gminą Miasto C. W celu zwolnienia Wnioskodawcy z części zaległości podatkowych Wnioskodawca przeniósł na rzecz Gminy Miasto C. prawo użytkowania wieczystego niezabudowanych działek, przy czym strony określiły wartość rynkową użytkowania wieczystego przedmiotowych działek na kwotę netto plus 23% podatku VAT. W dniu 23 grudnia 2011 r. Wnioskodawca wystawił fakturę VAT na kwotę netto, powiększoną o 23% VAT. Po sprawdzeniu orzecznictwa odnośnie przejmowania nieruchomości za zaległości podatkowe i wynikającego z niego braku podstaw do traktowania takiej czynności jako podlegającej podatkowi VAT, Wnioskodawca skorygował przedmiotową fakturę do 0 zł i przed 25 stycznia 2012 r. uzyskał potwierdzenie jej przyjęcia przez Gminę Miasto C.

 

W związku z powyższym podatnik zadał organowi podatkowemu pytanie, czy przeniesienie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej na rzecz gminy miejskiej w trybie art. 66 par 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.- Ordynacja podatkowa (Dz. U. 1997 nr 137 poz. 926; dalej: Ordynacja podatkowa) w zamian za wygaśnięcie zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od nieruchomości jest czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w rozumieniu ustawy o podatku VAT, tj. na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 i art. 7 ust. 1 pkt 7 w związku z treścią art. 2 ust 3 pkt 3b tej ustawy.

 

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie odnosząc się do opisanego we wniosku podatnika stanu faktycznego, przytoczonych regulacji prawnych, wskazał, że zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. 2004 nr 54 poz. 535, zwana dalej ustawą o podatku VAT), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; eksport towarów; import towarów; wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy o podatku VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 ww. ustawy o podatku VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

 

Użytkowanie wieczyste stanowi prawo na rzeczy cudzej, ale daje użytkownikowi wieczystemu uprawnienia do dysponowania rzeczą w sposób zbliżony do praw właściciela, czym w istotny sposób różni się od ograniczonych praw rzeczowych, stanowiąc tym samym pośrednie ogniwo pomiędzy tymi prawami a własnością.

 

W świetle art. 233 § 1 k.c. użytkownik wieczysty (osoba fizyczna lub prawna) może w granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego oraz przez umowę o oddanie gruntu Skarbu Państwa lub gruntu jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w użytkowanie wieczyste korzystać z gruntu z wyłączeniem innych osób.

 

Zgodnie z art. 66 § 1 Ordynacji podatkowej szczególnym przypadkiem wygaśnięcia zobowiązania podatkowego jest przeniesienie własności rzeczy lub praw majątkowych na rzecz: Skarbu Państwa - w zamian za zaległości podatkowe z tytułu podatków stanowiących dochody budżetu państwa; gminy, powiatu lub województwa - w zamian za zaległości podatkowe z tytułu podatków stanowiących dochody ich budżetów.

 

W myśl § 2 ww. art. 66 przeniesienie następuje na wniosek podatnika: w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1, na podstawie umowy zawartej, za zgodą właściwego naczelnika urzędu skarbowego lub naczelnika urzędu celnego, między starostą wykonującym zadanie z zakresu administracji rządowej a podatnikiem; w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 2, na podstawie umowy zawartej między wójtem, burmistrzem (prezydentem miasta), starostą albo marszałkiem województwa a podatnikiem.

 

W uzasadnieniu wyroku NSA wskazał, że: „...istotnym elementem niepozwalającym na uznanie, że przeniesienie własności rzeczy lub prawa majątkowego w trybie art. 66 § 1 Ordynacji podatkowej na rzecz Skarbu Państwa, gminy, powiatu lub województwa, w celu, bądź – określając inaczej – w zamian za wygaśnięcie zobowiązania podatkowego, podlega opodatkowaniu VAT, jest to, że w przypadku tej czynności mamy do czynienia z danym sposobem poboru jednej z danin publicznych, tj. podatku od nieruchomości, charakteryzującego się cechą mającą znaczenie w sprawie, tj. nieekwiwalentnością. Nie ma wpływu na rozstrzygnięcie fakt, że do takiego wygaśnięcia zobowiązania podatkowego dochodzi z inicjatywy podatnika, ani to, że między organem jednostki samorządu terytorialnego, a podatnikiem zostanie zawarta stosowna umowa cywilnoprawna, bo jest ona częścią omawianej instytucji szczególnej formy zapłaty podatku. Przesądzającym jest natomiast fakt, że chodzi o zapłatę podatku, która może nastąpić w pieniądzu bądź w naturze, jako należności jednostronnie określanej przez państwo bądź jednostkę samorządu terytorialnego, a więc w sposób charakterystyczny dla stosunków administracyjnoprawnych, wynikających ze stosunku podporządkowania, w odróżnieniu od cywilnoprawnych. W tym miejscu jeszcze raz należy powołać nieekwiwalentność występującej w sprawie czynności zapłaty podatku, co wyklucza zaliczenie jej do odpłatnej dostawy towarów z art. 5 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u.”

 

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny, powołany wyrok WSA z 23 października 2012 r, wyrok NSA z 27 lutego 2014 r. oraz obowiązujący w tym zakresie stan prawny należy stwierdzić, że przeniesienie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej na rzecz gminy miejskiej w trybie art. 66 par 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej podatkowa w zamian za wygaśnięcie zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od nieruchomości nie stanowi odpłatnej dostawy towarów w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku VAT.

 

Źródło: www.mf.gov.pl

 

KLAUZULE NIEDOZWOLONE URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW

 

Numer wpisu: 5821
Data wyroku: 2014-07-17
Oznaczenie powoda: Stowarzyszenie "Towarzystwo Lexus" z siedzibą w Poznaniu
Oznaczenie pozwanego: Szymon Wysocki-Moryc CentroGroup w Gdyni

 

"Obniżenie ceny sprzedaży przez Zamawiającego w wyniku negocjacji bez obecności Pośrednika nie wpływa na wysokość wynagrodzenia, prowizja będzie naliczana od ceny ofertowej."

 

Źródło: www.uokik.gov.pl

 

Numer wpisu: 5820
Data wyroku: 2014-07-17
Oznaczenie powoda: Stowarzyszenie "Towarzystwo Lexus" z siedzibą w Poznaniu
Oznaczenie pozwanego: Szymon Wysocki-Moryc CentroGroup w Gdyni

 

" Strony ustalają iż, wynagrodzenie określone w par. 5 staje się należne również w przypadku braku odpowiedzi w terminie do 7 dni od dnia złożenia przez wskazanego Kontrahenta w formie pisemnej deklaracji woli zakupu nieruchomości."

 

Źródło: www.uokik.gov.pl

 

Numer wpisu: 5819
Data wyroku: 2014-07-22
Oznaczenie powoda: Stowarzyszenie "Towarzystwo Lexus" z siedzibą w Poznaniu
Oznaczenie pozwanego: NORDHAUS NIERUCHOMOŚCI sp. z o.o. w Gdańsku

 

"(...) Zamawiający w przypadku występowania w imieniu lub na rzecz osób trzecich - przy ewentualnym braku lub przekroczeniu zakresu umocowania, a także w przypadku odmowy zaspokojenia roszczeń przez osobę/firmę przez niego reprezentowaną zaspokoi wszelkie roszczenia z tego wynikające, w tym skierowane do Przedsiębiorcy."

 

Źródło: www.uokik.gov.pl

 

Numer wpisu: 5818
Data wyroku: 2014-07-22
Oznaczenie powoda: Stowarzyszenie "Towarzystwo Lexus" z siedzibą w Poznaniu
Oznaczenie pozwanego: NORDHAUS NIERUCHOMOŚCI sp. z o.o. w Gdańsku

 

"Strony ustalają, że wynagrodzenie dla Przedsiębiorcy, z tytułu realizacji zamówienia (...) płatne w dniu zawarcia umowy przedwstępnej z klientem wskazanym przez Przedsiębiorcę (...), która nie podlega zwrotowi w przypadku wycofania się którejkolwiek ze stron."

 

Źródło: www.uokik.gov.pl

 

Numer wpisu: 5809
Data wyroku: 2014-07-25
Oznaczenie powoda: Stowarzyszenie "Towarzystwo Lexus" z siedzibą w Poznaniu
Oznaczenie pozwanego: Dorota Stępniewska - AGENCJA DOM w Bydgoszczy

 

"Zamawiający zobowiązuje się zapłacić prowizję od faktycznej transakcji, bez względu na jaki rodzaj transakcji zgłosił zapotrzebowanie do Pośrednika".

 

Źródło: www.uokik.gov.pl

 

Numer wpisu: 5808
Data wyroku: 2014-07-25
Oznaczenie powoda: Stowarzyszenie "Towarzystwo Lexus" z siedzibą w Poznaniu
Oznaczenie pozwanego: Dorota Stępniewska - AGENCJA DOM w Bydgoszczy

 

"Pominięcie Pośrednika, tj. nie zastosowanie się do par. 2 pkt 6 niniejszej umowy, powoduje oprócz obowiązku zapłaty przez Zamawiającego Pośrednikowi prowizji ustalonej w punkcie 1, a także obowiązek zapłaty kary umownej w wysokości połowy tej prowizji plus podatek VAT oraz odsetek ustawowych (...)"

 

Źródło: www.uokik.gov.pl

 

Numer wpisu: 5807
Data wyroku: 2014-07-25
Oznaczenie powoda: Stowarzyszenie "Towarzystwo Lexus" z siedzibą w Poznaniu
Oznaczenie pozwanego: Dorota Stępniewska - AGENCJA DOM w Bydgoszczy

 

"W przypadku zawarcia umowy transakcyjnej objętej niniejszą umową z pominięciem Pośrednika, Zamawiający zapłaci karę umowną w wysokości dwukrotnej prowizji"

 

Źródło: www.uokik.gov.pl

 

Numer wpisu: 5806
Data wyroku: 2014-07-25
Oznaczenie powoda: Stowarzyszenie "Towarzystwo Lexus" z siedzibą w Poznaniu
Oznaczenie pozwanego: Dorota Stępniewska - AGENCJA DOM w Bydgoszczy

 

"W przypadku zawarcia umowy transakcyjnej przez Zamawiającego, a także osoby mu bliskie lub zależne (...) Zamawiający zobowiązuje się zapłacić Pośrednikowi uzgodnioną prowizję (...)"

 

Źródło: www.uokik.gov.pl

 

ZMIANY W PRAWIE

 

Dnia 08 września został ogłoszony tekst ustawy z dnia 29 sierpnia 2014 r. o charakterystyce energetycznej budynków (Dz. U. z 2014 r. poz. 1200).


Zgodnie z ww. ustawą, od 2021 roku wszystkie nowe budynki będą musiały spełniać wyśrubowane normy zużycia energii. Wcześniej, od 2018 roku, takie wymagania będą musiały spełniać budynki publiczne.


W ww. ustawie zapisano, że z przygotowania świadectw charakterystyki energetycznej zwolnione będą domy budowane na własny użytek. Obowiązek sporządzania świadectw nie będzie też dotyczył m.in. zabytkowych kamienic, kościołów, a także budynków mieszkalnych, przeznaczonych do użytkowania nie dłużej niż cztery miesiące w roku. Zgodnie z regulacją takie świadectwo będą musiały mieć ponadto istniejące budynki o powierzchni użytkowej przekraczającej 500 m kw., a od 9 lipca 2015 r. - od 250 m kw., zajmowane przez: prokuraturę, wymiar sprawiedliwości i administrację publiczną. Budynki zajmowane przez te instytucje, o powierzchni użytkowej od 250 m kw., będą musiały mieć świadectwa charakterystyki energetycznej zaraz po wejściu w życie przyszłej ustawy.

Nowe przepisy zakładają także, by takie świadectwa nie dotyczyły budynków przemysłowych i gospodarczych, które nie mają instalacji zużywających energii. Przewidują one również, że jeżeli w ramach osiedla budynki jednorodzinne mają takie same rozwiązania konstrukcyjno-materiałowe i instalacyjne, a jeden z nich posiada świadectwo charakterystyki energetycznej, to pozostałe mogą z niego korzystać. Świadectwo charakterystyki energetycznej ma być ważne 10 lat.


Źródło: www.sip.legalis.pl


Niniejszy Biuletyn Prawny został sporządzony przez Kancelarię Prawną LBC.

 

Zastrzeżenia prawne: Treść niniejszego materiału ma wyłącznie charakter informacyjny i nie może być traktowana, jako porada prawna. Zawarte w materiale treści mogą nie wyczerpywać w pełni problemów lub zagadnień prawnych związanych z nowelizowanymi przepisami, orzeczeniami, interpretacjami i. t. p. Każda sprawa wymagająca wiedzy prawniczej ma swój indywidualny wymiar, co uzasadnia jej indywidualną analizę. Zaleca się uprzednią konsultację konkretnej sprawy z radcą prawnym, adwokatem lub innym wykwalifikowanym prawnikiem. W przypadku jakichkolwiek pytań związanych z przedstawionymi powyżej zagadnieniami prawnymi oraz ich możliwym wpływem na działalność danego Klienta prosimy o kontakt z Kancelarią.

ORZECZNICTWO

 

1. Pytanie prawne skierowane do Sądu Najwyższego w dniu 12 sierpnia 2014 r., III CZP 84/14.

 

W dniu 12 sierpnia 2014 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło następujące pytanie prawne: czy roszczenie między byłymi małżonkami o zwrot wydatków poniesionych, po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej, z tytułu opłat eksploatacyjnych związanych ze spółdzielczym własnościowym prawem do lokalu wchodzącym w skład majątku wspólnego, jest roszczeniem o świadczenie okresowe?

 

Źródło: www.sn.pl

 

2. Pytanie prawne skierowane do Sądu Najwyższego w dniu 12 sierpnia 2014 r., III CZP 83/14.

 

W dniu 12 sierpnia 2014 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło następujące pytanie prawne: czy w wypadku, o jakim mowa w art. 48 ust. 5 w związku z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych i art. 7 ust. 1 w związku z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o zasadach przekazywania zakładowych budynków mieszkalnych przez przedsiębiorstwa państwowe, to jest w razie nieodpłatnego nabycia przez najemcę od spółdzielni mieszkaniowej prawa własności lokalu mieszkalnego, przekazanego uprzednio tej spółdzielni nieodpłatnie przez przedsiębiorstwo państwowe, państwową osobę prawną lub państwową jednostkę organizacyjną, dopuszczalna jest przewidziana w art. 3581 § 3 k.c. sądowa waloryzacja kaucji mieszkaniowej, wpłaconej przez najemcę na rzecz przedsiębiorstwa państwowego, państwowej osoby prawnej lub państwowej jednostki organizacyjnej?

 

Źródło: www.sn.pl

 

3. Pytanie prawne skierowane do Sądu Najwyższego w dniu 06 sierpnia 2014 r., III CZP 82/14.

 

W dniu 06 sierpnia 2014 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło następujące pytanie prawne: czy obowiązywanie art. 9 ust. 3 i 4 (po zmianie numeracji - art. 16 ust. 3 i 4) ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o sprzedaży państwowych nieruchomości rolnych oraz uporządkowaniu niektórych spraw związanych z przeprowadzeniem reformy rolnej (Dz. U. Nr 17, poz. 71 ze zm.) stanowiło przeszkodę w skutecznym dochodzeniu wydania nieruchomości będącej w posiadaniu Skarbu Państwa, powodującą zawieszenie biegu zasiedzenia na podstawie art. 53 dekretu z dnia 11 października 1946 r. - Prawo rzeczowe (Dz. U. Nr 57, poz. 319 ze zm.) w zw. z art. 109 pkt 4 ustawy z dnia 18 lipca 1950 r. - Przepisy ogólne prawa cywilnego (Dz.U. Nr 34 poz. 311) w zw. z art. XLI § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - przepisy wprowadzające kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16 poz. 94 ze zm.) a następnie art. 175 z art. 121 pkt 4 k.c.?

 

Źródło: www.sn.pl

 

INTERPRETACJE INDYWIDUALNE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO

 

Interpretacja Indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 15 lipca 2014 r., IPPB1/415-670/14-3/ES.

 

Organ podatkowy wydał interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego w odniesieniu do następującego zdarzenia przyszłego:
Wnioskodawca w dniu 11 lutego 2009 r. nabył udział w wysokości 1/80 (jednej osiemdziesiątej) części w prawie współwłasności górnego poziomu garażu wraz z udziałem w częściach wspólnych budynku i urządzeń, które nie służą do wyłącznego użytku właścicieli poszczególnych lokali oraz udziałem w prawie współużytkowania wieczystego działki gruntu, na której posadowiony jest budynek. w którym znajduje się garaż. Został tam również dokonany podział do korzystania z przedmiotowego górnego poziomu garażu w ten sposób, że Wnioskodawcy przysługuje prawo do wyłącznego korzystania z określonego miejsca postojowego („Miejsce parkingowe”). Wnioskodawca jest współwłaścicielem w udziale wynoszącym 1/80 części lokalu niemieszkalnego - górnego poziomu garażu dwupoziomowego wielostanowiskowego, dla którego to garażu jest prowadzona księga wieczysta przez sąd wieczystoksięgowy oraz ma prawo do korzystania z wyłączeniem innych osób z miejsca parkingowego. Wnioskodawca w przyszłości planuje zbycie miejsca postojowego i przeznaczenie powstałego w ten sposób przychodu na własne cele mieszkaniowe.

 

W związku z powyższym podatnik zadał organowi podatkowemu pytanie, czy Wnioskodawca może skorzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych w odniesieniu do dochodów ze sprzedaży miejsca parkingowego, ze względu na to, że przychód ze sprzedaży udziału we współwłasności tej nieruchomości Wnioskodawca wydatkuje w ciągu dwóch lat od jej sprzedaży, na własne cele mieszkaniowe.

 

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie odnosząc się do opisanego we wniosku podatnika stanu faktycznego, przytoczonych regulacji prawnych, wskazał, że zajęte przez Wnioskodawcę stanowisko w sprawie prawnej oceny zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

 

Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a Ustawy PIT, jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie takie nieruchomości. Dochód wskazany w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a Ustawy PIT (czyli dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części) jest opodatkowany na zasadach wskazanych w art. 30e Ustawy PIT.

 

Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 Ustawy PIT jeżeli przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e Ustawy PIT uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, to przychód ten jest wolny od podatku dochodowego od osób fizycznych. Cele mieszkaniowe zostały enumeratywnie wskazane przez ustawodawcę w art. 21 ust. 25 Ustawy PIT.

 

Wnioskodawca w 2009 r. nabył udział we współwłasności nieruchomości, na której znajduje się miejsce parkingowe. Nabycie udziału we współwłasności nieruchomości z prawem do wyłącznego korzystania z miejsca parkingowego zostało dokonane w formie aktu rozporządzających nieruchomościami. Z samej treści aktu notarialnego wynika zatem, że przedmiotem umowy, który ten akt notarialny dokumentuje, jest przeniesienie udziału w odrębnej współwłasności nieruchomości w postaci dwupoziomowego garażu stanowiskowego. Uzyskany przez Wnioskodawcę w przyszłości przychód ze sprzedaży miejsca parkingowego (będącego udziałem w odrębnej współwłasności nieruchomości) jest przychodem wskazanym w przepisie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a Ustawy PIT i tym samym przychód ten może korzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego wskazanego w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 131 Ustawy PIT. Przychód ze sprzedaży miejsca parkingowego jest przychodem ze sprzedaży części nieruchomości (jako udział we współwłasności nieruchomości) i będzie zwolniony z podatku dochodowego, jeżeli zostanie on przeznaczony przez Wnioskodawcę zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 Ustawy PIT na jego własne cele mieszkaniowe w okresie dwóch lat od końca roku, w którym nastąpiło zbycie tej nieruchomości.

 

Stanowisko to potwierdza również interpretacja indywidualna Ministra Finansów wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w dniu 19 lipca 2012 r, (sygn. IPPB1/415-599/12-3/JB). Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie: „przychód uzyskany ze sprzedaży lokalu mieszkalnego, wydatkowany przez Wnioskodawczynię na zakup nieruchomości na terytorium Hiszpanii nie będzie korzystał ze zwolnienia przedmiotowego, określonego w art. 21 ust. 1 pkt 32 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym do końca 2006 r., bowiem przychód ten nie został przeznaczony na cel wymieniony w tym przepisie. Przychód uzyskany ze sprzedaży tej nieruchomości podlega opodatkowaniu według zasad przewidzianych w art. 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym do końca 2006 r. natomiast dochód uzyskany ze sprzedaży miejsca postojowego, jako udziału wynoszącego 112/18520 części zabudowanej nieruchomości wraz z prawem do wyłącznego korzystania ze stanowiska parkingowego, wydatkowany w ciągu dwóch lat na zakup lokalu mieszkalnego położonego w Hiszpanii, będzie zwolniony z opodatkowania, na warunkach określonych w ww. art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2009 r. Niezłożenie oświadczenia nie wyłącza możliwości skorzystania przez Wnioskodawczynię ze zwolnienia od opodatkowania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia ww. nieruchomości, jeżeli w terminie dwóch lat od dnia sprzedaży wydatkuje uzyskaną kwotę przychodu na własne cele mieszkaniowe.”

 

Źródło: www.mf.gov.pl

 

ZMIANY W PRAWIE

 

Dnia 26 sierpnia 2014 r. opublikowana została ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zmianie ustawy - Prawo geologiczne i górnicze oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2014 poz. 1133). Ma ona na celu poprawę sposobu gospodarowania węglowodorami poprzez wprowadzenie nowego systemu koncesjonowania działalności w zakresie węglowodorów. Ponadto wprowadza ona postępowanie kwalifikacyjne jako warunek uzyskania koncesji na działalność w zakresie poszukiwania, rozpoznawania i wydobywania węglowodorów, a także poszerza kompetencje organu koncesyjnego oraz wzmacnia uprawnienia kontrolne organów nadzoru górniczego.

 

Źródło: www.lexis.pl

 

 

Niniejszy "Biuletyn Prawny" został sporządzony przez Kancelarię Prawną LBC.

 

Zastrzeżenia prawne: Treść niniejszego materiału ma wyłącznie charakter informacyjny i nie może być traktowana, jako porada prawna. Zawarte w materiale treści mogą nie wyczerpywać w pełni problemów lub zagadnień prawnych związanych z nowelizowanymi przepisami, orzeczeniami, interpretacjami i. t. p. Każda sprawa wymagająca wiedzy prawniczej ma swój indywidualny wymiar, co uzasadnia jej indywidualną analizę. Zaleca się uprzednią konsultację konkretnej sprawy z radcą prawnym, adwokatem lub innym wykwalifikowanym prawnikiem. W przypadku jakichkolwiek pytań związanych z przedstawionymi powyżej zagadnieniami prawnymi oraz ich możliwym wpływem na działalność danego Klienta prosimy o kontakt z Kancelarią.

ORZECZNICTWO

 

1. Pytanie prawne skierowane do Sądu Najwyższego w dniu 10 lipca 2014 r., sygn. akt: III CZP 74/14.

 

W dniu 10 lipca 2014 r. do Sadu Najwyższego wpłynęło pytanie prawne dotyczące tego, czy droga konieczna wyznaczana dla nieruchomości nie posiadającej odpowiedniego dostępu do drogi publicznej (art. 145 k.c.) może przebiegać przez teren zabudowany (co wymagać będzie usunięcia tych zabudowań) w sytuacji gdy:
a) budynek gospodarczy został wybudowany przed wszczęciem postępowania sądowego bez stosownych zezwoleń, ale budowa ta została następnie zalegalizowana (i wydano pozwolenie na użytkowanie budynku) - w postępowaniu administracyjnym innym uczestnikom odmówiono jednak statusu strony i nie mieli oni możliwości skutecznie zakwestionować w tym trybie legalizacji budowy,
b) budynek gospodarczy został wybudowany już w toku postępowania sądowego na podstawie pozwolenia na budowę (wydanego w postępowaniu administracyjnym przy udziale wyłącznie współwłaścicieli tej nieruchomości i właścicielki nieruchomości sąsiedniej) - jego budowa została jednak dokończona pomimo zakazu ze strony sądu (który wydał postanowienie o zabezpieczeniu w ten sposób wniosku o ustanowienie drogi koniecznej),
c) budynek gospodarczy został wybudowany już po wydaniu postanowienia o ustanowieniu drogi koniecznej przez sąd I instancji (i znajduje się w przebiegu drogi koniecznej wytyczonej przez sąd) na podstawie zgłoszenia zamiaru budowy przy braku sprzeciwu organu administracji architektoniczno-budowlanego na podstawie art. 30 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (nie było konieczne pozwolenie na budowę);

 

Ponadto wnioskodawca zwrócił się do Sądu Najwyższego z prośba o rozstrzygnięcie w jakim postępowaniu powinno dojść do nakazania właścicielom nieruchomości obciążonych usunięcia przeszkód uniemożliwiających korzystanie z drogi koniecznej (budynki, płoty, nasadzenia):
a) w postanowieniu wstępnym wydanym w trakcie postępowania o ustanowienie drogi koniecznej,
b) w postanowieniu kończącym postępowanie o ustanowieniu drogi koniecznej (jednocześnie z określeniem przebiegu tej drogi),
c) w odrębnym postępowaniu procesowym prowadzonym już po uprawomocnieniu się postanowienia o ustanowieniu drogi koniecznej?

 

Źródło: www.sn.pl

 

2. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 10 lipca 2014 r., sygn. akt: III CZP 37/14.

 

Wierzyciel, którego wierzytelność jest zabezpieczona hipoteką kaucyjną, nie ma legitymacji do dochodzenia od sprawcy szkody roszczenia o jej naprawienie, przysługującego właścicielowi nieruchomości na podstawie art. 93 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece.

 

Źródło: www.sn.pl

 

3. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 11 lipca 2014 r., sygn. akt: III CZP 33/14.

 

Roszczenie spółdzielni mieszkaniowej o zwrot części opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego gruntu jest roszczeniem związanym z prowadzeniem działalności gospodarczej i ulega przedawnieniu w terminie trzyletnim.

 

Źródło: www.sn.pl

 

4. Pytanie prawne skierowane do Sądu Najwyższego w dniu 22 lipca 2014 r., sygn. akt: III CZP 77/14.

 

W dniu 22 lipca 2014 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło pytanie prawne o to, czy przepis § 11 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości  z dnia 17 września 2001 r. w sprawie prowadzenia ksiąg wieczystych i zbiorów dokumentów ma zastosowanie także do nieruchomości odłączonej z dotychczasowej księgi wieczystej, w której ujawniono wzmiankę o wszczęciu egzekucji z nieruchomości - odłączonej na zasadzie przepisu art. 12 ust. 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych.

 

Źródło: www.sn.pl


KLAUZULE NIEDOZWOLONE URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW


Numer wpisu: 5667
Data wpisu: 2014-05-20
Data wyroku: 2013-03-27
Oznaczenie powoda: Stowarzyszenie "Towarzystwo Lexus" z siedzibą w Poznaniu
Oznaczenie pozwanego: AD. Drągowski S.A. w Warszawie

 

"zleca pośrednictwo (...) za prowizję w wysokości 2,9% wartości nieruchomości (...) powiększoną o 23% podatku VAT.”

 

Numer wpisu: 5673
Data wpisu: 2014-05-20
Data wyroku: 2013-03-26
Oznaczenie powoda: Stowarzyszenie "Towarzystwo Lexus" z siedzibą w Poznaniu
Oznaczenie pozwanego: Małgorzata Miller-Fukuda - MILLER-FUKUDA NIERUCHOMOŚCI w Warszawie

 

"Zamawiający zobowiązuje się do niezwłocznego informowania Pośrednika o wszelkich faktach świadczących o zainteresowaniu kupnem Nieruchomości ze strony jakichkolwiek osób, a w szczególności o wszelkich ofertach i zaproszeniach do negocjacji składanych bez udziału Pośrednika, pod rygorem obowiązku zapłaty na rzecz Pośrednika kary umownej w wysokości równej wynagrodzeniu wyliczonemu odpowiednio w oparciu o zapisy § 5 pkt. 1 niniejszej umowy, przy czym podstawa jego obliczenia nie może być niższa aniżeli pierwotnie proponowana cena Nieruchomości, zgłoszona do Systemu MLS.”

 

Numer wpisu: 5675
Data wpisu: 2014-05-21
Data wyroku: 2013-03-26
Oznaczenie powoda: Stowarzyszenie "Towarzystwo Lexus" z siedzibą w Poznaniu
Oznaczenie pozwanego: Małgorzata Miller-Fukuda - MILLER-FUKUDA NIERUCHOMOŚCI w Warszawie

 

"W przypadku zawarcia przez Zamawiającego jakiejkolwiek umowy w przedmiocie korzystania z Nieruchomości lub jakiejkolwiek innej Umowy, której zawarcie uniemożliwiałoby zbycie Nieruchomości Pośrednik będzie uprawniony do żądania zapłaty przez Zamawiającego na rzecz Pośrednika kary umownej w wysokości równej wynagrodzeniu obliczonemu odpowiednio w oparciu o zapisy zawarte w § 5 pkt 1.”

 

Numer wpisu: 5678
Data wpisu: 2014-05-21
Data wyroku: 2013-03-27
Oznaczenie powoda: Stowarzyszenie "Towarzystwo Lexus" z siedzibą w Poznaniu
Oznaczenie pozwanego: AD. Drągowski S.A. w Warszawie

 

"Jednocześnie Zleceniodawca przyjmuje na siebie zobowiązanie do zapłaty ustalonej wyżej prowizji w przypadku sprzedaży nieruchomości (...) w terminie do sześciu miesięcy od dnia rozwiązania umowy.”

 

Źródło: www.uokik.gov.pl

 

INTERPRETACJE INDYWIDUALNE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO

 

Interpretacja indywidualna Ministra Finansów z dnia 03 lipca 2014 r., PT8/033/124/440/12/WCX/14/RD-61110.

 

Organ podatkowy wydał interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego na kanwie następującego opisanego stanu faktycznego.

 

Spółka z o.o. świadczy usługi m.in. w zakresie wynajmowania lub dzierżawienia nieruchomości o charakterze mieszkalnym, z wyłączeniem wynajmu lokali w budynkach mieszkaniowych na cele inne niż mieszkaniowe. Przedmiotem działalności Spółki z o.o. jest wynajem apartamentów mieszkalnych, które Spółka z o.o. wynajmuje od osób fizycznych bądź prawnych – prowadzących bądź nie działalność gospodarczą. Spółka z o.o. w dalszej kolejności wynajmuje ww. lokale mieszkaniowe osobom fizycznym na potrzeby mieszkaniowe oraz planuje wynająć te lokale przykładowo innej spółce, która prowadzi profesjonalną działalność w zakresie wynajmu nieruchomości – na cele dalszego podnajmu tych lokali w celach mieszkaniowych.

 

W związku z powyższym podatnik zadał organowi podatkowemu pytanie, czy prawidłowe jest stosowanie zwolnionych stawek VAT w przypadku wynajęcia lokali mieszkaniowych innej spółce (osobie prawnej bądź fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą), jeżeli z umowy zawartej między stronami wynika, że lokal mieszkaniowy może być przeznaczany tylko i wyłącznie na cele mieszkaniowe.

 

Minister Finansów odnosząc się do opisanego we wniosku podatnika stanu faktycznego oraz przytoczonych regulacji prawnych  wskazał, że zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

 

Stosownie do art. 7 ww. ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...). Z kolei przez świadczenie usług, o którym mowa w ww. art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się, zgodnie z art. 8 ust. 1 ww. ustawy o VAT, każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).

 

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22% (...). Natomiast zgodnie z art. 146a pkt 1 ww. ustawy w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 (…) wynosi 23%. Wymienioną stawkę należy stosować jeżeli brak jest przepisu szczególnego określającego obniżoną stawkę podatku lub zwolnienie od podatku, przy czym przepisy takie zawiera zarówno ustawa o VAT, jak też przepisy wykonawcze do tej ustawy.

 

Jednocześnie należy zauważyć, iż w myśl art. 5a ww. ustawy o VAT, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

 

Konsekwencją powyższego zapisu jest fakt, iż w sytuacji gdy prawodawca nie dokonał przywołania stosownego symbolu PKWiU dla danego towaru lub usługi w przepisach w zakresie podatku VAT, klasyfikacji należy dokonać na podstawie cech charakterystycznych dla danego świadczenia i takim właśnie świadczeniem są m.in. usługi w zakresie wynajmowania nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe, dla których prawodawca nie dokonał odwołania do statystyk publicznych.

 

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 36 ww. ustawy o VAT, zwalnia się od podatku usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe. Stosownie do art. 43 ust. 20 ww. ustawy zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 36, nie ma zastosowania do usług wymienionych w poz. 163 załącznika nr 3 do ustawy (w pozycji nr 163 tego załącznika, stanowiącego wykaz towarów i usług, opodatkowanych stawką podatku w wysokości 7%, znajdują się usługi związane z zakwaterowaniem, oznaczone symbolem PKWiU 55). W ocenie Ministra Finansów, usługa najmu nieruchomości korzysta ze zwolnienia na podstawie ww. art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT pod warunkiem łącznego spełnienia przesłanek co do podmiotu, przedmiotu i celu takiej umowy. Podatnik podatku VAT będzie mógł zatem skorzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług ww. usługi jeśli umowa najmu w swojej treści zawiera między innymi postanowienia, z których w sposób nie budzący wątpliwości wynika, że dotyczy ona lokalu mieszkalnego i lokal ten może być wykorzystany przez najemcę tylko w celach mieszkaniowych. Powyższe dotyczy zarówno umów najmu zawieranych pomiędzy wynajmującym a najemcą, jak również umów zawieranych z podmiotem trzecim, tj. w relacji wynajmujący – najemca – podnajemca.

 

W przedmiotowej sprawie zostały spełnione wyżej opisane przesłanki, w związku z czym przedmiotowy wynajem lokali mieszkalnych na cele mieszkaniowe korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie ww. art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT.


Źródło: www.mf.gov.pl


ZMIANY W PRAWIE

 

nia 04 lipca 2014 r. ogłoszono tekst ustawy z dnia 5 czerwca 2014 r. o zmianie ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U.  z 2014 r., poz. 897).

Ustawa weszła w życie w dniu 12 lipca 2014 r., z wyjątkiem kilku przepisów, które wejdą w życie 1 stycznia 2015 r.

W nowelizacji przewidziano możliwość nieodpłatnego udostępniania wszystkim zainteresowanym materiałów z czterech zbiorów danych. Pierwszy, to państwowy rejestr granic i powierzchni jednostek podziału terytorialnego kraju, drugi - zbiór obiektów ogólno geograficznych, trzeci zbiór danych, to numeryczny model terenu w siatce nie mniejszej niż 100 metrów, czwarty to rejestr nazw geograficznych. Bezpłatnie udostępniane będą również dane pochodzące z innych zbiorów, pod warunkiem, że zostaną wykorzystane w celach edukacyjnych, badawczych czy rozwojowych.

 

Źródło: www.lexis.pl

 

Niniejszy "Biuletyn Prawny" został sporządzony przez Kancelarię Prawną LBC.


Zastrzeżenia prawne: Treść niniejszego materiału ma wyłącznie charakter informacyjny i nie może być traktowana, jako porada prawna. Zawarte w materiale treści mogą nie wyczerpywać w pełni problemów lub zagadnień prawnych związanych z nowelizowanymi przepisami, orzeczeniami, interpretacjami i. t. p. Każda sprawa wymagająca wiedzy prawniczej ma swój indywidualny wymiar, co uzasadnia jej indywidualną analizę. Zaleca się uprzednią konsultację konkretnej sprawy z radcą prawnym, adwokatem lub innym wykwalifikowanym prawnikiem. W przypadku jakichkolwiek pytań związanych z przedstawionymi powyżej zagadnieniami prawnymi oraz ich możliwym wpływem na działalność danego Klienta prosimy o kontakt z Kancelarią.

ORZECZNICTWO

 

1. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 06 czerwca 2014 r., sygn. akt: III CZP 9/14.

 

Wykonywanie uprawnień w zakresie wynikającym z decyzji wydanej na podstawie art. 35 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (jedn. tekst: Dz.U. z 1974 r. Nr 10, poz. 64 ze zm.), stanowiącej tytuł prawny do ich wykonywania, nie prowadzi do nabycia przez zasiedzenie służebności gruntowej odpowiadającej treści służebności przesyłu.

 

Źródło: www.sn.pl

 

2. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 06 czerwca 2014 r., sygn. akt: III CZP 24/14.

 

Zbycie przez towarzystwo budownictwa społecznego nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym, w którym znajdują się wynajmowane lokale mieszkalne, jest niedopuszczalne, chyba że nie wykracza poza granice przedmiotu działalności towarzystwa określone w art. 27 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 października 1995 r. o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego (jedn. tekst: Dz.U. z 2013 r., poz. 255).

 

Źródło: www.sn.pl

 

INTERPRETACJE INDYWIDUALNE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO

 

Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 26 czerwca 2014 r., IBPBII/2/415-342/14/NG.

 

Organ podatkowy wydał interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego na kanwie następującego opisanego stanu faktycznego.

 

Ojciec podatnika zmarł 3 listopada 1991 r. Postępowanie spadkowe po ojcu było przeprowadzone 19 lutego 2010 r. Podatnik po Ojcu odziedziczył jako współwłaściciel nieruchomość. W dniu 28 listopada 2013 r. współwłaściciele sprzedali tę nieruchomość. Część podatnika wyniosła 1/24 całej nieruchomości, za jej sprzedaż podatnik otrzymał 6 417,00 zł brutto.

 

W związku z powyższym podatnik zadał organowi podatkowemu pytanie, czy podatnik jest obowiązany odprowadzić podatek od sprzedaży tej nieruchomości.

 

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach odnosząc się do opisanego we wniosku podatnika stanu faktycznego oraz przytoczonych regulacji prawnych  wskazał, że zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) u.p.d.f. nieruchomości lub ich części oraz udziału
w nieruchomości, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, prawa wieczystego użytkowania gruntów – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

 

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, że sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a przychód uzyskany ze sprzedaży w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

 

Przepisy prawa w sposób jednoznaczny określają moment i podstawę nabycia nieruchomości. W przypadku nabycia nieruchomości lub udziału w nieruchomości w drodze spadku datą nabycia – w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – jest data otwarcia spadku, czyli śmierć spadkodawcy.

 

Zgodnie bowiem z art. 922 Kodeksu cywilnego spadek to prawa i obowiązki zmarłego wynikające ze stosunków cywilnoprawnych, które z chwilą jego śmierci przechodzą na następców prawnych. Natomiast z art. 924 i 925 ustawy Kodeks cywilny wynika, że spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku, natomiast otwarcie spadku następuje z chwilą śmierci spadkodawcy.

 

Istotny zatem dla podatku dochodowego jest dzień otwarcia spadku, czyli data śmierci spadkodawcy a nie data wydania postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia. Bowiem z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia (art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego).

 

W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, dla określenia jego skutków podatkowych, istotne jest zatem ustalenie daty nabycia nieruchomości.

 

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy należy stwierdzić, że nabycie udziału w nieruchomości nastąpiło w 1991 r. w spadku. A zatem termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy w niniejszej sprawie powinien być liczony od końca 1991 r. i upłynął z końcem 1996 r. Sprzedaż nieruchomości w 2013 r. nastąpiła po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie. W konsekwencji sprzedaż ta nie stanowi źródła przychodu, a co za tym idzie nie wystąpi obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.

 

Źródło: www.mf.gov.pl


ZMIANY W PRAWIE

 

Dnia 03 czerwca 2014 r. zostało wydane rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 3 czerwca 2014 r. w sprawie metodologii obliczania charakterystyki energetycznej budynku i lokalu mieszkalnego lub części budynku stanowiącej samodzielną całość techniczno-użytkową oraz sposobu sporządzania i wzorów świadectw charakterystyki energetycznej (Dz.U. z 2014 r., poz. 888).
Rozporządzenie zostało wydane na podstawie art. 55a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2013 r. poz. 1409, z późn. zm.2)).

 

Źródło: www.sip.legalis.pl

 

Dnia 04 czerwca 2014 r. zostało ogłoszone rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 29 maja 2014 r. w sprawie szczegółowego sposobu przeprowadzenia opisu i oszacowania wartości nieruchomości (Dz.U. z 2014 r., poz. 742).
Rozporządzenie zostało wydane na podstawie art. 110r § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2012 r. poz. 1015, z późn. zm.1)).

 

Źródło: www.sip.legalis.pl

 

Dnia 13 czerwca 2014 r. zostało wydane  rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 12 czerwca 2014 r. w sprawie minimalnych wymogów programowych dla studiów podyplomowych w zakresie wyceny nieruchomości (Dz.U. z 2014 r., poz. 826).
Rozporządzenie zostało wydane na podstawie art. 196 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2014 r. poz. 518, z późn. zm.1)).

 

Źródło: www.sip.legalis.pl

 

Dnia 16 czerwca 2014 r. zostało ogłoszone rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 czerwca 2014 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie Centralnej Informacji Ksiąg Wieczystych (Dz.U. z 2014 r., poz. 791).
Rozporządzenie zostało wydane na podstawie art. 364 ust. 17 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (Dz.U. z 2013 r. poz. 707, z późn. zm.1)).

 

Źródło: www.sip.legalis.pl

 

Niniejszy "Biuletyn Prawny" został sporządzony przez Kancelarię Prawną LBC.


Zastrzeżenia prawne: Treść niniejszego materiału ma wyłącznie charakter informacyjny i nie może być traktowana, jako porada prawna. Zawarte w materiale treści mogą nie wyczerpywać w pełni problemów lub zagadnień prawnych związanych z nowelizowanymi przepisami, orzeczeniami, interpretacjami i. t. p. Każda sprawa wymagająca wiedzy prawniczej ma swój indywidualny wymiar, co uzasadnia jej indywidualną analizę. Zaleca się uprzednią konsultację konkretnej sprawy z radcą prawnym, adwokatem lub innym wykwalifikowanym prawnikiem. W przypadku jakichkolwiek pytań związanych z przedstawionymi powyżej zagadnieniami prawnymi oraz ich możliwym wpływem na działalność danego Klienta prosimy o kontakt z Kancelarią.

ORZECZNICTWO

 

1. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 29 stycznia 2014 r., III CZP 84/13.

 

Właściciel lokalu może na podstawie umowy przelewu przenieść na wspólnotę mieszkaniową uprawnienia przysługujące mu wobec sprzedawcy lokalu w związku z wadami fizycznymi nieruchomości wspólnej.

 

Źródło: www.sn.pl

 

2. Pytanie prawne skierowane do Sądu Najwyższego w dniu 27 stycznia 2014 r., III CZP 9/14.

 

Wnioskodawca zwrócił się z prośbą o wskazanie czy w sprawie o ustanowienie służebności gruntowej za wynagrodzeniem odpowiadającej treścią służebności przesyłu wszczętej na podstawie art. 305[2] § 2 k.c. z wniosku właścicieli nieruchomości - następuje nabycie na rzecz uczestnika przez zasiedzenie służebności gruntowej odpowiadającej treścią służebności przesyłu - wobec wykonywania przez uczestnika uprawnień wynikających z decyzji wydanej na podstawie art. 35 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczenia nieruchomości stanowiącej tytuł prawny do ich wykonywania.

 

Źródło: www.sn.pl

 

3. Pytanie prawne skierowane do Sądu Najwyższego w dniu 24 stycznia 2014 r., III CZP 8/14.

 

W dniu 24 stycznia 2014 r. do Sądu Najwyższego zostało skierowane pytanie prawne dotyczące możliwości doliczenia do terminu zasiedzenia własności nieruchomości okresu, w którym dla wnioskującego biegł termin do nabycia przez zasiedzenie prawa użytkowania wieczystego przeciwko poprzedniemu użytkownikowi wieczystemu, a które to użytkowanie wieczyste, przed upływem terminu do jego zasiedzenia wygasło, z uwagi na upływ terminu na jaki została zawarta umowa użytkowania wieczystego?

 

Źródło: www.sn.pl

 

INTERPRETACJE INDYWIDUALNE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO

 

Interpretacja Indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 07 stycznia 2014 r., IPTPP2/443-823/13-4/IR.

 

Organ podatkowy wydał interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego na kanwie następującego opisanego zdarzenia przyszłego.

 

Spółka cywilna, prowadzi działalność w zakresie produkcji chemicznej oraz działalności deweloperskiej. Została zawiązana przez dwóch wspólników. Ich udziały w spółce wynoszą po 50%. Ewidencja prowadzona jest w formie KPiR. Opodatkowana jest podatkiem liniowym. Spółka jest czynnym płatnikiem VAT

 

W 2011 r. spółka nabyła działkę budowlaną za 59.000 zł z zamiarem budowy na niej domu jednorodzinnego i późniejszej odsprzedaży. Nabycie działki nastąpiło od osoby prywatnej, bez wystawienia faktury VAT, zatem bez możliwości odliczenia podatku VAT. Działka została wrzucona w koszty uzyskania przychodu i został od niej odliczony podatek dochodowy. Ponieważ do końca 2011 r. spółka nie sprzedała działki, została ona umieszczona w remanencie na koniec 2011 r., co spowodowało zwrot wcześniej odliczonego podatku dochodowego do urzędu skarbowego.

 

Ze względu na niekorzystną sytuację na rynku nieruchomości wspólnicy spółki zrezygnowali z zamiaru budowy domu na działce i jego odsprzedaży w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Zamiast tego postanowili wycofać działkę ze spółki na cele prywatne, zmieniając współwłasność łączną na współwłasność ułamkową, tak by ich udziały po wycofaniu wynosiły po 50%. Następnie jeden ze wspólników odsprzedałby swoją część udziałów narzeczonej drugiego ze wspólników, by ci mogli rozpocząć budowę domu na własne potrzeby mieszkaniowe. Pozostałe 50% udziałów pozostałoby własnością drugiego ze wspólników.

 

Wycofanie działki ze spółki będzie nieodpłatne. Przedmiotowa działka jest terenem niezabudowanym. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego jest to działka przewidziana pod budownictwo mieszkaniowe jednorodzinne. Działka
w zamierzeniu miała być sprzedana (po wybudowaniu domu jednorodzinnego) z zyskiem, zatem miała być wykorzystana do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W praktyce działka została nabyta od osoby prywatnej, bez możliwości odliczenia podatku VAT za zakup działki.

W związku z powyższym podatnik zadał organowi podatkowemu pytanie, czy w przypadku nieodpłatnego wycofania przedmiotowej działki na prywatne cele wspólników spółka będzie zobowiązana do zapłaty podatku VAT od tej czynności.

 

Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi odnosząc się do opisanego we wniosku podatnika zdarzenia przyszłego oraz przytoczonych regulacji prawnych  podkreślił, że zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

 

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

 

Ustawodawca dla celów podatku VAT zrównał z odpłatną dostawą towarów niektóre czynności nieodpłatne. Zatem, co do zasady, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów, a także wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, a w szczególności darowizny, pod warunkiem, że podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Z kolei czynności, które nie są wymienione w art. 5 ustawy, należą do czynności wyłączonych spod opodatkowania VAT.

 

Odnosząc powołane przepisy prawa do przedstawionego opisu sprawy, wskazać należy, że nieodpłatne wycofanie działki ze spółki na cele osobiste wspólników jest czynnością wyłączoną od opodatkowania podatkiem VAT, bowiem przy nabyciu ww. działki zainteresowanemu nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT.

 

Źródło: www.mf.gov.pl

 

ZMIANY W PRAWIE

 

Dnia 08 stycznia 2014 r. weszło w życie rozporządzenie  Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 05 września 2013 r. w sprawie organizacji i trybu prowadzenia państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego  (Dz.U. z 2013 r., poz. 1183).
Rozporządzenie zostało wydane na podstawie art. 40 ust. 8 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne.
Jest to nowy akt prawny.
W rozporządzeniu określono:
1) rodzaje materiałów i zbiorów danych gromadzonych odpowiednio w centralnej, wojewódzkiej i powiatowej części państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego,
2) sposób i tryb pozyskiwania, ewidencjonowania, przechowywania i zabezpieczania materiałów
i zbiorów danych w zasobie,
3) sposób i tryb udostępniania materiałów i zbiorów danych z zasobu,
4) wzory klauzul umieszczanych na materiałach gromadzonych w zasobie i udostępnianych z zasobu,
5) tryb wymiany danych między poszczególnymi częściami zasobu oraz między bazami danych zasobu a wykonawcami prac geodezyjnych i kartograficznych,
6) tryb wyłączania materiałów i zbiorów danych z zasobu oraz sposób ich przekazywania do właściwych archiwów państwowych.


Źródło: www.sejm.gov.pl

 

Dnia 09 stycznia 2014 r. została ogłoszona ustawa z dnia 13 grudnia 2013 r. o rodzinnych ogrodach działkowych (Dz.U. z 2014 r., poz. 40).
Jest to nowy akt prawny. Ustawa określa prawa i obowiązki działkowców, a przede wszystkim prawo do zrzeszania się w różnego rodzaju stowarzyszenia ogrodowe, a ponadto prawo dziedziczenia praw do działki. Ustawa obowiązuje od 19 stycznia 2014 r.

 

Źródło: www.sejm.gov.pl

 

Dnia 31 stycznia 2014 r. został ogłoszony ujednolicony tekst ustawy z dnia z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz.U. z 2014 r., poz.150 j.t.).

 

Źródło: www.sejm.gov.pl

 

Niniejszy "Biuletyn Prawny" został sporządzony przez Kancelarię Prawną LBC.

 

Zastrzeżenia prawne: Treść niniejszego materiału ma wyłącznie charakter informacyjny i nie może być traktowana, jako porada prawna. Zawarte w materiale treści mogą nie wyczerpywać w pełni problemów lub zagadnień prawnych związanych z nowelizowanymi przepisami, orzeczeniami, interpretacjami i. t. p. Każda sprawa wymagająca wiedzy prawniczej ma swój indywidualny wymiar, co uzasadnia jej indywidualną analizę. Zaleca się uprzednią konsultację konkretnej sprawy z radcą prawnym, adwokatem lub innym wykwalifikowanym prawnikiem. W przypadku jakichkolwiek pytań związanych z przedstawionymi powyżej zagadnieniami prawnymi oraz ich możliwym wpływem na działalność danego Klienta prosimy o kontakt z Kancelarią.

ORZECZNICTWO

 

1. Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 09 października 2013 r., I OSK 2121/13.

 

Uchwała rady gminy w sprawie zamiany nieruchomości nie ma charakteru sprawy z zakresu administracji publicznej, ponieważ wywiera skutek cywilnoprawny. Nie może więc być zaskarżona do sądu administracyjnego. Gdy przedmiotem uchwały jest zamiana konkretnej nieruchomości na rzecz konkretnie wskazanego podmiotu, oznacza to, że uchwała nie określa ogólnych kierunków polityki gminy w kwestii gospodarowania mieniem, ale jest przejawem realizowania jej uprawnień właścicielskich, co również może przesadzać o braku możliwości kontroli tego rodzaju indywidualnych aktów organu stanowiącego gminy.

 

Źródło: www.nsa.gov.pl

 

2. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 października 2013 r., II FSK 2860/11.

 

Poniesione koszty związane z kredytem bankowym zaciągniętym na nabycie nieruchomości nie stanowią kosztów uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości, gdyż są to jedynie wydatki związane z pozyskaniem środków pieniężnych na ww. cele. Za taką wykładnią przepisu art. 22 ust. 6c u.p.d.o.f. przemawia to, iż stanowi on odstępstwo od ogólnej definicji kosztów uzyskania przychodów zawartej w art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f., zatem powinien on być interpretowany ściśle. Zaciągnięcie kredytu jest sposobem na pozyskanie pieniędzy na zapłatę ceny nabywanej nieruchomości a kosztem uzyskania przychodu nie są w świetle art. 22 ust. 6c u.p.d.o.f. koszty spłaty kredytów zaciągniętych na sfinansowanie zakupu nieruchomości, lecz wyłącznie koszty nabycia tej nieruchomości.

 

Źródło: www.nsa.gov.pl

 

3. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 18 października 2013 r., III CZP 42/13.

 

Wystąpienie przez wspólnotę mieszkaniową z pozwem przeciwko członkowi tej wspólnoty o zapłatę sumy pieniężnej z tytułu obciążających takiego członka kosztów na rzecz wspólnoty, stanowi czynność zwykłego zarządu w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokalu.

 

Źródło: www.sn.pl

 

INTERPRETACJE INDYWIDUALNE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO

 

Interpretacja Indywidulana Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 02 października 2013 r., IPTPB2/415-438/13-4/KKu.

 

Organ podatkowy wydał interpretację indywidulaną przepisów prawa podatkowego na kanwie następującego stanu faktycznego.

 

W dniu 2 października 2007 r. podatnik nabył na podstawie aktu notarialnego w drodze umowy darowizny od ojca lokal mieszkalny i stał się jego jedynym właścicielem. W lokalu tym podatnik był zameldowany od urodzenia aż do roku 1992 tj. 13 lat, a następnie od 9 września 1994 r. aż do 12 lutego 2010 r. Właścicielem mieszkania został w trakcie zameldowania i zamieszkiwał w nim.

 

W dniu 4 maja 2011 r. została zawarta w formie aktu notarialnego przedwstępna umowa sprzedaży tego lokalu mieszkalnego, a następnie w dniu 20 sierpnia 2012 r. została zawarta umowa sprzedaży lokalu, którego podatnik był jedynym właścicielem. Przed zbyciem mieszkania podatnik był zameldowany w nim na pobyt stały przez okres dłuższy niż 12 miesięcy.

 

Za rok 2012 czyli ten, w którym nastąpiło zbycie lokalu mieszkalnego podatnik złożył zeznanie roczne i zapłacił 19% zryczałtowanego podatku od kwoty sprzedaży mieszkania.

 

Podatnik nie został poinformowany przez swoją księgową o obowiązku złożenia oświadczenia o chęci skorzystania z ulgi meldunkowej. Podatnik został poinformowany o tym fakcie dopiero 13 czerwca 2013 r. Przedmiotowe zbycie lokalu mieszkalnego nie nastąpiło w wykonywaniu działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

 

W związku z powyższym podatnik zadał organowi podatkowemu pytanie, czy w świetle zaistniałego stanu faktycznego podatnik musiał naliczyć i zapłacić podatek dochodowy od osób fizycznych od sprzedanego mieszkania, którego podatnik był właścicielem i w którym był zameldowany ponad dwanaście miesięcy.

 

Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi odnosząc się do wskazanego we wniosku podatnika stanu faktycznego oraz przytoczonych regulacji prawnych podkreślił, że zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

 

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, prawa wieczystego użytkowania gruntów - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

 

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f., a tym samym przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

 

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie u.p.d.o.f., ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw, do przychodu (dochodu) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy zmienianej w art. 1 u.p.d.o.f., nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) w okresie od dnia 1 stycznia 2007 roku do dnia 31 grudnia 2008 roku, stosuje się zasady określone w ustawie zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 roku. Zatem w rozpatrywanej sprawie będą miały zastosowanie przepisy u.p.d.o.f. w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r.

 

W myśl art. 30e ust. 1 i 4 ww. u.p.d.o.f., od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c), podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku i jest płatny w terminie złożenia zeznania za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.

 

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy, podstawą obliczenia podatku, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonych zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

 

Zgodnie z art. 19 ust. 1 u.p.d.o.f., przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej.

 

W myśl natomiast art. 22 ust. 6d ustawy podatkowej, za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

 

Wysokość nakładów, o których mowa w cytowanym wyżej ust. 6d ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e ww. ustawy).

 

Należy zauważyć, że w odniesieniu do przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia nieruchomości nabytych w latach 2007-2008 zastosowanie może naleźć zwolnienie z art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nazywane potocznie ,,ulgą meldunkową”.

 

Stosownie do ww. przepisu art. 21 ust. 1 pkt 126 u.p.d.o.f., wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z odpłatnego zbycia: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębna nieruchomość lub udziału w takim lokalu, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie - jeżeli podatnik był zameldowany w budynku lub lokalu wymienionym w lit. a-d na pobyt stały przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy przed datą zbycia, z zastrzeżeniem ust. 21 i 22. Zgodnie z art. 21 ust. 21 ww. ustawy, zwolnienie to ma zastosowanie do przychodów podatnika, który w terminie 14 dni od dnia dokonania odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa majątkowego, złoży oświadczenie, ze spełnia warunki do zwolnienia, w urzędzie skarbowym, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika.

 

Jednakże w myśl art. 8 ust. 3 powołanej ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie u.p.d.o.f., podatnicy do których mają zastosowanie przepisy dotyczące tzw. ulgi meldunkowej, oświadczenie o którym mowa w art. 21 ust. 21 u.p.d.o.f., w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r., składają w terminie złożenia zeznania, o którym mowa w art. 45 u.p.d.o.f., za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1pkt. 8 lit. a-c ww. ustawy. W przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, 14 dniowy termin określony w art. 21 ust. 21 u.p.d.o.f., w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r., nie ma zastosowania.

 

Wymóg złożenia w terminie tego oświadczenia jest więc, obok zameldowania na pobyt stały w zbywanym lokalu mieszkalnym przez okres 12 miesięcy, warunkiem koniecznym do zastosowania omawianego zwolnienia. Warunek ten wynika wprost z przepisu art. 21 ust 21, dotyczącego zwolnień przedmiotowych, przez co stał się on nieodłącznym elementem regulacji dotyczącej możliwości skorzystania ze zwolnienia przychodu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że niezłożenie oświadczenia lub złożenie go po terminie powoduje brak prawa do zwolnienia.

 

Z analizy opisu stanu faktycznego wynika, że podatnik nie złożył w urzędzie skarbowym, w terminie ustawowym stosownego oświadczenia, że spełnia warunki do zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych w ramach ulgi meldunkowej, co było niezbędną i konieczną przesłanką do zastosowania tego zwolnienia.

 

Mając na uwadze wyżej powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 126 u.p.d.o.f. – nie będzie miało zastosowania do przychodu z odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego, gdyż podatnik nie spełnił koniecznego warunku, czyli nie złożył w ustawowym terminie stosownego oświadczenia, że spełniła warunki do tego zwolnienia. Tak więc osiągnięty z tego tytułu dochód podlega opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym w wysokości 19% - zgodnie z przepisem art. 30e u.p.d.o.f.

 

Należy zauważyć, że sam fakt zameldowania podatnika w lokalu mieszkalnym na pobyt stały przez ponad 12 miesięcy nie daje jeszcze podstaw do twierdzenia, że przychód uzyskany z odpłatnego zbycia przedmiotowej nieruchomości podlega zwolnieniu na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 126 u.p.d.o.f. Podkreśla się bowiem, że ustawodawca wiąże prawo do zwolnienia przychodu z opodatkowania od spełnienia łącznie dwóch warunków. Oznacza to, że jeśli wnioskodawca złoży oświadczenie o tym, że spełnia warunki uprawniające go do skorzystania z ulgi meldunkowej, to dopiero to da mu prawo do zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 126 ww. ustawy i nie będzie zobowiązany do zapłaty 19% podatku w związku z odpłatnym zbyciem lokalu mieszkalnego.

 

W tym miejscu należy wyjaśnić, że rozpatrując ulgi i zwolnienia podatkowe należy jednoznacznie podkreślić, że nie stanowią one standardu prawnego, lecz są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania. Stąd też korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym zwolnień podatkowych, wymaga spełnienia warunków określonych w odpowiednich przepisach stanowiących ich podstawę prawną.

 

Źródło: www.mf.gov.pl

 

DECYZJE URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW

 

Nr decyzji: RLU 17/2013

 

Data decyzji: 20 sierpnia 2013 r.

Oznaczenie powoda: Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

Oznaczenie pozwanej: Angelika Czech, prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą ZAK INWESTYCJE Doradcy Finansowi.

 

Decyzja: uznanie za naruszającą zbiorowe interesy konsumentów praktyki przedsiębiorcy, polegającej na bezprawnym działaniu poprzez stosowanie we wzorcach umownych postanowień wpisanych do Rejestru postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone:

 

"1. Zamawiający zobowiązuje się do zapłacenia odszkodowania Pośrednikowi w wysokości 150 % wynagrodzenia określonego w § 3 w przypadku, gdy:

a) Zamawiający zawrze umowę przedwstępną, warunkową lub przenoszącą własność z Kupującym skojarzonym wskutek działań Pośrednika i nie poinformuje o tym fakcie.

b) Zamawiający w okresie 6 miesięcy po rozwiązaniu umowy zawrze umowę sprzedaży przedwstępną, warunkową lub przenoszącą własność nieruchomości z osobą skojarzoną wskutek działań Pośrednika przed rozwiązaniem umowy przez Zamawiającego.

 

2. Przepisy niniejszej umowy, odnoszące się do sprzedaży, stosuje się odpowiednio do wszelkich innych form przeniesienia na Kupującego praw do opisanej Nieruchomości, przysługujących Zamawiającemu".

 

Nr decyzji: RLU 18/2013

 

Data decyzji: 29 sierpnia 2013 r.

Oznaczenie powoda: Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

Oznaczenie pozwanej: Ireneusz Rolewicz oraz Wojciech Chrząstek, wspólnicy spółki cywilnej, prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą Biuro Obsługi Prawnej VETO s.c..

 

uznanie za naruszającą zbiorowe interesy konsumentów praktyki przedsiębiorców, polegającej na bezprawnym działaniu poprzez stosowanie we wzorcach umownych postanowień wpisanych do Rejestru postanowień wzorców umowy uznanych za niedozwolone:

 

 

"1. "W przypadku przeprowadzenia transakcji poza pośrednikiem z klientem skojarzonym przez pośrednika, niezależnie od obowiązku zapłaty wynagrodzenia w pełnej wysokości, kupujący zapłaci karę umowną w wysokości kwoty wynagrodzenia obliczonej zgodnie z § 1 pkt 4 niniejszej umowy, bez względu na okoliczności pominięcia pośrednika w udziale transakcji, jak również bez względu na czas obowiązywania niniejszej umowy."

 

"2. W sprawach nieuregulowanych niniejszą umową mają zastosowanie przepisy Kodeksu Cywilnego, a sprawy sporne rozstrzyga Sąd Rejonowy w Chełmie."

 

Źródło: www.uokik.gov.pl

 

ZMIANY W PRAWIE

 

Dnia 03 października 2013 r. wchodzi w życie nowelizacja rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U. z 2013 r., poz. 762).Rozporządzenie zostało wydane na podstawie art. 34 ust. 6 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.

 

Nowelizacja powoduje zmianę zakresu opisu technicznego projektu budowlanego poprzez dodanie do niego analizy możliwości racjonalnego wykorzystania wysokoefektywnych systemów alternatywnych. Zgodnie z nowym brzmieniem § 11 ust. 2 pkt 12 ww. rozporządzenia, opis techniczny projektu architektoniczno-budowlanego powinien określać analizę możliwości racjonalnego wykorzystania wysokoefektywnych systemów alternatywnych zaopatrzenia w energię i ciepło, do których zalicza się zdecentralizowane systemy dostawy energii oparte na energii ze źródeł odnawialnych, kogenerację, ogrzewanie lub chłodzenie lokalne lub blokowe, w szczególności, gdy opiera się całkowicie lub częściowo na energii ze źródeł odnawialnych w rozumieniu przepisów Prawa energetycznego, oraz pompy ciepła.

 

Źródło: www.sejm.gov.pl

 

Dnia 07 października 2013 r. zostało ogłoszone rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 05 września 2013 r. w sprawie organizacji i trybu prowadzenia państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (Dz.U. z 2013 r., poz. 1183) Rozporządzenie zostało wydane na podstawie art. 40 ust. 8 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne.

 

Rozporządzenie określa:

  1. rodzaje materiałów i zbiorów danych gromadzonych odpowiednio w centralnej, wojewódzkiej i powiatowej części państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego,
  2. sposób i tryb pozyskiwania, ewidencjonowania, przechowywania i zabezpieczania materiałów i zbiorów danych w zasobie,
  3. sposób i tryb udostępniania materiałów i zbiorów danych z zasobu,
  4. wzory klauzul umieszczanych na materiałach gromadzonych w zasobie i udostępnianych z zasobu,
  5. tryb wymiany danych między poszczególnymi częściami zasobu oraz między bazami danych zasobu a wykonawcami prac geodezyjnych i kartograficznych,
  6. tryb wyłączania materiałów i zbiorów danych z zasobu oraz sposób ich przekazywania do właściwych archiwów państwowych.

 

Żródło: www.sejm.gov.pl

 

Dnia 11 października 2013 r. został ogłoszony tekst jednolity ustawy z dnia 03 lutego 21995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz.U. z 2013 r., poz. 1205).

 

Żródło: www.sejm.gov.pl

 

Dnia 16 października 2013 r. weszła w życie ustawa o scalaniu i wymianie gruntów z dnia 30 sierpnia 2013 r. (Dz.U. z 2013 r., poz. 1157).

 

Ustawa:

  1. wprowadza definicję "inwestora", którą objęte zostały podmioty realizujące lub zamierzające realizować inwestycje celu publicznego na obszarach scalenia; ponadto zmieniono definicję "uczestnika scalenia", którą objęto również "inwestora";
  2. umożliwia zmianę przebiegu granic nieruchomości zabudowanych w trakcie scalania gruntów, z tym zastrzeżeniem, że taka zmiana nie może pogorszyć warunków korzystania z nieruchomości;
  3. wskazuje wojewodę jako organ wyższego stopnia w stosunku do starosty przeprowadzającego postępowanie scaleniowe oraz zagospodarowanie poscaleniowe;
  4. wprowadza możliwości wszczęcia z urzędu postępowania scaleniowego, jeżeli o scalenie wystąpi do starosty inwestor, którego działalność spowodowała lub spowoduje znaczne pogorszenie ukształtowania rozłogów gruntów lub organ właściwy w zakresie ochrony przyrody, jeżeli korzystanie z gruntów objętych ochroną zagrożonych wyginięciem gatunków roślin i zwierząt lub siedlisk przyrody stało się niemożliwe lub istotnie ograniczone;
  5. doprecyzowuje zasadę ekwiwalentności - zgodnie z nowymi przepisami każdy uczestnik scalenia otrzymuje w zamian za grunty dotychczas posiadane grunty o równej wartości szacunkowej;
  6. uchyla wobec procesu scalania i wymiany gruntów stosowanie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego dotyczących wzruszania decyzji ostatecznych (art. 145-145b oraz art. 154-156), jeżeli upłynęło 5 lat od dnia, w którym decyzja o zatwierdzeniu projektu scalenia lub wymiany gruntów stała się ostateczna.

 

Źródło: www.sejm.gov.pl

 

Niniejszy "Biuletyn Prawny" został sporządzony przez Kancelarię Prawną LBC.

 

Zastrzeżenia prawne: Treść niniejszego materiału ma wyłącznie charakter informacyjny i nie może być traktowana, jako porada prawna. Zawarte w materiale treści mogą nie wyczerpywać w pełni problemów lub zagadnień prawnych związanych z nowelizowanymi przepisami, orzeczeniami, interpretacjami i. t. p. Każda sprawa wymagająca wiedzy prawniczej ma swój indywidualny wymiar, co uzasadnia jej indywidualną analizę. Zaleca się uprzednią konsultację konkretnej sprawy z radcą prawnym, adwokatem lub innym wykwalifikowanym prawnikiem. W przypadku jakichkolwiek pytań związanych z przedstawionymi powyżej zagadnieniami prawnymi oraz ich możliwym wpływem na działalność danego Klienta prosimy o kontakt z Kancelarią.

ORZECZNICTWO

 

1. Wyrok NSA z 5 września 2013 r., I OSK 864/13.

 

NSA uznał, że interes publiczny inwestorów jest chroniony przez organy administracji, które udzielają pozwoleń na budowę sprawdzając kwalifikacje projektantów, dlatego też Rada Izby Architektów nie powinna mieć wglądu we wszystkie decyzje.

 

Źródło: www.orzeczenia.nsa.gov.pl

 

2. Wyrok WSA w Warszawie z 13 marca 2013 r., II SAB/Wa 44/13.

 

WSA zajął stanowisko, iż wszelka informacja o przebiegu postępowania dotyczącego zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w tym także dotycząca treści składanych wniosków do tego planu, musi korzystać z waloru publicznej dostępności.

 

Źródło: www.orzeczenia.nsa.gov.pl

 

3. Uchwała SN z dnia 11 września 2013 r., III CZP 35/13 – przesłanki roszczenia właściciela nieruchomości o nabycie niewywłaszczonej nieruchomości.

 

Przesłanką roszczenia właściciela nieruchomości o nabycie niewywłaszczonej na cele budowy dróg części tej nieruchomości (art. 13 ust. 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczegółowych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg krajowych - Dz.U. Nr 80, poz. 721 ze zm.) jest niemożność prawidłowego jej wykorzystania na dotychczasowe cele będąca następstwem odłączenia od niej części wywłaszczonej.

 

Źródło: www.sn.pl

 

4. Wyrok WSA w Białymstoku z dnia 10 września 2013 r., II SA/Bk 306/13.

 

WSA w Białymstoku orzekł, iż nie jest dopuszczalne w pozwoleniu na budowę powoływanie się na uzgodnienia, opinie, sprawdzenia dokonane w odniesieniu do innego projektu budowlanego, który był załącznikiem wcześniejszego wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę.

 

Źródło: www.orzeczenia.nsa.gov.pl

 

5. Wyrok WSA w Warszawie z dnia 18 września 2013 r., I SA/Wa 60/13.

 

WSA w Warszawie orzekł, że nie można aktem prawa miejscowego podmiotowo ograniczyć grupy najemców, którzy chcą nabyć zajmowane lokale. Pozycję najemcy określa przepis rangi ustawowej (art. 34 ust.1 pkt. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami ). Wobec tego "w przypadku zbywania nieruchomości osobom fizycznym i prawnym pierwszeństwo w ich nabyciu, przysługuje osobie, która jest najemcą lokalu mieszkalnego, a najem został nawiązany na czas nieoznaczony". Zdaniem WSA uchwała Rady Miasta Warszawy z 15 grudnia 2011 r. Nr XXIX/615/2011 dotycząca uprzywilejowania najemców, którzy chcą kupić lokal komunalny ograniczyła ich krąg z powodów finansowych czy majątkowych, co jest nieuprawnione i istotnie narusza prawo. Ponadto WSA stwierdził, iż hipoteczne zabezpieczenie nieruchomości, a także poddanie lokatora egzekucji według KPC - są związane z bieżącym zarządem, nie jest to zatem kompetencja miasta stołecznego, gdyż pozostaje w sprzeczności z ustawą o samorządzie gminnym (art.18 . 2 pkt.9).

 

Źródło: www.orzeczenia.nsa.gov.pl

 

INTERPRETACJE INDYWIDUALNE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO

 

Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 4 września 2013 r., ILPP2/443-505/13-3/MN.

 

W przedmiotowym stanie faktycznym w 1994 r. oraz 2002 r. wnioskodawczyni wraz z mężem nabyli do majątku wspólnego, na podstawie aktu notarialnego, dwa lokale użytkowe od osób fizycznych (nie był odliczany podatek VAT od zakupu). Dodatkowo, w roku 1999, Wnioskodawczyni wraz z mężem kupili działkę od Gminy i poczynili nakłady finansowe w kwocie 30 tys. zł na budowę trzeciego lokalu użytkowego (prywatnie – nie odliczali podatku VAT od zakupów). W roku 2000, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, mąż Wnioskodawczyni (podatnik VAT) poniósł wydatki finansowe na rozbudowę – remont w kwocie 8.990,77 zł netto (podatek VAT był odliczony). Dnia 18 września 2003 r. mężczyzna zmarł, a spadek po nim, w wysokości 1/2 udziału w trzech lokalach, nabyła Wnioskodawczyni oraz jej dwaj synowie, w wysokości 1/3 udziału każdy. Na dzień dzisiejszy Zainteresowana jest właścicielką 2/3 części z całości. Pozostała część (1/3) należy do synów Wnioskodawczyni. W trakcie czynności spadkowych lokale zostały wycenione na 35.000 zł każdy z nich i od tych kwot został odprowadzony podatek PCC. Dnia 7 października 2003 r., posiadając 2/3 udziałów w lokalach, Wnioskodawczyni otworzyła nową działalność gospodarczą jako podatnik VAT. Pozostała 1/3 udziału w lokalach jest użyczana bezpłatnie przez synów Wnioskodawczyni. W latach 2007-2011 lokale były wynajmowane, za co Zainteresowana wystawiała fakturę VAT. Od marca 2011 r. lokale stoją puste, ale Wnioskodawczyni ponosi koszty związane z ich utrzymaniem. W latach 2003-2011 lokale były amortyzowane, ale Zainteresowana nie dokonała żadnych ulepszeń tych lokali. Obecnie Wnioskodawczyni zastanawia się nad ich sprzedażą.

 

Wobec powyższego, sprzedaż przedmiotowych nieruchomości (lokali użytkowych) korzystać będzie ze zwolnienia od podatku – na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług, w związku z tym, że nie będzie ona dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia ani przed nim, zaś pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą nieruchomości upłynie okres dłuższy niż dwa lata. Tym samym, w związku ze sprzedażą wymienionych nieruchomości, Wnioskodawczyni nie będzie musiała na wystawionej fakturze naliczyć podatku VAT i odprowadzić go do urzędu skarbowego.

 

Źródło: www.sip.mf.gov.pl

 

Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 4 września 2013r., IPTPP4/443-405/13-2/UNR.

 

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca będący czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług planuje sprzedać budynek biurowy wraz z gruntem, który otrzymał w formie aportu. Aport został wniesiony do Spółki w 2008 r. w stanie prawnym, w którym wkłady niepieniężne były zwolnione z VAT (faktura VAT ze stawką zw.), w związku z tym Spółce nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT. Od 2008 r. część budynku jest wynajmowana. Podmiot, który wniósł przedmiotowy budynek wraz z prawem wieczystego użytkowania gruntu do Spółki Wnioskodawcy, nabył go w 1999 r. ze stawką zw. (faktura) od podmiotu będącego podatnikiem w rozumieniu art. 15 ustawy. Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ulepszenie przedmiotowego budynku. W 2013 r. Wnioskodawca przekształcił prawo wieczystego użytkowania gruntu w prawo własności.

 

Planowana sprzedaż budynku biurowego, nie będzie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia, w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy, gdyż do pierwszego zasiedlenia przedmiotowego budynku doszło – jak wynika z opisu sprawy – w momencie jego zakupu przez podmiot wnoszący aport do spółki w roku 1999 w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu, aczkolwiek zwolnionej od podatku VAT. W niniejszej sytuacji spełniony zostanie również drugi warunek umożliwiający zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, gdyż między pierwszym zasiedleniem a planowaną dostawą wskazanego budynku upłynie okres dłuższy niż 2 lata. W związku z powyższym, planowana sprzedaż budynku biurowego będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Skoro zatem planowana dostawa przedmiotowego budynku będzie zwolniona od podatku, to uwzględniając treść art. 29 ust. 5 ustawy, dostawa gruntu, na którym ww. budynek jest posadowiony, również będzie korzystała ze zwolnienia.

 

Źródło: www.sip.mf.gov.pl

 

ZMIANY W PRAWIE

 

W dniu 3 września ogłoszono rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 7 sierpnia 2013 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie wzorów: wniosku o pozwolenie na budowę, oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i decyzji o pozwoleniu na budowę (Dz. U. z 2013 r., poz. 1013).

 

Źródło: www.dziennikustaw.gov.pl

 

Z dniem 4 września 2013 r. weszło w życie rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 23 lipca 2013 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie sposobu i trybu przeprowadzania przetargów oraz rokowań na zbycie nieruchomości (Dz. U. z 2013 r., poz. 942).

 

Źródło: www.dziennikustaw.gov.pl

 

24 września 2013 r. ogłoszono tekst jednolity rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie szczegółowego zakresu i formy dokumentacji projektowej, specyfikacji technicznych wykonania i odbioru robót budowlanych oraz programu funkcjonalno-użytkowego.

 

Źródło: www.dziennikustaw.gov.pl

 

Niniejszy "Biuletyn Prawny" został sporządzony przez Kancelarię Prawną LBC.

 

Zastrzeżenia prawne: Treść niniejszego materiału ma wyłącznie charakter informacyjny i nie może być traktowana, jako porada prawna. Zawarte w materiale treści mogą nie wyczerpywać w pełni problemów lub zagadnień prawnych związanych z nowelizowanymi przepisami, orzeczeniami, interpretacjami i. t. p. Każda sprawa wymagająca wiedzy prawniczej ma swój indywidualny wymiar, co uzasadnia jej indywidualną analizę. Zaleca się uprzednią konsultację konkretnej sprawy z radcą prawnym, adwokatem lub innym wykwalifikowanym prawnikiem. W przypadku jakichkolwiek pytań związanych z przedstawionymi powyżej zagadnieniami prawnymi oraz ich możliwym wpływem na działalność danego Klienta prosimy o kontakt z Kancelarią.

ORZECZNICTWO

 

1. Wyrok TK z dnia 29 lipca 2013 r., SK 12/2012.

 

Trybunał Konstytucyjny zajął stanowisko, że art. 16 ust. 1 ustawy o własności lokali w zakresie, w jakim przewiduje możliwość wystąpienia wspólnoty mieszkaniowej z żądaniem licytacyjnej sprzedaży lokalu należącego do członka tej wspólnoty długotrwale zalegającego z wnoszeniem należnych od niego opłat jest zgodny z art. 64 ust. 1 w zw. z art. 64 ust. 3 i art. 31 ust. 3 Konstytucji oraz art. 64 ust. 2 Konstytucji. W pozostałym zakresie TK umorzył postępowanie.

 

Źródło: www.trybunal.gov.pl

 

2. Wyrok NSA z 20 sierpnia 2013 r., II OSK 829/ 12.

 

NSA orzekł, iż opłatę pobieraną w związku ze wzrostem wartości nieruchomości należy ustalać w dacie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania, a nie na dzień wyceny przed sprzedażą gruntu. Zdaniem NSA opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości ustala się dla nieruchomości, które w planie zostały przeznaczone na cele inwestycyjne. Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie przewiduje uwzględniania cen rynkowych przy określaniu wartości nieruchomości. Określa jedynie opłaty przed zbyciem nieruchomości, których wartość wzrosła w związku z uchwaleniem lub zmianą miejscowego planu zagospodarowania.

 

Źródło: www.nsa.gov.pl

 

3. Wyrok WSA w Białymstoku z dnia 30 lipca 2013 r., II SA/Bk 15/13.

 

Zarówno w stadium administracyjnym, jak i sądowym, koszty postępowania rozgraniczeniowego obciążają strony będące właścicielami rozgraniczanych nieruchomości (z uwagi na ich interes w postępowaniu – art. 262 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 267), według zasady wyrażonej w art. 152 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.), tj. w częściach równych.

 

Źródło: www.nsa.gov.pl

 

4. Wyrok WSA w Białymstoku z dnia 30 lipca 2013 r., II SA/Bk 333/13.

 

Zawieszenie postępowania o wydanie decyzji o warunkach zabudowy (na podstawie art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 647 z późn. zm.) z uwagi na pozostawanie w toku procedury planistycznej uznaje się za dopuszczalne. W ten sposób zabezpiecza się bowiem jedynie ustawowo zagwarantowaną kolejność norm regulujących sposób wykonywania prawa własności (plan miejscowy przed decyzją o warunkach zabudowy w sytuacji rozbieżności ich ustaleń co do tego samego terenu). Nie stanowi naruszenia zasady ochrony własności czy nieproporcjonalnej ingerencji we własność przyznanie pierwszeństwa procedurze planistycznej przed decyzją o warunkach zabudowy, zwłaszcza gdy uzasadnia to stopień zaawansowania prac planistycznych oraz rozbieżność między treścią planu a zamierzeniami inwestora.

 

Źródło: www.nsa.gov.pl

 

5. Wyrok SO w Słupsku z dnia 09 sierpnia 2013 r., IV Ca 363/13.

 

Należności (długi) z tytułu utrzymania lokalu, to dług osobisty właściciela lokalu. Nie sposób więc przenieść na pozwanego, który na podstawie aktu notarialnego uzyskał na swoją rzecz w formie zapisu testamentowego służebność osobistą, polegającą na dożywotnim i nieodpłatnym zajmowaniu całego lokalu mieszkalnego, ciężaru odpowiedzialności za zobowiązania finansowe właściciela lokalu względem wspólnoty mieszkaniowej. Pozwany wszak nie jest ani właścicielem spornego lokalu, ani wynajmującym bądź korzystającym z niego na podstawie umowy użyczenia.

 

Źródło: www.orzeczenia.ms.gov.pl

 

INTERPRETACJE INDYWIDUALNE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO

 

Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 22 sierpnia 2013 r., IPTPB1/415-323/13-4/MAP.

 

Amortyzowany lokal mieszkalny stanowiący odrębną własność w związku z jego wycofaniem z działalności gospodarczej został wykreślony przez Wnioskodawcę z ewidencji środków trwałych co jest równoznaczne z zaprzestaniem dokonywania odpisów amortyzacyjnych. Nie powoduje to jednak konieczności dokonywania jakichkolwiek korekt kosztów uzyskania przychodów w ewidencji księgowej. Odpisy naliczone w okresie używania składnika majątku na potrzeby działalności gospodarczej pozostają kosztami uzyskania przychodu. Wycofanie prawa odrębnej własności do lokalu mieszkalnego i wykreślenie go z ewidencji środków trwałych przez Wnioskodawcę nie spowoduje konieczności dokonywania korekty (zmniejszenia) dotychczasowych odpisów amortyzacyjnych ujmowanych w kosztach uzyskania przychodu w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą.

 

Źródło: www.sip.mf.gov.pl

 

Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 05 sierpnia 2013 r., IPTPP2/443-517/13-2/AW.

 

Skoro dla terenu, na którym znajduje się przedmiotowa działka, nie ma planu zagospodarowania przestrzennego gminy ani nie wydano decyzji o warunkach zabudowy, to działka ta nie stanowi terenu budowlanego w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy. Wobec powyższego, dostawa przedmiotowej działki będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, jeżeli na dzień dostawy działka Nr 346/1 nadal nie będzie stanowiła terenu budowlanego w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy.

 

Źródło: www.sip.mf.gov.pl

 

KLAUZULE NIEDOZWOLONE URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW

 

Nr wpisu: 5148

 

Data wpisu: 23.01.2013 r.

Oznaczenie pozwanej: Angell Nyga.

 

"Powyższa kwota może ulec zmianie odpowiednio do uzyskanej ceny sprzedaży nieruchomości"

 

Nr wpisu: 5147

 

Data wpisu: 23.01.2013 r.

Oznaczenie pozwanej: Angell Nyga.

 

"W przypadku zawarcia z pominięciem Pośrednika umowy między Klientem, a nabywcą nieruchomości przedstawionym Klientowi przez Pośrednika, zarówno w czasie obowiązywania niniejszej umowy jak i po jej zakończeniu, klient zobowiązuje się do zapłaty na rzecz Pośrednika kary umownej w wysokości 100% wynagrodzenia ustalonego w § 3"

 

Nr wpisu: 5124

 

Data wpisu: 29.05.2013 r.

Oznaczenie pozwanej: Artis Nieruchomości sp. z o.o. w Warszawie.

 

"Zamawiający zobowiązuje się zapłacić Przedsiębiorcy prowizję w przypadku sprzedaży oferowanego przedmiotu osobie, która bezpośrednio lub pośrednio skojarzona została z Zamawiającym przez Przedsiębiorcę, a także gdy Zamawiający w inny sposób znalazł kontrahenta"

 

Nr wpisu: 5021

 

Data wpisu: 25.03.2013 r.

Oznaczenie pozwanej: Jolanta Lesyng.

 

"Zawarcie przez Klienta umowy sprzedaży z Kupującym wskazanym przez Pośrednika na wyżej wymieniony przedmiot umowy w okresie obowiązywania niniejszej umowy oraz po jej rozwiązaniu uważa się za wykonanie umowy i upoważnia Pośrednika do żądania należnego wynagrodzenia"

 

Nr wpisu: 4997

 

Data wpisu: 27.12.2012 r.

Oznaczenie pozwanej: Ewelina Cieszyńska prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą "Forum" Biuro Obrotu Nieruchomościami, Przedsiębiorstwo Inwestycji Obrotu Nieruchomościami "Pion".

 

"Pośrednik jest uprawniony także do udostępniania i przetwarzania danych osobowych Zamawiającego również w ramach sieci teleinformatycznej podmiotom, którym informacje te są niezbędne w celu sfinalizowania transakcji obrotu nieruchomościami"

 

Nr wpisu: 4989

 

Data wpisu: 05.04.2012 r.

Oznaczenie pozwanej: Kancelaria Krajewska spółka jawna w Gdyni.

 

"Pośrednik zachowuje prawo w całości do wynagrodzenia także w przypadku, gdy Zamawiający po rozwiązaniu niniejszej umowy zawarł umowę sprzedaży przedmiotowej nieruchomości bez udziału pośrednika ale z osobą przez tego Pośrednika wskazaną i spełniającą warunki określone przez Zamawiającego w niniejszej sprawie"

 

Nr wpisu: 4969

 

Data wpisu: 28.01.2012 r.

Oznaczenie pozwanej: Hanna Krawczyk i Magdalena Kuciewicz prowadzące działalność gospodarczą pod firmą "Apartament Nieruchomości".

 

"W przypadku zawarcia z pominięciem Pośrednika umowy między Klientem, a nabywcą Nieruchomości przedstawionym Klientowi przez Pośrednika, zarówno w czasie obowiązywania niniejszej Umowy jak i po jego zakończeniu, Klient zobowiązuje się do zapłaty na rzecz Pośrednika kary umownej w wysokości 150% wynagrodzenia ustalonego w § 3."

 

Nr wpisu: 4968

 

Data wpisu: 28.01.2012 r.

Oznaczenie pozwanej: Hanna Krawczyk i Magdalena Kuciewicz prowadzące działalność gospodarczą pod firmą "Apartament Nieruchomości".

 

"Klient zobowiązany jest do zapłaty prowizji w wysokości wskazanej w §3 w każdym przypadku sprzedaży nieruchomości osobie wskazanej przez Pośrednika w okresie trwania lub w okresie 3 lat po wygaśnięciu niniejszej umowy"

 

Nr wpisu: 4967

 

Data wpisu: 28.01.2012 r.

Oznaczenie pozwanej: Hanna Krawczyk i Magdalena Kuciewicz prowadzące działalność gospodarczą pod firmą "Apartament Nieruchomości".

 

"Za wykonanie czynności o których mowa w § 1 i 2, Klient zobowiązuje się do zapłaty Pośrednikowi na zasadach określonych w § 4 wynagrodzenia w wysokości 2,7 % ceny sprzedaży nieruchomości wyrażonej w umowie sprzedaży, powiększonego o 23 % podatek od towarów i usług VAT"

 

Nr wpisu: 4917

 

Data wpisu: 28.01.2012 r.

Oznaczenie pozwanej: Metrohouse & Partnerzy S.A. w Warszawie.

 

"Wszelkie spory wynikające z niniejszej umowy lub powstałe w związku z nią będą rozstrzygane przez Sąd Arbitrażowy przy Polskiej Izbie Nieruchomości w Warszawie stosownie do Regulaminu tego Sądu obowiązującego w dacie wniesienia tego pozwu"

 

Nr wpisu: 4899

 

Data wpisu: 11.03.2012 r.

Oznaczenie pozwanej: Celka & Frąckowiak Sp. z o.o. w Poznaniu.

 

"Strony zobowiązują się do informowania o każdej zmianie adresu pod rygorem uznania doręczenia na ostatnio wskazany adres za skuteczne"

 

Nr wpisu: 4898

 

Data wpisu: 11.03.2012 r.

Oznaczenie pozwanej: Celka & Frąckowiak Sp. z o.o. w Poznaniu.

 

"Strony zgodnie ustalają, że Zamawiający zobowiązany będzie do zapłaty na rzecz Zleceniobiorcy wynagrodzenia, o którym mowa w §4, również w przypadku gdy w okresie jednego roku od daty wygaśnięcia niniejszej umowy kupi nieruchomość od osoby skojarzonej staraniem Zleceniobiorcy"

 

Nr wpisu: 4897

 

Data wpisu: 11.03.2012 r.

Oznaczenie pozwanej: Celka & Frąckowiak Sp. z o.o. w Poznaniu.

 

"W przypadku gdy Zamawiający przeprowadzi transakcję z pominięciem Zleceniobiorcy z klientem skojarzonym przez Zleceniobiorcę, Zamawiający będzie zobowiązany do zapłaty prowizji w wysokości wskazanej w §4 ust.3. W takim przypadku Zleceniobiorca będzie miał prawo doliczyć odsetki za zwłokę w zapłacie prowizji za cały okres od momentu kiedy stała się wymagalna zgodnie z postanowieniami §4 umowy, bez względu na powody i okoliczności pominięcia Zleceniobiorcy"

 

Nr wpisu: 4573

 

Data wpisu: 05.02.2013 r.

Oznaczenie pozwanej: Dorota Pękalska - Biuro Nieruchomości "Nowogrodzka" Dorota Pękalska z siedzibą w Warszawie.

 

"W przypadku uzgodnienia warunków sprzedaży (...) wycofanie się z tych uzgodnień przez Sprzedającego powoduje obowiązek zwrotu Agencji wszystkich kosztów związanych z czynnościami podjętymi w celu realizacji transakcji w zryczałtowanej wysokości 2,5% wartości nieruchomości wskazanej w umowie"

 

Nr wpisu: 4572

 

Data wpisu: 05.02.2013 r.

Oznaczenie pozwanej: Dorota Pękalska - Biuro Nieruchomości "Nowogrodzka" Dorota Pękalska z siedzibą w Warszawie.

 

"W przypadku rozwiązania umowy Zlecający zobowiązany jest nadal zapłacić wynagrodzenie Agencji, jeżeli dokonał transakcji z klientem wskazanym przez Agencję w czasie trwania umowy"

 

Źródło: www.uokik.gov.pl

 

ZMIANY W PRAWIE

 

W Dzienniku ustaw z dnia 13 sierpnia 2013 r. ogłoszono Rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 5 lipca 2013 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2014 r.

 

Źródło: www.dziennikustaw.gov.pl

 

W Dzienniku Ustaw z dnia 20 sierpnia 2013 r. ogłoszono ustawę z dnia 24 maja 2013 r. o zmianie ustawy o księgach wieczystych i hipotece. Zmiany wejdą w życie z dniem 1 grudnia 2013r.

 

Źródło: www.dziennikustaw.gov.pl

 

W Dzienniku Ustaw z dnia 20 sierpnia 2013 r. ogłoszono Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 23 lipca 2013 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie sposobu i trybu przeprowadzania przetargów oraz rokowań na zbycie nieruchomości. Rozporządzenie weszło w życie w dniu 3 września 2013 r.

 

Źródło: www.dziennikustaw.gov.pl

 

W Dzienniku Ustaw z dnia 26 sierpnia ogłoszono Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 21 czerwca 2013 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o dodatkach mieszkaniowych.

 

Źródło: www.dziennikustaw.gov.pl

 

KOMUNIKATY

 

Komunikat Ministerstwa Transportu, Budownictwa i Gospodarki Wodnej z dnia 14 sierpnia 2013 r. w sprawie zmian w przepisach dotyczących wyrobów budowlanych.

 

W związku z okolicznością, iż w dniu 23 sierpnia 2013 r. weszła w życie ustawa z dnia 13 czerwca 2013 r. o zmianie ustawy o wyrobach budowlanych oraz ustawy o systemie oceny zgodności wydano komunikat dotyczący najważniejszych zmian w ustawie z dnia 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych (Dz. U. Nr 92, poz. 881 z późn. zm).

 

Komunikat Ministerstwa Transportu, Budownictwa i Gospodarki Wodnej z dnia 20 sierpnia 2013 r. w sprawie wyznaczania polskich jednostek oceny technicznej w ramach rozporządzenia Nr 305/2011 (CPR).

 

W celu ujednolicenia procedury składania wniosków Ministerstwo Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej przygotowało przykładowy wzór wniosku o wyznaczenie jednostki oceny technicznej stanowiący załącznik do komunikatu.

 

Źródło: www.transport.gov.pl

 

Niniejszy "Biuletyn Prawny" został sporządzony przez Kancelarię Prawną LBC.

 

Zastrzeżenia prawne: Treść niniejszego materiału ma wyłącznie charakter informacyjny i nie może być traktowana, jako porada prawna. Zawarte w materiale treści mogą nie wyczerpywać w pełni problemów lub zagadnień prawnych związanych z nowelizowanymi przepisami, orzeczeniami, interpretacjami i. t. p. Każda sprawa wymagająca wiedzy prawniczej ma swój indywidualny wymiar, co uzasadnia jej indywidualną analizę. Zaleca się uprzednią konsultację konkretnej sprawy z radcą prawnym, adwokatem lub innym wykwalifikowanym prawnikiem. W przypadku jakichkolwiek pytań związanych z przedstawionymi powyżej zagadnieniami prawnymi oraz ich możliwym wpływem na działalność danego Klienta prosimy o kontakt z Kancelarią.

ORZECZNICTWO

 

1. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 27 czerwca 2013 r., III CZP 31/13.

 

Spółka wodna, utworzona do wykonywania, utrzymywania oraz eksploatacji urządzeń służących do zapewnienia wody dla ludności, mogła nabyć w drodze zasiedzenia służebność gruntową odpowiadającą treścią służebności przesyłu, ale jedynie przed wejściem w życie przepisów kodeksu cywilnego dotyczących służebności przesyłu.

 

Źródło: www.sn.pl

 

2. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 27 czerwca 2013 r., III CZP 29/13.

 

Przepis art. 713 Kodeksu Cywilnego Napoleona może stanowić samodzielną podstawę dokonania wpisu w księdze wieczystej prawa własności nieruchomości na rzecz Skarbu Państwa.

 

Źródło: www.sn.pl

 

3. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 21 czerwca 2013 r., I CSK 637/12.

 

Byli właściciele i ich spadkobiercy, ubiegając się o odszkodowanie za wywłaszczenie z nieruchomości i jej zbycie, np. lokatorom kwaterunkowym, powinni dochodzić odszkodowania w ciągu trzech lat od uzyskania orzeczenia stwierdzającego nieważność wywłaszczenia. W tym wypadku nie liczy się stwierdzenie nieważności sprzedaży.

 

Źródło: www.sn.pl

 

4. Wyrok NSA z dnia 03 lipca 2013 r., II FSK 2110/11.

 

W wyroku NSA wskazał, że w przypadku zbycia nieruchomości na stwierdzenie czy dana transakcja jest dokonywana w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej czy też jest odpłatnym zbyciem, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wpływać będzie całokształt okoliczności poprzedzających i towarzyszących zbyciu nieruchomości - z góry założony cel ekonomiczny, istnienie elementu ciągłości danych czynności, stwierdzenie istnienia celu zarobkowego oraz ustalenie czy do zbycia dochodzi w warunkach "zorganizowania". Zastosowaniu art. 10 pkt 1 pkt 8 przedmiotowej ustawy nie przeszkadza dążenie jednostki do uzyskania jak najlepszych efektów ekonomicznych przeprowadzonej transakcji. Istotne znaczenie ma natomiast ustalenie, czy zamiarem podatnika było uczynienie sobie z odpłatnego zbycia nieruchomości stałego, tj. ciągłego źródła zarobkowania.

 

Źródło: www.nsa.gov.pl

 

INTERPRETACJE INDYWIDUALNE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO

 

Interpretacja Indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 19 lipca 2013 r., IPTPP1/443-312/13-4/MG.

 

Organ podatkowy wydał interpretację indywidulaną przepisów prawa podatkowego na kanwie następującego stanu faktycznego.

 

Podatnik ustanowił na nieruchomościach, których jest właścicielem odpłatną służebność gruntową, na rzecz każdoczesnego właściciela lub użytkownika wieczystego nieruchomości. Osoby, na rzecz których podatnik ustanowił przedmiotowe służebności, zobowiązały się do wznoszenia na rzecz podatnika ustalonych opłat rocznych corocznie waloryzowanych wskaźnikiem wzrostu cen detalicznych towarów i usług konsumpcyjnych. Termin płatności wynagrodzenia dla każdej z osób ustalony został na dzień 31 marca każdego roku kalendarzowego za dany rok z góry. Podatnik nie wystawia faktur w związku z ustanowieniem służebności gruntowej.

 

W związku z powyższym podatnik zadał organowi podatkowemu pytanie, czy w świetle zaistniałego stanu faktycznego ustanowienie odpłatnej służebności gruntowej powinno być opodatkowane podatkiem od towarów i usług.

 

Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi odnosząc się do wskazanego we wniosku podatnika stanu faktycznego oraz przytoczonych regulacji prawnych podkreślił, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

 

Jednocześnie organ wskazał, że nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy lub świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika. Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Jednocześnie organ przytoczył art. 15 ust. 6 ustawy, zgodnie z którym nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie umów cywilnoprawnych.

 

Wyłączenie z grona podatników VAT organów władzy publicznej jest możliwe tylko wtedy, gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im specyficznych zadań i funkcji państwowych np. w zakresie administracji, sądownictwa, obrony narodowej. Wówczas wyłączenie z opodatkowania nie prowadzi do naruszenia zasad konkurencji. Organy władzy publicznej są podatnikami VAT jedynie w zakresie czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych.

 

Mając na uwadze przywołane regulacje prawne organ wskazał, że .ustanowienie odpłatnej służebności gruntowej podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy.

 

Źródło: www.mf.gov.pl

 

ZMIANY W PRAWIE

 

Dnia 06 lipca 2013 r. wchodzi w życie rozporządzenie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 05 lipca 2013 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie udzielania dotacji celowej na prace konserwatorskie, restauratorskie i roboty budowlane przy zabytku wpisanym do rejestru zabytków (Dz.U.2013.784). Rozporządzenie zostało wydane na podstawie art. 80 ust. 1 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. – O ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. z 2003 r., Nr 162 poz.1568).

 

Źródło: www.sejm.gov.pl

 

Dnia 26 lipca 2013 r. wchodzi w życie rozporządzenie z dnia 18 czerwca 2013 r. w sprawie sposobu prowadzenia ewidencji wód, urządzeń melioracji oraz zmeliorowanych gruntów (Dz.U.2013.803). Rozporządzenie zostało wydane na podstawie art. 78 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. – Prawo wodne (Dz.U. z 2012 r., poz. 145).

 

Źródło: www.sejm.gov.pl

 

Niniejszy "Biuletyn Prawny" został sporządzony przez Kancelarię Prawną LBC.

 

Zastrzeżenia prawne: Treść niniejszego materiału ma wyłącznie charakter informacyjny i nie może być traktowana, jako porada prawna. Zawarte w materiale treści mogą nie wyczerpywać w pełni problemów lub zagadnień prawnych związanych z nowelizowanymi przepisami, orzeczeniami, interpretacjami i. t. p. Każda sprawa wymagająca wiedzy prawniczej ma swój indywidualny wymiar, co uzasadnia jej indywidualną analizę. Zaleca się uprzednią konsultację konkretnej sprawy z radcą prawnym, adwokatem lub innym wykwalifikowanym prawnikiem. W przypadku jakichkolwiek pytań związanych z przedstawionymi powyżej zagadnieniami prawnymi oraz ich możliwym wpływem na działalność danego Klienta prosimy o kontakt z Kancelarią.

ORZECZNICTWO

 

1. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 27 czerwca 2013 r., III CZP 30/12.

 

Obowiązek zwrotu kwoty równej bonifikacie udzielonej pierwotnemu nabywcy lokalu mieszkalnego, po jej waloryzacji, obciąża - na podstawie art. 68 ust. 2b w zw. z ust. 2 i 2a pkt 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (jedn. tekst: Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.) w brzmieniu po nowelizacji dokonanej ustawą z dnia 24 sierpnia 2007 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 173, poz. 1218) - osobę bliską, która nabyła i zbyła lokal po dniu 21 października 2007 r.

 

Źródło: www.sn.pl

 

2. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 27 czerwca 2013 r., III CZP 29/13.

 

1. Przepis art. 713 Kodeksu Cywilnego Napoleona może stanowić samodzielną podstawę dokonania wpisu w księdze wieczystej prawa własności nieruchomości na rzecz Skarbu Państwa.

2. Powołanie się przez Skarb Państwa na prawo własności nieruchomości wynikające z art. 713 Kodeksu Cywilnego Napoleona we wniosku, do którego nie dołączono żadnych dokumentów wykazujących to prawo, stanowi wystarczającą podstawę do zarządzenia przez sąd obwieszczenia publicznego (§ 24 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 września 2001 r. w sprawie prowadzenia ksiąg wieczystych i zbiorów dokumentów, Dz. U. Nr 102, poz. 1122 ze zm.).

 

Źródło: www.sn.pl

 

3. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 27 czerwca 2013 r., III CZP 27/13.

 

Termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania w sprawie o stwierdzenie nabycia przez Skarb Państwa tytułu własności nieruchomości opuszczonej na podstawie dekretu z dnia 8 marca 1946 r. o majątkach opuszczonych i poniemieckich (Dz. U. Nr 13, poz. 87) nie rozpoczyna biegu w dniu dokonania wpisu prawa własności Skarbu Państwa na podstawie wskazanego orzeczenia sądu lub wzmianki o wniosku o jego dokonanie w księdze wieczystej.

 

Źródło: www.sn.pl

 

4. Wyrok WSA w Łodzi z dnia 21 maja 2013 r., I SA/Łd 413/13.

 

O tym, czy dany wydatek może być zaliczony do kosztu uzyskania przychodu w całości, czy poprzez odpisy amortyzacyjne, nie decyduje wola podatnika, a zakres rzeczowy wykonanych prac; w przypadkach zaś wątpliwych co do prawidłowej kwalifikacji poniesionego kosztu (inwestycja czy remont), konieczne jest powołanie biegłego ds. budowlanych, który w oparciu o stosowną dokumentację, oględziny wypowie się co do charakteru poniesionych wydatków (por. wyrok NSA z dnia 29 maja 1998 r., I SA/Gd 1264/96, LEX nr 37556).

 

Źródło: www.nsa.gov.pl

 

INTERPRETACJE OGÓLNE PRAWA PODATKOWEGO

 

Interpretacja ogólna Ministra Finansów z dnia 14 czerwca 2013 r., sygn. PT10/033/12/207/WLI/13/RD/58639.

 

Dostawa terenu niezabudowanego nieobjętego planem zagospodarowania przestrzennego lub decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu podlega zwolnieniu z podatku od towarów i usług – wyjaśnił Minister Finansów w Interpretacji ogólnej z dnia 14 czerwca 2013 r.

 

Źródło: www.finanse.mf.gov.pl

 

KLAUZULE NIEDOZWOLONE URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW

 

Nr wpisu: 5021

 

Data wpisu: 01.07.2013 r.

Oznaczenie powoda: Stowarzyszenie "Towarzystwo Lexus" z siedzibą w Poznaniu.

Oznaczenie pozwanej: Jolanta Lesyng.

 

"Zawarcie przez Klienta umowy sprzedaży z Kupującym wskazanym przez Pośrednika na wyżej wymieniony przedmiot umowy w okresie obowiązywania niniejszej umowy oraz po jej rozwiązaniu uważa się za wykonanie umowy i upoważnia Pośrednika do żądania należnego wynagrodzenia."

 

Nr wpisu: 4997

 

Data wpisu: 25.06.2013 r.

Oznaczenie powoda: Stowarzyszenie "Towarzystwo Lexus" z siedzibą w Poznaniu.

Oznaczenie pozwanej: Ewelina Cieszyńska prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą "Forum" Biuro Obrotu Nieruchomościami, Przedsiębiorstwo Inwestycji Obrotu Nieruchomościami "Pion".

 

"Pośrednik jest uprawniony także do udostępniania i przetwarzania danych osobowych Zamawiającego również w ramach sieci teleinformatycznej podmiotom, którym informacje te są niezbędne w celu sfinalizowania transakcji obrotu nieruchomościami."

 

Nr wpisu: 4989

 

Data wpisu: 20.06.2013 r.

Oznaczenie powoda: Stowarzyszenie "Towarzystwo Lexus" z siedzibą w Poznaniu.

Oznaczenie pozwanej: Kancelaria Krajewska spółka jawna w Gdyni.

 

"Pośrednik zachowuje prawo w całości do wynagrodzenia także w przypadku, gdy Zamawiający po rozwiązaniu niniejszej umowy zawarł umowę sprzedaży przedmiotowej nieruchomości bez udziału pośrednika ale z osobą przez tego Pośrednika wskazaną i spełniającą warunki określone przez Zamawiającego w niniejszej sprawie."

 

Nr wpisu: 4969

 

Data wpisu: 18.06.2013 r.

Oznaczenie powoda: Stowarzyszenie "Towarzystwo Lexus" z siedzibą w Poznaniu.

Oznaczenie pozwanej: Hanna Krawczyk i Magdalena Kuciewicz prowadzące działalność gospodarczą pod firmą "Apartament Nieruchomości".

 

"W przypadku zawarcia z pominięciem Pośrednika umowy między Klientem, a nabywcą Nieruchomości przedstawionym Klientowi przez Pośrednika, zarówno w czasie obowiązywania niniejszej Umowy jak i po jego zakończeniu, Klient zobowiązuje się do zapłaty na rzecz Pośrednika kary umownej w wysokości 150% wynagrodzenia ustalonego w § 3."

 

Nr wpisu: 4968

 

Data wpisu: 18.06.2013 r.

Oznaczenie powoda: Stowarzyszenie "Towarzystwo Lexus" z siedzibą w Poznaniu.

Oznaczenie pozwanej: Hanna Krawczyk i Magdalena Kuciewicz prowadzące działalność gospodarczą pod firmą "Apartament Nieruchomości".

 

"Klient zobowiązany jest do zapłaty prowizji w wysokości wskazanej w §3 w każdym przypadku sprzedaży nieruchomości osobie wskazanej przez Pośrednika w okresie trwania lub w okresie 3 lat po wygaśnięciu niniejszej umowy."

 

Nr wpisu: 4967

 

Data wpisu: 18.06.2013 r.

Oznaczenie powoda: Stowarzyszenie "Towarzystwo Lexus" z siedzibą w Poznaniu.

Oznaczenie pozwanej: Hanna Krawczyk i Magdalena Kuciewicz prowadzące działalność gospodarczą pod firmą "Apartament Nieruchomości".

 

"Za wykonanie czynności o których mowa w § 1 i 2, Klient zobowiązuje się do zapłaty Pośrednikowi na zasadach określonych w § 4 wynagrodzenia w wysokości 2,7 % ceny sprzedaży nieruchomości wyrażonej w umowie sprzedaży, powiększonego o 23 % podatek od towarów i usług VAT."

 

Nr wpisu: 4899

 

Data wpisu: 14.06.2013 r.

Oznaczenie powoda: Stowarzyszenie "Towarzystwo Lexus" z siedzibą w Poznaniu.

Oznaczenie pozwanej: Celka & Frąckowiak Sp. z o.o. w Poznaniu.

 

"Strony zobowiązują się do informowania o każdej zmianie adresu pod rygorem uznania doręczenia na ostatnio wskazany adres za skuteczne."

 

Nr wpisu: 4898

 

Data wpisu: 14.06.2013 r.

Oznaczenie powoda: Stowarzyszenie "Towarzystwo Lexus" z siedzibą w Poznaniu.

Oznaczenie pozwanej: Celka & Frąckowiak Sp. z o.o. w Poznaniu.

 

"Strony zgodnie ustalają, że Zamawiający zobowiązany będzie do zapłaty na rzecz Zleceniobiorcy wynagrodzenia, o którym mowa w §4, również w przypadku gdy w okresie jednego roku od daty wygaśnięcia niniejszej umowy kupi nieruchomość od osoby skojarzonej staraniem Zleceniobiorcy."

 

Źródło: www.uokik.gov.pl

 

ZMIANY W PRAWIE

 

1. W Dzienniku Ustaw z dnia 05 lipca 2013 r. opublikowane zostało rozporządzenie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 1 lipca 2013 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie udzielania dotacji celowej na prace konserwatorskie, restauratorskie i roboty budowlane przy zabytku wpisanym do rejestru zabytków (Dz. U. poz. 784).

 

2. W Dzienniku Ustaw z dnia 02 lipca 2013 r. opublikowane zostało rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 21 czerwca 2013 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. poz. 762).

 

3. W Dzienniku Ustaw z dnia 04 czerwca 2013 r. opublikowane zostało rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 26 kwietnia 2013 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe i ich usytuowanie (Dz. U. poz. 560).

 

Źródło: www.sejm.gov.pl

 

KOMUNIKATY

 

Komunikat Ministerstwa Transportu, Budownictwa i Gospodarki Wodnej z dnia 02 lipca 2013 r. w sprawie warunków wprowadzania do obrotu wyrobów budowlanych.

 

W związku z okolicznością, iż z dniem 1 lipca br. weszły w życie przepisy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 305/2011 ustanawiającego zharmonizowane warunki wprowadzania do obrotu wyrobów budowlanych i uchylającego dyrektywę Rady 89/106/EWG (CPR), które określa warunki wprowadzania do obrotu i udostępniania na rynku Unii Europejskiej, a więc również na rynku polskim, wyrobów budowlanych, Ministerstwo Transportu, Budownictwa i Gospodarki wodnej wydało w dniu 02 lipca 2013 r. komunikat dotyczący warunków wprowadzania do obrotu wyrobów budowlanych.

 

Źródło: www.transport.gov.pl

 

Niniejszy "Biuletyn Prawny" został sporządzony przez Kancelarię Prawną LBC.

 

Zastrzeżenia prawne: Treść niniejszego materiału ma wyłącznie charakter informacyjny i nie może być traktowana, jako porada prawna. Zawarte w materiale treści mogą nie wyczerpywać w pełni problemów lub zagadnień prawnych związanych z nowelizowanymi przepisami, orzeczeniami, interpretacjami i. t. p. Każda sprawa wymagająca wiedzy prawniczej ma swój indywidualny wymiar, co uzasadnia jej indywidualną analizę. Zaleca się uprzednią konsultację konkretnej sprawy z radcą prawnym, adwokatem lub innym wykwalifikowanym prawnikiem. W przypadku jakichkolwiek pytań związanych z przedstawionymi powyżej zagadnieniami prawnymi oraz ich możliwym wpływem na działalność danego Klienta prosimy o kontakt z Kancelarią.

ORZECZNICTWO

 

1. Wyrok WSA z dnia 11 kwietnia 2013 r., II SA/Go240/13.

 

Włączenie nieruchomości nieposiadającej charakteru zamkniętego do terenów zamkniętych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego stanowi naruszenie przez radę gminy zasad sporządzania planów miejscowego zagospodarowania określonych w art. 15 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

 

Źródło: www.nsa.gov.pl

 

2. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 15 maja 2013 r., III CZP 23/13.

 

Zrzeszenie właścicieli nieruchomości zarządzające - bez tytułu prawnego - nieruchomością i położonym na niej budynkiem obejmującym lokal zajmowany przez osobę, wobec której wydano prawomocny wyrok nakazujący jego opróżnienie i zawierający orzeczenie o uprawnieniu pozwanego do lokalu socjalnego, nie może dochodzić od gminy odszkodowania, o którym mowa w art. 18 ust. 5 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (jedn. tekst: Dz. U. z 2005 r. Nr 31, poz. 266 ze zm.)

 

Źródło: www.sn.pl

 

3. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 15 maja 2013 r., III CZP 24/13.

 

Aktualizacja opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego może obejmować wyłącznie całą nieruchomość gruntową dla której prowadzona jest odrębna księga wieczysta.

 

Źródło: www.sn.pl

 

4. Uchwała składu 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 24 maja 2013 r., III CZP 104/12.

 

Spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu ustanowione w budynku położonym na gruncie, do którego spółdzielni nie przysługuje własność albo użytkowanie wieczyste stanowi ekspektatywę tego prawa; niedopuszczalne jest założenie księgi wieczystej w celu jej ujawnienia.

 

Źródło: www.sn.pl

 

INTERPRETACJE INDYWIDUALNE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO

 

Interpretacja Indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 21 maja 2013 r., ITPP1/443-177/13/AP.

 

Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy odnosząc się do wskazanego we wniosku podatnika stanu faktycznego oraz przytoczonych regulacji prawnych uznał, iż wynajmowanie dodatkowych pomieszczeń piwnicznych z zamiarem wykorzystania ich na tzw. drugie piwnice – które jak wskazano - służą najemcom zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych, zlokalizowanych w budynkach mieszkalnych i przeznaczonych na cele związane z zaspokajaniem potrzeb mieszkaniowych, korzysta ze zwolnienia od podatku, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.). Zgodnie z przywołanym przepisem zwalnia się od podatku usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe. Natomiast najem dodatkowych pomieszczeń piwnicznych w celu prowadzenia w nich działalności gospodarczej, winien podlegać opodatkowaniu na zasadach ogólnych, stawką podatku 23% VAT.

 

Źródło: www.mf.gov.pl

 

KLAUZULE NIEDOZWOLONE URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW

 

Nr wpisu: 4571

 

Data wpisu: 30.04.2013 r.

Oznaczenie powoda: Stowarzyszenie "Towarzystwo Lexus" z siedzibą w Poznaniu.

Oznaczenie pozwanej: Dorota Pękalska - Biuro Nieruchomości "Nowogrodzka" Dorota Pękalska z siedzibą w Warszawie.

 

"W przypadku naruszenia postanowień pkt 4c Zlecający zobowiązuje się do zapłaty na rzecz Agencji kary umownej w wysokości 2% wartości nieruchomości wskazanej w umowie."

 

Nr wpisu: 4572

 

Data wpisu: 30.04.2013 r.

Oznaczenie powoda: Stowarzyszenie "Towarzystwo Lexus" z siedzibą w Poznaniu.

Oznaczenie pozwanej: Dorota Pękalska - Biuro Nieruchomości "Nowogrodzka" Dorota Pękalska z siedzibą w Warszawie.

 

"W przypadku rozwiązania umowy Zlecający zobowiązany jest nadal zapłacić wynagrodzenie Agencji, jeżeli dokonał transakcji z klientem wskazanym przez Agencję w czasie trwania umowy."

 

Nr wpisu: 4573

 

Data wpisu: 30.04.2013 r.

Oznaczenie powoda: Stowarzyszenie "Towarzystwo Lexus" z siedzibą w Poznaniu.

Oznaczenie pozwanej: Dorota Pękalska - Biuro Nieruchomości "Nowogrodzka" Dorota Pękalska z siedzibą w Warszawie.

 

"W przypadku uzgodnienia warunków sprzedaży (...) wycofanie się z tych uzgodnień przez Sprzedającego powoduje obowiązek zwrotu Agencji wszystkich kosztów związanych z czynnościami podjętymi w celu realizacji transakcji w zryczałtowanej wysokości 2,5% wartości nieruchomości wskazanej w umowie."

 

Źródło: www.uokik.gov.pl

 

ZMIANY W PRAWIE

 

W Dzienniku Ustaw z dnia 07 maja 2013 r. opublikowane zostało rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 23 kwietnia 2013 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogowe obiekty inżynierskie i ich usytuowanie (Dz. U. poz. 528).

 

Źródło: www.sejm.gov.pl

 

W Dzienniku Ustaw z dnia 16 maja 2013 r. opublikowane zostało rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 13 maja 2013 r. w sprawie gmin poszkodowanych w wyniku działania żywiołu od lutego do marca, w lipcu, we wrześniu i od listopada do grudnia 2011 r. oraz od stycznia do marca i od maja do października 2012 r., w których stosuje się szczególne zasady odbudowy, remontów i rozbiórek obiektów budowlanych (Dz. U. poz. 570). Rozporządzenie weszło w życie z dniem 17 maja 2013 r.

 

Źródło: www.sejm.gov.pl

 

 

INTERPRETACJA PRAWNA

 

Głównego Urzędu Nadzoru Budowlanego

 

w przedmiocie wyjaśnienie przepisów ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 z późn. zm.) w sprawie budowy obiektów letniskowych.

 

W związku z pojawiającymi się wątpliwościami dotyczącymi budowy obiektów letniskowych Generalny Urząd Nadzoru Budowlanego przedstawił następujące stanowisko w przedmiocie interpretacji przepisów ustawy Prawo budowlane.

 

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243. poz. 1623 z późn. zm.), w zależności od tego, jak dany obiekt letniskowy zostanie zakwalifikowany, przewiduje różne konsekwencje prawne związane z jego realizacją. Zgodnie z generalną zasadą zawartą w art. 28 ust. 1 ustawy – Prawo budowlane, roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z wyjątkiem robót budowlanych zwolnionych z tego obowiązku na podstawie art. 29-31 ww. ustawy. Przepisy te zawierają zamknięty katalog budów i robót budowlanych, których wykonywanie nie wymaga uzyskania pozwolenia na budowę 3 wymagają one tylko zgłoszenia, bądź są zwolnione z obu tych obowiązków. Obiekty letniskowe, które są trwale związane z gruntem, wydzielone z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiadają fundamenty i dach, w świetle art. 3 pkt 2 ustawy 3 Prawo budowlane, należy uznać za budynki. Domki letniskowe, zgodnie z Załącznikiem do ustawy Prawo budowlane, zostały zaliczone do III Kategorii 3 tj. innych niewielkich budynków. Budowa domków letniskowych, stosownie do art. 28 ust. 1 ww. ustawy, wymaga uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę, ponieważ nie została wymieniona w art. 29-31 ww. ustawy.

 

Natomiast, w ocenie Generalnego Urzędu Nadzoru Budowlanego, zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 12 w zw. z art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy 3 Prawo budowlane, budowa tymczasowych obiektów budowlanych niepołączonych trwale z gruntem przewidzianych do rozbiórki lub przeniesienia w inne miejsce w terminie określonym w zgłoszeniu, o którym mowa w art. 30 ust. 1, ale nie później niż przed upływem 120 dni od dnia rozpoczęcia budowy określonego w zgłoszeniu nie wymaga uzyskania pozwolenia na budowę, lecz jedynie dokonania zgłoszenia. Za tymczasowe obiekty budowlane należy uznać te obiekty letniskowe, które są przeznaczone do czasowego użytkowania w okresie krótszym od ich trwałości technicznej, przewidziane do przeniesienia w inne miejsce lub rozbiórki albo są nietrwale związane z gruntem, jak np. barakowozy, czy obiekty kontenerowe (zob. art. 3 pkt 5 ustawy 3 Prawo budowlane).

 

Źródło: www.gunb.gov.pl

 

Niniejszy "Biuletyn Prawny" został sporządzony przez Kancelarię Prawną LBC.

 

Zastrzeżenia prawne: Treść niniejszego materiału ma wyłącznie charakter informacyjny i nie może być traktowana, jako porada prawna. Zawarte w materiale treści mogą nie wyczerpywać w pełni problemów lub zagadnień prawnych związanych z nowelizowanymi przepisami, orzeczeniami, interpretacjami i. t. p. Każda sprawa wymagająca wiedzy prawniczej ma swój indywidualny wymiar, co uzasadnia jej indywidualną analizę. Zaleca się uprzednią konsultację konkretnej sprawy z radcą prawnym, adwokatem lub innym wykwalifikowanym prawnikiem. W przypadku jakichkolwiek pytań związanych z przedstawionymi powyżej zagadnieniami prawnymi oraz ich możliwym wpływem na działalność danego Klienta prosimy o kontakt z Kancelarią.

ORZECZNICTWO

 

1. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 21 marca 2013 r., III CZP 8/13.

 

Nieważna jest umowa zamiany udziałów jedynie w niektórych działkach gruntu stanowiących wraz z innymi działkami nieruchomość objętą księgą wieczystą.

 

Źródło: www.sn.pl

 

2. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 05 kwietnia 2013 r., III CZP 11/13.

 

W wyroku nakazującym opróżnienie lokalu socjalnego sąd orzeka o uprawnieniu do otrzymania lokalu socjalnego bądź o braku takiego uprawnienia wobec osób, których nakaz dotyczy.

 

Źródło: www.sn.pl

 

3. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 18 kwietnia 2013 r., III CZP 16/13.

 

Właścicielowi gruntu objętego postępowaniem scaleniowym przeprowadzonym na podstawie ustawy z dnia 24 stycznia 1968 r. o scalaniu i wymianie gruntów (Dz. U. Nr 3, poz. 13), który w decyzji o zatwierdzeniu projektu scalenia nie otrzymał w zamian za grunty posiadane przed scaleniem innego gruntu, nie przysługuje prawo do nieruchomości, w której skład wszedł grunt należący do niego przed scaleniem.

 

Źródło: www.sn.pl

 

4. Wyrok NSA z dnia 23 kwietnia 2013 r., FSK 113/12.

 

W wyroku wydanym przez WSA, a następnie rozpoznawanym przez NSA, WSA uznał, że opłata legalizacyjna (art. 49 Prawa budowlanego) jest uregulowaniem odrębnym od kary administracyjnej (art. 59f i następne Prawa budowlanego). Kara administracyjna jest środkiem represyjnym, a organ nadzoru budowlanego zobligowany jest do jej wymierzenia w każdym przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w zakresie przewidzianym w art. 59a ust. 2 Prawa budowlanego. Tymczasem opłata legalizacyjna nie ma cech przymusowości – stanowi alternatywę dla obowiązku rozbiórki samowoli budowlanej. Jej nieuiszczenie – w przeciwieństwie do kary administracyjnej – nie podlega egzekucji administracyjnej. Kwestią wyboru jest, czy adresat normy dokona opłaty legalizacyjnej, czy podda się sankcji rozbiórki.

 

We wniesionej od wyroku WSA skardze kasacyjnej, Minister Finansów wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

 

NSA rozpatrując skargę kasacyjną Ministra Finansów stanął na stanowisku, iż do opłaty legalizacyjnej za samowolę budowlaną nie można stosować przepisów podatkowych odnoszących się do ulg w spłacie zobowiązań podatkowych. NSA podkreślił przy tym, iż opłata legalizacyjna nie stanowi zobowiązania podatkowego w rozumieniu Ordynacji podatkowej, brak jest zatem podstaw do stosowania wobec niej przepisów dotyczących ulg i zwolnień.

 

Źródło: www.nsa.gov.pl

 

INTERPRETACJE INDYWIDUALNE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO

 

Interpretacja Indywiduala Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 18 kwietnia 2013 r., ILPB1/415-79/12/13-S/AP.

 

Organ podatkowy wydał interpretację indywidulaną przepisów prawa podatkowego na kanwie następującego stanu faktycznego.

 

Podatnik prowadził działalność gospodarczą. W 2006 roku nabył on nieruchomość określoną jako zabudowana budynkiem mieszkalnym i budynkiem gospodarczym działka gruntu. Zakup ten był sfinansowany z kredytu, co zostało uwidocznione w dziale III KW o hipotece banku. Ponadto podatnik złożył oświadczenie o wprowadzeniu tej nieruchomości do jednoosobowej działalności gospodarczej i ujął ją w ewidencji środków trwałych.

 

W roku 2007 i 2009 nieruchomość podatnika została oddana w najem. Czynsz z tego tytułu stanowił przedmiot faktur, z których VAT został ujęty w rejestrze VAT oraz deklaracjach. Ponadto, w kosztach działalności ujmowane były faktury kosztowe dotyczące np. utrzymania samej nieruchomości, jak np. zakupu silikonu, odkurzacza, czy też zakup żarówek itp. W 2011 r. przedmiotowa nieruchomość została sprzedana osobom fizycznym.

 

W związku z powyższym podatnik zadał organowi podatkowemu pytanie, czy w świetle zaistniałego stanu faktycznego przychód osiągnięty z tytułu sprzedaży nieruchomości należy traktować, jako przychód z odpłatnego zbycia składników majątku wykorzystywanego w prowadzeniu działalności gospodarczej.

 

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu odnosząc się do wskazanego we wniosku podatnika stanu faktycznego oraz przytoczonych regulacji prawnych podkreślił że co do zasady, przychód ze sprzedaży nieruchomości stanowiącej środek trwały w prowadzonej działalności gospodarczej, jako przychód ze sprzedaży środka trwałego, stanowi przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej. Wyjątek od tej zasady stanowi będący środkiem trwałym budynek mieszkalny oraz związany z nimi udział w gruncie. W świetle bowiem ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychód z jego sprzedaży stanowi zawsze przychód ze źródła wskazanego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy. Przy czym, przychód ten powstaje jedynie w przypadku, gdy odpłatne zbycie takiego budynku mieszkalnego oraz związanego z nim gruntu nastąpi przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie lub wybudowanie.

 

Innymi słowy organ podatkowy stanął na stanowisku, iż przychód ze sprzedaży nieruchomości stanowiącej budynek mieszkalny oraz związany z tym budynkiem grunt należy zakwalifikować do źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości, natomiast przychód ze sprzedaży pozostałej części nieruchomości, tj. nieruchomości stanowiącej budynek gospodarczy oraz grunt niezwiązany z budynkiem mieszkalnym, należy zakwalifikować do przychodu z działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy.

W przedmiotowej sprawie organ podatkowy podkreślił fakt, iż ustawodawca wyraźnie zastrzegł, że do przychodów z działalności gospodarczej nie zalicza się przychodu z odpłatnego zbycia wykorzystywanego na potrzeby związane z działalnością gospodarczą budynku mieszkalnego i związanego z nim gruntu. Na powyższą kwalifikację nie ma wpływu fakt wprowadzenia nieruchomości do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych.

 

Źródło: www.mf.gov.pl

 

KLAUZULE NIEDOZWOLONE URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW

 

Nr wpisu: 4545

 

Data wpisu: 25.04.2013 r.

Oznaczenie powoda: Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

Oznaczenie pozwanej: Fadesa Polnord Polska Sp. z o.o. w Warszawie.

 

"§ 5 ust. 1 (...) Kupujący oświadczają, że akceptują, iż zgodnie z przepisami prawa, w tym prawa budowlanego projekt Budynku i jego otoczenia może podlegać korektom"

 

Nr wpisu: 4549

 

Data wpisu: 25.04.2013 r.

Oznaczenie powoda: Bogumiła Łabińska, Grzegorz Piątkowski.

Oznaczenie pozwanej: Fadesa Polnord Polska Sp. z o.o. w Warszawie.

 

"§ 5 ust. 20 - Kupujący zobowiązują się od Dnia Odbioru Przedmiotów Umów w tym od wydania zastępczego w przypadku wskazanym powyżej, do ponoszenia kosztów zarządu Nieruchomością Wspólną, przypadającą na części wspólne Budynku, w szczególności: wydatków na remonty i bieżącą konserwację, opłat za dostawę energii elektrycznej i cieplnej, itp. w części dotyczącej Nieruchomości Wspólnej, opłat za windę, ubezpieczenia, opłat z tytułu użytkowania wieczystego, podatków i innych danin publicznoprawnych, wydatków na utrzymanie porządku i czystości, kosztów ochrony budynku i recepcji, kosztów działania zarządcy i administratora budynku itp. oraz kosztów eksploatacyjnych dotyczących Przedmiotów Umów, w tym w szczególności opłat za dostawy mediów i usuwanie nieczystości. Począwszy od Dnia Odbioru, Kupujący ponoszą również ryzyko uszkodzenia Przedmiotów Umów"

 

Nr wpisu: 4550

 

Data wpisu: 25.04.2013 r.

Oznaczenie powoda: Bogumiła Łabińska, Grzegorz Piątkowski.

Oznaczenie pozwanej: Fadesa Polnord Polska Sp. z o.o. w Warszawie.

 

"§ 5 ust. 22 - Kupujący zobowiązują się opłacać zaliczki na poczet kosztów opisanych powyżej w terminie do 10 (dziesiątego) dnia każdego miesiąca z góry, poczynając od Dnia Odbioru Przedmiotów Umów. Spółka ma także prawo żądania zapłaty zaległości z tytułu opłat wskazanych w zdaniu poprzednim przed podpisaniem Umowy Przyrzeczonej i Umowy Sprzedaży. Spółka ma także prawo żądania zapłaty zaliczki na poczet kosztów wskazanych w zdaniu pierwszym przed wydaniem (odbiorem) Przedmiotów Umów w kwocie odpowiadającej okresowi do dnia zawarcia Umowy Przyrzeczonej i Umowy Sprzedaży."

 

Nr wpisu: 4558

 

Data wpisu: 25.04.2013 r.

Oznaczenie powoda: Bogumiła Łabińska, Grzegorz Piątkowski.

Oznaczenie pozwanej: Fadesa Polnord Polska Sp. z o.o. w Warszawie.

 

"§ 8 ust. 1 - Kupujący wyrażają zgodę na: 1.1 kontynuowanie przez Spółkę na Nieruchomości objętej księgą wieczystą Kw nr WA2M/00373536/2 Inwestycji, prowadzonej na podstawie ostatecznych decyzji oraz zobowiązują się nie zgłaszać żadnych sprzeciwów co do prowadzonej budowy, wznoszonych budynków oraz postępowań administracyjnych oraz zobowiązują się nie korzystać ze środków prawnych służących kwestionowaniu wydanych decyzji (w tym w szczególności odwołań, zażaleń, skarg o wznowienie postępowania itp.). (...)."

 

Nr wpisu: 4559

 

Data wpisu: 25.04.2013 r.

Oznaczenie powoda: Bogumiła Łabińska, Grzegorz Piątkowski.

Oznaczenie pozwanej: Fadesa Polnord Polska Sp. z o.o. w Warszawie.

 

"§ 8 ust. 2 - Kupujący na wypadek zawarcia Umowy Sprzedaży przez Spółkę działającą w charakterze pełnomocnika Kupujących lub przez dalszego pelnomocnika na podstawie pełnomocnictwa udzielonego w tym zakresie przez Spółkę (i pod warunkiem zawarcia Umowy Sprzedaży) udzielają Spółce pełnomocnictwa do reprezentowania ich w toku wszelkich postępowań (w tym w szczególności postępowań administracyjnych) dotyczących realizacji Inwestycji oraz uzyskania pozwoleń na użytkowanie. Kupujący nie będą wnosić jakichkolwiek roszczeń z tytułu toczących się prac budowlanych i postępowań, jak również zobowiązują się nie korzystać ze środków prawnych służących kwestionowaniu wydanych decyzji (w tym w szczególności odwołań, zażaleń, skarg o wznowienie postępowania itp.).

 

Nr wpisu: 4560

 

Data wpisu: 25.04.2013 r.

Oznaczenie powoda: Bogumiła Łabińska Grzegorz Piątkowski.

Oznaczenie pozwanej: Fadesa Polnord Polska Sp. z o.o. w Warszawie.

 

"§ 8 ust. 4 - Kupujący na wypadek zawarcia Umowy Sprzedaży przez Spółkę działającą w charakterze pełnomocnika Kupujących lub przez dalszego pełnomocnika na podstawie pełnomocnictwa udzielonego w tym zakresie przez Spółkę (i pod warunkiem zawarcia Umowy Sprzedaży) udzielają Spółce pełnomocnictw, do ustanowienia lub zmiany wcześniej ustanowionych służebności lub praw użytkowania, na prawach objętych księgą wieczystą Kw nr WA2M/00373536/2. na warunkach według uznania pełnomocnika. Kupujący nie będą wnosić jakichkolwiek roszczeń z tytułu ustanowienia lub zmiany takich służebności gruntowych lub praw użytkowania a nie z tytułu podłączenia nieruchomości sąsiednich do Infrastruktury technicznej wybudowanej przez Spółkę lub dla Spółki oraz ustanowienia na rzecz każdoczesnych właścicieli nieruchomości sąsiednich ograniczonych praw rzeczowych"

 

Nr wpisu: 4561

 

Data wpisu: 25.04.2013 r.

Oznaczenie powoda: Bogumiła Łabińska Grzegorz Piątkowski.

Oznaczenie pozwanej: Fadesa Polnord Polska Sp. z o.o. w Warszawie.

 

"§ 9 ust. 1 - Kupujący oświadczają nadto, że w ramach wszelkich udzielonych tymże aktem pełnomocnictw - stosownie do treści art. 108 Kodeksu Cywilnego - pełnomocnik może być drugą stroną czynności prawnej, której dokonuje w ich imieniu, może też reprezentować wszystkie strony czynności prawnej, a ponadto, że - stosownie do treści art. 106 Kodeksu Cywilnego - może udzielać dalszych pełnomocnictw"

 

Nr wpisu: 4562

 

Data wpisu: 25.04.2013 r.

Oznaczenie powoda: Bogumiła Łabińska Grzegorz Piątkowski.

Oznaczenie pozwanej: Fadesa Polnord Polska Sp. z o.o. w Warszawie.

 

"§ 10 - Kupujący zobowiązują się, że wszelkie oświadczenia objęte § 7 i § 8 tego aktu notarialnego zostaną przez nich złożone w Umowie Przyrzeczonej odpowiednio w odniesieniu do Lokalu, jak również, że w odniesieniu do Lokalu w Umowie Przyrzeczonej udzielą wszelkich pełnomocnictw powołanych w § 7 i § 8 tego aktu, z zakresem określonym również w § 9. Kupujący zobowiązują się ponadto do złożenia tych oświadczeń i udzielenia pełnomocnictw w odniesieniu do udziału we własności Garażu w sytuacji, gdy zawarcie Umowy Sprzedaży nie nastąpi przez Spółkę działającą jako pełnomocnik Kupujących lub przez dalszego pełnomocnika na podstawie pełnomocnictwa udzielonego w tym zakresie przez Spółkę"

 

Źródło: www.uokik.gov.pl

 

ZMIANY W PRAWIE

 

Dnia 12 kwietnia 2013 r. wchodzi w życie ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U.2013.405).

 

Źródło: www.sejm.gov.pl

 

Dnia 05 kwietnia 2013 r. wchodzi w życie rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 12 lutego 2013 r. w sprawie bazy danych geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia terenu, bazy danych obiektów topograficznych oraz mapy zasadniczej (Dz.U.2013.383). Rozporządzenie zostało wydane na podstawie art. 19 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. 2010.193.1287). Rozporządzenie określa:

 

  1. zakres informacji gromadzonych w bazie danych geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia terenu;
  2. zakres informacji gromadzonych w bazie danych obiektów topograficznych o szczegółowości zapewniającej tworzenie standardowych opracowań kartograficznych w skalach 1:500-1:5000;
  3. organizację, tryb i standardy techniczne tworzenia baz danych, o których mowa w pkt 1 i 2;
  4. tryb i standardy techniczne aktualizacji baz danych, o których mowa w pkt 1 i 2;
  5. tryb i standardy techniczne udostępniania baz danych, o których mowa w pkt 1 i 2;
  6. tryb i standardy techniczne tworzenia mapy zasadniczej w skalach: 1:500, 1:1000, 1:2000, 1:5000.

 

Źródło: www.sejm.gov.pl

 

Niniejszy "Biuletyn Prawny" został sporządzony przez Kancelarię Prawną LBC.

 

Zastrzeżenia prawne: Treść niniejszego materiału ma wyłącznie charakter informacyjny i nie może być traktowana, jako porada prawna. Zawarte w materiale treści mogą nie wyczerpywać w pełni problemów lub zagadnień prawnych związanych z nowelizowanymi przepisami, orzeczeniami, interpretacjami i. t. p. Każda sprawa wymagająca wiedzy prawniczej ma swój indywidualny wymiar, co uzasadnia jej indywidualną analizę. Zaleca się uprzednią konsultację konkretnej sprawy z radcą prawnym, adwokatem lub innym wykwalifikowanym prawnikiem. W przypadku jakichkolwiek pytań związanych z przedstawionymi powyżej zagadnieniami prawnymi oraz ich możliwym wpływem na działalność danego Klienta prosimy o kontakt z Kancelarią.

ORZECZNICTWO

 

1. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 20 lutego 2013 r., III CZP 110/12.

 

Samoistny posiadacz nieruchomości objętej postępowaniem scaleniowym, który w zamian obejmuje w posiadanie inną nieruchomość wydzieloną w tym postępowaniu, zachowuje ciągłość posiadania niezbędną do nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie także wtedy, gdy nie był uczestnikiem tego postępowania jako właściciel w rozumieniu art. 1 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 26 marca 1982 r. o scalaniu i wymianie gruntów (tekst jedn. Dz.U. z 2003 r., Nr 178, poz. 1749 ze zm.).

 

Źródło: www.sn.pl

 

2. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2013 r., III CZP 110/12.

 

W przypadku gdy zaktualizowana wysokość opłaty rocznej przewyższa co najmniej dwukrotnie wysokość dotychczasowej opłaty, użytkownik wieczysty w drugim roku od aktualizacji wnosi opłatę w wysokości stanowiącej sumę dwukrotności dotychczasowej opłaty i połowy nadwyżki ponad dwukrotność tej opłaty, a w trzecim roku od aktualizacji wnosi opłatę w wysokości stanowiącej sumę opłaty ustalonej w drugim roku i połowy nadwyżki ponad dwukrotność dotychczasowej opłaty (art. 77 ust. 2a zdanie drugie i trzecie ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.).

 

Źródło: www.sn.pl

 

3. Wyrok WSA w Poznaniu z dnia 1 marca 2013 r., I SA/Po 1228/12.

 

Solidarny obowiązek podatkowy wszystkich współwłaścicieli, będącej przedmiotem opodatkowania nieruchomości, określony w art. 3 ust. ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 95, poz. 613 ze zm., zwanej dalej u.p.o.l.)., zobowiązuje organ podatkowy do objęcia postępowaniem podatkowym wszystkich współwłaścicieli (posiadaczy) nieruchomosći i skierowania do nich decyzji o ustaleniu wysokości należnego podatku. W takiej zaś sytuacji podstawą wystawienia tytułu wykonawczego może być tylko decyzja, a nie deklaracja jednego z podatników.

 

W zaistniałym stanie faktycznym skarżąca spółka była właścicielem części miejsc postojowych w hali garażowej znajdującej się w budynku wspólnoty mieszkaniowej. Jej udział we współwłasności garażu wynosił 6/95. W deklaracji dotyczącej podatku od nieruchomości na rok 2011 spółka wskazała kwotę podatku należnego od całości nieruchomości, uiszczoną przez skarżącą - jedynie w kwocie proporcjonalnej do posiadanego udziału w nieruchomości.

 

Wskutek powyższego, organ podatkowy (prezydent miasta) upomniał skarżącą, że nie zapłaciła podatku za całą halę, a jedynie za swoją część. Następnie wystawił wobec niej tytuł wykonawczy i wszczął postępowanie egzekucyjne. Należność wyegzekwował poprzez zajęcie rachunku bankowego spółki.

 

Organ podatkowy wskazał tym samym, że solidarny charakter obowiązku podatkowego od nieruchomości, wynikający z art. 3 ust. 4 u.p.o.l, uprawnia wierzyciela do wyboru dłużnika i wierzyciel nie jest zobowiązany do ustalenia zobowiązania podatkowego wobec wszystkich współwłaścicieli nieruchomości (hali garażowej).

 

Ostatecznie wskutek skargi skarżącej spółki na postanowienie Samodzielnego Kolegium Odwoławczego o uznanie zarzutów zgłoszonych w toku postępowania egzekucyjnego za niezasadne sprawa trafiła do WSA, który nie podzielił stanowiska organu podatkowego (prezydenta miasta) jak i SKO.

 

W ocenie WSA spółka nie będąc jedynym podatnikiem podatku od nieruchomości nie zapłaciła całego podatku wynikającego z deklaracji, a jedynie jego część, obliczoną proporcjonalnie do jej udziału w nieruchomości, to jest w hali garażowej znajdującej się w budynku należącym do wspólnoty mieszkaniowej. W takiej zaś sytuacji organ podatkowy był zobowiązany z mocy art. 21 § 3 Ordynacji podatkowej wydać decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego. Jak wskazał WSA niniejszej sprawie organy z naruszeniem powołanego przepisu uznały, że tylko brak deklaracji lub błędnie wyliczona wysokość podatku zobowiązuje organ podatkowy do wszczęcia postępowania podatkowego celem określenia w drodze decyzji - wysokości podatku.

 

Ostatecznie WSA stwierdził, iż skoro deklaracja podatkowa tylko jednego podatnika, który nie zapłacił w całości podatku nie mogła stanowić w stanie faktycznym omawianej sprawy podstawy prawnej tytułu wykonawczego, to w konsekwencji nie było podstaw do wszczęcia postępowania egzekucyjnego.

 

Źródło: www.nsa.gov.pl

 

4. Wyrok WSA w Poznaniu z dnia 05 marca 2013 r., I SA/Po918/12.

 

Podatnik - skarżąca nabyła spadek (lokal mieszkalny) w 1/3 części po zmarłej matce. Nabycie współwłasności w drodze spadku zostało zgłoszone we właściwym terminie, właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego, który potwierdził zwolnienie z podatku od spadków i darowizn w zakresie nabytych praw współwłasności opisanej wyżej nieruchomości. Następnie, w wyniku wspólnej decyzji skarżącej oraz pozostałych spadkobierców, postanowiono podzielić przedmiotowy spadek i znieść współwłasność lokalu na rzecz jednego z braci ze spłatą przez niego dla skarżącej i drugiego brata. Na podstawie umowy syn zmarłej nabył od pozostałych spadkobierców 2/3 części lokalu. Tytułem spłaty za nabycie tych części, skarżąca oraz jej brat otrzymali od syna zmarłej określoną kwotę pieniężna. Wartość udziału odpowiadała wycenie nieruchomości sporządzonej przez biegłego spółdzielni mieszkaniowej. Notariusz pobrał należny podatek od czynności cywilnoprawnych.

 

W oparciu o tak przedstawiony stan faktyczny, skarżąca wystąpiła do organu podatkowego z wnioskiem o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, stawiając powyższemu organowi pytanie, czy spłatę spadkobierców dokonaną w wyniku sprzedaży spadku odziedziczonych udziałów po zmarłej matce należy traktować jako odpłatne zbycie określone w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm. - dalej w skrócie: u.p.d.o.f.) i przychód ten opodatkować zgodnie z tą ustawą, czy też zgodnie z zapisem art. 2 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. jest to przychód podlegający przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn, a więc nie podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od przychodu ze zbycia nieruchomości. Organ podatkowy stwierdził w interpretacji, iż skarżąca zbywając udział w odziedziczonej nieruchomości (umowny dział spadku) dokonała odpłatnego zbycia (w postaci uzyskanej spłaty), a powyższe stanowi źródło przychodów w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f., opodatkowanych podatkiem PIT. Na powyższą interpretację skarżąca wniosła skargę do WSA.

 

WSA uchylił zaskarżoną interpretację organu podatkowego stwierdzając, iż nie do przyjęcia jest objęcie opodatkowaniem - na podstawie przepisów u.p.d.o.f. - przychodów otrzymanych w dziale spadku jako spłaty. W opinii WSA, takie opodatkowanie godzi nie tylko w przepisy u.p.d.o.f., ale także przepisy Konstytucji RP. WSA przyznał rację stronie skarżącej wskazując, że sposób opodatkowania przychodów otrzymanych w dziale spadku jako spłaty, wskazany przez organ interpretacyjny prowadziłby do dwukrotnego opodatkowania tego samego przychodu, tj. raz podatkiem od spadków, drugi raz podatkiem dochodowym. Konsekwencją tego byłoby naruszenie art. 84 Konstytucji RP, stanowiącego że każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków określonych ustawą, ale tylko wówczas, gdy ustawa taki podatek od określonego przychodu (dochodu) przewiduje. W ocenie WSA stanowisko organu interpretacyjnego wskazujące na konieczność opodatkowania spłat otrzymanych w wyniku działu spadku, z jednoczesnym pominięciem objęcia takim opodatkowaniem udziału niepodlegającego spłacie innego spadkobiercy – brata skarżącej, prowadziłoby więc, jak słusznie zauważyła skarżąca, do oczywistej nierówności w traktowaniu podatników, co z kolei stanowiłoby naruszenie art. 32 ust. 1 Konstytucji RP, w myśl którego wszyscy są równi wobec prawa oraz, że wszyscy mają prawo równego traktowania przez władze publiczne.

 

Źródło: www.nsa.gov.pl

 

5. Uchwała składu 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 19 marca 2013 r., III CZP 88/12.

 

Współwłaściciel może domagać się od pozostałych współwłaścicieli, korzystających z rzeczy wspólnej z naruszeniem art. 206 k.c. w sposób wyłączający jego współposiadanie, wynagrodzenia za korzystanie z tej rzeczy na podstawie art. 224 § 2 lub art. 225 k.c.

 

Źródło: www.sn.pl

 

KLAUZULE NIEDOZWOLONE URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW

 

Nr wpisu: 4335

 

Data wpisu: 14.03.2013 r.

Oznaczenie powoda: Stowarzyszenie "Towarzystwo Lexus" w Poznaniu.

Oznaczenie pozwanej: Spółdzielnia Mieszkaniowa "Krakus" w Krakowie.

 

"Spółdzielnia zastrzega, że określony termin może ulec zmianie w przypadkach zaistnienia zdarzeń nieznanych w dacie podpisania umowy."

 

Nr wpisu: 4347

 

Data wpisu: 15.03.2013 r.

Oznaczenie powoda: Piotr Biliński.

Oznaczenie pozwanej: Karolina Kałuziak - Karolina Kałuziak City Invest Nieruchomości w Zielonej Górze.

 

"W przypadku nie zawarcia umowy sprzedaży z powodów niezależnych od agencji zamawiający zobowiązuje się zapłacić agencji 50% ustalonego wynagrodzenia"(§ 4 ust. 4 zd. 3 )

 

Nr wpisu: 4349

 

Data wpisu: 15.03.2013 r.

Oznaczenie powoda: Stowarzyszenie "Towarzystwo Lexus" z siedzibą w Poznaniu.

Oznaczenie pozwanej: Angell Nyga.

 

"Obowiązek zapłaty przez Klienta kary umownej o której mowa w ust. 1 powstanie również w sytuacji, gdy w trakcie obowiązywania niniejszej umowy lub po jego zakończeniu zgodnie z § 11 pkt 1 dojdzie do zawarcia umowy między zbywcą Nieruchomości przedstawionym Klientowi przez Pośrednika a krewnym lub powinowatym Klienta, lub osobą prawną albo jednostką organizacyjną nie posiadającą osobowości prawnej w której Klient jest udziałowcem, akcjonariuszem lub członkiem Zarządu."

 

Nr wpisu: 4356

 

Data wpisu: 15.03.2013 r.

Oznaczenie powoda: Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

Oznaczenie pozwanej: SLO&ART spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Projekt Koszykarska spółki komandytowej w Krakowie.

 

"Termin zawarcia umowy przyrzeczonej, o którym mowa w ust. 1 może również ulec przesunięciu, lecz nie dłużej niż o 100 (sto) dni w przypadku: opóźnienia płatności wymaganych niniejszą umową przez stronę zobowiązaną do kupna, innych przyczyn leżących po stronie zobowiązanej do kupna uniemożliwiających bądź utrudniających wykonanie robót w przewidzianym terminie"

 

Nr wpisu: 4357

 

Data wpisu: 15.03.2013 r.

Oznaczenie powoda: Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

Oznaczenie pozwanej: SLO&ART spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Projekt Koszykarska spółki komandytowej w Krakowie.

 

"Strony ustalają, iż termin na usunięcie wad podany w protokole nie może być dłuższy, niż (...) b) 90 (dziewięćdziesiąt) dni od przeprowadzenia oględzin i sporządzania protokołu - w przypadkach gdy usunięcie wad nie będzie zależało jedynie od strony zobowiązanej do sprzedaży, a od osób trzecich, bądź też, gdy wada będzie na tyle skomplikowana, iż nie będzie możliwe usunięcie jej w terminie podanym w wyżej wymienionym punkcie."

 

Nr wpisu: 4358

 

Data wpisu: 15.03.2013 r.

Oznaczenie powoda: Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

Oznaczenie pozwanej: SLO&ART spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Projekt Koszykarska spółki komandytowej w Krakowie.

 

"W przypadku zwłoki w dokonaniu płatności przez stronę zobowiązaną do kupna określonych w niniejszej umowie większej, niż 30 (trzydzieści dni), strona zobowiązana do sprzedaży zachowując prawo do odstąpienia od umowy oraz do innych przysługujących jej roszczeń z tego tytułu, wynikających z niniejszej umowy może przerwać roboty budowlane dotyczące wyżej wymienionego lokalu mieszkalnego bez powiadomienia o tym strony zobowiązanej do kupna."

 

Źródło: www.uokik.gov.pl

 

ZMIANY W PRAWIE

 

Dnia 9 marca 2013 r. wchodzi w życie rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 17 stycznia 2013 r. w sprawie zintegrowanego systemu informacji o nieruchomościach (Dz.U.2013.249). Rozporządzenie zostało wydane na podstawie art. 24b ust. 4 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r. Nr 193, poz. 1287) i określa:

 

  1. sposób tryb i standardy techniczne tworzenia i prowadzenia zintegrowanego systemu informacji o nieruchomościach;
  2. treść, formę i sposób przekazywania zawiadomień o danych dokonywanych w poszczególnych rejestrach publicznych, mających znaczenie dla innych rejestrów publicznych włączonych do zintegrowanego systemu informacji o nieruchomościach.

 

Źródło: www.sejm.gov.pl

 

Niniejszy "Biuletyn Prawny" został sporządzony przez Kancelarię Prawną LBC.

 

Zastrzeżenia prawne: Treść niniejszego materiału ma wyłącznie charakter informacyjny i nie może być traktowana, jako porada prawna. Zawarte w materiale treści mogą nie wyczerpywać w pełni problemów lub zagadnień prawnych związanych z nowelizowanymi przepisami, orzeczeniami, interpretacjami i. t. p. Każda sprawa wymagająca wiedzy prawniczej ma swój indywidualny wymiar, co uzasadnia jej indywidualną analizę. Zaleca się uprzednią konsultację konkretnej sprawy z radcą prawnym, adwokatem lub innym wykwalifikowanym prawnikiem. W przypadku jakichkolwiek pytań związanych z przedstawionymi powyżej zagadnieniami prawnymi oraz ich możliwym wpływem na działalność danego Klienta prosimy o kontakt z Kancelarią.

ORZECZNICTWO

 

1. Wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 17 stycznia 2013 r. (II SAB.Rz48/12).

 

Projekt budowlany podlegający zatwierdzeniu w drodze decyzji organu budowlanego stanowi informacje publiczną w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o dostępie do informacji publicznej (Dz.U.2001.112.1198), przez co nieuzasadnionym jest wyłączenie go od udostępnienia w tym trybie.

 

W realiach sprawy starosta odmówił udostępnienia skarżącemu, działającemu w oparciu o przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej, projektu budowlanego oraz decyzji o pozwoleniu na budowie (skarżący nie był stroną postępowania administracyjnego) uzasadniając swoje stanowisko tym, iż żądane dokumenty stanowią akta sprawy, do których przeglądania uprawnienie posiada jedynie strona postępowania. Organ wskazał ponadto, że dokumenty te nie są dokumentacją publiczną podlegającą udostępnieniu w trybie przewidzianym ustawą o dostępie do informacji publicznej, a ponadto pozwolenie na budowę zawiera dane o osobie podlegające ochronie prawnej na podstawie art. 1 ustawy o ochronie danych osobowych.

 

Finalnie skarżący z powodu bezczynności starosty w przedmiocie udostępnienia rzeczonych dokumentów wniósł skargę na bezczynność starosty do WSA.

 

WSA podzielił stanowisko skarżącego stwierdzając, iż na gruncie unormowań konstytucyjnych oraz przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej w doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, że informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do szeroko rozumianych władz publicznych oraz wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. W ocenie WSA, wydawane przez organ architektoniczno-budowlany decyzje o pozwoleniu na budowę stanowią informację publiczną w rozumieniu wyżej podanym. Informacja o rozstrzyganych przez organy administracji publicznej sprawach administracyjnych jest informacją o działalności organów publicznych. Prawo dostępu do informacji o sprawach rozstrzyganych przed organami państwa, w szczególności zaś w postępowaniu administracyjnym, potwierdza przepis art. 5 ust. 3 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

 

Z powyższych względów WSA orzekł jak na wstępie.

 

Źródło: www.nsa.gov.pl

 

2. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 19 lutego 2013 r. (III CZP 63/12).

 

Przepis art. 433 k.c. nie ma zastosowania do odpowiedzialności za szkodę polegającą na zalaniu lokalu położonego niżej z lokalu znajdującego się na wyższej kondygnacji.

 

Źródło: www.sn.pl

 

INTERPRETACJE INDYWIDUALNE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO

 

Interpretacja Indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej Łodzi z dnia 11 lutego 2013 r. (IPTPP2/443-1009/12-4/AW).

 

Sprzedaż działek, sklasyfikowanych według ewidencji gruntów odpowiednio jako łąki trwałe, lasy oraz jako grunty orne, lasy, nieużytki, dla których nie ma obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz nie zostały wydane decyzje o warunkach zabudowy, korzysta ze zwolnienia z podatku VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.

 

W realiach sprawy wnioskodawca (Gmina) będący czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, nabył nieodpłatnie dwie działki. Jedna z działek została przez Wnioskodawcę sprzedana, natomiast w stosunku do drugiej działki został ogłoszony przetarg na jej sprzedaż. W stosunku do przedmiotowych działek, Gmina nie posiadała aktualnego planu zagospodarowania przestrzennego. Nie były również wydane decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Zgodnie z wypisem z ewidencji gruntów sprzedana działka została sklasyfikowana jako łąki trwałe ŁVI i lasy Ls, natomiast druga działka jako grunty orne RV i RVI, lasy LSVI, nieużytki.

 

Organ podatkowy stwierdził, iż biorąc pod uwagę opis sprawy oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że sprzedaż przedmiotowych działek przez, podatnika sklasyfikowanych według ewidencji gruntów odpowiednio jako łąki trwałe, lasy oraz jako grunty orne, lasy, nieużytki, dla których nie ma obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz nie zostały wydane decyzje o warunkach zabudowy, korzysta ze zwolnienia z podatku VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

 

Organ podatkowy odniósł się w przedmiotowej interpretacji do istotnych, z praktycznego punktu widzenia, źródeł kryteriów weryfikacji niezabudowanego charakteru działki, której to dostawa na gruncie ustawy o VAT podlega zwolnieniu podatku VAT. Organ podatkowy przytoczył w przedmiotowej interpretacji stanowisko NSA zaprezentowane w wyroku z dnia 17 stycznia 2011 r. (sygn. akt I FPS 8/10), w którym to NSA orzekł m.in., że "w świetle art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), przy zastosowaniu art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (…), w sytuacji braku planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, dla klasyfikacji terenu niezabudowanego wiążące są zapisy ewidencji gruntów i budynków, a nie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy."

 

Art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT: Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.

 

Źródło: www.mf.gov.pl

 

KLAUZULE NIEDOZWOLONE URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW

 

Nr wpisu: 4221

 

Data wpisu: 01.02.2013 r.

Oznaczenie powoda: Stowarzyszenie "Towarzystwo Lexus" w Poznaniu.

Oznaczenie pozwanej: 3 Investment Sp. z o.o.

 

"W przypadku odstąpienia przez Sprzedającego od niniejszej umowy, Sprzedający zwróci w ciągu 60 dni od daty pisemnego potwierdzenia ww. odstąpienia wpłacone przez Kupującego kwoty w walucie polskiej powiększone o odstępne w wysokości ... zł (3% ceny)"

 

Nr wpisu: 4279

 

Data wpisu: 22.02.2013 r.

Oznaczenie powoda: Stowarzyszenie "Towarzystwo Lexus" w Poznaniu.

Oznaczenie pozwanej: Studio 3 Investment Sp. z o.o.

 

"Kupujący może przenieść na osobę trzecią prawa i obowiązki wynikające z niniejszej umowy na warunkach określonych przez Sprzedającego, po uzyskaniu jego zgody wyrażonej w formie pisemnej pod rygorem nieważności czynności wskazanej na wstępie."

 

Nr wpisu: 4280

 

Data wpisu: 22.02.2013 r.

Oznaczenie powoda: Stowarzyszenie "Towarzystwo Lexus" w Poznaniu.

Oznaczenie pozwanej: Studio 3 Investment Sp. z o.o.

 

"Niestawienie się Kupującego do dokonania odbioru jakościowego w terminie oznaczonym w trybie ustalonym w ust. 3 upoważnia Sprzedającego do dokonania odbioru jednostronnego, którego wyniki wiążą obie strony umowy. Protokół sporządzony w ten sposób Sprzedający przesyła Kupującemu."

 

Nr wpisu: 4281

 

Data wpisu: 22.02.2013 r.

Oznaczenie powoda: Stowarzyszenie "Towarzystwo Lexus" w Poznaniu.

Oznaczenie pozwanej: Studio 3 Investment Sp. z o.o.

 

"Jeżeli po dokonaniu ostatecznych obmiarów powierzchnia mieszkania ulegnie zmianie, Sprzedający powiadomi Kupującego o wysokości i terminie dokonania wpłaty lub wypłaty kwot wynikających z faktycznej powierzchni mieszkania."

 

Źródło: www.uokik.gov.pl

 

ZMIANY W PRAWIE

 

W Dzienniku Ustaw z dnia 25 stycznia 2013 r. opublikowana została ustawa z dnia 4 stycznia 2013 r. o zmianie ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. poz. 118).

 

Źródło: www.sejm.gov.pl

 

W Dzienniku Ustaw z dnia 7 lutego 2013 r. opublikowane zostało rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 29 stycznia 2013 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. poz. 181).

 

Źródło: www.sejm.gov.pl

 

W Dzienniku Ustaw z dnia 4 lutego 2013 r. opublikowany został wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 29 stycznia 2013 r., sygn. akt: SK 28/11 (Dz. U. poz. 164), w którym Trybunał rozpoznał skargę konstytucyjną, dotyczącą zgodności art. 54 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów (Dz. U. z 2001 r. Nr 5, poz. 42, z późn. zm.) z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej.

 

Źródło: www.sejm.gov.pl

 

Niniejszy "Biuletyn Prawny" został sporządzony przez Kancelarię Prawną LBC.

 

Zastrzeżenia prawne: Treść niniejszego materiału ma wyłącznie charakter informacyjny i nie może być traktowana, jako porada prawna. Zawarte w materiale treści mogą nie wyczerpywać w pełni problemów lub zagadnień prawnych związanych z nowelizowanymi przepisami, orzeczeniami, interpretacjami i. t. p. Każda sprawa wymagająca wiedzy prawniczej ma swój indywidualny wymiar, co uzasadnia jej indywidualną analizę. Zaleca się uprzednią konsultację konkretnej sprawy z radcą prawnym, adwokatem lub innym wykwalifikowanym prawnikiem. W przypadku jakichkolwiek pytań związanych z przedstawionymi powyżej zagadnieniami prawnymi oraz ich możliwym wpływem na działalność danego Klienta prosimy o kontakt z Kancelarią.

ORZECZNICTWO

 

1. Wyrok WSA w Poznaniu z dnia 20 grudnia 2012 r. (IV SA/Po1098/12).

 

WSA dokonał w przedmiotowym wyroku wykładni przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U.2012.647 j.t.), regulujących warunki wydania decyzji o warunkach zabudowy terenu oraz konstytutywne elementy, które powinno zawierać przedmiotowe rozstrzygnięcie.

 

W realiach sprawy burmistrz wydał decyzje o warunkach zabudowy działki, wskutek postępowanie prowadzonego w przedmiocie wydania decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji obejmującej rozbudowę budynku usługowo-handlowego położonego w granicy z inną działką.

Na przedmiotową decyzję utrzymaną w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze - skargę wniósł właściciel działki sąsiedniej, zarzucając decyzji burmistrza naruszenie zasady dobrego sąsiedztwa, naruszenie rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2006 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz.U.2003.164.1588), poprzez nie wskazanie w uzasadnieniu decyzji przesłanek, dla których burmistrz wyznaczył obszar analizowany w minimalnym ustawowym zakresie, ustalił dopuszczalną powierzchnię zabudowy na 52%, przyjął jako dopuszczalny dach płaski (zdaniem skarżącego istotna przy ustalaniu dobrego sąsiedztwa jest m.in. geometria dachu. Dla terenu, którego dotyczyła decyzja o warunkach zabudowy, na którym jest posadowiony sklep de facto obowiązuje dach pochyły, a nie – jak wskazano w decyzji burmistrza – płaski).

 

W ocenie WSA, który uchylił decyzje organu I i II instancji zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia z 2003 r., wskaźnik wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki albo terenu wyznacza się na podstawie średniego wskaźnika tej wielkości dla obszaru analizowanego. Wyjątek od tej reguły określony został w § 5 ust. 2 rozporządzenia z 2003 r. Jednakże powinien on w sposób bezwzględny wynikać ze sporządzonej analizy. Tymczasem w rozpoznawanej przez WSA sprawie organ I instancji określił wskaźnik wielkości nowej zabudowy na nie więcej niż 52% powierzchni przedmiotowej działki. Organy obu instancji nie odniosły się w ogóle do twierdzeń skarżącego, który konsekwentnie argumentował, że średnia powierzchnia zabudowy w analizowanym obszarze wynosi 34,4%. WSA wskazał również, iż z przeprowadzonej analizy nie wiadomo, dlaczego burmistrz umożliwił dokonanie zabudowy działki inwestora w daleko większym stopniu. Nie wiadomo również z jakich względów w stosunku do dwóch sąsiadujących ze sobą działek należących do inwestora i skarżącego określony średni wskaźnik zabudowy wynosi odpowiednio 51,7% oraz 34,4%.

 

Wobec powyższych ustaleń WSA uchylił więc decyzję organów orzekających w sprawie zarówno w I jak i II instancji.

 

Źródło: www.nsa.gov.pl

 

2. Wyrok NSA z dnia 15 stycznia 2013 r. (II FSK 933/11).

 

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, iż drogi, chodniki, place należące do spółdzielni mieszkaniowej (związane z obsługą budynku mieszkalnego) są wyłączone z podatku od nieruchomości.

 

W realiach sprawy spółdzielnia zarządzająca lokalami mieszkalnymi, prowadząca także działalność gospodarczą w zakresie wynajmu lokali użytkowych- została obciążona podatkiem od nieruchomości wymierzonym za wszystkie drogi, chodniki i parkingi znajdujące się na użytkowanym przez spółdzielnie gruncie.

 

Podkreślić należy, iż zaistniałych okolicznościach faktycznych spółdzielnia była użytkownikiem wieczystym gruntów, na których znajdowały się drogi, chodniki i parkingi służące do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych osób zajmujących lokale w danym budynku.

 

W odniesieniu do realiów przedmiotowej sprawy NSA uznał, iż spółdzielnia jest podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą. Fakt posiadania przez nią nieruchomości powoduje, że należy je opodatkować według stawek związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Istotne znaczenie ma jednak wyłączenie przedmiotowe, o którym mowa w art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U.2010.95.613 j.t), zgodnie z którym za grunty, budynki i budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej należy uznać grunty, budynki i budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, z wyjątkiem budynków mieszkalnych oraz gruntów związanych z tymi budynkami. W konsekwencji grunty związane z budynkami mieszkalnymi, a więc związane z ich obsługą – drogi, chodniki, parkingi – są wyłączone z opodatkowania jako nieruchomości związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

 

Wyrok jest prawomocny.

 

Źródło: www.nsa.gov.pl

 

3. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 17 stycznia 2013 r. (III CZP 97/12).

 

Sąd Najwyższy rozstrzygnął powyższą uchwałą wątpliwości związane z następującym zagadnieniem prawnym:

 

Czy w sprawach o wpis prawa odkupu wykonywanego przez Agencję Nieruchomości Rolnych na rzecz Skarbu Państwa znajduje zastosowanie art. 94 ustawy z 28 maja 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych i w rezultacie wniosek o wpis prawa odkupu jest wolny od opłaty sądowej, czy też należy pobrać opłatę od tego wpisu, w oparciu o przepis art. 43 pkt 3 cyt. wyżej ustawy z dnia 28 maja 2005 r. (tj. konieczność uiszczenia stałej opłaty w kwocie 150 zł).

 

Sąd Najwyższy rozstrzygając przedmiotowe zagadnienie prawne stwierdził, iż do wniosku Agencji Nieruchomości Rolnych o wpis w księdze wieczystej prawa odkupu nieruchomości rolnej, zastrzeżonego na rzecz Skarbu Państwa w umowie sprzedaży, nie ma zastosowania art. 94 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (j.t. Dz. U. z 2010 r. Nr 90, poz. 594 ze zm.) tj. nie ma tutaj zastosowania przepis stanowiący, iż Skarb Państwa nie ma obowiązku uiszczania opłat od przedmiotowych wniosków.

 

Źródło: www.sn.pl

 

KLAUZULE NIEDOZWOLONE URZĘDU OCHRONY KONKURENCJI I KONSUMENTÓW

 

Nr wpisu: 4190

 

Data wpisu: 17.01.2013 r.

Oznaczenie powoda: Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

Oznaczenie pozwanej: Tomasz Jarnath - "Solar Nieruchomości" z siedzibą w Bydgoszczy.

 

"Rozwiązanie umowy nie zwalnia Zamawiającego z obowiązku zapłaty wynagrodzenia o którym mowa w p. 3 niniejszej umowy."

 

Nr wpisu: 4189

 

Data wpisu: 17.01.2013 r.

Oznaczenie powoda: Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

Oznaczenie pozwanej: Tomasz Jarnath - "Solar Nieruchomości" z siedzibą w Bydgoszczy.

 

"Umowa zostaje zrealizowana, a Pośrednik nabywa prawo do ustalonego w niniejszej umowie wynagrodzenia w przypadku, gdy Zamawiający przekaże uzyskane od Pośrednika informacje osobom trzecim"

 

Źródło: www.uokik.gov.pl

 

ZMIANY W PRAWIE

 

W Dzienniku Ustaw z dnia 25 stycznia 2013 r. opublikowana została ustawa z dnia 4 stycznia 2013 r. o zmianie ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. poz. 118).

 

Źródło: www.sejm.gov.pl

 

Niniejszy "Biuletyn Prawny" został sporządzony przez Kancelarię Prawną LBC.

 

Zastrzeżenia prawne: Treść niniejszego materiału ma wyłącznie charakter informacyjny i nie może być traktowana, jako porada prawna. Zawarte w materiale treści mogą nie wyczerpywać w pełni problemów lub zagadnień prawnych związanych z nowelizowanymi przepisami, orzeczeniami, interpretacjami i. t. p. Każda sprawa wymagająca wiedzy prawniczej ma swój indywidualny wymiar, co uzasadnia jej indywidualną analizę. Zaleca się uprzednią konsultację konkretnej sprawy z radcą prawnym, adwokatem lub innym wykwalifikowanym prawnikiem. W przypadku jakichkolwiek pytań związanych z przedstawionymi powyżej zagadnieniami prawnymi oraz ich możliwym wpływem na działalność danego Klienta prosimy o kontakt z Kancelarią.

ORZECZNICTWO

 

1. Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 czerwca 2016 r., sygn. akt: III PK 125/15.

 

Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 16 czerwca 2016 r. orzekł: „Ponieważ zasady działania osób prawnych należy odnosić do korzystających ze zdolności sądowej i procesowej jednostek organizacyjnych niebędących osobami prawnymi, o których stanowi art. 331 § 1 k.c., to brak w składzie organów osób prawnych należy traktować na równi z brakiem w składzie osób uprawnionych do działania za jednostki organizacyjne, o których mowa w art. 64 § 11 k.p.c. Inaczej mówiąc, braki w składzie organów jedynego komplementariusza będącego osobą prawną są równoznaczne z niewłaściwą reprezentacją spółki komandytowej. Brak należytej reprezentacji strony, obejmujący - między innymi - niedziałanie za stronę osób uprawnionych (np. wskutek braku organu uprawnionego do działania za komplementariusza będącego osobą prawną), sąd bierze pod uwagę z urzędu w każdym stanie sprawy (art. 202 zdanie trzecie k.p.c.). W sytuacji, gdy osoba prawna mająca status jedynego wspólnika uprawnionego do reprezentacji spółki komandytowej nie ma reprezentującego ją organu lub wystąpiły braki w składzie takiego organu uniemożliwiające jego działanie, wówczas także spółka komandytowa nie jest należycie reprezentowana. Taki stan powstały po wytoczeniu powództwa obliguje sąd do zawieszenia postępowania na podstawie art. 174 § 1 pkt 2 k.p.c. celem uzupełnienia braków uniemożliwiających reprezentację strony w procesie. Natomiast postępowanie prowadzone z udziałem strony nienależycie reprezentowanej jest dotknięte nieważnością, o której mowa w art. 379 pkt 2 k.p.c. i to niezależnie od tego, czy w jej imieniu działał należycie umocowany pełnomocnik procesowy.”

 

Źródło: www.sn.pl

 

2. Wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 31 maja 2016 r., sygn. akt: I ACa 49/16.

 

W wyroku z dnia 31 maja 2016 r. Sąd Apelacyjny w Krakowie orzekł: "Może wystąpić w rzeczywistości taka sytuacja, w której uchwała jednocześnie narusza przepisy ustawy i umowę spółki. Zwrócić jednak uwagę należy na to, że inne są przesłanki jej uchylenia (zob. art. 249 § k.s.h.) a inne - stwierdzenia nieważności (art. 252 § 1 k.s.h.). W orzecznictwie znane są sytuacje, w których jednym pozwem objęto obydwa żądania, przy czym jedno z żądań miało charakter żądania ewentualnego. Podkreślano przy tym, że w razie spełnienia przesłanek z obydwu przepisów, o uchyleniu uchwały można orzec jedynie w razie oddalenia żądania o stwierdzenie nieważności. Jeżeli jednak uchwała naruszając przepisy ustawy jednocześnie narusza również umowę spółki, przede wszystkim należy stosować art. 252 k.s.h., gdyż przede wszystkim jest ona nieważna (tak SN w wyroku z dnia 24 czerwca 2009 r., I CSK 510/08)."

 

Źródło: www.orzeczenia.krakow.sa.gov.pl/

 

INTERPRETACJE INDYWIDUALNE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO

 

Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 30 czerwca 2016 r., ITPB1/415-1217/12/16-S/DP.

 

Organ podatkowy wydał interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego w odniesieniu do następującego stanu faktycznego:

 

Wnioskodawca – osoba fizyczna będąca obecnie wspólnikiem w spółkach prawa handlowego - stanie się akcjonariuszem spółek komandytowo-akcyjnych („SKA”) w ten sposób, że spółki których wspólnikiem aktualnie pozostaje ulegną przekształceniu w SKA. Ponadto, w przypadku innych SKA, Wnioskodawca stanie się ich akcjonariuszem w drodze: kupna akcji, przyjęcia ich w drodze darowizny lub objęcia nowo wyemitowanych akcji w zamian za wkłady.

 

W przypadku SKA, powstałej z przekształcenia spółki, której Wnioskodawca aktualnie jest wspólnikiem, walne zgromadzenie SKA podejmie uchwałę o podwyższeniu kapitału zakładowego ze środków własnych, poprzez emisję nowych akcji lub podwyższenie wartości nominalnej dotychczasowych akcji. Na ten cel zostaną przekazane środki zgromadzone na kapitale zapasowym SKA, pochodzące z tzw. agio emisyjnego z poprzednich emisji akcji. Agio emisyjne powstało w związku z wniesieniem do SKA wkładów pieniężnych i niepieniężnych.

 

Akcje przydzielone (nabyte) w tym trybie nie wymagają objęcia, będą przysługiwały akcjonariuszom (w tym Wnioskodawcy) w stosunku do ich udziałów w dotychczasowym kapitale zakładowym.

 

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

 

Czy Wnioskodawca jako akcjonariusz SKA jest zobowiązany zapłacić podatek dochodowy od osób fizycznych jeśli walne zgromadzenie SKA podejmie uchwałę o przekazaniu środków zgromadzonych na kapitale zapasowym na kapitał zakładowy SKA, a Wnioskodawcy zostaną przydzielone nowe akcje lub nastąpi podwyższenie wartości nominalnej dotychczasowych akcji?

 

Zdaniem Wnioskodawcy, przepis art. 8 Ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361, dalej jako: „u.p.d.o.f.”) przewiduje opodatkowanie przychodu z udziałów w zyskach osób niebędących osobami prawnymi i nie obejmuje on swoim zakresem przedmiotowym przychodu uzyskanego przez akcjonariusza SKA w przypadku podniesienia kapitału zakładowego ze środków własnych spółki.

 

Wnioskodawca zwrócił uwagę na definicję przychodu zawartą w art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f., zgodnie z którą „przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń”. Ponadto, przepis art. 14 ust. 1 u.p.d.o.f. stanowi, że za dochód z pozarolniczej działalności gospodarczej uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. Jak podkreślił Wnioskodawca - również te unormowania nie obejmują swoim zakresem opisanej w zdarzeniu przyszłym sytuacji. Nie przewiduje jej także przepis art. 17 u.p.d.o.f. wymieniający przychody z kapitałów pieniężnych.

 

Co więcej, zgodnie z art. 24 ust. 5 pkt 4 u.p.d.o.f.: „dochodem (przychodem) z udziału w zyskach osób prawnych jest dochód (przychód) faktycznie uzyskany z tego udziału, w tym także (...) dochód przeznaczony na podwyższenie kapitału zakładowego, a w spółdzielniach - dochód przeznaczony na podwyższenie funduszu udziałowego oraz dochód stanowiący równowartość kwot przekazanych na ten kapitał (fundusz) z innych kapitałów (funduszy) osoby prawnej". Zdaniem Wnioskodawcy, treści z powyższego przepisu jednoznacznie wynika, iż dochód (przychód) do opodatkowania powstaje jedynie na skutek podwyższenia kapitału zakładowego w spółce będącej osobą prawną, którą SKA niewątpliwie nie jest.

 

Z uwagi na powyższe, w opinii Wnioskodawcy nie będzie na nim spoczywał obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych jeśli walne zgromadzenie SKA podejmie uchwałę o przekazaniu środków zgromadzonych na kapitale zapasowym na kapitał zakładowy SKA a Wnioskodawcy zostaną przydzielone nowe akcje lub nastąpi podwyższenie wartości nominalnej dotychczasowych akcji, gdyż obowiązku takiego nie przewiduje ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych.

 

Biorąc pod uwagę rozstrzygnięcie zawarte w wydanym w niniejszej sprawie wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 17 października 2013 r. sygn. akt: I SA/Sz 512/13), organ podatkowy uznał stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego za prawidłowe.

 

Źródło: www.sip.mf.gov.pl

 

ZMIANY W PRAWIE

 

W dniu 08 czerwca 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 31 maja 2016 r. w sprawie właściwości miejscowej organów celnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 801).

 

Niniejsze rozporządzenie zostało wydane na podstawie art. 71 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne (Dz. U. z 2015 r. poz. 858, 1649, 1844 i 1893 oraz z 2016 r. poz. 65.

 

Źródło: www.sip.lex.pl

 

W dniu 04 czerwca 2016 r. weszła w życie ustawa z dnia 31 marca 2016 r. o zmianie ustawy o funduszach inwestycyjnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2016 r. poz. 615).

 

Niniejsza ustawa wprowadza zmiany w treści m.in. następujących aktów prawnych: ustawie z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 157, z późn. zm., ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o nadzorze nad rynkiem kapitałowym (Dz. U. z 2014 r. poz. 1537 oraz z 2015 r. poz. 73, 1223, 1260, 1357 i 1513), ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. z 2014 r. poz. 94, z późn. zm., ustawie z dnia 16 grudnia 2005 r. o Funduszu Kolejowym (Dz. U. z 2015 r. poz. 2115).

 

Źródło: www.sip.lex.pl

 

 


Niniejszy "Biuletyn Prawny" został sporządzony przez Kancelarię Prawną LBC.

 

Zastrzeżenia prawne: Treść niniejszego materiału ma wyłącznie charakter informacyjny i nie może być traktowana, jako porada prawna. Zawarte w materiale treści mogą nie wyczerpywać w pełni problemów lub zagadnień prawnych związanych z nowelizowanymi przepisami, orzeczeniami, interpretacjami i. t. p. Każda sprawa wymagająca wiedzy prawniczej ma swój indywidualny wymiar, co uzasadnia jej indywidualną analizę. Zaleca się uprzednią konsultację konkretnej sprawy z radcą prawnym, adwokatem lub innym wykwalifikowanym prawnikiem. W przypadku jakichkolwiek pytań związanych z przedstawionymi powyżej zagadnieniami prawnymi oraz ich możliwym wpływem na działalność danego Klienta prosimy o kontakt z Kancelarią.

ORZECZNICTWO

 

1. Wyrok Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 04 maja 2016 r., sygn. akt: XIII Ga 962/15.

 

Sąd Okręgowy w Łodzi w wyroku z dnia 04 maja 2016 r. orzekł: „Przesłanka egzoneracyjna przewidziana w art.299 § 2 k.s.h., iż pomimo nie zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości oraz niewszczęcia postępowania układowego wierzyciel nie poniósł szkody, uwalnia pozwanego od odpowiedzialności w razie przeprowadzenia dowodu, że wierzyciel nie uzyskałby zaspokojenia swej wierzytelności z powodu braku wystarczającego majątku, nawet gdyby wszczęto postępowanie upadłościowe lub układowe na skutek wniosku w tym przedmiocie złożonego we właściwym czasie.”

 

Źródło: www.orzeczenia.ms.gov.pl

 

2. Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 maja 2016 r., sygn. akt: II OZ 475/16.

 

W postanowieniu z dnia 17 maja 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł: "Skoro Spółka umocowała do działania w swoim imieniu prokurenta samoistnego, który jest uprawniony do jednoosobowego działania, a umocowanie to nie wygasa wskutek odwołania całego zarządu (art. 109 (7) K.c.), to nie zachodzą w składzie jednostki organizacyjnej (…) braki uniemożliwiające jej działanie, o których mowa w art. 124 par. 1 pkt 2 P.p.s.a. Spółka ma bowiem umocowane "osoby uprawnione do działania w jej imieniu" art. 28 par. 1 P.p.s.a. "

 

Źródło: www.orzeczenia.nsa.gov.pl


INTERPRETACJE INDYWIDUALNE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO

 

Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 25 maja 2016 r., IBPB-2-1/4514-181/16/AD.

 

Organ podatkowy wydał interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego w odniesieniu do następującego stanu faktycznego: Wnioskodawca – spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, będący polską osobą prawną, jest członkiem grupy kapitałowej S. W celu poprawy efektywności zarządzania zasobami finansowymi Wnioskodawca planuje skorzystanie z tzw. usługi cash poolingu, czyli kompleksowej usługi zarządzania płynnością finansową.

 

Stronami transakcji poza Wnioskodawcą i bankiem będą również inne podmioty należące do grupy kapitałowej (mogącymi być zarówno polskimi rezydentami jak i nierezydentami) („uczestnicy”). Umowa będzie zawierać postanowienia określające istotne elementy składające się na usługę cash poolingu (m.in. strony umowy, określenie czy w ramach struktury będzie dochodziło do rzeczywistych przepływów kwot pomiędzy rachunkami bankowymi, zdefiniowanie okresu rozliczeniowego, na koniec którego dokonywany będzie transfer środków pieniężnych). Struktura cash poolingu będzie opierać się na bilansowaniu sald na prowadzonych przez bank rachunkach Uczestników z wykorzystaniem rachunku centralnego.

 

Celem zawarcia umowy cash poolingu będzie stworzenie efektywnego systemu zarządzania środkami pieniężnymi oraz poprawa płynności finansowej uczestników poprzez optymalne wykorzystanie nadwyżek środków pieniężnych a także zminimalizowanie kosztów finansowania działalności gospodarczej uczestników.

 

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy zgodnie z treścią powyższego zdarzenia przyszłego, przedmiotowa usługa cash poolingu, z której planuje skorzystać Wnioskodawca, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych?

 

Zdaniem Wnioskodawcy, usługa cash poolingu, z której planuje skorzystać Wnioskodawca, nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, jako że nie mieści się ona w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu przedmiotowym podatkiem.

 

Katalog czynności podlegających opodatkowaniu przedmiotowym podatkiem zawarty jest w art. 1 ustawy z dnia 9 września 2000r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. z 2016 r., poz. 223, ze zm., dalej: u.p.c.c.), zgodnie z którym opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych podlegają następujące czynności:

  • umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
  • umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,
  • umowy darowizny – w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
  • umowy dożywocia,
  • umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności – w części dotyczącej spłat lub dopłat,
  • ustanowienie hipoteki,
  • ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego oraz odpłatnej służebności,
  • umowy depozytu nieprawidłowego,
  • umowy spółki.

 

Powyższy katalog ma charakter zamknięty. W konsekwencji, jeżeli określona czynność cywilnoprawna nie będzie miała charakteru jednej z umów w nim wymienionych, z tytułu jej dokonania nie powstanie obowiązek podatkowy na gruncie u.p.c.c Katalog ten nie może być jednocześnie interpretowany rozszerzająco.

 

W konsekwencji powyższego opodatkowaniu nie podlegają umowy nienazwane czy umowy mieszane, a jedynie ściśle wymienione czynności cywilnoprawne, które należy definiować tak, jak uczynił to ustawodawca w prawie cywilnym.

 

W opisanym w niniejszym wniosku zdarzeniu przyszłym poprzez zawarcie umowy cash poolingu strony powiązane kapitałowo postanawiają wprowadzić system zarządzania płynnością finansową polegający na zarządzaniu zgromadzonymi na jednostkowych rachunkach kwotami (saldami) przy wykorzystaniu korzyści skali. W konsekwencji możliwa staje się kompensata niedoborów środków niektórych uczestników systemu nadwyżkami zgromadzonymi przez innych uczestników.

 

Zdaniem Wnioskodawcy, na skutek skorzystania Wnioskodawcy z cash poolingu nie dochodzi do realizacji żadnej z czynności cywilnoprawnych określonych w art. 1 u.p.c.c. W szczególności, pomimo, iż konstrukcja cash poolingu zawiera pewne elementy wzajemnego kredytowania się podmiotów uczestniczących w strukturze, to nie dochodzi w jej ramach do zawarcia umowy mającej cechy umowy pożyczki pieniędzy bądź rzeczy oznaczonych co do gatunku w rozumieniu art. 1 u.p.c.c.

 

Zgodnie z art. 720 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2016 r., poz. 380, ze zm., dalej: k.c.), przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

 

Konstrukcja cash poolingu, jako sposobu gospodarowania wolnymi środkami finansowymi uczestników tego systemu, nie wyczerpuje istotnych znamion pożyczki. W przedmiotowej strukturze cash poolingu, niektórzy uczestnicy mogą posiadać chwilowo wolne środki finansowe, podczas gdy inni uczestnicy mogą posiadać niedobór tych środków. Z tytułu uczestnictwa w powyższych transakcjach, dla wszystkich uczestników powstają określone prawa i obowiązki, jednak nie dochodzi w tym przypadku do zawarcia umowy pożyczki, ponieważ brak jest zobowiązania do przeniesienia określonej sumy pieniędzy na określony w umowie podmiot.

 

Uczestnicy biorący udział w systemie cash poolingu wyrażają jedynie gotowość zaangażowania środków finansowych w związku z tym uczestnictwem. Uczestnik cash poolingu, posiadający wolne środki finansowe, nie może określić z góry, czy środki te zostaną wykorzystane, w jakiej wysokości i na rzecz którego z uczestników. Oznacza to, że każdorazowo druga strona transakcji nie jest możliwa do zidentyfikowania.

 

W konsekwencji, wobec braku możliwości zidentyfikowania podmiotów będących pożyczkodawcą oraz pożyczkobiorcą, a także przedmiotu pożyczki, nie dojdzie z udziałem Wnioskodawcy do zawarcia dwustronnej transakcji udzielenia pożyczki, o której mowa w art. 1 u.p.c.c.

W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy zarówno umowa cash poolingu, jak również poszczególne czynności dokonywane na jej podstawie w ramach systemu zarządzania płynnością finansową, nie należą do katalogu czynności cywilnoprawnych wymienionych w art. 1 ust. 1 pkt 1 u.p.c.c. i tym samym nie będą podlegać opodatkowaniu tym podatkiem.

 

Organ podatkowy w świetle obowiązującego stanu prawnego uznał stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego za prawidłowe.

 

Źródło: www.mf.gov.pl


ZMIANY W PRAWIE

 

W dniu 19 maja 2016 r. weszła w życie nowelizacja ustawy z dnia 22 czerwca 2001 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym i policyjnym (Dz. U. z 2012 r. poz. 1017 ze zm.).

 

Źródło: www.sip.lex.pl 

 

W dniu 01 maja 2016 r. weszło w życie Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 952/2013 z dnia 09 października 2013 r. ustanawiające kodeks unijny (Dz.U. UE L 269/1). Wśród najważniejszych zmian wprowadzonych przez Unijny Kodeks Celny należy wskazać: stworzenie nowego katalogu tzw. specjalnych procedur celnych, dokonanie zmian w zasadach korzystania ze wspólnotowych procedur celnych, nowe uproszczenia dla AEO, zmiany w zakresie warunków koniecznych dla uzyskania pozwolenia na stosowanie celnych procedur uproszczonych i zmiany mogące mieć wpływ na bezgotówkowe rozliczanie importowego VAT.

 

Istotną okolicznością jest to, iż rozporządzenie wiąże w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Jednak, aby mówić o pełnej implementacji unijnych aktów prawa celnego, niezbędnym pozostaje wydanie stosownych przepisów krajowych w zakresie zmian nimi wprowadzonymi. Obecnie trwają prace w komisjach sejmowych nad projektami zmiany ustaw m.in. ustawy prawo celne, ustawy o służbie celnej, ustawie o podatku akcyzowym i ustawie o podatku od towarów i usług.

 

Źródło: www.eur-lex.europa.euwww.sejm.gov.pl

 


Niniejszy "Biuletyn Prawny" został sporządzony przez Kancelarię Prawną LBC.

 

Zastrzeżenia prawne: Treść niniejszego materiału ma wyłącznie charakter informacyjny i nie może być traktowana, jako porada prawna. Zawarte w materiale treści mogą nie wyczerpywać w pełni problemów lub zagadnień prawnych związanych z nowelizowanymi przepisami, orzeczeniami, interpretacjami i. t. p. Każda sprawa wymagająca wiedzy prawniczej ma swój indywidualny wymiar, co uzasadnia jej indywidualną analizę. Zaleca się uprzednią konsultację konkretnej sprawy z radcą prawnym, adwokatem lub innym wykwalifikowanym prawnikiem. W przypadku jakichkolwiek pytań związanych z przedstawionymi powyżej zagadnieniami prawnymi oraz ich możliwym wpływem na działalność danego Klienta prosimy o kontakt z Kancelarią.

ORZECZNICTWO

 

1. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 21 kwietnia 2016 r., sygn. akt: III CZP 3/16.

 

Sąd Najwyższy w odpowiedzi na pytania: „Czy większość w jakiej rada wierzycieli podejmuje uchwały w postępowaniu upadłościowym na podstawie art. 207 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze jest większością zwykłą rozumianą w ten sposób, że dla skutecznego podjęcia uchwały wystarczające jest, aby liczba głosów "za" przewyższała liczbę głosów "przeciw"; przy jednoczesnym pominięciu głosów "wstrzymujących się", czy też większością bezwzględną rozumianą w ten sposób, że aby większość została osiągnięta, podczas głosowania liczba głosów "za" musi być większa od głosów "przeciw" i "wstrzymujących się"? oraz Czy większość o jakiej stanowi art. 207 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. należy odnosić do wszystkich członków powołanych przez sędziego komisarza, czy też do większości faktycznie obecnych na posiedzeniu członków rady wierzycieli?”, podjął uchwałę następującej treści: „Większość głosów wymaganą do podjęcia uchwały rady wierzycieli na podstawie art. 207 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe (jedn. tekst: Dz.U. z 2015 r., poz. 233 ze zm.) w brzmieniu sprzed nowelizacji dokonanej ustawą z dnia 15 maja 2015 r. - Prawo restrukturyzacyjne (Dz.U. z 2015 r., poz. 978) określa się w stosunku do pełnego składu rady.”

 

Źródło: www.sn.pl

 

2. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 07 kwietnia 2016 r., sygn. akt: III CZP 84/15.

 

Sąd Najwyższy w odpowiedzi na pytanie: „Czy oświadczenia woli jedynego likwidatora spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji o rezygnacji z pełnionej funkcji złożone jedynemu wspólnikowi tej spółki jest skuteczne?”, podjął uchwałę następującej treści: „Nie jest skuteczne oświadczenie woli jedynego likwidatora spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji o rezygnacji z pełnionej funkcji złożone jedynemu wspólnikowi tej spółki.”

 

Źródło: www.sn.pl


INTERPRETACJE INDYWIDUALNE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO

 

Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 29 kwietnia 2016 r., IBPB-2-1/4514-94/16/HK.

 

Organ podatkowy wydał interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego w odniesieniu do następującego stanu faktycznego: Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Polsce podlegającą nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce i w chwili obecnej posiada więcej niż jednego udziałowca. W przyszłości możliwe jest, iż udziałowcami u Wnioskodawcy zostaną również inne podmioty (mogą to być zarówno osoby fizyczne, jak również inne polskie spółki handlowe). Następnie, może nastąpić umorzenie całości bądź części udziałów posiadanych przez jednego z udziałowców w kapitale wnioskodawcy. Omawiane umorzenie zostanie przeprowadzone zgodnie z przepisami art. 199 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1030, ze zm.; dalej: k.s.h.).

 

W szczególności, wskazane umorzenie dokonane zostanie za zgodą udziałowca, w drodze nabycia udziałów własnych przez Wnioskodawcę w celu ich umorzenia (umorzenie dobrowolne). Umorzenie zostanie dokonane za wynagrodzeniem.

 

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy nabycie przez Wnioskodawcę udziałów własnych w celu ich umorzenia (umorzenie dobrowolne) będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych po stronie Wnioskodawcy?

 

W ocenie Wnioskodawcy, nabycie udziałów własnych w celu ich umorzenia nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

 

Wnioskodawca wskazał, że umorzenie udziałów polega na ich prawnym unicestwieniu, tzn. wygaśnięciu wszelkich praw, zarówno o charakterze majątkowym, jak i korporacyjnym przyporządkowanych do umarzanych udziałów. Zasady umarzania udziałów zawarte są w art. 199 § 1-7 k.s.h. Umorzenie może być przeprowadzone za zgodą wspólnika, w drodze nabycia udziału przez spółkę (umorzenie dobrowolne) albo bez zgody wspólnika (umorzenie przymusowe). Umorzenie udziału wymaga uchwały zgromadzenia wspólników, która powinna określać w szczególności podstawę prawną umorzenia i wysokość wynagrodzenia przysługującego wspólnikowi za umorzony udział. W ramach transakcji umorzenia udziałów Wnioskodawca nabędzie wszystkie bądź część własnych udziałów posiadanych przez jednego z jego udziałowców w celu ich umorzenia.

 

Wnioskodawca wskazał, że zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. z 2016 r., poz. 223, dalej: u.p.c.c.) opodatkowaniu podatkiem podlegają następujące czynności cywilnoprawne:

  • umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych;
  • umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku;
  • umowy darowizny – w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy;
  • umowy dożywocia;
  • umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności – w części dotyczącej spłat lub dopłat;
  • ustanowienie hipoteki;
  • ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności;
  • umowy depozytu nieprawidłowego;
  • umowy spółki.

 

Powyższy katalog czynności opodatkowanych jest katalogiem zamkniętym. Oznacza to, że opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych mogą podlegać wyłącznie czynności cywilnoprawne w nim wymienione. Katalog ten nie zawiera w sobie ani czynności umorzenia udziałów ani nabycia/zbycia udziałów w celu ich umorzenia.

 

Jednocześnie, w opinii Wnioskodawcy, czynności nabycia przez Wnioskodawcę własnych udziałów w celu ich umorzenia nie można uznać za umowę sprzedaży albo zamiany rzeczy lub praw. Zgodnie bowiem z art. 535 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2016 r., poz. 380, dalej: k.c.) przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę; przy czym stosownie do treści art. 555 k.c. przepisy o sprzedaży rzeczy stosuje się odpowiednio m.in. do sprzedaży praw majątkowych.

 

Tymczasem, w przypadku transakcji nabycia udziałów własnych w celu ich umorzenia nie mamy do czynienia z przeniesieniem praw majątkowych w zamian za zapłatę ceny. Po pierwsze bowiem, transakcji tej nie będzie towarzyszyć zapłata ceny na rzecz udziałowca, którego udziały będą umarzane lecz wypłata „wynagrodzenia”, które występuje w przypadku umorzenia udziałów za wynagrodzeniem, a które to pojęcie nie stanowi pojęcia tożsamego z „ceną”. Po drugie celem tej transakcji nie będzie samo zbycie praw majątkowych lecz zmiana struktury właścicielskiej w kapitale zakładowym spółki nabywającej udziały własne w celu ich umorzenia, co nastąpi poprzez unicestwienie udziałów przysługujących udziałowcowi.

 

Nabycie udziałów własnych w celu ich umorzenia nie stanowi zatem umowy sprzedaży, o której mowa w k.c., ale całkowicie odrębną od umów sprzedaży/zamiany, posiadającą odmienną podstawę prawną, instytucję prawa spółek ujętą w k.s.h. O ile bowiem w przypadku umorzenia podstawę dla realizacji tej czynności będą stanowić łącznie, m.in. umowa spółki, uchwała zgromadzenia wspólników oraz zgoda wspólnika spółki, o tyle w drugim przypadku podstawę zbycia praw stanowi zawarta między sprzedającym oraz kupującym umowa sprzedaży lub zamiany.

 

Z tego też względu, w opinii Wnioskodawcy, nabycie przez Wnioskodawcę udziałów własnych od wspólnika w celu ich umorzenia nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Jednocześnie Wnioskodawca pragnie zwrócić uwagę, że powyższy pogląd znajduje również odzwierciedlenie w interpretacjach indywidualnych wydawanych w imieniu Ministra Finansów (stanowisko takie zajął przykładowo Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z 19 maja 2015 r., znak IBPB II/1/4514-80/15/DP).

 

Reasumując, w opinii Wnioskodawcy, nabycie przez niego własnych udziałów w celu ich umorzenia za wynagrodzeniem, jako szczególny rodzaj umowy niewymienionej w katalogu czynności cywilnoprawnych zawartym w art. 1 u.p.c.c. nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

 

Na potwierdzenie swojego stanowiska Wnioskodawca powołał interpretacje indywidualne dotyczące omawianego we wniosku zagadnienia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego organ podatkowy uznał stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe.

 

Źródło: www.mf.gov.pl


ZMIANY W PRAWIE

 

W dniu 01 kwietnia 2016 r. weszła w życie cześć przepisów ustawy z dnia 28 listopada 2014 r. o zmianie ustawy – Kodeks spółek handlowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r. poz. 4, dalej: ustawa nowelizująca). Zgodnie art. 12 ustawy nowelizującej pierwsza część przepisów weszła w życie z dniem 15 stycznia 2015 r., natomiast druga część w dniu 01 kwietnia 2016 r. Druga cześć przepisów wprowadza możliwość dokonania zmiany umowy spółki komandytowej oraz spółki jawnej, podjęcia uchwały w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, a także rozwiązania spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za pomocą systemu teleinformatycznego, ale tylko w przypadku spółek, które zostały założone przy pomocy wzorca w systemie teleinformatycznym. Zgodnie z art. 6 pkt 2 ustawy nowelizującej, w art. 55 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1025 z późn. zm.) po ustępie 1 dodano ustęp 2, w którym ustalono opłatę stałą w kwocie 200 zł pobieraną od wniosku o zarejestrowanie w rejestrze przedsiębiorców w KRS zmiany  dotyczącej  spółki jawnej, spółki komandytowej oraz spółki z ograniczona odpowiedzialnością dokonanej przy wykorzystaniu wzorca uchwały udostępnionego w systemie teleinformatycznym.

 

Źródło: www.isap.sejm.gov.pl

 


Niniejszy "Biuletyn Prawny" został sporządzony przez Kancelarię Prawną LBC.

 

Zastrzeżenia prawne: Treść niniejszego materiału ma wyłącznie charakter informacyjny i nie może być traktowana, jako porada prawna. Zawarte w materiale treści mogą nie wyczerpywać w pełni problemów lub zagadnień prawnych związanych z nowelizowanymi przepisami, orzeczeniami, interpretacjami i. t. p. Każda sprawa wymagająca wiedzy prawniczej ma swój indywidualny wymiar, co uzasadnia jej indywidualną analizę. Zaleca się uprzednią konsultację konkretnej sprawy z radcą prawnym, adwokatem lub innym wykwalifikowanym prawnikiem. W przypadku jakichkolwiek pytań związanych z przedstawionymi powyżej zagadnieniami prawnymi oraz ich możliwym wpływem na działalność danego Klienta prosimy o kontakt z Kancelarią.

ORZECZNICTWO

 

1. Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 03 marca 2016 r., sygn. akt: I UK 91/15.

 

Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 03 marca 2016 r. zważył, iż: "Zgodnie z art. 202 § 4 k.s.h. mandat członka zarządu spółki z o.o. wygasa, między innymi, wskutek rezygnacji, ale nie oznacza to, że taka czynność nie podlega krytycznej jurysdykcyjnej ocenie pod kątem potencjalnych wad oświadczenia woli, w tym pozorności rezygnacji w razie nieprzerwanego faktycznego i dalszego sprawowania zarządu pomimo formalnej rezygnacji z mandatu członka zarządu, albo jako czynności zmierzającej do ewidentnego obejścia przepisów prawa lub zasad współżycia społecznego w celu pokrzywdzenia wierzycieli lub beneficjentów zaległości składkowych."

 

Źródło: www.sn.pl


INTERPRETACJE INDYWIDUALNE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO

 

Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 24 marca 2016 r., ITPB2/4511-1185/15/TJ.

 

Organ podatkowy wydał interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego w odniesieniu do następującego stanu faktycznego: Podatnik jest wspólnikiem spółki jawnej. W dniu 27 marca 2002 r. spółka jawna nabyła od Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa niezabudowaną działkę o powierzchni 15 ha 44 ar, w skład której wchodziły grunty orne o powierzchni 15,01 ha, użytki zielone o powierzchni 0,34 ha oraz inne grunty o powierzchni 0,09 ha. Działka powyższa została wprowadzona do ewidencji środków trwałych spółki. Nabyta działka była przez spółkę wydzierżawiana dla osoby trzeciej na cele rolnicze, z wyjątkiem części działki o powierzchni 1,40 ha która w okresie od 18 października 2011 r. była wydzierżawiona dla osoby prawnej pod potrzeby przyszłej inwestycji jaką miała być budowa farmy wiatrowej. W dniu 30 listopada 2015 r. umowa dzierżawy została rozwiązana przez dzierżawcę ze względu na stwierdzenie nieopłacalności inwestycji. W trakcie dzierżawy, dzierżawca nie dokonywał żadnych trwałych nakładów na dzierżawionym gruncie, jak również dzierżawione grunty zachowały status gruntów rolnych. W dniu 17 grudnia 2015 r. spółka jawna sprzedała całą działkę o powierzchni 15,44 ha osobie fizycznej w celu powiększenia gospodarstwa rolnego.

 

W związku z powyższym stanem faktycznym zadano następujące pytanie:

Czy osiągnięty przychód ze sprzedaży działki o powierzchni 15,44 ha korzysta ze zwolnienia przedmiotowego wymienionego w art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

 

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.; dalej: u.p.d.o.f.) wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z tytułu sprzedaży całości lub części nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa rolnego; zwolnienie nie dotyczy przychodu uzyskanego ze sprzedaży gruntów, które w związku z tą sprzedażą utraciły charakter rolny. Precyzując zakres zwolnienia należy odnieść się do pojęcia gospodarstwa rolnego. Zgodnie z art. 2 ust. 4 u.p.d.o.f., pojęcie gospodarstwa rolnego należy zdefiniować w myśl ustawy o podatku rolnym. Zgodnie, z art. 2 ust. 1 u.p.d.o.f. za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów sklasyfikowanych w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne lub jako grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, niebędącej osobą prawną. Spółka nabyła grunty rolne o powierzchni 15,44 ha i grunty te nie utraciły charakteru rolnego. Sprzedaż działki o powierzchni 15,44 ha należy uznać za sprzedaż nieruchomości wchodzącej w skład gospodarstwa rolnego, co wynika z definicji gospodarstwa rolnego wyżej przytoczonej. Wprawdzie w wyniku dzierżawy, część z ww. gruntów o powierzchni 1,40 ha miała być wykorzystana na inne cele niż rolnicze, ale w wyniku rozwiązania tej umowy faktycznie grunty te nie zmieniły swojego charakteru. Wobec powyższego przychód uzyskany ze sprzedaży działki o powierzchni 15,44 ha korzysta w całości ze zwolnienia przedmiotowego wymienionego w art. 21 ust. 1 pkt 28 u.p.d.o.f.

 

Organ podatkowy  zgodnie z obowiązującym stanem prawnym stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznał za nieprawidłowe.

 

Zgodnie z art. 9 ust. 1 u.p.d.o.f. opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f. źródłami przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Natomiast z pkt 8) tego przepisu wynika, że źródłem przychodów jest również odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

  • nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
  • spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
  • prawa wieczystego użytkowania gruntów,
  • innych rzeczy,

- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

 

Przepisów art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. nie stosuje do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności stanowi, że przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących:

  • środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
  • składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł,
  • składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,
  • składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

- wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

 

Do przychodów, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.f., nie zalicza się stosownie do treści art. 14 ust. 2c u.p.d.o.f., przychodów z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie. Przepis art. 30e u.p.d.o.f. stosuje się odpowiednio.

 

Przychody z odpłatnego zbycia składników majątku wykorzystywanych w działalności gospodarczej, (z wyjątkiem nieruchomości mieszkalnych wymienionych w art. 14 ust. 2c u.p.d.o.f.), stanowią przychód z działalności gospodarczej.

 

Spółka jawna – w której wspólnikiem jest Wnioskodawca – nabyła od Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa niezabudowaną działkę o powierzchni 15 ha 44 ar, w skład której wchodziły grunty orne o powierzchni 15,01 ha, użytki zielone o powierzchni 0,34 ha oraz inne grunty o powierzchni 0,09 ha. Działka powyższa została wprowadzona do ewidencji środków trwałych spółki. Nabyta działka była przez spółkę wydzierżawiana dla osoby trzeciej na cele rolnicze, z wyjątkiem części działki o powierzchni 1,40 ha która w okresie od 18 października 2011 r. była wydzierżawiona dla osoby prawnej pod potrzeby przyszłej inwestycji jaką miała być budowa farmy wiatrowej. W dniu 30 listopada 2015 r. umowa dzierżawy została rozwiązana przez dzierżawcę ze względu na stwierdzenie nieopłacalności inwestycji. W dniu 17 grudnia 2015 r spółka jawna sprzedała całą działkę o powierzchni 15,44 ha osobie fizycznej w celu powiększenia gospodarstwa rolnego.

 

W świetle przedstawionego opisu stanu faktycznego oraz zacytowanych przepisów uznać należy, że w niniejszej sprawie sprzedaż nieruchomości wpisanej do ewidencji środków trwałych stanowiła źródło przychodów wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f., tzn. przychód z działalności gospodarczej.

 

Z tego też względu do przychodu uzyskanego na skutek opisanej we wniosku transakcji nie znajdzie zastosowanie zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 28 u.p.d.o.f. Przepis ten znajduje bowiem zastosowanie wyłącznie do przychodów z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f.. Jak wynika bowiem z treści art. 21 ust. 1 pkt 28 u.p.d.o.f. wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z tytułu sprzedaży całości lub części nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa rolnego; zwolnienie nie dotyczy przychodu uzyskanego ze sprzedaży gruntów, które w związku z tą sprzedażą utraciły charakter rolny. Przepis ten niewątpliwie nawiązuje nie do każdego przychodu uzyskanego na skutek sprzedaży nieruchomości, ale do takiego przychodu, który może zostać uznany za uzyskany ze źródła przychodów, jakim jest odpłatne zbycie nieruchomości i praw.

 

W rezultacie przychód ten powinien zostać opodatkowany wspólnie z innymi przychodami uzyskanymi z działalności gospodarczej zgodnie z przyjętymi zasadami opodatkowania.

 

Źródło: www.mf.gov.pl


ZMIANY W PRAWIE

 

W dniu 11 marca 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 02 lutego 2016 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie zakresu informacji przedstawianych przez podmiot ubiegający się o pomoc inną niż pomoc de minimis lub pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie.

 

Niniejsze rozporządzenie zostało wydane na podstawie art. 37 ust. 6 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz. U. z 2007 r. Nr 59, poz. 404, z późn. zm.).

 

Źródło: www.sip.legalis.pl

 


Niniejszy "Biuletyn Prawny" został sporządzony przez Kancelarię Prawną LBC.
 

Zastrzeżenia prawne: Treść niniejszego materiału ma wyłącznie charakter informacyjny i nie może być traktowana, jako porada prawna. Zawarte w materiale treści mogą nie wyczerpywać w pełni problemów lub zagadnień prawnych związanych z nowelizowanymi przepisami, orzeczeniami, interpretacjami i. t. p. Każda sprawa wymagająca wiedzy prawniczej ma swój indywidualny wymiar, co uzasadnia jej indywidualną analizę. Zaleca się uprzednią konsultację konkretnej sprawy z radcą prawnym, adwokatem lub innym wykwalifikowanym prawnikiem. W przypadku jakichkolwiek pytań związanych z przedstawionymi powyżej zagadnieniami prawnymi oraz ich możliwym wpływem na działalność danego Klienta prosimy o kontakt z Kancelarią.

ORZECZNICTWO

 

1. Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 11 lutego 2016 r., V CSK 321/15.

 

Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 11 lutego 2016 r. orzekł, iż: „Przyjmując, że bezskuteczność czynności prawnej upadłego powoduje, że jej przedmiot, aczkolwiek jurydycznie należy do beneficjenta tej czynności, to jednak dla potrzeb upadłości przypisany zostaje do masy upadłości upadłego, stwierdzić należy, że ogłoszenie upadłości beneficjenta bezskutecznej czynności nie zmienia takiego przypisania jej przedmiotu. W takiej sytuacji to przypisanie przedmiotu czynności do masy upadłości upadłego musi uzasadniać żądanie wyłączenia go z masy upadłości beneficjenta bezskutecznej czynności, chociaż w wyniku tej czynności jurydycznie stał się on częścią jego majątku. Przy ocenie podstaw wyłączenia z masy upadłości beneficjenta bezskutecznej czynności prawnej dokonanej przez upadłego przedmiotu tej czynności (art. 70 p.u.n.) priorytet należy przyznać przypisaniu tego przedmiotu - dla potrzeb upadłości upadłego - do jego masy upadłości (art. 134 ust. 1 p.u.n.), a nie temu, że jurydycznie przedmiot ten należy do beneficjenta i wchodziłby w skład jego masy upadłości."

 

Źródło: www.sn.pl

 

2. Wyrok Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 25 lutego 2016 r., X GC 278/14.

 

Dnia 25 lutego 2016 r. Sąd Okręgowy w Łodzi orzekł, iż: "Uchylenie uchwały na podstawie art. 249 KSH może nastąpić tylko w przypadku, gdy obok wykazania sprzeczności uchwały z umową spółki albo sprzeczności z dobrymi obyczajami jednocześnie uchwała godzi w interesy spółki albo ma na celu pokrzywdzenie wspólnika. Godzenie w interesy spółki może odnosić się zarówno do sfery majątkowej, jak i niemajątkowej spółki. Do uchwał naruszających interesy majątkowe spółki zalicza się przede wszystkim uchwały dotyczące transakcji, które prowadzą do bezpośredniego lub pośredniego zmniejszenia majątku spółki lub jej przyszłych dochodów."

 

Źródło: www.orzeczenia.ms.gov.pl


INTERPRETACJE INDYWIDUALNE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO

 

Interpretacja indywidualna Ministra Finansów z dnia 25 lutego 2016 r., DD9.8220.2.134.2015.BRT.

 

Organ podatkowy wydał interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego w odniesieniu do następującego stanu faktycznego: Wnioskodawca jest osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlega obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm., dalej: u.p.d.o.f.). Wnioskodawca wniósł do spółki akcyjnej z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (dalej: S.A.) wkład niepieniężny w postaci prowadzonego przez siebie przedsiębiorstwa (dalej: Przedsiębiorstwo) obejmując w zamian określony pakiet akcji S.A. (dalej: Akcje). Wnioskodawca planuje wniesienie Akcji do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (dalej: Spółka z o. o.). W zamian za wkład w postaci Akcji, Wnioskodawca obejmie udziały Spółki z o. o. (dalej: Udziały). W związku ze spełnieniem wszystkich warunków określonych w art. 24 ust. 8a u.p.d.o.f. transakcja wniesienia Akcji w formie wkładu niepieniężnego do Spółki z o. o. będzie kwalifikowana jako wymiana udziałów o której mowa w art. 24 ust. 8a u.p.d.o.f.. Spółka z o. o. zostanie w przyszłości przekształcona w spółkę jawną bądź komandytową (dalej: Spółka Osobowa) w trybie określonym w art. 551 i n. ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (tekst jednolity: Dz.U. z 2013 r., poz. 1030 ze zm. dalej: KSH). Wnioskodawca będzie uczestniczył w przekształceniu i stanie się jednym ze wspólników Spółki Osobowej.

 

W zależności m.in. od wyników oraz planów inwestycyjnych związanych z działalnością prowadzoną w ramach Spółki Osobowej Wnioskodawca zakłada, że ponownie może dojść do zmiany formy prawnej prowadzonej działalności i Spółka Osobowa (jawna lub komandytowa) zostanie przekształcona w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością lub spółkę akcyjną (dalej: Spółka Kapitałowa) w trybie określonym w art. 551 i n. KSH, Wnioskodawca będzie uczestniczył w przekształceniu Spółki Osobowej i stanie się jednym ze wspólników Spółki Kapitałowej posiadając udziały lub akcje Spółki Kapitałowej. W przyszłości, w związku z częściowym lub całkowitym wycofaniem się Wnioskodawcy z planowanych Inwestycji, możliwa jest realizacja następujących działań:

1. zbycie przez Wnioskodawcę udziałów lub akcji Spółki Kapitałowej;
2. likwidacja Spółki Kapitałowej.

 

W związku z powyższym stanem faktycznym zadano następujące pytanie:

1. W jaki sposób Wnioskodawca powinien ustalić koszt uzyskania przychodu w związku z odpłatnym zbyciem udziałów lub akcji Spółki Kapitałowej?
2. W jaki sposób Wnioskodawca powinien ustalić dochód do opodatkowania w związku z likwidacją Spółki Kapitałowej?

 

Organ podatkowy wskazał, że „przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 2 przedstawione we wniosku. Natomiast w zakresie odpowiedzi na pytanie nr 1 w dniu 13 lipca 2015 r. wydane zostało odrębne rozstrzygnięcie – interpretacja indywidualna nr ILBP2/4511-1-372/15-2/JK.” Zdaniem Wnioskodawcy – w odniesieniu do pytania nr 2 - ewentualny dochód po stronie Wnioskodawcy w związku z likwidacją Spółki Kapitałowej będzie odpowiadał nadwyżce wartości majątku otrzymanego przez Wnioskodawcę ponad przyjętą dla celów podatkowych wartość składników Przedsiębiorstwa wynikającą z ksiąg i ewidencji, o których mowa w art. 24a ust. 1 u.p.d.o.f. określoną na dzień objęcia Akcji, nie wyższą jednak niż wartość nominalną Akcji. Zgodnie z art. 24 ust. 5 pkt 3 u.p.d.o.f., dochodem (przychodem) z udziału w zyskach osób prawnych jest dochód (przychód) faktycznie uzyskany z tego udziału, w tym także wartość majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej lub spółki.

 

Zgodnie jednak z art. 21 ust. 1 pkt 50a u.p.d.o.f., wolna od podatku dochodowego jest wartość majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej lub spółki, w części stanowiącej koszt nabycia lub objęcia udziałów (akcji) w tej spółce lub udziałów w zyskach osoby prawnej. W ocenie Wnioskodawcy, koszt nabycia udziałów lub akcji Spółki Kapitałowej, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 50a u.p.d.o.f. należy ustalić w oparciu o te same zasady jakie zostały wskazane w ramach uzasadnienia stanowiska Wnioskodawcy w odniesieniu do pytania oznaczonego nr 1. Sekwencja podejmowanych działań prowadzi do tego, że ewentualny dochód po stronie Wnioskodawcy w związku z likwidacją Spółki Kapitałowej będzie odpowiadał nadwyżce wartości majątku otrzymanego przez Wnioskodawcę ponad przyjętą dla celów podatkowych wartość składników Przedsiębiorstwa wynikającą z ksiąg i ewidencji, o których mowa w art. 24a ust. 1 u.p.d.o.f. określoną na dzień objęcia Akcji, nie wyższą jednak niż wartość nominalną Akcji.

 

Wydając w imieniu Ministra Finansów, interpretację indywidualną z dnia 13 lipca 2015 r. Nr ILPB2/4511-1-372/15-3/JK, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu uznał stanowisko Wnioskodawcy, za nieprawidłowe. Po zapoznaniu się z aktami sprawy Minister Finansów zważył, iż interpretacja indywidualna wydana przez upoważniony organ nie jest prawidłowa.

 

Zgodnie z art. 9 ust. 1 u.p.d.o.f. opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy, źródłami przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a)-c). Natomiast przepis art. 17 ust. 1 pkt 4 lit. c) u.p.d.o.f. stanowi, że za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się dywidendy i inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych faktycznie uzyskane z tego udziału, w tym również podział majątku likwidowanej osoby prawnej lub spółki.

 

Z treści art. 24 ust. 5 pkt 3 u.p.d.o.f. wynika, że dochodem (przychodem) z udziału w zyskach osób prawnych jest dochód (przychód) faktycznie uzyskany z tego udziału, w tym także wartość majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej lub spółki. Zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f. od uzyskanych dochodów (przychodów) pobiera się 19% zryczałtowany podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 52a, w tym z dywidend i innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych. Zryczałtowany podatek, o którym mowa w ust. 1 pkt 1-4 oraz pkt 6, 8 i 9, pobiera się bez pomniejszania przychodu o koszty uzyskania, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 5 pkt 1 i 4, ust. 5a, 5d i 5e (art. 30a ust. 6 ustawy). Jednocześnie stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 50a u.p.d.o.f., wolna od podatku dochodowego jest wartość majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej lub spółki, w części stanowiącej koszt nabycia lub objęcia udziałów (akcji) w tej spółce lub udziałów w zyskach osoby prawnej.

 

W związku z powyższym w przypadku otrzymania majątku w związku z likwidacją spółki kapitałowej opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym podlega przychód (art. 30a ust. 1 pkt 4 w związku z art. 24 ust. 5 pkt 3 u.p.d.o.f.). Zgodnie z art. 30a ust. 6 u.p.d.o.f. zryczałtowany podatek pobiera się bez pomniejszania przychodu o koszty uzyskania. Natomiast stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 50a u.p.d.o.f., zwolniona z opodatkowania jest wartość majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej lub spółki, w części stanowiącej koszt nabycia lub objęcia udziałów (akcji) w tej spółce lub udziałów w zyskach osoby prawnej. W opisanym zdarzeniu przyszłym, biorąc pod uwagę, że przekształcenia ustrojowe podmiotu gospodarczego, a także wymiana akcji na udziały w przypadku, o którym mowa w art. 24 ust. 8a u.p.d.o.f., są neutralne dla podatku dochodowego od osób fizycznych w związku ze zbyciem udziałów (akcji), kosztem nabycia lub objęcia udziałów (akcji) w spółce kapitałowej, w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 50a u.p.d.o.f., jest koszt ustalony w oparciu o art. 22 ust. 1f pkt 2 u.p.d.o.f.. Przepis ten stanowi, iż w przypadku odpłatnego zbycia udziałów (akcji) w spółce objętych w zamian za wkład niepieniężny, na dzień zbycia tych udziałów (akcji), koszt uzyskania przychodów ustala się w wysokości przyjętej dla celów podatkowych wartości składników przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, wynikającej z ksiąg i ewidencji, o których mowa w art. 24a ust. 1, określonej na dzień objęcia tych udziałów (akcji), nie wyższej jednak niż wartość tych udziałów (akcji) z dnia ich objęcia, określona zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 9 albo 9a u.p.d.o.f.

 

W związku z powyższym w przypadku podziału majątku likwidowanej spółki kapitałowej, ustalony na podstawie tego przepisu koszt należy przyjąć jako koszt nabycia lub objęcia udziałów (akcji) w spółce kapitałowej w wysokości przyjętej dla celów podatkowych wartości składników przedsiębiorstwa wynikającej z urządzeń księgowych, określonej na dzień objęcia akcji, nie wyższej jednak niż nominalna wartość akcji objętych za wkład niepieniężny w postaci przedsiębiorstwa, z dnia ich objęcia. Tak ustalona wartość kosztu stanowi kwotę zwolnioną z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 50a u.p.d.o.f.

 

Źródło: www.mf.gov.pl


ZMIANY W PRAWIE

 

Dnia 03 lutego 2016 r. weszło w życie Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 07 stycznia 2016 r.  w sprawie uznawania organizacji producentów i zrzeszeń organizacji producentów oraz organizacji międzybranżowych funkcjonujących na rynkach rolnych innych niż rynki mleka i przetworów mlecznych oraz owoców i warzyw.

 

Niniejsze rozporządzenie zostało wydane na podstawie art. 38i ust. 3 z dnia 11 marca 2004 r. o Agencji Rynku Rolnego i organizacji niektórych rynków rolnych (Dz. U. z 2012 r. poz. 633, z późn. zm.).

 

Źródło: www.sip.legalis.pl

 


Niniejszy "Biuletyn Prawny" został sporządzony przez Kancelarię Prawną LBC.

 

Zastrzeżenia prawne: Treść niniejszego materiału ma wyłącznie charakter informacyjny i nie może być traktowana, jako porada prawna. Zawarte w materiale treści mogą nie wyczerpywać w pełni problemów lub zagadnień prawnych związanych z nowelizowanymi przepisami, orzeczeniami, interpretacjami i. t. p. Każda sprawa wymagająca wiedzy prawniczej ma swój indywidualny wymiar, co uzasadnia jej indywidualną analizę. Zaleca się uprzednią konsultację konkretnej sprawy z radcą prawnym, adwokatem lub innym wykwalifikowanym prawnikiem. W przypadku jakichkolwiek pytań związanych z przedstawionymi powyżej zagadnieniami prawnymi oraz ich możliwym wpływem na działalność danego Klienta prosimy o kontakt z Kancelarią.

ORZECZNICTWO

 

1. Wyrok Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 29 stycznia 2016 r., sygn. akt: XIII Ga 597/15.

 

Sąd Okręgowy w Łodzi, zważył, iż: „Odpowiedzialność określoną w art. 299 § 1 ksh ponoszą osoby, które były członkami zarządu w czasie istnienia zobowiązania, a ściślej - w czasie istnienia podstawy tego zobowiązania, a więc zakresem odpowiedzialności objęte są także zobowiązania jeszcze niewymagalne w okresie sprawowania przez daną osobę funkcji w zarządzie, niemniej jednak, jeżeli członek zarządu przestał pełnić swą funkcję zanim zobowiązanie spółki stało się wymagalne, a później (w okresie jego wymagalności) nie zostało ono zaspokojone i egzekucja przeciwko spółce okazała się bezskuteczna, to taki członek zarządu - jeżeli nowy zarząd nie zgłosił wniosku o ogłoszenie upadłości spółki w przepisanym terminie - zawsze może się ekskulpować wskazując, iż niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości spółki nastąpiło bez jego winy.”

 

Źródło: www.sn.pl

 

INTERPRETACJE INDYWIDUALNE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO

 

Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 29 stycznia 2016 r., sygn.: IPTPB3/4511-351/15-2/PW.

 

Organ podatkowy wydał interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego w odniesieniu do następującego stanu faktycznego: Wnioskodawca jest podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych (dalej: Podatek PIT), mającym miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Podlega On w Polsce opodatkowaniu Podatkiem PIT od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania. Możliwe, że w przyszłości Wnioskodawca będzie udziałowcem spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, mającej siedzibę i miejsce sprawowania zarządu w Polsce (dalej: „Spółka z o.o.”). Być może w ramach planu inwestycyjnego w Spółce z o.o. będą podejmowane działania restrukturyzacyjne. W wyniku tych działań nie jest wykluczone, że zostanie podjęta decyzja o przekształceniu Spółki z o.o. w spółkę osobową (dalej: „Spółka Osobowa”), w której Wnioskodawca będzie wspólnikiem. Spółka Osobowa będzie miała siedzibę w Polsce, a przekształcenie Spółki z o.o. w Spółkę Osobową nastąpi w trybie i na zasadach przewidzianych w Kodeksie spółek handlowych (w trybie art. 551 i następnych przywołanej ustawy). Wnioskodawca przewiduje, że na moment przekształcenia w Spółkę Osobową na kapitałach innych niż kapitał zakładowy (to jest na kapitale zapasowym i rezerwowym) nie zostaną zgromadzone zyski z lat ubiegłych. W momencie przekształcenia Spółka z o.o. może posiadać jednak zyski/straty bieżące, to jest wypracowane/poniesione w czasie od przekształcenia Spółki z o.o. w Spółkę Osobową. W wyniku przekształcenia Spółki z o.o. w Spółkę Osobową nie dojdzie do zwiększenia majątku spółki (wartość kapitałów własnych co do zasady nie ulegnie zmianie w związku z przekształceniem).

 

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w związku z planowanym przekształceniem Spółki z o.o. w Spółkę Osobową Wnioskodawca będzie zobowiązany do opodatkowania Podatkiem PIT wartości innych niż zyski niepodzielone wypracowane przez Spółkę z o.o. przed zmianą formy prawnej oraz zyski z lat ubiegłych alokowane na kapitały inne niż zakładowy?

 

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z przekształceniem Spółki z o.o. w Spółkę Osobową Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych wartości innych niż zyski niepodzielone wypracowane przez Spółkę z o.o. przed zmianą formy prawnej oraz zyski przekazane na kapitały inne niż zakładowy. Oznacza to, że na moment przekształcenia opodatkowaniu podlegać mogą tylko niepodzielone zyski oraz zyski przekazane na inne kapitały niż kapitał zakładowy Spółki z o.o.

 

Na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.; dalej: „u.p.d.o.f.”), za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się m.in. dywidendy i inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, faktycznie uzyskane z tego udziału.

 

Zdaniem Wnioskodawcy, u wspólnika spółki kapitałowej opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w przypadku przekształcenia takiej spółki kapitałowej w spółkę osobową podlega wyłącznie wartość zysków niepodzielonych w spółce przekształcanej (w tym wartość przekazana na inne kapitały, niż kapitał zakładowy spółki przekształcanej).

 

Mając na uwadze powyższe wyjaśnienia, w opinii Wnioskodawcy, należy stwierdzić, że czynność przekształcenia Spółki z o.o. w Spółkę Osobową spowoduje powstanie u Wnioskodawcy, jako udziałowca spółki przekształcanej obowiązku podatkowego, o którym mowa w art. 24 ust. 5 pkt 8 u.p.d.o.f. wyłącznie w zakresie, w jakim przekształcana Spółka z o.o. wykaże zyski niepodzielone na dzień tego przekształcenia bądź też zyski wypracowane w latach ubiegłych będą zgromadzone na kapitałach innych niż zakładowy. Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym zdarzeniu przyszłym, w związku z przekształceniem Spółki z o.o. w Spółkę Osobową Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych wartości innych niż zyski niepodzielone wypracowane przez Spółkę z o.o. przed zmianą formy prawnej oraz zyski przekazane na kapitały inne niż zakładowy. Oznacza to, że na moment przekształcenia opodatkowaniu podlegać mogą tylko niepodzielone zyski oraz zyski przekazane na inne kapitały niż kapitał zakładowy Spółki z o.o.

 

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

 

Zasady przekształcenia spółek prawa handlowego regulują przepisy ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1030, z późn. zm.; dalej: „k.s.h.”). Zgodnie z art. 551 § 1 k.s.h., spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa, spółka komandytowo-akcyjna, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, spółka akcyjna (spółka przekształcana) może być przekształcona w inną spółkę handlową (spółkę przekształconą). W myśl przepisu art. 552 k.s.h., spółka przekształcana staje się spółką przekształconą z chwilą wpisu spółki przekształconej do rejestru (dzień przekształcenia). Jednocześnie sąd rejestrowy z urzędu wykreśla spółkę przekształcaną.

Na podstawie art. 553 k.s.h., spółce przekształconej przysługują wszystkie prawa i obowiązki spółki przekształcanej. Spółka przekształcona pozostaje podmiotem w szczególności zezwoleń, koncesji oraz ulg, które zostały przyznane spółce przed jej przekształceniem, chyba że ustawa lub decyzja o udzieleniu zezwolenia, koncesji albo ulgi stanowi inaczej. Wspólnicy spółki przekształcanej, uczestniczący w przekształceniu, stają się z dniem przekształcenia wspólnikami spółki przekształconej. Przekształcenie spółki kapitałowej w spółkę osobową nie jest więc tożsame z jej likwidacją, lecz jest jej kontynuacją w innej formie prawnej. Zgodnie z zasadą tożsamości podmiotów biorących udział w przekształceniu, majątek spółki przekształcanej z dniem przekształcenia staje się majątkiem spółki przekształconej. Wartość tego majątku zostaje w toku przekształcenia ustalona, poszczególne składniki majątku wycenione (art. 558 § 2 pkt 3 k.s.h.), a plan przekształcenia poddany badaniu przez biegłego rewidenta (art. 559 § 1 k.s.h.).

 

Zasady powyższej sukcesji uniwersalnej nie obejmują skutków podatkowych tzw. sukcesji podatkowej, gdyż kwestię sukcesji praw i obowiązków podatkowych, związanych z transformacjami podmiotowymi reguluje ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.).

 

Ogólna zasada w tym zakresie wyrażona została w art. 93a § 2 pkt 1 lit. b Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym osobowa spółka powstała w wyniku przekształcenia spółki kapitałowej, wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki przekształcanej spółki. Taki stan prawny pozwala jednoznacznie stwierdzić, że proces przekształcenia się spółek jest związany z sukcesją podatkową spółki przekształconej. Skutkiem takiego przekształcenia jest utrata podmiotowości prawnej przez spółkę przekształcaną, natomiast spółka przekształcona uzyskuje podmiotowość prawną z dniem wpisu do rejestru sądowego.

 

Sukcesja podatkowa nie obejmuje jedynie tych praw i obowiązków, które mieli wspólnicy spółki kapitałowej, a które nie funkcjonują w spółkach osobowych, w związku z czym prawa te i obowiązki nie mogą przejść po przekształceniu na spółkę osobową, której wspólnicy podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

 

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 u.p.d.o.f. ustawodawca w źródłach przychodów wymienia kapitały pieniężne, natomiast w art. 17 ust. 1 u.p.d.o.f. wymienia enumeratywnie te przychody. W myśl art. 17 ust. 1 pkt 4 powołanej ustawy, przychodem z kapitałów pieniężnych są m.in. dywidendy i inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych faktycznie uzyskane z tego udziału. Zgodnie zaś z art. 24 ust. 5 pkt 8 u.p.d.o.f., dochodem (przychodem) z udziału w zyskach osób prawnych jest dochód (przychód) faktycznie uzyskany z tego udziału, w tym także wartość niepodzielonych zysków w spółce oraz wartość zysku przekazanego na inne kapitały niż kapitał zakładowy w spółce przekształcanej – w przypadku przekształcenia spółki w spółkę niebędącą osobą prawną; przychód określa się na dzień przekształcenia.

 

Powstanie po stronie wspólnika spółki kapitałowej dochodu (przychodu) z tytułu przekształcenia spółki z o.o. w spółkę komandytową uzależnione jest od istnienia, na moment przekształcenia, niepodzielonych zysków spółki kapitałowej oraz zysku przekazanego na inne kapitały niż kapitał zakładowy takiej spółki.

 

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest udziałowcem spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, mającą siedzibę i miejsce sprawowania zarządu w Polsce. W Spółce z o.o. będą podejmowane działania restrukturyzacyjne w wyniku których może dojść do przekształcenia Spółki z o.o. w Spółkę Osobową, w której Wnioskodawca będzie wspólnikiem. Wnioskodawca przewiduje, że na moment przekształcenia Spółki z o.o. w Spółkę Osobową na kapitałach innych niż kapitał zakładowy, nie zostaną zgromadzone zyski z lat ubiegłych. W momencie przekształcenia Spółka z o.o. może posiadać zyski/straty bieżące, to jest wypracowane/poniesione w czasie od przekształcenia Spółki z o.o. w Spółkę Osobową. W wyniku przekształcenia nie dojdzie do zwiększenia majątku spółki (wartość kapitałów własnych Spółki z o.o. co do zasady nie ulegnie zmianie w związku z przekształceniem).

 

W oparciu o przedstawione zdarzenie przyszłe – w świetle przywołanych regulacji prawnych – wskazać należy, że w związku z przekształceniem spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w spółkę osobową, Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do opodatkowania na podstawie art. 24 ust. 5 pkt 8 u.p.d.o.f. wartości innych niż zyski niepodzielone wypracowane przez Spółkę przekształconą przed zmianą formy prawnej oraz zyski przekazane na kapitały inne niż kapitał zakładowy.

 

Źródło: www.mf.gov.pl


ZMIANY W PRAWIE


W dniu 01 stycznia 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 13 listopada 2015 r. w sprawie ceny referencyjnej energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w 2016 r. (Dz. U. z 2015 r. Nr 239 poz. 2063).

 

Niniejsze rozporządzenie zostało wydane na podstawie art. 77 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. 2015 r. poz. 478).

 

Źródło: www.sip.legalis.pl

 


Niniejszy "Biuletyn Prawny" został sporządzony przez Kancelarię Prawną LBC.

 

Zastrzeżenia prawne: Treść niniejszego materiału ma wyłącznie charakter informacyjny i nie może być traktowana, jako porada prawna. Zawarte w materiale treści mogą nie wyczerpywać w pełni problemów lub zagadnień prawnych związanych z nowelizowanymi przepisami, orzeczeniami, interpretacjami i. t. p. Każda sprawa wymagająca wiedzy prawniczej ma swój indywidualny wymiar, co uzasadnia jej indywidualną analizę. Zaleca się uprzednią konsultację konkretnej sprawy z radcą prawnym, adwokatem lub innym wykwalifikowanym prawnikiem. W przypadku jakichkolwiek pytań związanych z przedstawionymi powyżej zagadnieniami prawnymi oraz ich możliwym wpływem na działalność danego Klienta prosimy o kontakt z Kancelarią.

ORZECZNICTWO

 

Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 11 grudnia 2015 r., sygn. akt: III CZP 94/15.

 

Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 11 grudnia 2015 r. udzielając odpowiedzi na pytania prawne: „czy rekompensata za koszty odzyskiwania należności w wysokości 40 EURO, przewidziana w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o terminach zapłaty w transakcjach handlowych (Dz.U. 2013.403) przysługuje wierzycielowi mimo, że kosztów odzyskania należności faktycznie nie poniósł oraz czy konieczną przesłanką do uznania roszczenia o zapłatę 40 EURO za zasadne jest zastrzeżenie w umowie lub wezwaniu do zapłaty terminu płatności przekraczającego 30 dni?”, orzekł, iż: „Rekompensata za koszty odzyskiwania należności w wysokości 40 euro, przewidziana  w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o terminach zapłaty w transakcjach handlowych (Dz.U. 2013, poz. 403), przysługuje wierzycielowi bez konieczności wykazania, że koszty te zostały poniesione. Roszczenie o rekompensatę w wysokości 40 euro powstaje po upływie terminów zapłaty ustalonych w umowie lub ustalonych zgodnie z art. 7 ust. 3 i art. 8 ust. 4 tej ustawy.”

 

Źródło: www.sn.pl

 

INTERPRETACJE INDYWIDUALNE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO

 

Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 30 września 2015 r., IBPB-2-1/4514-91/15/DP.

 

Organ podatkowy wydał interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego w odniesieniu do następującego stanu faktycznego: Wnioskodawca jest jednym z czterech udziałowców (osoby fizyczne) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. W przyszłości, kolejnym – piątym udziałowcem Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością zostanie Sp. z o. o. poprzez nabycie jednego udziału Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Następnie, w związku z planowaną zmianą organizacyjno-prawną Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością – licząca pięciu udziałowców, tj. cztery osoby fizyczne, w tym Wnioskodawcę, oraz Sp. z o. o. – zostanie przekształcona w spółkę komandytową, w której te osoby fizyczne, w tym Wnioskodawca uzyskają status wspólników – komandytariuszy, natomiast ta Sp. z o. o. uzyska status wspólnika – komplementariusza. W Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością część zysków była dzielona w inny sposób niż poprzez wypłatę dywidendy jej udziałowcom, zgodny z ustawą z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (dalej: k.s.h.).

 

W związku z powyższym stanem faktycznym zadano następujące pytanie.

Czy wartość podzielonych zysków w Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, w sposób zgodny z k.s.h, z wyjątkiem zysków podzielonych poprzez przekazanie ich na inne kapitały niż kapitał zakładowy w Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością będzie dla Wnioskodawcy dochodem (przychodem) z udziału w zyskach osób prawnych w przypadku przekształcenia Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w spółkę komandytową?

 

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 24 ust. 5 pkt 8 zd. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: u.p.d.o.f.), dochodem (przychodem) z udziału w zyskach osób prawnych jest dochód (przychód) faktycznie uzyskany z tego udziału, w tym także wartość niepodzielonych zysków w spółce oraz wartość zysku przekazanego na inne kapitały niż kapitał zakładowy w spółce przekształcanej – w przypadku przekształcenia spółki w spółkę niebędącą osobą prawną.

 

Zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, możliwe są dwa znaczenia pojęcia „niepodzielony zysk”, po pierwsze, będzie to zysk, który nie został podzielony między wspólników (przeznaczony na wypłatę dywidendy), po drugie niepodzielony zysk to taki, który nie został podzielony między wspólników, ani w żaden inny sposób.

 

Przepisy u.p.d.o.f. nie definiują pojęcia „zysk niepodzielony”. Jednak znaczenia konkretnego przepisu prawa nie można dochodzić w oderwaniu od całego porządku prawnego. Punktem wyjścia powinna być konstatacja, że prawo podatkowe jest fragmentem obowiązującego w Polsce systemu prawa.

 

Wobec powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, powstałe w związku z brakiem owej legalnej definicji wskazanego pojęcia wątpliwości interpretacyjne należy rozwiązać za pomocą wykładni systemowej zewnętrznej, sięgając do przepisów k.s.h.

 

Zgodnie z art. 191 § 1 k.s.h., wspólnik ma prawo do udziału w zysku wynikającym z rocznego sprawozdania finansowego i przeznaczonym do podziału uchwałą zgromadzenia wspólników, z uwzględnieniem przepisu art. 195 § 1 k.s.h. Umowa spółki może przewidywać inny sposób podziału zysku, z uwzględnieniem przepisów art. 192-197 k.s.h. (art. 191 § 2 k.s.h.). Jeżeli umowa spółki nie stanowi inaczej, zysk przypadający wspólnikom dzieli się w stosunku do udziałów (art. 191 § 3 k.s.h.). Ponadto w myśl art. 231 § 2 pkt 2 k.s.h., przedmiotem obrad zwyczajnego zgromadzenia wspólników powinno być powzięcie uchwały o podziale zysku albo pokryciu straty jeżeli zgodnie z art. 191 § 2 k.s.h. sprawy te nie zostały wyłączone spod kompetencji zgromadzenia wspólników.

 

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 29 listopada 2011 r. w sprawie o sygn. akt II FSK 931/10 wskazał na treść wyroku Sądu Najwyższego z 6 marca 2009 r. w sprawie o sygn. akt II CSK 522/08, który podkreślił, że decyzja o przeznaczeniu zysku rocznego na cele związane z działalnością spółki i dalszym jej rozwojem, która wyłącza prawo do dywidendy, powinna uwzględniać między innymi cel jej działalności, konieczne do jego realizacji i dalszego rozwoju przedsięwzięcia oraz uwarunkowania rynkowe, jak również to, że prawo do udziału w wypracowanym zysku jest jednym z najważniejszych uprawnień wspólnika; właściwe rozważenie interesu spółki i wspólnika decyduje o pozytywnej ocenie uchwały zgromadzenia wspólników.

 

Prawo dysponowania zyskiem należy do zgromadzenia wspólników. Wynika to m.in. z cytowanego art. 231 § 2 pkt 2 k.s.h. Dysponowanie zyskiem może się odbywać na rzecz wspólników albo zysk może zostać podzielony w inny sposób, jeżeli umowa spółki przewiduje inny sposób podziału zysku. Mimo, że k.s.h. nie zawiera definicji pojęcia niepodzielonych zysków, to w sytuacji, gdy zysk ten został rozdysponowany zgodnie z umową spółki nie jest on już zaliczany do kategorii zysków niepodzielonych.

 

Skoro przepisy k.s.h. dopuszczają podział zysku na cele związane z działalnością spółki i dalszym jej rozwojem, który jednocześnie wyłącza prawo do dywidendy, zysk ten, prawidłowo rozdysponowany nie jest już zyskiem niepodzielonym w rozumieniu art. 24 ust. 5 pkt 8 ab initio u.p.d.o.f.

 

Ustawodawca w powołanym przepisie podatkowym nie zawęził jego działania wyłącznie do zysków niepodzielonych między wspólników. Zawężenie kategorii niepodzielonych zysków wyłącznie do zysków niepodzielonych między wspólników prowadziłoby bowiem do rozszerzenia obowiązku podatkowego, co jest niedopuszczalne przez wzgląd na postanowienia art. 217 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r.

 

W tych okolicznościach zasadne jest stanowisko Wnioskodawcy, ponieważ prawidłowo rozdysponowany zysk nie jest już zyskiem niepodzielonym w rozumieniu art. 24 ust. 5 pkt 8 ab initio p.d.o.f.. Wobec powyższego nie stanowi on dochodu podlegającego opodatkowaniu zgodnie z art. 24 ust. 5 pkt 8 ab initio p.d.o.f. Artykuł 24 ust. 5 pkt 8 p.d.o.f. znajduje jednak zastosowanie do zysków podzielonych poprzez przekazanie ich na inne kapitały niż kapitał zakładowy.

 

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

 

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, organ podatkowy odstąpił od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

 

Źródło: www.mf.gov.pl


ZMIANY W PRAWIE


W dniu 29 grudnia 2015 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Rozwoju w sprawie wzoru wniosku o wydanie certyfikatu dla przedsiębiorców, wzoru tego certyfikatu i jego opisu oraz wysokości jednostkowych stawek opłat pobieranych przez jednostkę certyfikująca przedsiębiorców z dnia 10 grudnia 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 2119).

 

Niniejsze rozporządzenie zostało wydane na podstawie art. 34 ust. 7 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. o substancjach zubożających warstwę ozonową oraz o niektórych fluorowanych gazach cieplarnianych (Dz. U. z 2015 r. poz. 881).

 

Źródło: www.sip.legalis.pl

 


Niniejszy "Biuletyn Prawny" został sporządzony przez Kancelarię Prawną LBC.

 

Zastrzeżenia prawne: Treść niniejszego materiału ma wyłącznie charakter informacyjny i nie może być traktowana, jako porada prawna. Zawarte w materiale treści mogą nie wyczerpywać w pełni problemów lub zagadnień prawnych związanych z nowelizowanymi przepisami, orzeczeniami, interpretacjami i. t. p. Każda sprawa wymagająca wiedzy prawniczej ma swój indywidualny wymiar, co uzasadnia jej indywidualną analizę. Zaleca się uprzednią konsultację konkretnej sprawy z radcą prawnym, adwokatem lub innym wykwalifikowanym prawnikiem. W przypadku jakichkolwiek pytań związanych z przedstawionymi powyżej zagadnieniami prawnymi oraz ich możliwym wpływem na działalność danego Klienta prosimy o kontakt z Kancelarią.

ORZECZNICTWO

 

1. Wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 13 listopada 2015 r., sygn. akt: V ACa 256/15.

 

Sąd Apelacyjny w Katowicach w wyroku z dnia 13 listopada 2015 r. zważył, iż: "(...) nie można skutecznie pozwać członka zarządu spółki z o.o. na podstawie art. 299 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1030) bez uprzedniego uzyskania przeciwko spółce tytułu egzekucyjnego w rozumieniu art. 777 ustawy z dnia 17 grudnia 2013 r. kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2014 r. poz. 101), w tym w postaci aktu notarialnego, w którym spółka z o.o. poddała się egzekucji, zaś pozwany członek zarządu nie może kwestionować długu spółki względem jej wierzyciela, stwierdzonego tytułem egzekucyjnym przedstawionym przez powoda, gdyż w takim procesie sąd nie ma możliwości badania, czy określone tytułem egzekucyjnym zobowiązanie spółki wobec powoda istnieje, a jeśli tak, to w jakim zakresie, bowiem po powstaniu tytułu egzekucyjnego może to być przedmiotem badania wyłącznie w wywołanym pozwem spółki z o.o. postępowaniu przeciwegzekucyjnym przeciwko wierzycielowi, o czym wcześniej była mowa."

 

Źródło: www.orzeczenia.ms.gov.pl

 

2. Wyrok Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 19 listopada 2015 r., sygn. akt: X GC 626/13.

 

W niniejszym wyroku Sąd Okręgowy w Łodzi zważył, iż: „z dyspozycji art. 252 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1030, dalej: k.s.h.) wynika, że osobom lub organom spółki wymienionym w art. 250 k.s.h. przysługuje prawo do wytoczenia przeciwko spółce powództwa o stwierdzenie nieważności uchwały wspólników sprzecznej z ustawą, a przepis 189 ustawy z dnia 17 grudnia 2013 r. kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2014 r. poz. 101, dalej: k.p.c.) nie ma zastosowania. Przyjmując dopuszczalność wyodrębnienia kategorii uchwał nieistniejących zaznaczyć należy, iż zakaz zaskarżania uchwały walnego zgromadzenia na podstawie art. 189 k.p.c. nie dotyczy tychże uchwał nieistniejących, lecz zakaz występowania z powództwem o ustalenie ważności uchwały."

 

Źródło: www.orzeczenia.ms.gov.pl

 

INTERPRETACJE INDYWIDUALNE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO

 

Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 30 września 2015 r., IBPB-2-1/4514-91/15/DP.

 

Organ podatkowy wydał interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego w odniesieniu do następującego stanu faktycznego: Wnioskodawca jest osobą fizyczną, prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą, głównie w zakresie sprzedaży hurtowej wyrobów tekstylnych. Dla prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów, zaś przychody z tej działalności rozlicza według liniowej stawki podatku dochodowego od osób fizycznych w wysokości 19%. W zakres jednoosobowej działalności gospodarczej nie wchodzi obrót wierzytelnościami i udzielanie pożyczek.

 

Poza prowadzoną działalnością gospodarczą, Wnioskodawca jest również wspólnikiem spółki jawnej (dalej: Spółka), w której posiada 50% udział. Głównym przedmiotem działalności prowadzonej przez Spółkę, zgodnie z jej umową, jest udzielanie pożyczek. Otrzymywane przez Spółkę odsetki podlegają opodatkowaniu. Spółka w ramach swojego majątku posiada obecnie wierzytelności pożyczkowe (dalej łącznie jako: Wierzytelność) wobec spółki kapitałowej (dalej: Dłużnik), które nabyła w wyniku wniesienia aportem przez Wnioskodawcę oraz drugiego wspólnika (osobę fizyczną).

 

Spółka posiada oraz będzie w swoim majątku posiadać także wierzytelności z tytułu pożyczek udzielonych Wnioskodawcy przez Spółkę (dalej jako: Wierzytelności pożyczkowe). W skład majątku Spółki wchodzą i będą wchodzić środki pieniężne, które pochodzić będą z uzyskanej przez Spółkę, w ramach prowadzonej działalności, spłaty lub częściowej spłaty Wierzytelności przez Dłużnika na rzecz Spółki lub ze zbycia Wierzytelności. Środki te będą pochodzić z przychodów Spółki zaliczanych do źródła przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

 

Wnioskodawca chce się wycofać z działalności Spółki lub znacznie ograniczyć swoje zaangażowanie w jej działalność i rozważa różne możliwości działania w tym zakresie, tj. likwidację Spółki lub jej rozwiązanie bez przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego, ewentualnie częściowe wycofanie ze Spółki wkładu Wnioskodawcy.

 

W wyniku likwidacji lub rozwiązania Spółki Wnioskodawca otrzymałby Wierzytelność lub Wierzytelności pożyczkowe lub środki pieniężne. W przypadku otrzymania przez Wnioskodawcę Wierzytelności pożyczkowych, stałby się On wówczas jednocześnie wierzycielem i dłużnikiem w ramach jednego stosunku obligacyjnego. Na gruncie prawa cywilnego oznaczać to będzie wygaśnięcie Wierzytelności pożyczkowych wskutek konfuzji. Natomiast częściowy zwrot wkładu nastąpiłby w postaci wypłaty na rzecz Wnioskodawcy środków pieniężnych lub przekazania Wierzytelności.

 

Środki pieniężne przed likwidacją (rozwiązaniem) Spółki lub wycofaniem wkładów ze Spółki podlegać będą opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z zasadami przewidzianymi w ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.; dalej u.p.d.o.f.). Otrzymane w wyniku likwidacji (rozwiązania) Spółki lub wycofania wkładu ze Spółki Wierzytelności pożyczkowe zostaną przyjęte przez Wnioskodawcę do majątku osobistego, niezwiązanego z jednoosobową działalnością gospodarczą Wnioskodawcy. Jako wierzytelności pewne (niezagrożone) zostaną one przyjęte przez Wnioskodawcę dla celów podatkowych w wartości odpowiadającej wartości nominalnej wierzytelności powiększonej o należne odsetki, tj. w wartości odpowiadającej wartości rynkowej wierzytelności z dnia ich otrzymania przez Wnioskodawcę.

 

W związku z powyższym stanem faktycznym, zadano następujące pytanie: "Czy wygaśnięcie Wierzytelności pożyczkowych wskutek konfuzji skutkować będzie powstaniem po stronie Wnioskodawcy przychodu w podatku dochodowym od osób fizycznych?"

 

Zdaniem Wnioskodawcy, wygaśnięcie Wierzytelności pożyczkowych wskutek konfuzji nie będzie skutkować powstaniem po stronie Wnioskodawcy przychodu w podatku dochodowym do osób fizycznych. W ocenie Wnioskodawcy, wygaśnięcie Wierzytelności pożyczkowych poprzez konfuzję w związku z likwidacją lub rozwiązaniem Spółki, nie spowoduje powstania po Jego stronie przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

 

Wnioskodawca podkreśla, że konfuzja następuje z mocy prawa i nie wiąże się z podejmowaniem przez Niego żadnych dodatkowych czynności prawnych związanych z przedmiotową wierzytelnością.

 

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w zdarzeniu przyszłym będącym przedmiotem wniosku, nie dojdzie do żadnej formy umorzenia zobowiązania. Po pierwsze, na skutek otrzymania Wierzytelności pożyczkowych w procesie likwidacji lub rozwiązania Spółki, Wnioskodawca stanie się jednocześnie wierzycielem i dłużnikiem z tytułu tej samej pożyczki (pożyczek), wówczas przedmiotowe zobowiązanie – w postaci Wierzytelności pożyczkowych – wygasa w wyniku konfuzji.

 

W rezultacie, w przedstawionym zdarzeniu nie dojdzie również do przedawnienia zobowiązania Wnioskodawcy. Zobowiązanie wygaśnie wskutek konfuzji, czyli zdarzenia prawnego zupełnie odmiennego od umorzenia zobowiązania (niewiążącego się z jakimkolwiek oświadczeniem wierzyciela o niedochodzeniu swoich praw lub o zwolnieniu z długu).

 

Konfuzja nie skutkuje również powstaniem przychodu z tytułu otrzymania nieodpłatnego świadczenia na gruncie art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f.

Ustawodawca nie sprecyzował, co należy rozumieć poprzez pojęcie „nieodpłatny”. Przepisy u.p.d.o.f. określają jedynie sposoby i kryteria ustalania wartości nabytych nieodpłatnie rzeczy (praw) albo nieodpłatnych świadczeń.

 

Świadczenie nieodpłatne związane jest ze zdarzeniami prawnymi i gospodarczymi o charakterze zobowiązaniowym, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu przysporzenie majątku tej osoby, mające konkretny wymiar finansowy. Nieodpłatnym świadczeniem nie będzie więc przysporzenie „samemu sobie”. W sytuacji, gdy po obu stronach stosunku zobowiązaniowego stoją te same osoby dochodzi bowiem do konfuzji, której skutkiem jest wygaśnięcie zobowiązania. Brak stosunku zobowiązaniowego wyklucza jakiekolwiek świadczenie, w tym świadczenie nieodpłatne.

 

W konsekwencji Wnioskodawca uznał, że wygaśnięcie Wierzytelności pożyczkowych wskutek konfuzji nie będzie skutkować po stronie Wnioskodawcy powstaniem przychodu na gruncie u.p.d.o.f.

 

Organ podatkowy w świetle obowiązującego stanu prawnego uznał stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego za prawidłowe. 

 

Źródło: www.mf.gov.pl


ZMIANY W PRAWIE

 

W dniu 07 listopada 2015 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Środowiska w sprawie wzoru wniosku o wydanie zezwolenia na wprowadzenie do obrotu produktu GMO (Dz.U. z 2015 r., poz. 1820).

 

Niniejsze rozporządzenie zostało wydane na podstawie art. 43 ust. 3 ustawy z dnia 22 czerwca 2015 r. o mikroorganizmach i organizmach genetycznie zmodyfikowanych (Dz.U. z 2015 r. poz. 806).

 

Źródło: www.sip.legalis.pl

 


Niniejszy "Biuletyn Prawny" został sporządzony przez Kancelarię Prawną LBC.

 

Zastrzeżenia prawne: Treść niniejszego materiału ma wyłącznie charakter informacyjny i nie może być traktowana, jako porada prawna. Zawarte w materiale treści mogą nie wyczerpywać w pełni problemów lub zagadnień prawnych związanych z nowelizowanymi przepisami, orzeczeniami, interpretacjami i. t. p. Każda sprawa wymagająca wiedzy prawniczej ma swój indywidualny wymiar, co uzasadnia jej indywidualną analizę. Zaleca się uprzednią konsultację konkretnej sprawy z radcą prawnym, adwokatem lub innym wykwalifikowanym prawnikiem. W przypadku jakichkolwiek pytań związanych z przedstawionymi powyżej zagadnieniami prawnymi oraz ich możliwym wpływem na działalność danego Klienta prosimy o kontakt z Kancelarią.

ORZECZNICTWO

 

1. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 08 października 2015 r., sygn. akt: III CZP 54/15.

 

Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 08 października 2015 r. udzielając odpowiedzi na pytanie prawne: „Czy odpowiedzialność członków zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przewidziana w art. 299 § 1 k.s.h. rozciąga się na zobowiązania powstałe po złożeniu wniosku o ogłoszenie upadłości, w tym zobowiązania z tytułu wynagrodzenia tymczasowego nadzorcy sądowego, w sytuacji oddalenia wniosku o ogłoszenie upadłości na podstawie art. 13 ust. 1 ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze?” orzekł, iż: „Zobowiązania z tytułu wynagrodzenia tymczasowego nadzorcy sądowego, niewyegzekwowane od spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, co do której oddalono wniosek o ogłoszenie upadłości na podstawie art. 13 ust. 1 Prawa upadłościowego i naprawczego, są objęte przewidzianą w art. 299 § 1 k.s.h. odpowiedzialnością członków zarządu.”

 

Źródło: www.sn.pl

 

2. Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 21 października 2015 r., sygn. akt: P 32/15.

 

Trybunał Konstytucyjny odpowiadając na pytanie prawne Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach: „Czy art. 89 ust. 1 pkt 1 i 2, ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540, ze zm.) w zakresie, w jakim dopuszczają stosowanie wobec tej samej osoby fizycznej, za ten sam czyn kary pieniężnej i odpowiedzialności za przestępstwo skarbowe z art. 107 § 1 lub wykroczenie skarbowe z art. 107 § 4 ustawy z dnia 10 września 1999 r. – Kodeks karny skarbowy (Dz. U. z 2007 r. Nr 111, poz. 765, ze zm.), są zgodne z art. 2, art. 30 i art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?” orzekł, iż: „Art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2015 r. poz. 612 i 1201) w zakresie, w jakim zezwalają na wymierzenie kary pieniężnej osobie fizycznej, skazanej uprzednio prawomocnym wyrokiem na karę grzywny za wykroczenie skarbowe z art. 107 § 4 ustawy z dnia 10 września 1999 r. – Kodeks karny skarbowy (Dz. U. z 2013 r. poz. 186, ze zm.), są zgodne z wywodzoną z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej zasadą proporcjonalnej reakcji państwa na naruszenie obowiązku wynikającego z przepisu prawa.”

W pozostałym zakresie Trybunał Konstytucyjny postanowił umorzyć postępowanie.

 

Źródło: www.trybunal.gov.pl

 

INTERPRETACJE INDYWIDUALNE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO

 

Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 30 września 2015 r., IBPB-2-1/4514-91/15/DP.

 

Organ podatkowy wydał interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego w odniesieniu do następującego stanu faktycznego: Wnioskodawca (dalej: „Spółka II”) jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością posiadającą siedzibę i zarząd w Polsce. W przyszłości Spółka II może nabyć udziały w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą na terenie Polski (dalej: „Spółka I”) jednocześnie od wszystkich jej wspólników/wspólnika (dalej: „Wspólnicy/Wspólnik”), w zależności od tego ile podmiotów będzie uczestniczyć w Spółce I, uzyskując w ten sposób 100% udziałów w Spółce I. Wspólnicy/Wspólnik z kolei, w zamian za wniesione do Spółki II udziały Spółki I, obejmą udziały w podwyższonym kapitale zakładowym Spółki II. Wartość rynkowa udziałów Spółki I będzie równa wartości nominalnej udziałów Spółki II wydanych Wspólnikom/Wspólnikowi. Wartość nominalna udziałów Spółki I będzie natomiast niższa niż wartość nominalna udziałów Spółki II. Spółka II nie dokona na rzecz Wspólników/Wspólnika jakiejkolwiek dodatkowej zapłaty w gotówce w związku z objęciem przez nich udziałów. W rezultacie powyższego Spółka II uzyska bezwzględną większość praw głosu w Spółce I. Spółka II rozważa także możliwość późniejszej sprzedaży 100% udziałów Spółki I na rzecz podmiotu trzeciego. Z tytułu sprzedaży udziałów Spółki I, Spółka II otrzymałaby zapłatę w pieniądzu w wysokości wartości nominalnej udziałów Spółki II objętych przez Wspólników/Wspólnika w wyniku aportu udziałów Spółki I.

 

W związku z powyższym stanem faktycznym, zadano następujące pytanie: Czy w wyniku nabycia przez Spółkę II udziałów w Spółce I od Wspólników/Wspólnika, Spółka II uzyska przychód w rozumieniu ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm.) (dalej: „u.p.d.o.p.”)?

 

Zdaniem Wnioskodawcy, w wyniku nabycia udziałów w Spółce I od Wspólników/Wspólnika Spółka II nie uzyska przychodu w rozumieniu u.p.d.o.p.

 

Uzasadniając swoje stanowisko Wnioskodawca wskazał, iż zgodnie z z art. 12 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.p., przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności (...) wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń.

 

Wnioskodawca podkreślił jednocześnie, że zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 4 u.p.d.o.p., do przychodów nie zalicza się w szczególności przychodów otrzymanych na utworzenie lub powiększenie kapitału zakładowego.

 

Wnioskodawca wskazał, iż skoro udziały Spółki I są wnoszone do Spółki II jako wkład niepieniężny w zamian za objecie przez Wspólników/Wspólnika udziałów Spółki II w jej podwyższonym kapitale zakładowym, ich otrzymanie w myśl art. 12 ust. 4 pkt 4 u.p.d.o.p. powinno być zasadniczo uznane za otrzymanie przychodów na utworzenie kapitału zakładowego. W niniejszym stanie faktycznym mającym się wydarzyć w przyszłości zastosowanie znajdzie również art. 12 ust. 4d, ust.11 i ust.12 u.p.d.o.p., gdyż Spółka II nabędzie od Wspólników/Wspólnika wszystkie udziały Spółki I, w zamian za które Wspólnicy/Wspólnik obejmą udziały Spółki II.

 

Wynikiem tej transakcji będzie uzyskanie przez Spółkę II w Spółce I bezwzględnej większości praw głosu. Spółka I, Spółka II oraz Wspólnicy/Wspólnik są podatnikami podatku dochodowego, natomiast wniesione udziały będą stanowić wkład niepieniężny przeznaczony w całości na podwyższenie kapitału zakładowego Spółki II. Wnioskodawca zaznaczył również, iż zarówno Spółka I jak i Spółka II jest podmiotem wymienionym w załączniku nr 3 do u.p.d.o.p., tj. polską spółką z ograniczoną odpowiedzialnością. 

 

Ponadto, w związku z tym, że nabycie od Wspólników/Wspólnika 100% udziałów Spółki I nastąpi w tym samym czasie, spełniona zostanie także przesłanka określona w art. 12 ust. 12 u.p.d.o.p., zgodnie z którą przepis ust. 4d stosuje się również w przypadku dokonania więcej niż jednej transakcji nabycia udziałów (akcji), przeprowadzonych w okresie nie przekraczającym 6 miesięcy liczonych począwszy od miesiąca, w którym nastąpiło pierwsze ich nabycie, jeżeli w wyniku tych transakcji są spełnione warunki określone w tym przepisie (również: interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 19 stycznia 2015 r., nr IBPBII/2/415-924/14/MM).

 

Organ podatkowy w świetle obowiązującego stanu prawnego uznał stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego za prawidłowe. 

 

Źródło: www.mf.gov.pl


ZMIANY W PRAWIE

 

W dniu 22 października 2015 r. weszło w życie rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie pożyczek z budżetu państwa na wyprzedzające finansowanie w ramach programu rozwoju obszarów wiejskich na lata 2014-2020 z dnia 14 września 2015 r. (Dz.U. z 2015 r., poz. 1558).


Niniejsze rozporządzenie zostało wydane na podstawie art. 15 ust. 4 ustawy z dnia 27 maja 2015 r. o finansowaniu wspólnej polityki rolnej (Dz.U. z 2015 r. poz. 1130).

 

Źródło: www.sip.legalis.pl

 


Niniejszy "Biuletyn Prawny" został sporządzony przez Kancelarię Prawną LBC.

 

Zastrzeżenia prawne: Treść niniejszego materiału ma wyłącznie charakter informacyjny i nie może być traktowana, jako porada prawna. Zawarte w materiale treści mogą nie wyczerpywać w pełni problemów lub zagadnień prawnych związanych z nowelizowanymi przepisami, orzeczeniami, interpretacjami i. t. p. Każda sprawa wymagająca wiedzy prawniczej ma swój indywidualny wymiar, co uzasadnia jej indywidualną analizę. Zaleca się uprzednią konsultację konkretnej sprawy z radcą prawnym, adwokatem lub innym wykwalifikowanym prawnikiem. W przypadku jakichkolwiek pytań związanych z przedstawionymi powyżej zagadnieniami prawnymi oraz ich możliwym wpływem na działalność danego Klienta prosimy o kontakt z Kancelarią.

ORZECZNICTWO

 

1. Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 03 września 2015 r., V KK 268/15.

 

W niniejszym wyroku Sąd Najwyższy orzekł, że „popełnienie czynu zabronionego przez prezesa lub członka zarządu spółki, nie stanowi zatem podstawy prawnej do orzeczenia odpowiedzialności podmiotu zbiorowego za czyny zabronione pod groźbą kary. Podstawę odpowiedzialności podmiotu zbiorowego stanowi natomiast, popełnienie czynu zabronionego przez osobę wymienioną w pkt 2 lub 3 ustawy (przyp. autora: z dnia 28 października 2002 r. o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za czyny zabronione pod groźbą kary), po wtóre – gdy do popełnienia takiego czynu dochodzi w następstwie co najmniej braku należytej staranności w wyborze tej osoby fizycznej (culpa in eligendo), lub co najmniej braku należytego nadzoru nad tą osobą (culpa in custodiendo) – ze strony organu lub przedstawiciela podmiotu zbiorowego, a więc w przypadku wystąpienia przesłanki zawinienia określonej w art. 5 ustawy.

 

Źródło: www.sn.pl

 

2.  Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 24 września 2015 r., III SA/Łd 689/15.

 

 

Zgodnie z orzeczeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi „definicja ustawowa z art. 86 ust. 3 ustawy z dnia 06 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (dalej jako: u.p.a.) posługuje się przy określeniu paliw opałowych kryterium przeznaczenia - cele opałowe.” W powyższym przepisie ustawodawca nie zawarł postanowienia, zgodnie z którym paliwem opałowym w rozumieniu ustawy są również wyroby energetyczne przeznaczone do paliw opałowych jako dodatki lub domieszki (komponenty). Jednak osobny charakter tych wyrobów energetycznych, jako dodatków wskazuje wyrok Trybunału Sprawiedliwości UE z dnia 18 grudnia 2008 r. w sprawie C-517/07 Afton Chemical (por. pkt 28, wyroku) oraz postanowienie Trybunału Sprawiedliwości UE z dnia 5 lutego 2015r. w sprawie C-275/14 (por. pkt 25 i pkt 26 postanowienia).

 

Mając więc na uwadze definicję paliw opałowych wynikającą z art. 86 ust. 3 u.p.a. oraz z uwagi na przytoczone powyżej stanowisko Trybunału Sprawiedliwości, z którego wynika, że sporne produkty są dodatkami objętymi kodem CN 3811 i należy je uważać za produkty energetyczne w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. f) dyrektywy 2003/96, niemniej produkty te, jako że same nie są paliwami silnikowymi, nie mogą być postrzegane jako przeznaczone do wykorzystania, oferowane do sprzedaży lub wykorzystywane jako paliwa silnikowe w rozumieniu art. 2 ust. 3 akapit pierwszy dyrektywy 2003/96 w konsekwencji należy uznać za bezpodstawne opodatkowanie dodatków do paliw opałowych oznaczonych kodem CN 3811 według stawki z art. 89 ust. 1 pkt 15 lit. a u.p.a.”

 

Źródło: www.sn.pl


INTERPRETACJE INDYWIDUALNE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO

 

Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 30 września 2015 r., IBPB-2-1/4514-91/15/DP.

 

Organ podatkowy wydał interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego w odniesieniu do następującego stanu faktycznego: Wnioskodawcą jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Polsce. W przyszłości planowane jest podniesienie kapitału zakładowego spółki poprzez objęcie przez wspólnika udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym w zamian za przysługujące mu akcje innej spółki kapitałowej. W wyniku tej transakcji Wnioskodawca stanie się wspólnikiem spółki zależnej uzyskując jednocześnie bezwzględną większość praw głosu w spółce zależnej. 

 

W związku z powyższym stanem faktycznym, zadano następujące pytanie: czy planowana zmiana umowy spółki (Wnioskodawcy) związana z podwyższeniem kapitału zakładowego i wniesieniem do niej wkładu niepieniężnego w postaci akcji w spółce zależnej będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych?

 

Zdaniem Wnioskodawcy, zmiana umowy spółki związana z podwyższeniem kapitału zakładowego i wniesieniem do niej wkładu niepieniężnego w postaci akcji w spółce zależnej nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

 

Uzasadniając swoje stanowisko Wnioskodawca wskazał, iż zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. k) oraz z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, podatkowi podlegają m.in. umowy spółki oraz ich zmiany, jeżeli powodują podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

 

Wnioskodawca podkreślił jednocześnie, że zgodnie z art. 2 pkt 6 lit. c) tiret drugi ww. ustawy nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych umowy spółki i ich zmiany związane z wniesieniem do spółki kapitałowej, w zamian za jej udziały lub akcje udziałów lub akcji innej spółki kapitałowej dających w niej większość głosów albo kolejnych udziałów lub akcji, w przypadku gdy spółka, do której są wnoszone te udziały lub akcje, posiada już większość głosów.

 

Wnioskodawca zaznaczył, że w ramach planowanego podwyższenia kapitału zakładowego do Wnioskodawcy zostaną wniesione przez wspólnika akcje w spółce zależnej dające mu bezwzględną większość praw głosu w spółce zależnej.

 

W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy, w przypadku zmiany umowy spółki (Wnioskodawcy) związanej z planowanym podwyższeniem jej kapitału zakładowego zostaną spełnione wskazane powyżej warunki zastosowania wyłączenia z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

 

Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, planowane podwyższenie kapitału zakładowego nie będzie powodować powstania obowiązku podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych.

 

Organ podatkowy uznał, że stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe. Ustawa z dnia 09 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. z 2015 r., poz. 626) zawiera zamknięty katalog czynności objętych opodatkowaniem. Oznacza to, że opodatkowaniu podlegają wyłącznie czynności wskazane w art. 1 ust. 1, w tym wymienione w pkt 1 lit. k) tego artykułu umowy spółki, a także, co wynika z pkt 2 powołanego przepisu, ich zmiany, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

 

Stosownie do art. 1 ust. 3 pkt 3 ww. ustawy, w przypadku umowy spółki, za zmianę umowy spółki uważa się podwyższenie kapitału zakładowego z wkładów lub ze środków spółki oraz dopłat. Zgodnie z art. 1a pkt 2 ww. ustawy określenie spółka kapitałowa oznacza spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, spółkę akcyjną oraz spółkę europejską.

 

Obowiązek podatkowy powstaje z chwila dokonania czynności prawnej (art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy) i ciąży on na spółce (art. 4 pkt 9 ww. ustawy). Podstawę opodatkowania przy zawarciu umowy spółki stanowi wartość wkładów do spółki osobowej albo wartość kapitału zakładowego (art. 6 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy). Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 8 lit. b) ww. ustawy w sytuacji wniesienia lub podwyższenia wkładów do spółki osobowej albo podwyższeniu kapitału zakładowego podstawę opodatkowania stanowi wartość wkładów powiększających majątek spółki osobowej albo wartość, o którą podwyższono kapitał zakładowy, wówczas czynność ta jest opodatkowana stawką 0,5 % (art. 7 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy).

 

W art. 2 pkt 6 ww. ustawy wyłączeniu podlega opodatkowanie umowa spółki i jej zmiana związana z:

  • łączeniem spółek kapitałowych,
  • przekształceniem spółki kapitałowej w inną spółkę kapitałową,
  • wniesieniem do spółki kapitałowej, w zamian za jej udział lub akcje:

- przedsiębiorstwa spółki kapitałowej lub jego zorganizowanej części,
- udziałów lub akcji innej spółki kapitałowej dających w niej większość głosów albo kolejnych udziałów lub akcji, w przypadku gdy spółka, do której są wnoszone te udziały lub akcje, posiada już większość głosów.

 

W związku z tym, że w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, która jest Wnioskodawcą planowane jest podniesienie kapitału zakładowego w taki sposób, że udziały w podwyższonym kapitale zakładowym zostaną objęte przez jego wspólnika w zamian za przysługujące mu akcje innej spółki kapitałowej, Wnioskodawca stanie się wspólnikiem spółki zależnej uzyskując jednocześnie bezwzględną większość praw głosu w spółce zależnej.

 

Mając powyższe na uwadze, w omawianej sprawie zastosowanie znajdzie wyłączenie przewidziane w art. 2 pkt 6 lit. c) tiret drugi ww. ustawy. Zgodnie z wymienionym przepisem zmiana umowy spółki, która jest związana z wniesieniem akcji innej spółki kapitałowej (spółki zależnej), dających w niej większość głosów, w zamian za udziały Wnioskodawcy (spółki kapitałowej), związane z podniesieniem jego kapitału zakładowego nie będzie podlegała podatkowi od czynności cywilnoprawnych.

 

Wobec powyższego organ podatkowy uznał stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe.

 

Źródło: www.mf.gov.pl


ZMIANY W PRAWIE

 

Dnia 09 września 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 12 czerwca 2015 r. o systemie handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych (Dz. U. z 2015 r. poz. 1223).

 

Niniejsza ustawa została uchwalona celem implementacji dyrektywy 2009/29/WE, która służy usprawnieniu i rozszerzeniu wspólnotowego systemu handlu uprawnieniami do emisji gazów cieplarnianych oraz wprowadza regulacje niezbędne do prawidłowego funkcjonowania systemu w naszym kraju. Jednym z celów dyrektywy było wprowadzenie nowego, aukcyjnego sposobu dystrybucji uprawnień do emisji przez państwa członkowskie. Zgodnie z przepisami nowej ustawy jest możliwe w drodze postępowania przetargowego wyłonienie krajowej platformy aukcyjnej, prowadzonej przez spółki działające na rynku regulowanym, pod warunkiem uzyskania zezwolenia Komisji Nadzoru Finansowego.

 

Dnia 12 września 2015 r. weszło w życie Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 27 sierpnia 2015 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie Krajowego Systemu Usług dla Mmałych i Śśrednich Pprzedsiębiorstw (Dz. U. z 2015 r. poz. 1373).

 

Źródło: www.sip.legalis.pl

 


Niniejszy "Biuletyn Prawny" został sporządzony przez Kancelarię Prawną LBC.

Zastrzeżenia prawne: Treść niniejszego materiału ma wyłącznie charakter informacyjny i nie może być traktowana, jako porada prawna. Zawarte w materiale treści mogą nie wyczerpywać w pełni problemów lub zagadnień prawnych związanych z nowelizowanymi przepisami, orzeczeniami, interpretacjami i. t. p. Każda sprawa wymagająca wiedzy prawniczej ma swój indywidualny wymiar, co uzasadnia jej indywidualną analizę. Zaleca się uprzednią konsultację konkretnej sprawy z radcą prawnym, adwokatem lub innym wykwalifikowanym prawnikiem. W przypadku jakichkolwiek pytań związanych z przedstawionymi powyżej zagadnieniami prawnymi oraz ich możliwym wpływem na działalność danego Klienta prosimy o kontakt z Kancelarią.

ORZECZNICTWO

 

1. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 27 sierpnia 2015 r., III CZP 62/15.

 

W odpowiedzi na pytanie Sądu Okręgowego o charakter prawny przepisu art. 594 ustawy z dnia 15 września 2000 r Kodeks spółek handlowych (Dz.U. 2000 Nr 94 poz. 1037; dalej: k.s.h.), dnia 27 sierpnia 2015 r. Sąd Najwyższy podjął uchwałę, w której stwierdził, że artykuł 594 k.s.h. reguluje odpowiedzialność cywilną za zaniechanie wykonania z winy umyślnej wymienionych w nim obowiązków.

 

Źródło: www.sn.pl

 

2.  Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 12 sierpnia 2015 r., III CZP 21/15.

 

W odpowiedzi na pytanie Sądu Okręgowego o dopuszczalność skargi kasacyjnej w sprawie dotyczącej wpisu do rejestru zastawów, Sąd Najwyższy podjął uchwałę, w której potwierdził możliwość wniesienia skargi kasacyjnej w ww. sprawie.

Źródło: www.sn.pl


INTERPRETACJE INDYWIDUALNE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO

 

Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 26 sierpnia 2015 r., IBPB-2-2/4511-209/15/ZuK.

 

Organ podatkowy wydał interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego w odniesieniu do następującego stanu faktycznego: Wnioskodawcą jest Wspólnik spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: sp. z o.o.) która ma zostać przekształcona w spółkę osobową. Obecnie spółka kapitałowa posiada środki zgromadzone na kapitale zapasowym, powstałym z podziału zysków z lat ubiegłych.

 

W związku z powyższym stanem faktycznym, zadano następujące pytanie: czy Wspólnicy spółki osobowej powstałej z przekształcenia sp. z o.o. przejmujący fundusze zgromadzone na kapitale zapasowym - które to fundusze powstały z podzielonego zysku z lat ubiegłych - będą musieli zapłacić podatek dochodowy od osób fizycznych?

 

Zdaniem Wnioskodawcy, środki zgromadzone na tym funduszu były uprzednio opodatkowane podatkiem dochodowym od osób prawnych, więc nie powinny one podlegać opodatkowaniu podatkiem od osób fizycznych.

 

Organ podatkowy uznał, że stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe. Zgodnie z uregulowaniem w art. 552 ustawy z dnia 15 września 2000 r Kodeks spółek handlowych (Dz.U. 2000 Nr 94 poz. 1037; dalej: k.s.h.) spółka przekształcana staje się przekształconą z chwilą wpisu do rejestru. Na podstawie art. 553 k.s.h., spółce tej przysługują wszelkie prawa i obowiązki spółki przekształcanej, która jest kontynuowana w innej formie prawnej.

 

Kwestia tej sukcesji uniwersalnej w ujęciu podatkowym reguluje ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 Ordynacja podatkowa (Dz.U. 1997 nr 137 poz. 926; dalej: Ordynacja podatkowa). Ogólna zasada w tym zakresie wyrażona została w art. 93a § 2 pkt 1 lit. b) w związku z art. 93a § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym – osobowa spółka handlowa powstała w wyniku przekształcenia spółki kapitałowej, wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki przekształcanej spółki.

 

Zgodnie zaś z art. 24 ust. 5 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. 1991 nr 80 poz. 350) – dochodem (przychodem) z udziału w zyskach osób prawnych jest dochód (przychód) faktycznie uzyskany z tego udziału, w tym także wartość niepodzielonych zysków w spółce oraz wartość zysku przekazanego na inne kapitały niż kapitał zakładowy w spółce przekształcanej – w przypadku przekształcenia spółki w spółkę niebędącą osobą prawną; przychód określa się na dzień przekształcenia. Zatem w razie przekształcenia spółki kapitałowej w spółkę osobową, cała wartość niepodzielonych zysków oraz wartość zysku przekazanego na inne kapitały niż kapitał zakładowy w spółce kapitałowej podlega opodatkowaniu na podstawie tego przepisu.

 

W świetle wykładni, niepodzielonym zyskiem jest wartość niepodzielonych zysków spółki kapitałowej nie tylko z roku przekształcenia, ale i także lat ubiegłych. Dlatego błędne jest stanowisko Wnioskodawcy, że zyski z lat ubiegłych nie będą podlegały opodatkowaniu na moment przekształcenia, skoro zostały zgromadzone na kapitale zapasowym.

 

Tytułem podsumowania, zyski wypracowane przez sp. z o.o. i zgromadzone na kapitale zapasowym, w momencie przekształcenia tej spółki w spółkę osobową podlegać będą opodatkowaniu w oparciu o art. 24 ust. 5 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2015 r.

 

Źródło: www.mf.gov.pl


ZMIANY W PRAWIE

 

Dnia 28 sierpnia 2015 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Skarbu Państwa zmieniające rozporządzenie w sprawie wsparcia niebędącego pomocą publiczną.

Rozporządzenie określa m.in. przedsiębiorcę znajdującego się w trudniej sytuacji ekonomicznej, analizę pozwalającą na niezakwalifikowanie udzielonego wsparcia jako pomocy publicznej, wprowadza definicję niezależnego podmiotu zewnętrznego o uznanej pozycji na rynku świadczonych usług.

 

Źródło: www.sip.legalis.pl

 


Niniejszy "Biuletyn Prawny" został sporządzony przez Kancelarię Prawną LBC.

 

Zastrzeżenia prawne: Treść niniejszego materiału ma wyłącznie charakter informacyjny i nie może być traktowana, jako porada prawna. Zawarte w materiale treści mogą nie wyczerpywać w pełni problemów lub zagadnień prawnych związanych z nowelizowanymi przepisami, orzeczeniami, interpretacjami i. t. p. Każda sprawa wymagająca wiedzy prawniczej ma swój indywidualny wymiar, co uzasadnia jej indywidualną analizę. Zaleca się uprzednią konsultację konkretnej sprawy z radcą prawnym, adwokatem lub innym wykwalifikowanym prawnikiem. W przypadku jakichkolwiek pytań związanych z przedstawionymi powyżej zagadnieniami prawnymi oraz ich możliwym wpływem na działalność danego Klienta prosimy o kontakt z Kancelarią.


 

ORZECZNICTWO

 

1. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 10 lipca 2015 r., III CZP 45/15.

 

Uchwała Sądu Najwyższego stanowiła odpowiedź na pytanie Sądu Okręgowego o następującej treści: „czy będące realizacją umownego prawa odstąpienia, odstąpienie przez wykonawcę, od zawartej z podwykonawcą umowy o roboty budowlane, na którą inwestor wyraził zgodę, powoduje ustanie, wskazanej w art. 6471§ 5 k.c., solidarnej z wykonawcą odpowiedzialności inwestora za zapłatę wynagrodzenia za roboty budowlane wykonane przez podwykonawcę, czy też takie odstąpienie pozostaje bez wpływu na istnienie tej odpowiedzialności?”

Dnia 10 lipca 2015 r. Sąd Najwyższy podjął uchwałę, w której stwierdził, że w razie odstąpienia przez wykonawcę od umowy o roboty budowlane, zawartej z podwykonawcą, inwestor nie ponosi odpowiedzialności na podstawie art. 6471§ 5 k.c.

 

Źródło: www.sn.pl

 

2. Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 02 lipca 2015 r., V CSK 657/14.

 

Dnia 02 lipca 2015 r. Sąd Najwyższy rozstrzygnął, że wynikające z art. 159 k.s.h. oraz z umowy spółki, uprawnienie wspólnika do wskazania jednego kandydata na członka zarządu jest uprawnieniem, którego nie można kwalifikować jako wiążącego dla zgromadzenia wspólników wskazania kandydata na członka zarządu, który przez zgromadzenie powinien być powołany w skład tego organu. Sąd Najwyższy wskazał, że uprawnienie wywołujące skutek w postaci obligatoryjnego powołania w skład organu wskazanego kandydata musi być wprost określone w postanowieniu umowy. Natomiast określenie „wskazanie osoby kandydata na członka zarządu” nie generuje obowiązku faktycznego powołania tej osoby w skład organu.

 

Źródło: www.sn.pl


INTERPRETACJE INDYWIDUALNE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO

 

Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 08 lipca 2015 r., IPTPB1/415-165/14-6/15-S/MM.

 

Organ podatkowy wydał interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego w odniesieniu do następującego stanu faktycznego: Wnioskodawca jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: Spółka), mającą podlegać przekształceniu w spółkę osobową. W poprzednich latach Spółka osiągała zysk, który zawsze był dzielony zgodnie z zasadami określonymi w Kodeksie spółek handlowych. Najczęściej Zgromadzenie Wspólników podejmowało uchwałę, w której bądź to decydowało o podziale zysku między wspólnikami w formie dywidendy, bądź to zysk był przekazywany na kapitał zapasowy. W aktualnym bilansie Spółki kwota kapitału zapasowego wynosi 4.445.059,62 zł. Wspólnicy Spółki mają obecnie zamiar przekształcić spółkę kapitałową w spółkę osobową – spółkę jawną.

 

W związku z powyższym stanem faktycznym zadano następujące pytanie: czy po planowanym przekształceniu spółki kapitałowej (spółki z ograniczoną odpowiedzialnością) w spółkę osobową, Wnioskodawca będzie zobligowany jako płatnik do pobrania i wpłacenia zryczałtowanego podatku dochodowego od środków zgromadzonych na kapitale zapasowym pochodzącym z podzielonego już zysku i przeznaczonego w latach ubiegłych na ten kapitał? Zdaniem Wnioskodawcy, zyski Spółki z lat ubiegłych przeznaczane przez Zgromadzenie Wspólników na kapitał zapasowy Spółki nie będą stanowiły, na dzień przekształcenia Spółki w spółkę osobową, przychodu udziałowca spółki z o. o. z tytułu przychodu z kapitałów pieniężnych w ogólności, a w szczególności przychodu z tytułu udziału w zyskach osób prawnych. Wnioskodawca argumentuje swoje stanowisko powołując się na art. 24 ust. 5 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, dochodem (przychodem) z udziału w zyskach osób prawnych jest dochód (przychód) faktycznie uzyskany z tego udziału, w tym także wartość niepodzielonych zysków w spółce w przypadku przekształcenia spółki w spółkę niebędącą osoba prawną; przychód określa się na dzień przekształcenia.

 

Zdaniem organu podatkowego, w świetle przedstawionego stanu faktycznego oraz powołanych przepisów, stwierdzić należy, że wypracowany w latach ubiegłych zysk oraz zysk roku obrotowego Spółki przekazany na kapitał zapasowy Spółki odpowiada pojęciu „niepodzielone zyski” użytemu w art. 24 ust. 5 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tak więc, w przypadku przekształcenia Spółki w spółkę jawną „wartość niepodzielonych zysków” znajdujących się na kapitale zapasowym Spółki stanowić będzie na dzień przekształcenia przychód byłych wspólników tej Spółki, od którego spółka jawna powstała w wyniku przekształcenia, jako płatnik, pobierze zryczałtowany podatek dochodowy, zgodnie z art. 41 ust. 4 c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

 

Wnioskodawca nie zgodził się z powyższą interpretacją i pismem z dnia 04 czerwca 2014 r. wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi organ stwierdził brak podstaw do zmiany przedmiotowej indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, w związku z czym Wnioskodawca wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego żądając uchylenia w całości przedmiotowej interpretacji.

 

Wojewódzki Sąd Administracyjny wydając wyrok wskazał, iż kapitały pieniężne są jednym ze źródeł przychodów podatników podatku dochodowego od osób fizycznych, stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W art. 17 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy wskazano, że za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się m.in. dywidendy i inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, których podstawą uzyskania są udziały (akcje) w spółce mającej osobowość prawną lub spółdzielni. Pojęcie przychodu z tytułu udziału  w zyskach osób prawnych zostało zdefiniowane w art. 24 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdzie wskazano, że dochodem (przychodem) z udziału w zyskach osób prawnych jest dochód (przychód) faktycznie uzyskany z tego udziału. Określenie „zysk niepodzielony” – w spółkach kapitałowych w przypadku przekształcenia tych spółek w spółki osobowe – nie obejmuje nie tylko zysku podzielonego, a więc faktycznie otrzymanego przez wspólników, ale i zysku podzielonego w inny sposób, to jest przekazanego uchwałą wspólników na kapitał zapasowy lub rezerwowy.

 

Zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego: "(...) każdy dozwolony podział zysku (przekazanie na kapitał zapasowy) wyklucza zastosowanie art. 24 ust. 5 pkt 8 u.p.d.f. w przypadku przekształcenia spółki kapitałowej w spółkę osobową, a odmienne stanowisko nie wynika wprost z omawianego przepisu. Zatem zawężenie działania tego przepisu wyłącznie do zysków niepodzielonych między wspólników prowadziłoby do nałożenia obowiązku podatkowego na podstawie wykładni prawa, a nie przepisu prawa."

 

Wobec powyższego, stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie obowiązków płatnika w związku z przekształceniem spółki kapitałowej w spółkę osobową – jest prawidłowe.

 

Źródło: www.mf.gov.pl


ZMIANY W PRAWIE

 

Dnia 01 lipca 2015 r. weszła w życie ustawa o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy – Prawo zamówień publicznych z dnia 09 kwietnia 2015 r. (Dz. U. z 2015 r. poz. 605).

 

Ustawa wprowadziła m.in. definicję jednolitej gospodarczo transakcji, pojęcie informacji podsumowującej w obrocie krajowym, obowiązek złożenia przez określonych podatników w urzędzie skarbowym zbiorczych informacji o dokonywanych dostawach towarów oraz świadczonych usługach, a także szczegółowo wymienia dane, które powinny znaleźć się w tej informacji. Ponadto ustawa wprowadziła dwa progi wysokości kaucji gwarancyjnej 200.000 zł i 1.000.000 zł, stanowiącej zabezpieczenie zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę w związku z dokonywaniem dostaw tych towarów oraz powstałych po wniesieniu kaucji gwarancyjnej zaległości podatkowych w podatkach stanowiących dochód budżetu państwa.

 

Źródło: www.sip.legalis.pl

 

Dnia 01 lipca 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 15 stycznia 2015 r. o obligacjach (Dz. U. z 2015 r. poz. 238)

Ustawa określa zasady emisji, zmiany warunków emisji, zbywania, nabywania i wykupu obligacji, a także wprowadza: instytucję zgromadzenia obligatariuszy, prawo emisji obligacji dla specjalnie do tego celu utworzonych spółek celowych, instytucję obligacji podporządkowanych i obligacji wieczystych. Ponadto wprowadzono uchylony w 2005 r. przepis o swobodnym ustalaniu przez emitenta wysokości oprocentowania obligacji.

 

Źródło: www.sip.legalis.pl

 


Niniejszy "Biuletyn Prawny" został sporządzony przez Kancelarię Prawną LBC.

 

Zastrzeżenia prawne: Treść niniejszego materiału ma wyłącznie charakter informacyjny i nie może być traktowana, jako porada prawna. Zawarte w materiale treści mogą nie wyczerpywać w pełni problemów lub zagadnień prawnych związanych z nowelizowanymi przepisami, orzeczeniami, interpretacjami i. t. p. Każda sprawa wymagająca wiedzy prawniczej ma swój indywidualny wymiar, co uzasadnia jej indywidualną analizę. Zaleca się uprzednią konsultację konkretnej sprawy z radcą prawnym, adwokatem lub innym wykwalifikowanym prawnikiem. W przypadku jakichkolwiek pytań związanych z przedstawionymi powyżej zagadnieniami prawnymi oraz ich możliwym wpływem na działalność danego Klienta prosimy o kontakt z Kancelarią.


 

ORZECZNICTWO

 

1. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 18 czerwca 2015 r., III CZP 31/15.

 

Dnia 18 czerwca 2015 r. Sąd Najwyższy podjął uchwałę, w której stwierdził, że roszczenie wspólnika spółki z ograniczoną odpowiedzialnością o wypłatę dywidendy nie jest roszczeniem o świadczenie okresowe. Ponadto Sąd orzekł, że w okresie likwidacji spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, do czasu spłaty jej zobowiązań, nie jest dopuszczalne dokonywanie wypłat dywidendy, także wtedy, gdy uchwała o podziale zysku została podjęta przed otwarciem likwidacji (art. 275 § 2 k.s.h.).

 

Źródło: www.sn.pl

 

2. Pytanie prawne skierowane do Sądu Najwyższego dnia 19 czerwca 2015 r., III CZP 62/15.

 

Dnia 19 czerwca 2015 r. do Sądu Najwyższego zostały skierowane następujące pytania prawne: jaki jest charakter prawny przepisu art. 594 k.s.h., a w szczególności czy wśród znamion strony podmiotowej czynów opisanych w tym przepisie znajduje się wina, a jeśli tak, to czy czyn ten można popełnić nieumyślnie?

 

Źródło: www.sn.pl


INTERPRETACJE INDYWIDUALNE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO

 

Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 15 czerwca 2015 r., IBPBI/1/4511-342/15/AB.

 

Organ podatkowy wydał interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego w odniesieniu do następującego stanu faktycznego: dnia 13 stycznia 2015 r. zmarł wspólnik spółki jawnej. Zgodnie z umową spółki z chwilą śmierci wspólnika, spółka nie przestaje istnieć, a udziały zmarłego wspólnika przejmuje spadkobierca. Został sporządzony akt poświadczenia dziedziczenia. Na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej spółka jawna prowadzi księgi rachunkowe. Dochód spółki, wygenerowany po śmierci wspólnika, stanowi (w części przypadającej na tego wspólnika) dochód podatkowy spadkobiercy (proporcjonalnie do udziału w zysku). Od dnia śmierci wspólnika zaliczki na podatek dochodowy płaci spadkobierca.

 

W związku z powyższym stanem faktycznym zadano następujące pytanie: w jaki sposób spadkobierca ma ustalić za miesiąc styczeń 2015 r. dochód i należną zaliczkę na podatek dochodowy. Zdaniem Wnioskodawcy, należy ustalić zysk spółki jawnej za cały miesiąc styczeń i podzielić proporcjonalnie za okres do 12 stycznia 2015 r. – dla zmarłego wspólnika, a za okres od 13 stycznia 2015 r. – dla spadkobiercy. Ewentualnie, za okres od 1 – 12 stycznia 2015 r. organ podatkowy wyda decyzję na spadkobiercę. Zdaniem Wnioskodawcy, zysk wypracowany w styczniu 2015 r. należy podzielić proporcjonalnie do ilości dni, bowiem większość kosztów uzyskania przychodów (np. wynagrodzenia, składki ZUS, energia, usługi fakturowania) została poniesiona po śmierci wspólnika, a dotyczą one całego miesiąca stycznia 2015 r.

 

Zdaniem organu podatkowego, w  świetle przedstawionego stanu faktycznego oraz powołanych przepisów, stwierdzić należy, że z dniem śmierci wspólnika spółki jawnej (spadkodawcy) Wnioskodawca nabył spadek, a tym samym objął udziały w spółce jawnej, co oznacza, że dochody spółki uzyskane po tym dniu stanowią dla Niego dochód z pozarolniczej działalności gospodarczej (proporcjonalnie do posiadanego udziału w spółce). Spółka jawna, zgodnie z umową spółki, po śmierci wspólnika kontynuowała działalność gospodarczą ze spadkobiercą zmarłego wspólnika i nie była zobowiązana do zamknięcia ksiąg rachunkowych. Wobec powyższego, zapisy w księgach rachunkowych, dotyczące m.in. przychodów, kosztów uzyskania przychodów oraz dochodu, spółka jawna winna kontynuować zgodnie z przyjętymi zasadami rachunkowości oraz przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

 

Reasumując, brak jest podstaw prawnych, aby dochód spółki jawnej wypracowany w styczniu 2015 r., tj. w miesiącu w którym zmarł wspólnik spółki, dzielić proporcjonalnie do ilości dni pomiędzy spadkodawcę - za okres do 13 stycznia 2015 r. oraz Wnioskodawcę - za okres od14 stycznia 2015 r. oraz aby od tak ustalonego dochodu Wnioskodawca uiścił zaliczkę na podatek dochodowy. Od dnia następnego po śmierci spadkodawcy, tj. od 14 stycznia 2015 r. wszystkie przychody i koszty uzyskania przychodów, związane z działalnością gospodarcza prowadzoną w formie spółki jawnej, stanowią przychody i koszty Wnioskodawcy (oczywiście proporcjonalnie do posiadanego udziału w tej spółce) i na tej podstawie Wnioskodawca winien określić dochód do opodatkowania i odprowadzić należną zaliczkę na podatek dochodowy za miesiąc styczeń 2015 r.

 

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy, że zysk wypracowany w styczniu 2015 r. należy podzielić proporcjonalnie do ilości dni, bowiem większość kosztów uzyskania przychodów (np. wynagrodzenia, składki ZUS, energia, usługi fakturowania) została poniesiona po śmierci wspólnika, a dotyczą one całego miesiąca stycznia 2015 r., należy uznać za nieprawidłowe.

 

Źródło: www.mf.gov.pl


ZMIANY W PRAWIE

 

Dnia 23 czerwca 2015 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 22 maja 2015 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku dochodowego od osób prawnych od niektórych dochodów (przychodów) podatników podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatników podatku dochodowego od osób prawnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 766)

 

Rozporządzenie zostało wydane na podstawie art. 22 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 i 699).

 

Rozporządzenie wprowadza m.in. zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób prawnych, od podmiotów uprawnionych do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, od dochodów odpowiadających równowartości umorzonych zobowiązań z tytułu kredytów, od tej części kapitału, od której następuje zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie § 1 pkt 1 tego rozporządzenia. Zaniechanie to ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2015 r. do dnia 31 grudnia 2016 r.

 

Źródło: www.sip.legalis.pl

 


Niniejszy "Biuletyn Prawny" został sporządzony przez Kancelarię Prawną LBC.

 

Zastrzeżenia prawne: Treść niniejszego materiału ma wyłącznie charakter informacyjny i nie może być traktowana, jako porada prawna. Zawarte w materiale treści mogą nie wyczerpywać w pełni problemów lub zagadnień prawnych związanych z nowelizowanymi przepisami, orzeczeniami, interpretacjami i. t. p. Każda sprawa wymagająca wiedzy prawniczej ma swój indywidualny wymiar, co uzasadnia jej indywidualną analizę. Zaleca się uprzednią konsultację konkretnej sprawy z radcą prawnym, adwokatem lub innym wykwalifikowanym prawnikiem. W przypadku jakichkolwiek pytań związanych z przedstawionymi powyżej zagadnieniami prawnymi oraz ich możliwym wpływem na działalność danego Klienta prosimy o kontakt z Kancelarią.


 

ORZECZNICTWO

 

1. Pytanie prawne skierowane do Sądu Najwyższego dnia 19 maja 2015 r., III CZP 48/15.

 

W dniu 19 maja 2015 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło pytanie prawne, w którym zwrócono się o wskazanie, czy ze względu na skutki wynikające z art. 304 ust. 2 p.u.n., otwarcie postępowania upadłościowego w wyniku uchylenia układu i zmiany sposobu prowadzenia postępowania upadłościowego (art. 304 ust. 1 p.u.n.), otwiera dla syndyka dwuletni termin dla wytoczenia powództwa o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną, o jakim mówi art. 132 ust. 3 p.u.n., jeżeli dla takiego powództwa upłynął ten termin liczony od dnia ogłoszenia upadłości z możliwością zawarcia układu.

 

Źródło: www.sn.pl

 

2. Pytanie prawne skierowane do Sądu Najwyższego dnia 28 maja 2015 r., III CZP 54/15.

 

W dniu 28 maja 2015 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło pytanie prawne, w którym zwrócono się o wskazanie, czy odpowiedzialność członków zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przewidziana w art. 299 § 1 k.s.h. rozciąga się na zobowiązania powstałe po złożeniu wniosku o ogłoszenie upadłości, w tym zobowiązania z tytułu wynagrodzenia tymczasowego nadzorcy sądowego, w sytuacji oddalenia wniosku o ogłoszenie upadłości na podstawie art. 13 ust. 1 ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze.

 

Źródło: www.sn.pl

 

INTERPRETACJE INDYWIDUALNE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO

 

Interpretacja Indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 19 maja 2015 r., IPTPB2/4511-65/15-7/KR.

 

Organ podatkowy wydał interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego w odniesieniu do następującego stanu faktycznego: Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną posiadającą rezydencję podatkową w Polsce. W dniu 13 czerwca 2014 r. uchwałą Zarządu Y S.A. (dalej jako: "Spółka") został podwyższony kapitał zakładowy Spółki w drodze emisji akcji serii T zwykłych na okaziciela.

 

W rezultacie, Wnioskodawczyni objęła akcje Spółki zarówno w zamian za wkład niepieniężny, jak i wkład pieniężny. Wnioskodawczyni wskazała, że 1 akcja serii T ma wartość nominalną 1 zł, tym samym stwierdziła, że objęła ona:

  • 4 645 410 akcji serii T w zamian za wniesione udziały X spółki z o.o.,
  • 819 135 akcji serii T w zamian za wniesione obligacje.

 

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie: czy w przypadku objęcia przez Wnioskodawczynię akcji w podwyższonym kapitale zakładowym Spółki w zamian za wkład niepieniężny w postaci obligacji, na dzień objęcia tych akcji powstanie przychód podatkowy, o którym mowa w art. 17 ust. l pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

 

Zdaniem Wnioskodawczyni, w przypadku objęcia akcji w podwyższonym kapitale zakładowym Spółki w zamian za wkład niepieniężny w postaci obligacji, na dzień objęcia tych akcji powstanie przychód podatkowy, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

 

Artykuł 17 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się nominalną wartość udziałów (akcji) w spółce albo wkładów w spółdzielni, objętych w zamian za wkład niepieniężny. Zgodnie z art. 17 ust. 1a ww. ustawy, przychód określony w ust. 1 pkt 9 powstaje w dniu zarejestrowania spółki albo wpisu do rejestru podwyższenia kapitału zakładowego spółki, albo wydania dokumentów akcji, jeżeli objęcie akcji jest związane z warunkowym podwyższeniem kapitału zakładowego.

 

Na tle analizy przytoczonych powyżej przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy stwierdzić, że jeżeli aport wniesiony do spółki kapitałowej w postaci składnika majątku niestanowiącego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części (wkład niepieniężny), następuje w warunkach, o których mowa w cytowanym art. 17 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to u wnoszącego taki wkład powstanie przychód kwalifikowany do źródła przychodów z kapitałów pieniężnych. Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się nominalną wartość udziałów (akcji) w spółce albo wkładów w spółdzielni, objętych w zamian za wkład niepieniężny.

 

Stosownie do art. 30b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia papierów wartościowych lub pochodnych instrumentów finansowych, w tym z realizacji praw wynikających z tych instrumentów, z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) oraz z tytułu objęcia udziałów (akcji) za wkład niepieniężny w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, podatek dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu.

 

Reasumując, wniesienie obligacji do Spółki tytułem wkładu niepieniężnego będzie skutkowało powstaniem przychodu po stronie Wnioskodawczyni w wysokości wartości nominalnej akcji wydanych przez tę Spółkę w zamian za aport.

 

Źródło: www.mf.gov.pl


ZMIANY W PRAWIE

 

Dnia 19 maja weszło w życie rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 23 kwietnia 2015 r. w sprawie określenia krajów i terytoriów stosujących szkodliwą konkurencję podatkową w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 600), zawierające nowy katalog krajów i terytoriów, które na podstawie danych zbieranych przez Organizację Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) nie spełniają minimalnych wymogów w zakresie wymiany informacji podatkowych i stosują szkodliwą konkurencję podatkową, a więc tworzą na swym terytorium tzw. „raj podatkowy”.

 

Rozporządzenie zostało uchwalone na podstawie art. 9a ust. 6 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 851, z późn. zm.).

 

Źródło: www.sip.legalis.pl

 


Niniejszy "Biuletyn Prawny" został sporządzony przez Kancelarię Prawną LBC.

 

Zastrzeżenia prawne: Treść niniejszego materiału ma wyłącznie charakter informacyjny i nie może być traktowana, jako porada prawna. Zawarte w materiale treści mogą nie wyczerpywać w pełni problemów lub zagadnień prawnych związanych z nowelizowanymi przepisami, orzeczeniami, interpretacjami i. t. p. Każda sprawa wymagająca wiedzy prawniczej ma swój indywidualny wymiar, co uzasadnia jej indywidualną analizę. Zaleca się uprzednią konsultację konkretnej sprawy z radcą prawnym, adwokatem lub innym wykwalifikowanym prawnikiem. W przypadku jakichkolwiek pytań związanych z przedstawionymi powyżej zagadnieniami prawnymi oraz ich możliwym wpływem na działalność danego Klienta prosimy o kontakt z Kancelarią.

ORZECZNICTWO

 

1. Uchwała Sądu Najwyższego - Izba Cywilna z dnia 17 kwietnia 2015 r., III CZP 11/15.

 

W świetle art. 1 pkt 2 w związku z art. 2 ustawy z dnia 28 kwietnia 1936 r. Prawo wekslowe (Dz. U. Nr 37, poz. 282 ze zm.) oraz w świetle art. 101 pkt 2 w związku z art. 102 Prawa wekslowego, nie powoduje nieważności weksla brak określenia waluty, w której ma nastąpić zapłata oznaczonej sumy pieniężnej, w samym poleceniu lub przyrzeczeniu zapłaty tej sumy, gdy nazwa waluty znajduje się w oznaczeniu sumy pieniężnej zamieszczonym, zgodnie z utrwaloną praktyką, w prawym górnym rogu dokumentu weksla.

 

Źródło: www.sn.pl

 

2. Pytanie prawne skierowane do Sądu Najwyższego dnia 02 kwietnia 2015 r., III CZP 31/15.

 

W dniu 02 kwietnia 2015 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło pytanie prawne, w którym zwrócono się o wskazanie:
1. czy roszczenie o wypłatę dywidendy w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością jest roszczeniem okresowym, do którego ma zastosowanie art. 118 k.c.?
2. czy postępowanie likwidacyjne spółki z ograniczoną odpowiedzialnością stanowi przeszkodę dla uwzględnienia przez Sąd roszczenia wspólnika o wypłatę dywidendy powstałego w wyniku uchwały zgromadzenia wspólników podjętej przed otwarciem likwidacji?

 

Źródło: www.sn.pl

 

INTERPRETACJE INDYWIDUALNE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO

 

Interpretacja Indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 10 kwietnia 2015 r., IBPBII/2/4511-60/15/MM.

 

Organ podatkowy wydał interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego w odniesieniu do następującego stanu faktycznego: Wnioskodawca zamierza nabyć udziały w spółce z o.o. (dalej: „Spółka 1”). Po nabyciu udziałów w Spółce 1 Wnioskodawca zamierza dokonać podwyższenia jej kapitału zakładowego w drodze wniesienia udziałów innej spółki kapitałowej (dalej: „Spółka 2”) w zamian za udziały Spółki 1. Następnie Wnioskodawca zamierza dokonać przekształcenia Spółki 1 w spółkę komandytową (dalej jako: „Spółka komandytowa”) na podstawie art. 551 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (dalej: „k.s.h.").

 

Do momentu przekształcenia Spółki 1 w Spółkę komandytową, wszystkie dochody (ustalone zgodnie z przepisami ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, dalej: „u.p.d.o.p."), będą opodatkowane przez Spółkę 1 podatkiem dochodowym od osób prawnych. Przy przekształceniu Spółki 1 w Spółkę komandytową, Wnioskodawcy nie zostaną wypłacone żadne świadczenia.

 

W związku z powyższym zdarzeniem zadano następujące pytanie: Czy przekształcenie Spółki 1 w Spółkę komandytową będzie skutkowało powstaniem po stronie Wnioskodawcy przychodu podatkowego?

 

Zasady przekształcania spółek prawa handlowego regulują przepisy Kodeksu spółek handlowych. Zgodnie z art. 551 § 1 k.s.h. – spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa, spółka komandytowo-akcyjna, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, spółka akcyjna (spółka przekształcana) może być przekształcona w inną spółkę handlową (spółkę przekształconą). Z dniem przekształcenia, tj. z chwilą wpisu spółki przekształconej do rejestru, spółka przekształcana staje się spółką przekształconą, a sąd rejestrowy z urzędu wykreśla spółkę przekształcaną (art. 552 k.s.h.). Jednocześnie w myśl art. 553 § 3 k.s.h., wspólnicy spółki przekształcanej uczestniczący w przekształceniu stają się wspólnikami spółki przekształconej. Zgodnie z zasadą wskazaną w art. 553 § 1 k.s.h., spółce przekształconej przysługują wszystkie prawa i obowiązki spółki przekształcanej (tzw. sukcesja uniwersalna). W ramach tej sukcesji, majątek spółki przekształcanej (którego składniki są wyceniane w związku z procesem przekształcenia) staje się majątkiem spółki przejmowanej.

 

Zdaniem Wnioskodawcy, jedynym przepisem określającymi konieczność wykazania przychodu podatkowego po stronie wspólników w związku przekształceniem jest przepis art. 24 ust. 5 pkt 8 u.p.d.o.f. Zgodnie z nim, dochodem (przychodem) z udziału w zyskach osób prawnych jest dochód (przychód) faktycznie uzyskany z tego udziału, w tym także wartość niepodzielonych zysków w spółce oraz wartość zysku przekazanego na inne kapitały niż kapitał zakładowy w spółce przekształcanej – w przypadku przekształcenia spółki w spółkę niebędącą osobą prawną; przychód określa się na dzień przekształcenia. Od tak ustalonego dochodu wspólnika przekształcanej spółki płatnik zobowiązany jest pobrać podatek w wysokości 19% (art. 30a ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f.). W sytuacji natomiast gdy na moment przekształcenia spółka kapitałowa nie osiągnie zysku oraz nie będzie posiadała zysków przekazanych na inne kapitały niż kapitał zakładowy, po stronie wspólników nie powstanie przychód do opodatkowania.

 

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego organ podatkowy uznał jako prawidłowe. Powstanie po stronie wspólnika spółki kapitałowej dochodu (przychodu) z tytułu przekształcenia spółki kapitałowej w spółkę osobową uzależnione jest od istnienia, na moment przekształcenia, niepodzielonych zysków spółki kapitałowej lub zysku przekazanego na inne kapitały niż kapitał zakładowy takiej spółki. Wszelkie zyski, które nie zostały podzielone odpowiadają pojęciu „niepodzielone zyski” użytemu w art. 24 ust. 5 pkt 8 u.p.d.o.f. i podlegają opodatkowaniu na moment przekształcenia spółki kapitałowej w spółkę osobową. Opodatkowaniu na moment przekształcenia spółki kapitałowej w spółkę osobową podlegają również zyski spółki kapitałowej przekazane na inne kapitały niż kapitał zakładowy w tej spółce jako spółce przekształcanej. W rozpatrywanej sprawie Wnioskodawca będzie udziałowcem spółki z o.o., która zostanie przekształcona w spółkę komandytową. Na dzień przekształcenia Spółka 1 może posiadać zyski bieżące oraz zyski wypracowane w latach poprzednich w tym zyski przekazane na inne kapitały niż kapitał zakładowy. Przekształcenie nie będzie skutkować powstaniem przychodu podatkowego po stronie Wnioskodawcy.

 

Źródło: www.mf.gov.pl

 

ZMIANY W PRAWIE

 

Dnia 07 kwietnia 2015 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 12 marca 2015 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) podatników podatku dochodowego od osób prawnych oraz częściowego zaniechania poboru wpłat z zysku  (Dz. U. z 2015 r. poz. 399). Rozporządzenie zostało uchwalone na podstawie art. 22 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.).

 

Źródło: www.sip.legalis.pl

 


Niniejszy "Biuletyn Prawny" został sporządzony przez Kancelarię Prawną LBC.

 

Zastrzeżenia prawne: Treść niniejszego materiału ma wyłącznie charakter informacyjny i nie może być traktowana, jako porada prawna. Zawarte w materiale treści mogą nie wyczerpywać w pełni problemów lub zagadnień prawnych związanych z nowelizowanymi przepisami, orzeczeniami, interpretacjami i. t. p. Każda sprawa wymagająca wiedzy prawniczej ma swój indywidualny wymiar, co uzasadnia jej indywidualną analizę. Zaleca się uprzednią konsultację konkretnej sprawy z radcą prawnym, adwokatem lub innym wykwalifikowanym prawnikiem. W przypadku jakichkolwiek pytań związanych z przedstawionymi powyżej zagadnieniami prawnymi oraz ich możliwym wpływem na działalność danego Klienta prosimy o kontakt z Kancelarią.

ORZECZNICTWO

 

1. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 marca 2015 r., II FSK 349/13.

 

Konwersja wierzytelności na udziały w kapitale zakładowym spółki z o.o. każdorazowo będzie stanowiła wniesienie do niej wkładu niepieniężnego.

 

Źródło: www.nsa.gov.pl

 

2. Uchwała Sądu Najwyższego z 13 marca 2015 r., III CZP 4/15.

 

Wynagrodzenie dla kuratora ustanowionego z urzędu na podstawie art. 42 k.c. w braku majątku lub dochodów osoby prawnej jest pokrywane przez Skarb Państwa - sąd rejestrowy.

 

Źródło: www.sn.pl

 

INTERPRETACJE INDYWIDUALNE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO

 

Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 26 marca 2015 r., IBPBII/2/415-1179/14/NG.

 

Organ podatkowy wydał interpretację indywidualną w odniesieniu do następującego stanu faktycznego: Wnioskodawca jest podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, mającym miejsce zamieszkania na terytorium Polski. Podlega on w Polsce opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.

Wnioskodawca jest akcjonariuszem spółki akcyjnej, mającej siedzibę i podlegającej opodatkowaniu od całości uzyskiwanych przychodów w Polsce („S.A.”). W S.A. występują również inni akcjonariusze. Akcje S.A. posiadane przez Wnioskodawcę nie reprezentują większości praw głosu (udział mniejszościowy).

 

Wnioskodawca planuje wniesienie posiadanych akcji S.A. w drodze wkładu niepieniężnego (aportu) do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, której siedziba oraz zarząd będą znajdowały się w Polsce („Nowa Spółka”). W wyniku aportu wniesionego przez Wnioskodawcę Nowa Spółka nie uzyska bezwzględnej większości praw głosu w S.A. W zamian za wnoszony aport Wnioskodawca otrzyma udziały w Nowej Spółce o określonej wartości nominalnej. Możliwe jest, że wartość nominalna objętych przez Wnioskodawcę udziałów Nowej Spółki będzie niższa od rynkowej wartości wnoszonego przez Wnioskodawcę wkładu, natomiast różnica między wartością nominalną wydanych udziałów a wartością rynkową przedmiotu wkładu zostanie przekazana na kapitał zapasowy Nowej Spółki (agio).

 

W związku z powyższym zdarzeniem zadano następujące pytania:

  • Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym przychodem Wnioskodawcy z tytułu opisanego wkładu niepieniężnego (aportu) będzie wyłącznie wartość nominalna udziałów objętych w Nowej Spółce w zamian za wkład niepieniężny?
  • Czy w przypadku objęcia przez Wnioskodawcę udziałów w Nowej Spółce w zamian za wkład niepieniężny o wartości rynkowej przekraczającej wartość nominalną obejmowanych udziałów w Nowej Spółce, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej będzie mógł zastosować art. 19 ust. 1 zdanie drugie w zw. z art. 19 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.; dalej: updof) i określić przychód Wnioskodawcy w innej wysokości niż wartość nominalna obejmowanych udziałów?

 

Odnośnie pierwszego pytania, zdaniem Wnioskodawcy, przychód podatkowy Wnioskodawcy stanowić będzie wyłącznie wartość nominalna udziałów objętych w Nowej Spółce w zamian za wniesiony wkład niepieniężny, także w sytuacji, gdy rynkowa wartość przedmiotu wkładu będzie wyższa od wartości nominalnej udziałów obejmowanych w zamian za wnoszony wkład niepieniężny, a nadwyżka zostanie przekazana na kapitał zapasowy Nowej Spółki.

 

Odnośnie drugiego pytania, zdaniem Wnioskodawcy, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej nie będzie mógł zastosować art. 19 ust. 1 updof zdanie drugie w zw. z art. 19 ust. 3 i 4 updof i określić przychodu Wnioskodawcy w innej wysokości niż wartość nominalna obejmowanych udziałów. Zgodnie z przepisem art. 17 ust. 1 pkt 9 updof, za przychód z kapitałów pieniężnych uważa się nominalną wartość udziałów (akcji) w spółce albo wkładów w spółdzielni objętych w zamian za wkład niepieniężny. Stąd językowa wykładnia art. 17 ust. 1 pkt 9 updof prowadzi do wniosku, że opodatkowaniu podlega wyłącznie nominalna wartość udziałów bądź akcji objętych w zamian za wkład niepieniężny. Przepis ten wyraźnie odwołuje się bowiem do nominalnej wartości obejmowanych udziałów (akcji), a nie do żadnej innej wartości np. ceny emisyjnej udziałów, księgowej czy też rynkowej wartości wnoszonego wkładu. W konsekwencji Wnioskodawca uzyska przychód podatkowy w wysokości równej wartości nominalnej udziałów Nowej Spółki objętych w zamian za wniesiony wkład niepieniężny (aport).

 

W świetle obowiązującego stanu prawnego, organ podatkowany uznał stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego za prawidłowe.

 

Źródło: www.mf.gov.pl

ZMIANY W PRAWIE

 

Dnia 24 marca 2015 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 5 marca 2015 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych rodzajów dochodów (przychodów) podatników podatku dochodowego od osób prawnych i podatku dochodowego od osób fizycznych  (Dz. U. z 2015 r. poz. 327).

 

Rozporządzenie zostało wydane na podstawie art. 22 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.).

 

Źródło: www.sip.legalis.pl

 


Niniejszy "Biuletyn Prawny" został sporządzony przez Kancelarię Prawną LBC.

 

Zastrzeżenia prawne: Treść niniejszego materiału ma wyłącznie charakter informacyjny i nie może być traktowana, jako porada prawna. Zawarte w materiale treści mogą nie wyczerpywać w pełni problemów lub zagadnień prawnych związanych z nowelizowanymi przepisami, orzeczeniami, interpretacjami i. t. p. Każda sprawa wymagająca wiedzy prawniczej ma swój indywidualny wymiar, co uzasadnia jej indywidualną analizę. Zaleca się uprzednią konsultację konkretnej sprawy z radcą prawnym, adwokatem lub innym wykwalifikowanym prawnikiem. W przypadku jakichkolwiek pytań związanych z przedstawionymi powyżej zagadnieniami prawnymi oraz ich możliwym wpływem na działalność danego Klienta prosimy o kontakt z Kancelarią.

ORZECZNICTWO

 

1. Wyrok TK z dnia 10 lutego 2015 r., P 10/11.

 

Trybunał Konstytucyjny odpowiedział na pytanie prawne skierowane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie: czy art. 1 pkt 6 w związku z art. 4 ustawy z dnia 20 listopada 1999 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. Nr 95, poz. 1101) w części, w jakiej pozbawiał podatników od 01 stycznia 2000 r. możliwości amortyzacji wartości niematerialnych i prawnych, takich jak prawo użytkowania na udziale nieruchomości wprowadzonego do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych przed 01 stycznia 1999 r., jest zgodny z zasadą ochrony praw nabytych i zasadą ochrony interesów w toku wyrażonymi w art. 2 Konstytucji RP?

 

Trybunał Konstytucyjny orzekł, iż ww. przepis w zakresie, w jakim od 1 stycznia 2000 r. pozbawił podatników podatku dochodowego od osób prawnych możliwości amortyzacji prawa użytkowania udziału w nieruchomości, wprowadzonego do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych przed 01 stycznia 1999 r., jest niezgodny z wywodzoną z art. 2 Konstytucji RP zasadą ochrony interesów w toku. W uzasadnieniu Trybunał Konstytucyjny zauważył, że chociaż ustawodawca podjął niezbędne decyzje, które miały na celu zapewnienie warunków przystosowania się do nowej regulacji (tj. przewidział okres vacatio legis), to jednak uniemożliwił dokończenie przedsięwzięć rozpoczętych zgodnie z przepisami obowiązującymi w chwili ich inicjowania. Ustawodawca – w ocenie Trybunału – powinien w odpowiednich przepisach przejściowych uwzględnić sytuację podatników, którzy prowadząc działalność gospodarczą korzystali z prawa do dokonywania odpisów amortyzacyjnych z tytułu posiadania prawa użytkowania udziału w nieruchomości oraz innych wartości niematerialnych i prawnych.

 

Źródło: www.trybunal.gov.pl

 

2. Wyrok NSA z dnia 17 lutego 2015 r., I FSK 1835/13.

 

Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając skargę kasacyjną od wyroku WSA w Krakowie w przedmiocie odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za grudzień 2005 r. oraz za styczeń i luty 2006 r. uchylił zaskarżony wyrok w całości oraz stwierdził, iż członkowi zarządu powinien być znany na bieżąco stan finansów spółki, sposób jej funkcjonowania, charakter zawieranych transakcji. Członek zarządu powinien pozyskać także wiedzę o kontrahentach spółki. Powoływanie się na brak wiedzy o nieprawidłowościach (bezprawnym firmanctwie i wystawianiu pustych faktur) nie oznacza wyłączenia odpowiedzialności członka zarządu za zobowiązania podatkowe spółki.

 

Źródło: www.orzeczenia.nsa.pl

 

3. Uchwała SN z dnia 19 lutego 2015 r., III CZP 105/14.

 

Zakaz prowadzenia działalności gospodarczej na własny rachunek oraz pełnienia funkcji określonych w art. 373 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. z 2012 r. poz. 1112 z późn. zm.; dalej: p.u.n.) może być orzeczony również wtedy, gdy przed wejściem w życie ustawy z dnia 06 marca 2009 r. nowelizacji p.u.n., ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym oraz ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. Nr 53, poz. 434) upłynął termin roku biegnący od dnia, w którym dłużnik był obowiązany złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości, jeżeli postępowanie w sprawie orzeczenia zakazu zostało wszczęte po wejściu w życie tej ustawy w terminie roku od dnia oddalenia wniosku o ogłoszenie upadłości na podstawie art. 13 ustawy p.u.n. W takim postępowaniu za podstawę orzeczenia należy brać także stan rzeczy istniejący przed wejściem w życie ustawy z dnia 06 marca 2009 r.

 

Źródło: www.sip.legalis.pl

 

4. Uchwała SN z dnia 26 lutego 2015 r., III CZP 106/14.

 

Sąd Najwyższy udzielił odpowiedzi na pytanie prawne: czy przejście obowiązków, o którym mowa w art. 788 § 1 k.p.c., tj. przejście obowiązków na inną osobę po powstaniu tytułu egzekucyjnego lub w toku sprawy przed wydaniem tytułu, następuje w sytuacji przekształcenia przedsiębiorcy jednoosobowego w spółkę akcyjną?

 

Sąd Najwyższy rozstrzygając przedmiotowe zagadnienie prawne stwierdził, iż przepis art. 788 § 1 k.p.c. ma zastosowanie w razie przejścia uprawnienia lub obowiązku w wyniku przekształcenia przedsiębiorcy w spółkę kapitałową (art. 551 § 5 i art. 584[2] § 1 k.s.h.).

 

Źródło: www.sn.pl

 

INTERPRETACJE INDYWIDUALNE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO

 

Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 27 lutego 2015 r., IBPBI/1/415-1456/14/AB.

Organ podatkowy wydał interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego w oparciu o następujący stan faktyczny: wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym podlegającym w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Obecnie, jest komandytariuszem spółki komandytowej (dalej: „Spółka”) i zgodnie z umową przysługuje mu prawo do 4% jej zysku. W tym momencie, każdy ze wspólników ma prawo do wypłaty przysługującego mu zysku po zakończeniu roku obrotowego, stosownie do udziału w jej zysku, który przypada na tego wspólnika na ostatni dzień roku obrotowego. Rok obrotowy Spółki pokrywa się z rokiem kalendarzowym. Po 1 stycznia 2015 r. planowana jest zmiana umowy Spółki i dokonanie modyfikacji zasad podziału jej zysków. Zgodnie z nowymi zasadami podziału zysku Spółki, jej zysk będzie się dzielić pomiędzy wspólników na koniec każdego kwartału roku obrotowego, a więc na dzień 31 marca, 30 czerwca, 30 września i 31 grudnia roku obrotowego. Podstawą przypisania zysku poszczególnym wspólnikom będzie ich udział w zyskach Spółki, który określony będzie w umowie Spółki na ostatni dzień kwartału. Po zakończeniu każdego kwartału, wspólnicy będą podejmować uchwalę o sposobie rozdysponowania zysku za dany kwartał, przy czym wspólnicy będą mogli podjąć decyzję o wypłaceniu tego zysku wspólnikom (w takiej sytuacji, z dniem podjęcia uchwały przez wspólników po stronie wspólników powstanie roszczenie w stosunku do Spółki o wypłatę na ich rzecz tego zysku), jak również o pozostawieniu go w Spółce. Ww. zmiany mają związek z planowanym na dzień 1 października 2015 r. wystąpieniem ze Spółki jednego ze wspólników, który zgodnie ze zmianami będzie miał roszczenie do Spółki o wypłatę przypadającego na niego zysku za I, II i III kwartał 2015 r. Konsekwencją wystąpienia jednego ze wspólników ze Spółki będzie zmiana proporcji zysków, która przypada na pozostałych wspólników. Oznacza to, że w wyniku tej zmiany udział Wnioskodawcy w zysku Spółki ulegnie zwiększeniu.

 

Mając powyższe na uwadze, Wnioskodawca będzie miał prawo do: 1) 4% zysku Spółki za I, II i III kwartał 2015 r., który stanie się należny z chwilą podjęcia przez wspólników Spółki uchwały o jego wypłacie (uchwała będzie podejmowana na koniec każdego kwartału); 2) zwiększonego (w związku ze zmianą proporcji udziału w zyskach) zysku Spółki za IV kwartał 2015 r., który stanie się należny z chwilą podjęcia przez wspólników Spółki uchwały o jego wypłacie (uchwała taka będzie podjęta na koniec IV kwartału).

W związku z powyższym stanem faktycznym zadano następujące pytanie: w jaki sposób Wnioskodawca powinien ustalić przychody oraz koszty uzyskania przychodów z udziału w Spółce w związku ze zmianą zasad podziału oraz udziału w jej zyskach, która nastąpi w związku z wystąpieniem z niej jednego ze wspólników.

 

Zdaniem Wnioskodawcy, powinien on rozpoznawać przychody i koszty uzyskania przychodów wynikające z działalności Spółki proporcjonalnie do posiadanego - na moment uzyskania przychodów i rozpoznania kosztów - udziału w zyskach Spółki. Uzasadniając powyższe stanowisko Wnioskodawca zaznaczył, że Spółka, jako spółka osobowa nie jest podatnikiem podatku dochodowego. Podatnikami są natomiast jej wspólnicy. W związku z tym, dochody generowane przez Spółkę nie stanowią odrębnego przedmiotu opodatkowania. Opodatkowaniu podlegają jedynie dochody poszczególnych wspólników Spółki. Zdaniem Wnioskodawcy, przychody z tytułu udziału w Spółce będą stanowić dla niego przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm., dalej: „u.p.d.o.f.”). Zgodnie bowiem z art. 5b ust. 2 u.p.d.o.f., w przypadku, gdy spółka niemająca osobowości prawnej prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą, wówczas również przychody wspólnika z udziału w takiej spółce uznaje się za przychody ze źródła, jakim jest pozarolniczą działalność gospodarcza.

 

Zgodnie z art. 8 u.p.d.o.f., przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa w udziale w zysku. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku są równe. Powyższe zasady stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, jak również wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat (art. 8 ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.f.). Ustawodawca nie wprowadził jakichkolwiek regulacji, które odnosiłyby się do sytuacji, w której dochodzi do zmiany wysokości udziału w zyskach spółki osobowej i wpływu takiej zmiany na sposób przypisywania przychodów i kosztów, a tym samym kalkulacji dochodów podlegających opodatkowaniu przez poszczególnych wspólników.

 

W ocenie Wnioskodawcy, uwzględniając specyfikę opodatkowania dochodów spółek osobowych należy przyjąć, że decydujące znaczenie ma wskazywany w u.p.d.o.f. parametr, w postaci udziału w zyskach spółki osobowej na moment rozpoznania przychodów i kosztów. W związku z powyższym, w przypadku, gdy dojdzie do wskazywanej zmiany proporcji udziałów w zyskach Spółki, konieczne będzie ustalenie wysokości przychodów i kosztów dotyczących działalności Spółki w okresie przed i po tej zmianie. Powyższa zmiana spowoduje zatem zwiększenie przypadającego na Wnioskodawcę udziału w zysku Spółki od momentu jej dokonania, a więc z momentem zmiany umowy Spółki, dotyczącej wystąpienia z niej jednego ze wspólników i związanej z tym zmiany proporcji udziału w jej zyskach. Mając powyższe na uwadze, przypadające na Wnioskodawcę przychody i koszty, do momentu wyżej opisanej zmiany w proporcji udziałów w zyskach Spółki, powinny być ustalane na podstawie jego udziału w zyskach Spółki obowiązującego przed tą zmianą. Natomiast od momentu zmiany proporcji udziałów w zyskach Spółki, przypadające na Wnioskodawcę przychody i koszty powinien ustalać na podstawie zmienionego (a więc zwiększonego) udziału w zyskach Spółki. Roczną wartość przychodów i kosztów, jaką powinien wykazać w swoim rocznym zeznaniu podatkowym będzie stanowiła suma przychodów i kosztów obliczonych za okres przed i po zmianie proporcji udziałów w zyskach Spółki, w sposób wskazany powyżej.

 

W świetle obowiązującego stanu prawnego, organ podatkowy uznał stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego za prawidłowe.

 

Źródło: www.mf.gov.pl

 

ZMIANY W PRAWIE

 

Dnia 20 lutego 2015 r. została ogłoszona ustawa z dnia 15 stycznia 2015 r. o obligacjach (Dz. U. z 2015 r. poz. 238). Ustawa wejdzie w życie z dniem 01 lipca 2015 r.

 

Źródło: www.sip.legalis.pl

 

 

Niniejszy "Biuletyn Prawny" został sporządzony przez Kancelarię Prawną LBC.

 

Zastrzeżenia prawne: Treść niniejszego materiału ma wyłącznie charakter informacyjny i nie może być traktowana, jako porada prawna. Zawarte w materiale treści mogą nie wyczerpywać w pełni problemów lub zagadnień prawnych związanych z nowelizowanymi przepisami, orzeczeniami, interpretacjami i. t. p. Każda sprawa wymagająca wiedzy prawniczej ma swój indywidualny wymiar, co uzasadnia jej indywidualną analizę. Zaleca się uprzednią konsultację konkretnej sprawy z radcą prawnym, adwokatem lub innym wykwalifikowanym prawnikiem. W przypadku jakichkolwiek pytań związanych z przedstawionymi powyżej zagadnieniami prawnymi oraz ich możliwym wpływem na działalność danego Klienta prosimy o kontakt z Kancelarią.

ORZECZNICTWO

 

1. Uchwała składu 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 30 stycznia 2015 r., III CZP 34/14.

 

Niedopuszczalny jest wpis do rejestru przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym jednego prokurenta z zastrzeżeniem, że może on działać tylko łącznie z członkiem zarządu.

 

Źródło: www.sn.pl

 

2. Pytanie prawne skierowane do Sądu Najwyższego w dniu 16 stycznia 2015 r., II CZP 1/15.

 

W dniu 16 stycznia 2015 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło pytanie prawne, w którym zwrócono się o wskazanie:

 

1. czy w przypadku połączenia przez komornika kilku spraw egzekucyjnych prowadzonych z wniosku tego samego wierzyciela przeciwko temu samemu dłużnikowi o egzekucję świadczeń pieniężnych komornik pobiera od dłużnika jedną opłatę stosunkową obliczoną na podstawie art. 49 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku o komornikach sądowych i egzekucji (tekst jedn. Dz. U. z 2011 r. Nr 231, poz. 1376, ze zm.), dalej: uoksie, czy też opłaty stosunkowe w każdej z połączonych spraw obliczone na podstawie art. 49 ust. 1 uoksie;

 

2. maksymalnej sumy opłat stosunkowych w sprawie o egzekucję świadczeń pieniężnych pobieranych przez komornika od dłużnika, w której wyegzekwowano świadczenie przy zastosowaniu różnych sposobów egzekucji - częściowo wskutek skierowania egzekucji do wierzytelności z rachunku bankowego, wynagrodzenia za pracę, świadczenia z ubezpieczenia społecznego, jak również wypłacanych na podstawie przepisów o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, zasiłku dla bezrobotnych, dodatku aktywizacyjnego, stypendium oraz dodatku szkoleniowego (art. 49 ust. 1 zdanie drugie ukosie, a częściowo w inny sposób (art. 49 ust. 1 zdanie pierwsze uoksie), w szczególności wskazanie, czy suma opłat pobranych w danej sprawie może przekroczyć trzydziestokrotność przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego.

 

Źródło: www.sn.pl

 

3. Pytanie prawne skierowane do Sądu Najwyższego w dniu 26 stycznia 2015 r., III CZP 8/15.

 

W dniu 26 stycznia 2015 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło pytanie prawne, w którym zwrócono się o udzielenie odpowiedzi na pytanie, czy zamawiający może odmówić odebrania dzieła i zapłaty wynagrodzenia, gdy w chwili oddania dzieło ma wady istotne, a zamawiający nie korzysta z uprawnień z rękojmi za wady.

 

Źródło: www.sn.pl

 

4. Pytanie prawne skierowane do Sądu Najwyższego w dniu 30 stycznia 2015 r., III CZP 11/15.

 

W dniu 30 stycznia 2015 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło pytanie prawne, w którym zwrócono się o wskazanie, czy brak oznaczenia w dokumencie weksla nazwy waluty, w jakiej ma być płatna suma wekslowa, w bezwarunkowym poleceniu zapłaty oznaczonej sumy pieniężnej, powoduje nieważność weksla w świetle art. 1 pkt 2 w zw. z art. 2 i art. 101 pkt 2 w zw. z art. 102 ustawy z dnia 28 kwietnia 1936 r. Prawo wekslowe (tekst jedn. Dz. U. Nr 37, poz. 282 ze zm.), w sytuacji, gdy nazwa tej waluty zamieszczona została poza osnową weksla jedynie w oznaczeniu sumy wekslowej w prawym górnym narożniku blankietu wekslowego.

 

Źródło: www.sn.pl

 

5. Pytanie prawne skierowane do Sądu Najwyższego w dniu 30 stycznia 2015 r., III CZP 12/15.

 

W dniu 30 stycznia 2015 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło pytanie prawne, w którym zwrócono się o wskazanie, czy wierzytelność wynikającą bezpośrednio z obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody powstałe w związku z ruchem tych pojazdów, nabytą na podstawie umowy przelewu wierzytelności po jej powstaniu od poszkodowanego niebędącego przedsiębiorcą, można uznać za pozostającą, w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 24 maja 1989 r. o rozpoznawaniu przez sądy spraw gospodarczych (tekst jedn. Dz. U. z 1989 r., Nr 33, poz. 175, ze zm.), w zakresie prowadzonej przez powoda działalności gospodarczej, której zasadniczym przedmiotem jest wynajem samochodów, co w konsekwencji kwalifikować będzie sprawę, w której skierowano pytanie prawne, jako gospodarczą.

 

Źródło: www.sn.pl

 

INTERPRETACJE INDYWIDUALNE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO

 

Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 30 stycznia 2015 r., IBPBI/1/415-1355/14/ŚS.

 

Organ podatkowy wydał interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego na kanwie następującego zdarzenia przyszłego: Wnioskodawczyni jest podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych mającym miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. W przyszłości zostanie wspólnikiem osobowej spółki handlowej, prawdopodobnie spółki jawnej (dalej: „Spółka”), powstałej z przekształcenia spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. W toku działalności Spółki mogą wystąpić sytuacje, które powodować będą jej rozwiązanie. Jeśli taka sytuacja wystąpi, przeprowadzona zostanie likwidacja Spółki, a jej majątek, po spłaceniu zobowiązań oraz pozostawieniu odpowiednich kwot na pokrycie zobowiązań niewymagalnych lub spornych, zostanie podzielony pomiędzy wspólników, stosownie do postanowień umowy Spółki.

 

Majątek Spółki przekazywany Wnioskodawczyni oraz pozostałym wspólnikom w ramach likwidacji stanowić mogą między innymi środki pieniężne (dalej: „Pieniądze”), wierzytelności z tytułu pożyczki udzielonej przez Spółkę (już po jej przekształceniu w spółkę osobową) jej spółce zależnej (dalej: „Wierzytelności"), oraz udziały w spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Udziały”).

 

W związku z powyższym Wnioskodawczyni zadała organowi podatkowemu pytanie, czy otrzymanie przez nią Pieniędzy, Wierzytelności oraz Udziałów z tytułu rozwiązania (likwidacji) Spółki, której będzie wspólnikiem skutkować będzie dla niej powstaniem przychodu podatkowego.

 

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach odnosząc się do opisanego we wniosku podatnika zdarzenia przyszłego oraz przytoczonych regulacji prawnych uznał stanowisko Wnioskodawczyni za prawidłowe.

 

Zgodnie z art. 4 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 1030 ze zm.), dalej: „k.s.h.”, spółka osobowa to spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa i spółka komandytowo-akcyjna.

 

Spółka jawna jest spółką, która nie posiada osobowości prawnej. Spółka ta nie jest samodzielnym podatnikiem podatku dochodowego, a dochody tej spółki nie stanowią odrębnego przedmiotu opodatkowania. Opodatkowaniu podlegają natomiast dochody poszczególnych wspólników spółki jawnej. Sposób opodatkowania dochodu z udziału w spółce jawnej uzależniony jest od cywilnoprawnego statusu danego wspólnika. Jeżeli wspólnikiem takiej spółki jest osoba fizyczna, to dochód z udziału w tej spółce będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Samodzielnym podatnikiem podatku dochodowego jest natomiast spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, przy czym, jej dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych, na zasadach przewidzianych w ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r., poz. 851 ze zm., dalej: „u.p.d.o.p.”).

 

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm., dalej: „u.p.d.o.f.”), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Powyższy przepis ustanawia generalną zasadę opodatkowania podatkiem dochodowym, zgodnie z którą opodatkowaniu tym podatkiem podlegają wszelkie uzyskane przez podatnika w danym roku korzyści majątkowe, z wyjątkiem tych, które na mocy ustawy wyłączone zostały z tego opodatkowania (np. poprzez wprowadzenie ustawowego zwolnienia z opodatkowania, czy też zaniechanie poboru podatku).

 

W myśl art. 8 ust. 1 u.p.d.o.f., przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe. Zgodnie natomiast z art. 8 ust. 2 pkt 1 u.p.d.o.f., zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat.

 

Stosownie do art. 5b ust. 2 u.p.d.o.f., jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niebędąca osobą prawną, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art. 8 ust. 1, uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3. Przy czym, w myśl art. 5a pkt 26 u.p.d.o.f., przez spółkę niebędącą osobą prawną, należy rozumieć spółkę niebędącą podatnikiem podatku dochodowego.

 

Zgodnie z art. 14 ust. 1 u.p.d.o.f., za przychód z działalności gospodarczej, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług. Co do zasady do przychodów z działalności gospodarczej, należą wszystkie przychody osiągane w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, z wyjątkiem przychodów wymienionych w art. 14 ust. 3 u.p.d.o.f.

 

Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 17 lit. b u.p.d.o.f., przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku otrzymanych w związku z likwidacją spółki niebędącej osobą prawną lub wystąpieniem wspólnika z takiej spółki.

 

Stosownie do art. 14 ust. 3 pkt 10 i 12 lit. b u.p.d.o.f., do przychodów z działalności gospodarczej nie zalicza się:

  • środków pieniężnych otrzymanych przez wspólnika spółki niebędącej osobą prawną z tytułu likwidacji takiej spółki,
  • rzychodów z odpłatnego zbycia składników majątku otrzymanych w związku z likwidacją spółki niebędącej osobą prawną lub wystąpieniem wspólnika z takiej spółki, jeżeli od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła likwidacja działalności gospodarczej prowadzonej samodzielnie, likwidacja spółki niebędącej osobą prawną lub nastąpiło wystąpienie wspólnika z takiej spółki, do dnia ich odpłatnego zbycia upłynęło sześć lat i odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.

 

Przy czym w myśl art. 14 ust. 8 u.p.d.o.f., który wszedł w życie w dniu 1 stycznia 2015 r. na mocy ustawy z dnia 29 sierpnia 2014 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r., poz. 1328), przez środki pieniężne, o których mowa w ust. 3 pkt 10 i 11, rozumie się również wartość wierzytelności uprzednio zarachowanej jako przychód należny, pomniejszonej o należny podatek od towarów i usług, oraz wierzytelności z tytułu udzielonej przez spółkę niebędącą osobą prawną pożyczki – z wyjątkiem wierzytelności z tytułu odsetek od opóźnionej zapłaty oraz wierzytelności z tytułu odsetek z takiej pożyczki, jeżeli wierzytelności te zostały spłacone na rzecz otrzymującego je wspólnika.

 

Powyższe przepisy, art. 14 ust. 2 pkt 17 lit. b i art. 14 ust. 3 pkt 10 i 12 lit. b u.p.d.o.f., regulujące kwestie związane z zakończeniem uczestnictwa podatnika w spółce niebędącej osobą prawną zostały wprowadzone do u.p.d.o.f. z dniem 1 stycznia 2011 r. Ich celem było rozwianie wątpliwości interpretacyjnych dotyczących skutków podatkowych zakończenia uczestnictwa podatnika w spółce niebędącej osobą prawną (w tym także w wyniku likwidacji takiej spółki). Orzecznictwo sądów administracyjnych dotyczące interpretacji przepisów obowiązujących do końca 2010 r. było niejednolite; wskazywało jednak, że w przypadku wykazania przez podatnika przychodu z tytułu likwidacji spółki osobowej może dochodzić do podwójnego opodatkowania tych samych przysporzeń majątkowych w sytuacji, gdy otrzymywane przez niego składniki majątku sfinansowane były z opodatkowanych przez niego (na bieżąco w ciągu poszczególnych lat podatkowych, jako dochód z działalności gospodarczej), lecz pozostawionych w spółce zysków. Ustawodawca postanowił zatem, że w przypadku likwidacji spółki niebędącej osobą prawną gdy wspólnik otrzyma z tego tytułu środki pieniężne nie będą one podlegały opodatkowaniu, o ile będą miały swoje źródło w dochodach już opodatkowanych, np. w opodatkowanych przez podatnika lecz pozostawionych w spółce zyskach, czy też wniesionym wkładzie do spółki. Przy czym, od 1 stycznia 2015 r. ustawodawca doprecyzował, że przez środki pieniężne, o których m.in. mowa w art. 14 ust. 3 pkt 10 u.p.d.o.f., a więc środki pieniężne otrzymane przez wspólnika spółki niebędącej osoba prawną z tytułu likwidacji takiej spółki, rozumie się również wartość wierzytelności uprzednio zarachowanej jako przychód należny pomniejszonej o należny podatek od towarów i usług, oraz wierzytelności z tytułu udzielonej przez spółkę niebędącą osobą prawną pożyczki - z wyjątkiem wierzytelności z tytułu odsetek od opóźnionej zapłaty oraz wierzytelności z tytułu odsetek z takiej pożyczki, jeżeli wierzytelności te zostały spłacone na rzecz otrzymującego je wspólnika. Natomiast gdy wspólnik otrzyma z ww. tytułu niepieniężne składniki majątku odroczony zostanie moment opodatkowania do chwili, gdy podatnik odpłatnie zbędzie te składniki majątku, a zatem z tytułu tego zbycia uzyska dodatkowe, nieopodatkowane wcześniej środki.

 

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że interpretacja przepisów regulujących kwestie związane z zakończeniem uczestnictwa wspólnika w spółce niebędącej osobą prawną, tj. interpretacja m.in. art. 14 ust. 3 pkt 10 i pkt 12 lit. b ww. u.p.d.o.f. powinna być dokonywana z uwzględnieniem zarówno wykładni systemowej, historycznej, jak i celowościowej tych przepisów, tj. ich ratio legis, którym przede wszystkim było wyeliminowanie podwójnego opodatkowania tych samych przysporzeń majątkowych uzyskanych przez podatnika. Nie może ona zatem odbywać się w oderwaniu od prawnopodatkowego statusu podmiotu nabywającego określone składniki majątku (otrzymywane później przez podatnika na skutek likwidacji spółki niebędącej osobą prawną) na poszczególnych etapach funkcjonowania oraz obowiązujących wówczas ten podmiot zasad opodatkowania. W sytuacji zatem gdy podatnik podatku dochodowego od osób fizycznych uczestniczy w spółce, która w toku prowadzonej działalności gospodarczej zmienia formę prawną (podlega przekształceniu), wykładni cytowanych wyżej przepisów dotyczących skutków podatkowych likwidacji spółki (m.in. spółki jawnej) należy dokonywać także z uwzględnieniem formy prawnej, w jakiej na przestrzeni czasu funkcjonowała spółka oraz obowiązujących tą spółkę (bądź jej wspólników) zasad opodatkowania. Co do zasady bowiem, przychodu w rozumieniu u.p.d.o.f. nie będzie powodowało otrzymanie tych składników majątku, których źródłem będzie majątek opodatkowany wcześniej zgodnie z obowiązującymi przepisami wykorzystywany do prowadzonej przez spółkę działalności. Natomiast te składniki majątku, które będą miały swoje źródło w majątku nieopodatkowanym podatkiem dochodowym (za wyjątkiem sytuacji, w której źródłem pochodzenia tych składników majątku będą przychody zwolnione z opodatkowania podatkiem dochodowym, bądź od których zaniechano poboru podatku), będą skutkować powstaniem u podatnika przychodu w momencie ich otrzymania na skutek likwidacji spółki jawnej. W przeciwnym bowiem przypadku, mogłoby dojść do całkowitego nieopodatkowania przysporzeń majątkowych (zarówno na etapie ich powstania w trakcie funkcjonowania spółki, jak i ich otrzymania przez wspólnika) co byłoby sprzeczne z generalną zasadą opodatkowania wynikającą z art. 9 ust. 1 u.p.d.o.f., a także z istotą podatków dochodowych.

 

Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że (co do zasady) otrzymanie przez Wnioskodawczynię w wyniku likwidacji spółki jawnej pieniężnych i niepieniężnych składników majątku nie spowoduje u niej powstania przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile źródłem pochodzenia tych składników nie będą dochody, które w toku działalności prowadzonej przez spółkę jawną nie zostały opodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

 

Źródło: www.mf.gov.pl

 

ZMIANY W PRAWIE

 

Dnia 01 stycznia 2015 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 18 grudnia 2014 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie sposobu przesyłania deklaracji i podań oraz rodzajów podpisu elektronicznego, którymi powinny być opatrzone (Dz. U. z 2014 r. poz. 1971).

 

Rozporządzenie zostało wydane na podstawie art. 3b § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, ze. zm.).

 

Źródło: www.sip.legalis.pl

 

Dnia 01 stycznia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 7 listopada 2014 r. o ułatwieniu wykonywania działalności gospodarczej (Dz. U. 2014 poz. 1662).

 

Źródło: www.sip.legalis.pl

 

Dnia 06 stycznia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 28 listopada 2014 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2014 r. poz. 1854).

 

Źródło: www.sip.legalis.pl

 

Dnia 08 stycznia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 28 listopada 2014 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2015 r. poz. 18).

 

Źródło: www.sip.legalis.pl

 

Dnia 15 stycznia 2015 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 stycznia 2015 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie określenia wzorów urzędowych formularzy wniosków o wpis do Krajowego Rejestru Sądowego oraz sposobu i miejsca ich udostępniania (Dz. U. z 2015 r. poz. 71).

 

Rozporządzenie zostało wydane na podstawie art. 19 ust. 6 ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2013 r. poz. 1203, ze zm.).

 

Źródło: www.sip.legalis.pl

 

Dnia 19 stycznia 2015 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 6 listopada 2014 r. w sprawie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej przedsiębiorców wykonujących działalność z zakresu usługowego prowadzenia ksiąg rachunkowych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1616).

 

Rozporządzenie zostało wydane na podstawie art. 76h ust. 2 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2013 r. poz. 330, ze zm.).

 

Źródło: www.sip.legalis.pl

 

Dnia 29 stycznia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 28 listopada 2014 r. o zmianie ustawy o usługach płatniczych(Dz. U. z 2014 r. poz. 1916).

 

Źródło: www.sip.legalis.pl

 

Dnia 30 stycznia 2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 5 grudnia 2014 r. o zmianie ustawy o obrocie instrumentami finansowymi oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r. poz. 73).

 

Źródło: www.sip.legalis.pl

 

Niniejszy Biuletyn Prawny został sporządzony przez Kancelarię Prawną LBC.

 

Zastrzeżenia prawne: Treść niniejszego materiału ma wyłącznie charakter informacyjny i nie może być traktowana, jako porada prawna. Zawarte w materiale treści mogą nie wyczerpywać w pełni problemów lub zagadnień prawnych związanych z nowelizowanymi przepisami, orzeczeniami, interpretacjami i. t. p. Każda sprawa wymagająca wiedzy prawniczej ma swój indywidualny wymiar, co uzasadnia jej indywidualną analizę. Zaleca się uprzednią konsultację konkretnej sprawy z radcą prawnym, adwokatem lub innym wykwalifikowanym prawnikiem. W przypadku jakichkolwiek pytań związanych z przedstawionymi powyżej zagadnieniami prawnymi oraz ich możliwym wpływem na działalność danego Klienta prosimy o kontakt z Kancelarią.

ORZECZNICTWO

 

1. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 03 grudnia 2014 r., III CZP 90/14.

 

W razie ujawnienia po wykreśleniu spółki akcyjnej z rejestru przedsiębiorców majątku spółki nie objętego likwidacją, stosuje się w drodze analogii przepisy kodeksu spółek handlowych dotyczące likwidacji spółki akcyjnej w organizacji.

 

Źródło: www.sn.pl

 

2. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 05 grudnia 2014 r., III CZP 101/14.

 

Artykuł 138 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. 2012, poz. 749 ze zm.) jest podstawą złożenia przez organ podatkowy wniosku o ustanowienie kuratora na mocy art. 42 § 1 k.c.

 

Źródło: www.sn.pl

 

3. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 05 grudnia 2014 r., III CZP 93/14.

 

Roszczenie przedsiębiorcy prowadzącego aptekę o refundację ceny leku lub wyrobu medycznego (art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych, tekst jedn. Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 127 ze zm.) jest roszczeniem związanym z prowadzeniem działalności gospodarczej.

 

Źródło: www.sn.pl

 

4. Pytanie prawne skierowane do Sądu Najwyższego w dniu 10 grudnia 2014 r., III CZP 108/14.

 

Czy powództwo rolnika prowadzącego działalność wytwórczą w zakresie produkcji zwierzęcej przeciwko przedsiębiorcy o roszczenie z umowy kontraktacji jest sprawą gospodarczą powierzoną do rozpoznania sądowi gospodarczemu?

 

Źródło: www.sn.pl

 

5. Pytanie prawne skierowane do Sądu Najwyższego w dniu 19 grudnia 2014 r., III CZP 113/14.

 

Czy po stronie pozwanej istnieje współuczestnictwo konieczne wszystkich członków konsorcjum jako wykonawcy w sytuacji, gdy umowa z zamawiającym nie podlega reżimowi ustawy Prawo zamówień publicznych, a konsorcjanci w umowie konsorcjum nie wskazali zasad odpowiedzialności każdego z nich wobec kontrahentów zewnętrznych?

 

Źródło: www.sn.pl

 

INTERPRETACJE INDYWIDUALNE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO

 

Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 11 grudnia 2014 r., IBPBII/2/415-825/14/JG.

 

Organ podatkowy wydał interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego na kanwie następującego zdarzenia przyszłego: Wnioskodawca jest wspólnikiem w spółce komandytowej i zamierza przystąpić do innych spółek komandytowych/jawnych, które będą prowadzić działalność gospodarczą w zakresie obrotu nieruchomościami, budownictwa a także działalność holdingową polegającą na posiadaniu i nabywaniu udziałów i akcji w innych spółkach kontrolowanych, z czego będą czerpać korzyści ekonomiczne (zyski). Przychody (dochody) z spółek osobowych Wnioskodawca będzie traktował jako dochody z działalności gospodarczej i opodatkowywał łącznie zgodnie z wysokością udziałów posiadanych w poszczególnych spółkach osobowych (przychody i koszty poszczególnych spółek osobowych będą proporcjonalnie przypisywane do rozliczenia podatkowego Wnioskodawcy). Wnioskodawca posiada również bezpośrednio udziały/akcje w spółkach kapitałowych i zmierza w przyszłości również obejmować lub nabywać takie udziały lub akcje.

 

Wnioskodawca zaznaczył, że opisane zdarzenie przyszłe będzie dotyczyło zasad opodatkowania zwrotu dopłat do spółki z o.o. w sytuacji, gdy udziały tej spółki z o.o. zostaną kupione bezpośrednio przez Wnioskodawcę lub zostaną kupione przez spółkę osobową (z której przychody opodatkowuje Wnioskodawca jako wspólnik), przy czym dopłaty te wniósł (wnieśli) poprzedni właściciel (właściciele) udziałów. Wysokość zwracanych dopłat nie przekroczy kwot dopłat określonych na dzień ich faktycznego wniesienia.

 

W cenie kupowanych udziałów będzie uwzględniona kwota wniesionych dopłat przez poprzedniego (poprzednich) właścicieli kupowanych udziałów. Jeżeli zatem poprzedni udziałowcy wnieśli dopłaty w kwocie np. 100 j.p. a cena za udziały gdyby te dopłaty nie były zrobione wynosiłaby np. 50 j.p. to cena zapłacona za udziały w spółce, z której dopłaty te nie zostały wycofane wyniesie 150 j.p. Innymi słowy kupujący (Wnioskodawca) w cenie zwróci poprzedniemu właścicielowi dopłaty i tym samym sam „nabędzie" odpłatnie prawo do ich zwrotu na własny majątek.

 

W związku z powyższym Wnioskodawca zadał organowi podatkowemu pytanie, czy przychód Wnioskodawcy w związku ze zwrotem dopłat do wysokości uprzednio wniesionej przez poprzedniego wspólnika spółki będzie zwolniony z podatku dochodowego od osób fizycznych.

 

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach odnosząc się do opisanego we wniosku podatnika zdarzenia przyszłego oraz przytoczonych regulacji prawnych uznał stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe.

 

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm., dalej: „u.p.d.o.f.”) – opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

 

W myśl art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f., przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

 

Stosownie do treści art. 18 u.p.d.o.f., za przychody z praw majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw. Wskazany katalog jest katalogiem otwartym, a zawarte w nim wyliczenie ma charakter jedynie przykładowy. Do przychodów z praw majątkowych zaliczyć należy zatem także środki otrzymane ze spółek tytułem zwrotu dopłat.

 

Jednakże zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 51 u.p.d.o.f., wolne od podatku dochodowego są przychody otrzymane z tytułu zwrotu dopłat wniesionych uprzednio, zgodnie z odrębnymi przepisami, do spółki – do wysokości wniesionych dopłat. Zwolnienie dotyczy wyłącznie dopłat wniesionych zgodnie z odrębnymi przepisami. Wnoszenie dopłat przez wspólników spółek z ograniczoną odpowiedzialnością i ich zwrot regulują przepisy art. 177, 178 i 179 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 1030 ze zm., dalej: „k.s.h.”).

 

Przesłanką dokonania dopłat jest sytuacja ekonomiczna spółki. Dopłaty mogą być przez spółkę wykorzystane do realizacji planowanych inwestycji, sfinansowania bieżącej działalności, zwiększenia wiarygodności kredytowej lub pokrycia strat. Dopłaty nie wpływają na podwyższenie kapitału zakładowego spółki, nie mają też wpływu na wysokość udziału wspólników, ich rola polega na umożliwieniu dalszego prowadzenia działalności gospodarczej spółki. Zgodnie z art. 177 § 1 k.s.h., umowa spółki może zobowiązywać wspólników do dopłat w granicach liczbowo oznaczonej wysokości w stosunku do udziału. Dopłaty powinny być nakładane i uiszczane przez wspólników równomiernie w stosunku do ich udziałów, art. 177 § 2 k.s.h. W myśl art. 178 § 1 k.s.h., wysokość i terminy dopłat oznaczane są w miarę potrzeby uchwałą wspólników.

 

Cechą charakterystyczną dopłat jest ich czasowy charakter czyli to, że mogą być zwracane (art. 179 § 1 k.s.h.). Zgodnie z art. 179 § 2 k.s.h., zwrot dopłat może nastąpić po upływie miesiąca od dnia ogłoszenia o zamierzonym zwrocie w piśmie przeznaczonym do ogłoszeń spółki. Do zwrotu dopłat wymagana jest uchwała wspólników (art. 228 pkt 5 k.s.h.). Zwrot powinien być dokonany równomiernie wszystkim wspólnikom i może wystąpić pod warunkiem, że nie są potrzebne na pokrycie straty wykazanej w sprawozdaniu finansowym.

 

W kontekście powyższych przepisów, dopłaty to wynikające z umowy spółki i zarządzone przez zgromadzenie wspólników dodatkowe wpłaty wspólników na rzecz spółki. Dopłaty są wkładem pieniężnym i stanowią część majątku spółki. Chociaż dopłaty są wkładami wspólników do spółki, to jednak nie powiększają one dotychczasowych udziałów wspólnika w kapitale zakładowym, w konsekwencji nie powiększają kapitału zakładowego spółki. Prawo do zwrotu dopłat jest prawem majątkowym, ściśle związanym z faktem posiadania udziałów przez wspólnika.

 

Stąd, otrzymany przez Wnioskodawcę przychód z tytułu zwrotu dopłat będzie korzystał, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 51 u.p.d.o.f. ze zwolnienia z opodatkowania, jednakże tylko do wysokości uprzednio dokonanej przez poprzedniego wspólnika dopłaty. Ewentualna nadwyżka stanowi przychód z praw majątkowych, o którym mowa w ww. art. 18 ust. 1 u.p.d.o.f. podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

 

Źródło: www.mf.gov.pl

 

ZMIANY W PRAWIE

 

Dnia 01 grudnia 2014 r. weszła w życie ustawa z dnia 26 czerwca 2014 r. o zmianie ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2014 r. poz. 1161).


Zgodnie z art. 40 pkt 1 wskazanej ustawy w nowym brzmieniu przewiduje, iż w rejestrze przedsiębiorców w zakresie przedmiotu działalności według PKD będzie się zamieszczać nie więcej niż 10 pozycji, w tym jeden przedmiot przeważającej działalności na poziomie podklasy, zaś w przypadku przedsiębiorców zagranicznych, głównych oddziałów zagranicznych zakładów ubezpieczeń oraz głównych oddziałów zagranicznych zakładów reasekuracji – przedmiot działalności i przedmiot przeważającej działalności określa się dla oddziału.


W myśl art. 9 ust. 2 wskazanej ustawy, podmioty już wpisane do Krajowego Rejestru Sądowego mają obowiązek zgłosić zmianę w zakresie przedmiotu działalności celem dostosowania wpisu do wspomnianego art. 40 pkt 1, przy pierwszym wniosku o zmianę danych w rejestrze, nie później jednak niż w terminie 5 lat od dnia wejścia w życie ustawy – a więc do dnia 01 grudnia 2019 roku.

 

Źródło: www.sip.legalis.pl

 

Dnia 01 grudnia 2014 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 listopada 2014 r. w sprawie szczegółowego sposobu prowadzenia rejestrów wchodzących w skład Krajowego Rejestru Sądowego oraz szczegółowej treści wpisów w tych rejestrach (Dz. U. z 2014 r. poz. 1667).

 

Rozporządzenie zostało wydane na podstawie art. 35a ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz. U. z 2013 r. poz. 1203 oraz z 2014 r. poz. 1161 i 1306).

 

Źródło: www.sip.legalis.pl

 

Dnia 01 grudnia 2014 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 26 listopada 2014 r. w sprawie określenia rodzajów zgłoszeń, które mogą być składane za pomocą środków komunikacji elektronicznej (Dz. U. z 2014 r. poz. 1666).

 

Rozporządzenie zostało wydane na podstawie art. 10a ust. 3 ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (Dz. U. z 2012 r. poz. 1314, z 2013 r. poz. 2 oraz z 2014 r. poz. 1161)

 

Źródło: www.sip.legalis.pl

 

Dnia 08 grudnia 2014 r. został ogłoszone rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 3 grudnia 2014 r. w sprawie szczegółowego sposobu ustalania środków własnych krajowych zakładów reasekuracji wchodzących w skład ubezpieczeniowej grupy kapitałowej (Dz. U. z 2014 r. poz. 1742).

 

Rozporządzenie zostało wydane na podstawie art. 223zw ust. 12 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o działalności ubezpieczeniowej (Dz. U. z 2013 r. poz. 950, z późn. zm.).

 

Źródło: www.sip.legalis.pl

 

Dnia 16 grudnia 2014 r. zostało ogłoszone rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 5 grudnia 2014 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie zasad tworzenia rezerw na ryzyko związane z działalnością banków (Dz. U. z 2014 r. poz. 1811).

 

Rozporządzenie zostało wydane na podstawie art. 81 ust. 2 pkt 8 lit. c ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2013 r. poz. 330, z późn. zm.).

Źródło: www.sip.legalis.pl

 

Niniejszy Biuletyn Prawny został sporządzony przez Kancelarię Prawną LBC.

 

Zastrzeżenia prawne: Treść niniejszego materiału ma wyłącznie charakter informacyjny i nie może być traktowana, jako porada prawna. Zawarte w materiale treści mogą nie wyczerpywać w pełni problemów lub zagadnień prawnych związanych z nowelizowanymi przepisami, orzeczeniami, interpretacjami i. t. p. Każda sprawa wymagająca wiedzy prawniczej ma swój indywidualny wymiar, co uzasadnia jej indywidualną analizę. Zaleca się uprzednią konsultację konkretnej sprawy z radcą prawnym, adwokatem lub innym wykwalifikowanym prawnikiem. W przypadku jakichkolwiek pytań związanych z przedstawionymi powyżej zagadnieniami prawnymi oraz ich możliwym wpływem na działalność danego Klienta prosimy o kontakt z Kancelarią.

ORZECZNICTWO

 

1. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 05 listopada 2014 r., III CZP 73/14.

 

Skarga na czynność komornika wniesiona do sądu niewłaściwego miejscowo podlega przekazaniu sądowi właściwemu postanowieniem (art. 200 § 1 k.p.c.). Skargę wniesioną do sądu niewłaściwego miejscowo przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesioną z zachowaniem terminu.

 

Źródło: www.sn.pl

 

2. Pytanie prawne skierowane do Sądu Najwyższego w dniu 14 listopada 2014 r., III CZP 105/14.

 

W dniu 14 listopada 2014 r. do Sądu Najwyższego skierowano następujące pytanie prawne: czy niezłożenie przez wierzyciela wniosku o  orzeczenie wobec dłużnika lub jego reprezentanta zakazu prowadzenia działalności gospodarczej  w terminie roku od dnia, w którym osoba ta była obowiązana złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości dłużnika (art. 377 ustawy z 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze; dalej: „p.u.n.”), powoduje niemożność orzeczenia powyższego zakazu, jeżeli wskazany termin roczny upłynął przed wejściem w życie ustawy z 6 marca 2009 r. o zmianie ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze, ustawy o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym oraz ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym (tekst jedn. Dz.U. Nr. 53, poz. 434), a wniosek o ogłoszenie upadłości dłużnika został złożony i oddalony przez Sąd na podstawie art. 13 p.u.n. po wejściu w życie ww. ustawy z 6 marca 2009 r.?

 

Dodatkowo, Wnioskodawca zwrócił się z prośbą o wskazanie czy w ww. sytuacji ustalając przesłanki, od zaistnienia których zależy orzeczenie zakazu prowadzenia działalności gospodarczej, sąd bierze pod uwagę jedynie okres niewykonywania przez dłużnika lub jego reprezentanta obowiązku zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości.

 

Źródło: www.sn.pl

 

3. Uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 listopada 2014 r., II FPS 3/14.

 

W stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 grudnia 2013 r. wydatki na nabycie jednostek uczestnictwa w funduszach kapitałowych poniesione przez spadkodawcę podlegały odliczeniu przez spadkobiercę od przychodu z tytułu odkupienia przez fundusz inwestycyjny tych jednostek na podstawie art. 22 ust. 1 w związku z art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz. U. 2012 r. poz. 361 ze zm.).

 

Źródło: www.orzeczenia.nsa.gov.pl

 

4. Pytanie prawne skierowane do Sądu Najwyższego w dniu 18 listopada 2014 r., III CZP 106/14.

 

W dniu 18 listopada 2014 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło następujące pytanie prawne: czy  przejście obowiązków, o którym mowa w art. 788 § 1 k.p.c., następuje w sytuacji przekształcenia przedsiębiorcy jednoosobowego w spółkę akcyjną.

 

Źródło: www.sn.pl

 

INTERPRETACJE INDYWIDUALNE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO

 

Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 03 listopada 2014 r., ILPB1/415-942/11/14-S/AP.

 

Organ podatkowy wydał interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego w oparciu o następujące zdarzenie przyszłe:
Wnioskodawca będący osobą fizyczną prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. Ponadto, zamierza również prowadzić działalność gospodarczą za pośrednictwem spółki komandytowo-akcyjnej (dalej: „SKA”) jako jej akcjonariusz. Z tytułu uczestnictwa w SKA, Wnioskodawca będzie osiągać przychód w postaci dywidendy. Zysk wypracowany przez SKA będzie wypłacany akcjonariuszom SKA po podjęciu uchwały przez walne zgromadzenie akcjonariuszy o podziale zysku i jego przeznaczeniu na wypłatę dywidendy oraz po wyrażeniu zgody przez komplementariusza zgodnie z wymogami Kodeksu spółek handlowych.

 

W związku z powyższym, Wnioskodawca zadał organowi podatkowemu pytanie, czy akcjonariusz w SKA rozlicza przychód uzyskany z tytułu udziału w zysku w tej spółce poprzez zapłatę zaliczki na podatek dochodowy tylko za miesiąc, w którym powstało po jego stronie roszczenie obligacyjne w postaci roszczenia akcjonariusza SKA o wypłatę dywidendy.

 

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu odnosząc się do pytania podatnika w indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 14 października 2011 r., ILPB1/415-942/11-4/AP uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe.

 

Pismem z dnia 25 października 2011 r. Wnioskodawca wezwał organ podatkowy do usunięcia naruszenia prawa. W wyniku ponownej analizy sprawy, organ podatkowy stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji indywidualnej, toteż Wnioskodawca wniósł w dniu 05 grudnia 2011 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Po rozpoznaniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wydał wyrok w dniu 17 lutego 2012 r., sygn. akt: I SA/Wr 1781/11, w którym uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną. Pismem z dnia 19 kwietnia 2012 r., ILRP-007-115/12-2/AM, Minister Finansów złożył skargę kasacyjną od wyżej powołanego wyroku WSA we Wrocławiu. Wyrokiem z 5 czerwca 2014 r. sygn. akt: II FSK 1631/12, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną.

 

Uwzględniając wyroki zapadłe w przedmiotowej sprawie, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 03 listopada 2014 r., ILPB1/415-942/11/14-S/AP stwierdził, że stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

 

Zgodnie z brzmieniem art. 147 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (tekst jedn. Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm., dalej: „k.s.h.”), komplementariusz oraz akcjonariusz uczestniczą w zysku spółki SKA proporcjonalnie do ich wkładów wniesionych do spółki, chyba że statut stanowi inaczej.

 

Spółki osobowe nie posiadają osobowości prawnej. Dochody spółek osobowych nie stanowią zatem odrębnego przedmiotu opodatkowania. Podlegają natomiast opodatkowaniu dochody poszczególnych wspólników spółki osobowej. Sposób opodatkowania dochodu z udziału w spółce osobowej będzie uzależniony od cywilnoprawnego statusu danego wspólnika. Jeżeli wspólnikiem (akcjonariuszem) spółki komandytowo-akcyjnej jest osoba fizyczna, to dochód z udziału w tej spółce będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

 

W myśl art. 5b ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm., dalej: „u.p.d.o.f.”) – w brzmieniu obowiązującym w dacie zaistnienia stanu faktycznego przedstawionego we wniosku – jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niemająca osobowości prawnej, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art. 8 ust. 1 u.p.d.o.f., uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f., czyli z pozarolniczej działalności gospodarczej.

 

W myśl art. 14 ust. 1 u.p.d.o.f., za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f., uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

 

Przepisy u.p.d.o.f. nie definiują pojęcia „przychód należny”. Wobec tego sięgnąć należy do znaczenia tego określenia na gruncie wykładni językowej, a także na gruncie przepisów prawa cywilnego, a w szczególności przepisów k.s.h., które kształtują relacje akcjonariusza ze spółką komandytowo-akcyjną, w zakresie jego prawa do udziału w zyskach.

 

Zgodnie z art. 126 § 1 k.s.h., w sprawach nieuregulowanych w dziale IV do spółki komandytowo-akcyjnej stosuje się:
1. w zakresie stosunku prawnego komplementariuszy, zarówno między sobą, wobec wszystkich akcjonariuszy, jak i wobec osób trzecich, a także do wkładów tychże wspólników do spółki, z wyłączeniem wkładów na kapitał zakładowy, odpowiednio przepisy dotyczące spółki jawnej;
2. w pozostałych sprawach, odpowiednio przepisy dotyczące spółki akcyjnej, a w szczególności przepisy dotyczące kapitału zakładowego, wkładów akcjonariuszy, akcji, rady nadzorczej i walnego zgromadzenia.

 

Stosownie do treści art. 347 § 1 k.s.h., akcjonariusze mają prawo do udziału w zysku wykazanym w sprawozdaniu finansowym zbadanym przez biegłego rewidenta, który został przeznaczony przez walne zgromadzenie do wypłaty akcjonariuszom. Natomiast zgodnie z art. 348 § 2 k.s.h., uprawnionymi do dywidendy za dany rok obrotowy są akcjonariusze, którym przysługiwały akcje w dniu powzięcia uchwały o podziale zysku. Statut może upoważnić walne zgromadzenie do określenia dnia, według którego ustala się listę akcjonariuszy uprawnionych do dywidendy za dany rok obrotowy (dzień dywidendy). Dzień dywidendy nie może być wyznaczony później niż w terminie dwóch miesięcy, licząc od dnia powzięcia uchwały, o której mowa w art. 347 § 1 k.s.h. Uchwałę o przesunięciu dnia dywidendy podejmuje się na zwyczajnym walnym zgromadzeniu.

 

Ponadto, stosownie do art. 146 § 2 pkt 2 k.s.h., uchwały walnego zgromadzenia w sprawach podziału zysku za rok obrotowy w części przypadającej akcjonariuszom wymagają, pod rygorem nieważności, zgody wszystkich komplementariuszy.

 

Zatem w momencie wypłaty z zysku (dywidendy) u akcjonariusza powstaje przychód z tytułu udziału w zysku spółki komandytowo-akcyjnej i staje się on jego przychodem należnym, podlegającym – stosownie do art. 5b ust. 2 i art. 8 u.p.d.o.f. – połączeniu z pozostałymi przychodami ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f.

 

Zgodnie z art. 14 ust. 1i u.p.d.o.f., w przypadku otrzymania przychodu z działalności gospodarczej, do którego nie stosuje się ust. 1c, 1e i 1h, za datę powstania przychodu uznaje się dzień otrzymania zapłaty. Stosownie do przepisów u.p.d.o.f. – kwota przyznanej przez walne zgromadzenie spółki komandytowo-akcyjnej akcjonariuszowi (osobie fizycznej) i wypłaconej dywidendy, na podstawie uchwały o podziale zysku tej spółki, stanowi przychód z działalności gospodarczej, od którego należy odprowadzić zaliczkę na podatek dochodowy, stosownie do art. 44 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.f. za miesiąc, w którym go uzyskano.

 

W myśl przepisu art. 44 ust. 1 pkt. 1 u.p.d.o.f., podatnicy osiągający dochody z działalności gospodarczej, o której mowa w art. 14 u.p.d.o.f., są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy według zasad określonych w ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 3f - 3h.

 

Zgodnie z art. 44 ust. 3 u.p.d.o.f., podatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani wpłacać zaliczki miesięczne. Wysokość zaliczek za miesiące do listopada roku podatkowego, z zastrzeżeniem ust. 3f, ustala się w następujący sposób:
1. obowiązek wpłacania zaliczki powstaje, poczynając od miesiąca, w którym dochody te przekroczyły kwotę powodującą obowiązek zapłacenia podatku;
2. zaliczkę za ten miesiąc stanowi podatek obliczony od tego dochodu według zasad określonych w art. 26, 27 i 27b;
3. zaliczkę za dalsze miesiące ustala się w wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku roku a sumą zaliczek za miesiące poprzedzające.
Stosownie do przepisu art. 44 ust. 3f cyt. u.p.d.o.f., podatnicy, o których mowa w ust. 1 pkt 1, opodatkowani na zasadach określonych w art. 30c (podatek w wysokości 19%), są obowiązani wpłacać na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje właściwy naczelnik urzędu skarbowego, zaliczki miesięczne w wysokości różnicy między podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od początku roku, obliczonym zgodnie z art. 30c u.p.d.o.f., a sumą należnych zaliczek za poprzednie miesiące, z uwzględnieniem art. 27b u.p.d.o.f.

 

Zaliczki miesięczne od dochodów wymienionych w ust. 1, za okres od stycznia do listopada, uiszcza się w terminie do dnia 20 każdego miesiąca za miesiąc poprzedni. Zaliczkę za grudzień, w wysokości zaliczki należnej za listopad, uiszcza się w terminie do dnia 20 grudnia roku podatkowego. Zaliczki kwartalne za okres od pierwszego do trzeciego kwartału roku podatkowego podatnicy uiszczają w terminie do dnia 20 każdego miesiąca następującego po kwartale, za który wpłacana jest zaliczka. Zaliczka za ostatni kwartał jest uiszczana w wysokości zaliczki za kwartał poprzedni, w terminie do dnia 20 grudnia (art. 44 ust. 6 u.p.d.o.f.).

 

Podsumowując, przychód u akcjonariusza spółki komandytowo-akcyjnej powstanie w dniu, w którym przychód ten stanie się należny w rozumieniu art. 14 ust. 1i u.p.d.o.f., tj. jak wskazano w niniejszej interpretacji – i jak potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 5 czerwca 2014 r., sygn. akt: II FSK 1631/12 – z datą wypłaty dywidendy. W konsekwencji od kwoty wypłaconej dywidendy, jako przychodu z działalności gospodarczej, należy odprowadzić zaliczkę na podatek dochodowy, stosownie do uregulowań art. 44 u.p.d.o.f., za miesiąc, w którym ten przychód powstanie.

 

Źródło: www.mf.gov.pl

 

ZMIANY W PRAWIE

 

Dnia 04 listopada 2014 r. weszło w życie rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 4 listopada 2014 r. w sprawie udzielania pomocy de minimis na uzyskanie certyfikatu wyrobu wymaganego na rynkach zagranicznych (Dz.U. z 2014 r. poz. 1570).

 

Rozporządzenie zostało wydane na podstawie art. 4a ust. 2 ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o utworzeniu Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (Dz.U. z 2007 r. Nr 42, poz. 275, z późn. zm.).

 

Źródło: www.sip.legalis.pl

 

Dnia 04 listopada 2014 r. zostało wydane rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 4 listopada 2014 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie udzielania przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości pomocy finansowej niezwiązanej z programami operacyjnymi (Dz.U. z 2014 r. poz. 1609)

 

Rozporządzenie zostało wydane na podstawie art. 6b ust. 11 ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o utworzeniu Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (Dz.U. z 2007 r. Nr 42, poz. 275, z późn. zm.).

 

Źródło: www.sip.legalis.pl

 

Dnia 04 listopada 2014 r. zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 4 listopada 2014 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz.U. z 2014 r. poz. 1544).

 

Rozporządzenie zostało wydane na podstawie art. 111 ust. 8 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.).

 

Źródło: www.sip.legalis.pl


Niniejszy Biuletyn Prawny został sporządzony przez Kancelarię Prawną LBC.

 

Zastrzeżenia prawne: Treść niniejszego materiału ma wyłącznie charakter informacyjny i nie może być traktowana, jako porada prawna. Zawarte w materiale treści mogą nie wyczerpywać w pełni problemów lub zagadnień prawnych związanych z nowelizowanymi przepisami, orzeczeniami, interpretacjami i. t. p. Każda sprawa wymagająca wiedzy prawniczej ma swój indywidualny wymiar, co uzasadnia jej indywidualną analizę. Zaleca się uprzednią konsultację konkretnej sprawy z radcą prawnym, adwokatem lub innym wykwalifikowanym prawnikiem. W przypadku jakichkolwiek pytań związanych z przedstawionymi powyżej zagadnieniami prawnymi oraz ich możliwym wpływem na działalność danego Klienta prosimy o kontakt z Kancelarią.

ORZECZNICTWO

 

1. Pytanie prawne skierowane do Sądu Najwyższego w dniu 16 października 2014 r., III CZP 101/14.

 

W dniu 16 października 2014 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło pytanie prawne dotyczące tego, czy art. 138 § 3 Ordynacji podatkowej (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) stanowi podstawę do ustanowienia przez sąd rejestrowy kuratora upoważnionego do reprezentowania osoby prawnej tylko w zakresie czynności wszczęcia przez organ i przeprowadzenia kontroli podatkowej i postępowania podatkowego czy też do ustanowienia kuratora materialno-prawnego w oparciu o art. 42 k.c. i upoważnienia takiego kuratora do działania za tę osobę również w innych postępowaniach (w tym podatkowych).

 

Źródło: www.sn.pl

 

2. Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 16 października 2014 r., SK 20/12.

 

Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 15 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji jest zgodny z art. 20 w związku z art. 22 Konstytucji RP.

 

Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że przywołany przepis prawa zawiera rozwiązanie przydatne do realizacji celu zakładanego przez prawodawcę oraz odpowiada potrzebom i strukturze rynku, na którym dominują wielkopowierzchniowe obiekty handlowe. Jego celem jest przeciwdziałanie nadużyciom pozycji rynkowej przez przedsiębiorców w relacjach z innymi przedsiębiorcami, które skutkują utrudnieniem dostępu do rynku. Zaskarżony przepis uzupełnia w obrocie prywatnoprawnym publicznoprawny zakaz nadużywania pozycji dominującej zawarty w ustawie o ochronie konkurencji i konsumentów. Nie utrudnia przy tym realizacji założonego celu.

 

Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że zaskarżony przepis ograniczając wolność prowadzenia działalności gospodarczej jednego podmiotu (tj. przedsiębiorcy przyjmującego towar do sprzedaży), jest niezbędny do ochrony wolności prowadzenia działalności gospodarczej innego podmiotu (tj. przedsiębiorcy dostarczającego towar do sprzedaży), którego dostęp do rynku lub pozycja na rynku jest zależna od działań przedsiębiorców przyjmujących towary do sprzedaży. Zaskarżony przepis jest również niezbędny dla prawidłowej realizacji wolności umów, a w konsekwencji ochrony normy wywodzonej z art. 353[1] k.c.

 

Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że art. 15 ust. 1 pkt 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji nie stanowi nadmiernego ograniczenia wolności działalności gospodarczej. Nie zakazuje on bezwzględnie pobierania opłat przez przedsiębiorców przyjmujących towar do sprzedaży w związku z realizacją umów zawartych z innymi przedsiębiorcami. W szczególności zaskarżony przepis nie wyklucza możliwości zawierania umów, których mocą jedna ze stron zobowiąże się do uiszczenia oznaczonej sumy pieniężnej w zamian za świadczenia polegające na reklamie lub szeroko rozumianej promocji towarów albo innego rodzaju świadczenia związanego z transportem, składowaniem lub ekspozycją towaru, który jest przedmiotem umowy sprzedaży  lub innej. Tego rodzaju zachowanie przedsiębiorcy o silniej pozycji rynkowej nie może zostać zakwalifikowane samo w sobie jako czyn nieuczciwej konkurencji, chyba że in casu zostanie wykazane, iż opłaty utrudniają dostęp do rynku innemu przedsiębiorcy, a ich pobranie było warunkiem zawarcia innej umowy między tymi samymi stronami. Nie każda opłata pobrana przez przedsiębiorcę „przyjmującego towar do sprzedaży” jest czynem nieuczciwej konkurencji. Ponadto zaskarżony przepis nie stanowi nadmiernego ograniczenia, gdyż orzekający w sprawie czynu nieuczciwej konkurencji sąd powszechny został przez prawodawcę wyposażony w kompetencję szczegółowej oceny i zróżnicowania każdego wypadku pobrania opłaty w zależności od towarzyszących temu okoliczności faktycznych i prawnych. Sąd powszechny zobowiązany jest dokonać oceny ekwiwalentności oraz świadczenia wzajemnego zastrzeżonego w umowie w zamian za pobraną opłatę oraz wszystkich okoliczności temu towarzyszących – poddając stosunek umowny szczegółowej analizie.

 

Zdaniem Trybunału Konstytucyjnego stwierdzenie przez sąd powszechny, że doszło do naruszenia zaskarżonego przepisu, nie skutkuje nieważnością umowy, lecz odnosi się do tych jej postanowień, które zastrzegają niezgodne z prawem „opłaty za przyjęcie towaru do sprzedaży”. Ocena proporcjonalności sensu stricto zaskarżonego przepisu wymagała również odniesienia jego treści do innych relewantnych przepisów ustawowych, ze szczególnym uwzględnieniem przepisów proceduralnych. Gwarancyjną funkcję pełnią tu: krótki terminy przedawnienia, szczególne przepisy zapobiegające występowaniu z oczywiście niezasadnymi roszczeniami oraz spoczywający na powodzie ciężar dowodu (art. 6 k.c.).

 

Źródło: www.trybunal.gov.pl

 

3. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 05 listopada 2014 r., III CZP 76/14.

 

Wierzytelność jest wymagalna w rozumieniu art. 498 § 1 k.c. w terminie wynikającym z art. 455 k.c.

 

Źródło: www.sn.pl

 

INTERPRETACJE INDYWIDUALNE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO

 

Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 06 października 2014 r., IPTPB1/415-362/14-2/AG.

Organ podatkowy wydał interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego na kanwie następującego zdarzenia przyszłego:

 

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: Spółka lub Wnioskodawca) jest osobą prawną. Wspólnikami Spółki są dwie osoby fizyczne. Planowane jest przystąpienie do Spółki kolejnego wspólnika – Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: Spółka 2), w drodze wniesienia wkładu do Spółki przez Spółkę 2 bądź poprzez sprzedaż lub inny rodzaj zbycia części udziałów przez dotychczasowych wspólników na rzecz Spółki 2.

 

Wnioskodawca planuje dokonanie przekształcenia w Spółkę komandytową (dalej: „Spółka Przekształcona”) w trybie art. 551 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 1030, dalej: „k.s.h.”). Przekształcenie zostanie dokonane do końca 2014 r., tzn. Spółka Przekształcona zostanie wpisana do Krajowego Rejestru Sądowego przed 1 stycznia 2015 r. Spółka 2 przystąpi do Spółki przed dniem wpisu przekształcenia do Krajowego Rejestru Sądowego. W Spółce Przekształconej dotychczasowi wspólnicy – osoby fizyczne staną się wspólnikami o ograniczonej odpowiedzialności wobec wierzycieli (komandytariuszami), natomiast Spółka 2 stanie się wspólnikiem o nieograniczonej odpowiedzialności (komplementariuszem). Spółka Przekształcona wstąpi we wszystkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki Spółki, stosownie do art. 93a § 2 pkt 1 lit. b) w zw. z art. 93a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm., dalej: „Ordynacja podatkowa”) – stanie się następcą prawnym Spółki.

 

W związku z powyższym Wnioskodawca zadał organowi podatkowemu pytanie, czy w rezultacie przekształcenia Spółki w Spółkę Przekształconą, po stronie Spółki Przekształconej powstanie obowiązek płatnika do pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego od wartości zysków przekazanych w Spółce w drodze uchwały wspólników na kapitał rezerwowy.

 

Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi odnosząc się do opisanego we wniosku podatnika zdarzenia przyszłego faktycznego oraz przytoczonych regulacji prawnych w indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z 06 października 2014 r., znak: IPTPB1/415-362/14-2/AG uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe stwierdzając, że na podstawie art. 553 k.s.h. spółce przekształconej przysługują wszystkie prawa i obowiązki spółki przekształcanej. Spółka przekształcona pozostaje podmiotem w szczególności zezwoleń, koncesji oraz ulg, które zostały przyznane spółce przed jej przekształceniem, chyba że ustawa lub decyzja o udzieleniu zezwolenia, koncesji albo ulgi stanowi inaczej. Wspólnicy spółki przekształcanej, uczestniczący w przekształceniu, stają się z dniem przekształcenia wspólnikami spółki przekształconej.

 

Zasady sukcesji uniwersalnej nie obejmują skutków podatkowych tzw. sukcesji podatkowej, gdyż kwestię sukcesji praw i obowiązków podatkowych, związanych z transformacjami podmiotowymi reguluje. Ordynacja podatkowa. Ogólna zasada w tym zakresie wyrażona została w art. 93a § 2 pkt 1 lit. b) Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym osobowa spółka powstała w wyniku przekształcenia spółki kapitałowej, wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki przekształcanej spółki. Taki stan prawny pozwala jednoznacznie stwierdzić, że proces przekształcenia się spółek jest związany z sukcesją podatkową spółki przekształconej. Skutkiem takiego przekształcenia jest utrata podmiotowości prawnej przez spółkę przekształcaną, natomiast spółka przekształcona uzyskuje podmiotowość prawną z dniem wpisu do rejestru sądowego. Sukcesja podatkowa nie obejmuje jedynie tych praw i obowiązków, które mieli wspólnicy spółki kapitałowej, a które nie funkcjonują w spółkach osobowych, w związku z czym prawa te i obowiązki nie mogą przejść po przekształceniu na spółkę osobową, której wspólnicy podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

 

Zgodnie z art. 24 ust. 5 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm., dalej: "u.p.d.o.f."), obowiązującym od 1 stycznia 2014 r. przychód (dochód) z tytułu wartości niepodzielonych zysków powstaje w momencie przekształcenia spółki kapitałowej w spółkę osobową, co wynika wprost z brzmienia cytowanego wyżej przepisu art. 24 ust. 5 pkt 8 u.p.d.o.f.. Zatem w sytuacji przekształcenia spółki kapitałowej w spółkę osobową cała wartość niepodzielonych zysków podlega opodatkowaniu na podstawie ww. przepisu.

 

Pod pojęciem „niepodzielnych zysków”, użytym w powołanym wyżej przepisie prawa, należy rozumieć wartości niepodzielonych między udziałowców wszelkich zysków spółki kapitałowej. Wprowadzając bowiem zapis o niepodzielonych zyskach ustawodawca objął nim cały zbiór zysków wypracowanych przez spółki kapitałowe, lecz niewypłaconych wspólnikom przed datą przekształcenia w spółki osobowe. Do zbioru tego zaliczyć należy także zyski wypracowane przez spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, a nierozdzielone między wspólników, lecz przekazane na kapitał rezerwowy. Ustawodawca zapisem art. 24 ust. 5 pkt 8 u.p.d.o.f. rozstrzygnął kwestię będącego przedmiotem sporów między podatnikami a organami podatkowymi sposobu opodatkowania dochodów wypracowanych przez spółki kapitałowe, lecz niewypłacanych wspólnikom przed datą przekształcenia, za to przekazanych do spółek osobowych, które ów zysk mogły przeznaczyć do wykorzystania.

 

Istotną w przedmiotowej sprawie kwestią jest, czy zyski Spółki, które zostały przekazane na kapitał rezerwowy – stanowią dla jej wspólników niepodzielone zyski, o których mowa w art. 24 ust. 5 pkt 8 u.p.d.o.f.

 

Należy zauważyć, że z chwilą podjęcia uchwały przez wspólników, co do podziału zysku mają oni prawo kształtujące roszczenie o wypłatę dywidendy, w stosunku do udziałów, jakie posiadają w kapitale zakładowym. Możliwe jest ponadto niepodzielenie zysku w ten sposób, ale rozporządzenie czystym zyskiem. Rozporządzenie to prowadzi do przeznaczenia go na inne cele niż do podziału między wspólników. Takim innym celem może być przekazanie środków na inne fundusze zapasowe i rezerwowe. Zatem zyski, które nie zostały podzielone i wypłacone wspólnikom w formie dywidendy, lecz gromadzono je w kapitałach własnych spółki, w tym na kapitale rezerwowy, odpowiadają pojęciu „niepodzielone zyski” użytemu w art. 24 ust. 5 pkt 8 u.p.d.o.f.

 

Jednocześnie podkreślić należy, że przepisy prawa podatkowego stanowią pełną autonomiczną całość, w stosunku do której inne regulacje prawne mogą być traktowane jako przepisy szczególne tylko wówczas, gdy przepisy prawa podatkowego tak stanowią. Zatem argumentacja oparta na regulacjach k.s.h., jest niezasadna w zakresie kształtowania obowiązków publicznoprawnych.  Z tych też względów użyte w art. 24 ust. 5 pkt 8 u.p.d.o.f., pojęcie „niepodzielonych zysków w spółkach kapitałowych” należy rozważać w kontekście faktycznie otrzymanych przychodów dla wspólników. W konsekwencji „niepodzielony zysk” to taki zysk, który nie został podzielony między wspólników, tj. przeznaczony na wypłatę dywidendy, a pozostając w spółce zasilił np. kapitał zapasowy. Do dochodu tego nie ma zastosowania art. 24 ust. 5 zdanie pierwsze u.p.d.o.f., stanowiący o faktycznie otrzymanych przez wspólnika przychodach z tytułu dywidendy, ale zastosowanie znajdzie przepis szczególny, tj. art. 24 ust. 5 pkt 8 u.p.d.o.f., , którego wykładnia wskazuje, że na dzień przekształcenia spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w spółkę osobową wartość niepodzielonych zysków w spółce kapitałowej, a zatem także zysków zgromadzonych na kapitale zapasowym będzie stanowić przychód wspólników spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z tytułu udziału w zyskach osób prawnych.

 

Zatem, pomimo, że spółka osobowa w świetle przepisów k.s.h. może być samodzielnym posiadaczem kapitałów, także tych, które przejdą na nią w wyniku przekształcenia, to w świetle u.p.d.o.f. zgromadzony na kapitale rezerwowym spółki z ograniczoną odpowiedzialnością niepodzielony zysk podlega opodatkowaniu na dzień przekształcenia jej w spółkę osobową.

 

Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane wyżej przepisy prawa należy stwierdzić, że wartość niepodzielonych zysków Spółki wykazanych na dzień przekształcenia (niewypłacona dywidenda) będzie stanowiła przychód z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, wymieniony w art. 24 ust. 5 pkt 7 lub 8 u.p.d.o.f.

 

Źródło: www.mf.gov.pl

 

ZMIANY W PRAWIE

 

Dnia 03 października 2014 r. zostało wydane rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie sposobu powiadamiania Narodowego Banku Polskiego, Komisji Nadzoru Finansowego oraz podmiotów prowadzących system płatności lub system rozrachunku papierów wartościowych (Dz. U. z 2014 r., poz. 424).

 

Rozporządzenie zostało wydane na podstawie art. 13 ust. 5 ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ostateczności rozrachunku w systemach płatności i systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami (Dz. U. z 2013 r. poz. 246 i 1036).

 

Źródło: www.sip.legalis.pl

 

Dnia 07 października 2014 r. zostało wydane rozporządzenie Rady Ministrów zmieniające rozporządzenie w sprawie kryteriów, których spełnienie umożliwia objęcie niektórych gruntów specjalną strefą ekonomiczną (Dz. U. z 2014 r., poz. 1444).


Rozporządzenie zostało wydane na podstawie art. 5 ust. 4 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 42, poz. 274, z 2008 r. Nr 118, poz. 746 oraz z 2009 r. Nr 18, poz. 97).

 

Źródło: www.sip.legalis.pl

 

Dnia 07 października 2014 r. zostało ogłoszone rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 29 września 2014 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy (Dz. U. z 2014 r., poz. 1350).


Rozporządzenie zostało wydane na podstawie art. 122 ust. 1, art. 123 ust. 4, art. 125 ust. 6, art. 126 ust. 6, art. 129, art. 131 ust. 10, art. 132 ust. 5, art. 137, art. 138 ust. 5 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2014 r. poz. 752).

 

Źródło: www.sip.legalis.pl

 

Dnia 08 października 2014 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 24 września 2014 r. w sprawie obowiązkowego ubezpieczenia biur usług płatniczych wymaganego w związku z wykonywaniem transakcji płatniczych wynikających z umowy o świadczenie usług płatniczych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1309).

 

Rozporządzenie zostało wydane na podstawie art. 125 ust. 9 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych (Dz. U. z 2014 r. poz. 873).

 

Źródło: www.sip.legalis.pl

 

Dnia 10 października 2014 r. zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów zmieniające rozporządzenie w sprawie szczegółowej klasyfikacji dochodów, wydatków, przychodów i rozchodów oraz środków pochodzących ze źródeł zagranicznych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1382).


Rozporządzenie zostało wydane na podstawie art. 39 ust. 4 pkt 1 i ust. 5 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 885, z późn. zm.).

 

Źródło: www.sip.legalis.pl

 

Dnia 15 października 2014 r. zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie szczegółowego zakresu i sposobu przekazywania informacji Narodowemu Bankowi Polskiemu przez agentów rozliczeniowych, wydawców instrumentów płatniczych oraz wydawców pieniądza elektronicznego (Dz. U. z 2014 r., poz. 1427).

 

Rozporządzenie zostało wydane na podstawie art. 14d ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych (Dz. U. z 2014 r. poz. 873).

 

Źródło: www.sip.legalis.pl

 

Dnia 30 października 2014 r. weszła w życie ustawa z dnia 21 października 2014 r. zmieniająca ustawę o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2014 r., poz. 1478).

 

Źródło: www.sip.legalis.pl

 

Dnia 24 października 2014 r. zostało wydane rozporządzenie Rady Ministrów zmieniające rozporządzenie w sprawie zakresu informacji przedstawianych przez podmiot ubiegający się o pomoc de minimis (Dz. U. z 2014 r., poz. 1543).


Rozporządzenie zostało wydane na podstawie art. 37 ust. 2a ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz. U. z 2007 r. Nr 59, poz. 404, z późn. zm.).

 

Źródło: www.sip.legalis.pl


Niniejszy Biuletyn Prawny został sporządzony przez Kancelarię Prawną LBC.

 

Zastrzeżenia prawne: Treść niniejszego materiału ma wyłącznie charakter informacyjny i nie może być traktowana, jako porada prawna. Zawarte w materiale treści mogą nie wyczerpywać w pełni problemów lub zagadnień prawnych związanych z nowelizowanymi przepisami, orzeczeniami, interpretacjami i. t. p. Każda sprawa wymagająca wiedzy prawniczej ma swój indywidualny wymiar, co uzasadnia jej indywidualną analizę. Zaleca się uprzednią konsultację konkretnej sprawy z radcą prawnym, adwokatem lub innym wykwalifikowanym prawnikiem. W przypadku jakichkolwiek pytań związanych z przedstawionymi powyżej zagadnieniami prawnymi oraz ich możliwym wpływem na działalność danego Klienta prosimy o kontakt z Kancelarią.

ORZECZNICTWO

 

1. Orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 08 września 2014 r., I FSK 1299/14.

 

Wobec umorzenia przez organ drugiej instancji postępowania odwoławczego od decyzji wymiarowej organu podatkowego pierwszej instancji, byli wspólnicy spółki cywilnej mają interes prawny w domaganiu się poddania tejże decyzji kontroli sądowoadministracyjnej. Powyższe wynika z faktu, że umorzenie postępowania odwoławczego sankcjonuje w obrocie prawnym ostateczną i prawomocną decyzję organu podatkowego pierwszej instancji w przedmiocie określenia zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług wydaną dla spółki cywilnej. Tym samym byli wspólnicy, którzy ponoszą osobistą odpowiedzialność podatkową jako osoby trzecie zostały skutecznie pozbawione możliwości kwestionowania wysokości określonego zobowiązania podatkowego dla nieistniejącej spółki cywilnej.

 

Źródło: www.nsa.gov.pl

 

2. Uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 września 2014 r., II FPS 4/13.

 

W świetle art. 70 § 1 i art. 208 § 1 oraz art. 233 § 1 pkt 2 lit. a) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym od 1 września 2005 r. po upływie terminu przedawnienia nie jest dopuszczalne prowadzenie postępowania podatkowego i orzekanie o wysokości zobowiązania podatkowego, które wygasło przez zapłatę (art. 59 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej). 

 

Źródło: www.nsa.gov.pl


3. Pytanie prawne skierowane do Sądu Najwyższego w dniu 04 września 2014 r., III CZP 90/14.

 

W dniu 04 września 2014 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło pytanie prawne dotyczące tego, czy po zakończeniu postępowania upadłościowego spółki akcyjnej i wykreśleniu jej z rejestru byli akcjonariusze tej spółki są uprawnieni do dochodzenia przypadających im należności z majątku, który ujawniony został po wykreśleniu spółki z rejestru, a jeżeli tak, to w jakim powinno nastąpić to trybie.
Dodatkowo, wnioskodawca zwrócił się z prośbą o wskazanie, czy w sytuacji, o jakiej mowa w powyższym pytaniu, konieczne jest podjęcie czynności zmierzających do przywrócenia wpisu w rejestrze w celu dokonania likwidacji poza postępowaniem upadłościowym, które zostało już zakończone.

 

Źródło: www.sn.pl

 

4. Pytanie prawne skierowane do Sądu Najwyższego w dniu 01 września 2014 r., III CZP 89/14.

 

W dniu 01 września 2014 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło pytanie prawne dotyczące tego, czy jednostka badawczo-rozwojowa działająca na podstawie przepisów ustawy z dnia 25 lipca 1985 r. o jednostkach badawczo-rozwojowych (t. jedn. Dz. U. z 2008 r. Nr 159, poz. 993 ze zm.) podlega ograniczeniom co do możliwości zaciągania zobowiązań finansowych w sposób określony w art. 85 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 249, poz. 2104 ze zm.).
Dodatkowo, wnioskodawca zwrócił się z prośbą o wskazanie, czy czynność prawna dokonana z naruszeniem zakazu określonego w art. 85 ust. 1 ww. ustawy o finansach publicznych jest nieważna.

 

Źródło: www.sn.pl


INTERPRETACJE INDYWIDUALNE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO

 

Interpretacja Indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 03 września 2014 r., IBPBII/2/415-539/14/MW.

 

Organ podatkowy wydał interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego w odniesieniu do następującego stanu faktycznego:

 

Zgromadzenie Wspólników spółki z o.o. (dalej: Spółka), której Wnioskodawca był wspólnikiem, podjęło uchwałę o przekształceniu Spółki w spółkę komandytową. Przekształcenie Spółki zostało dokonane na podstawie art. 551 - 570 ustawy z dnia 15 września 2000 r. – kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.; dalej: k.s.h.) oraz art. 575 i 576 k.s.h. W wyniku przekształcenia Spółki, Wnioskodawca z dniem 26 lipca 2013 r. stał się wspólnikiem spółki komandytowej. W pasywach bilansu Spółka na dzień przekształcenia wykazywała kapitał zapasowy utworzony z podzielonych uchwałami Zgromadzenia Wspólników zysków z lat ubiegłych. Do dnia przekształcenia wspólnicy Spółki, będący osobami fizycznymi, nie otrzymali jakichkolwiek środków w ramach dywidendy, a cały zysk za lata poprzednie został uchwałami Zgromadzenia Wspólników Spółki przekazany na kapitał zapasowy lub na pokrycie straty z lat ubiegłych. W Spółce na dzień przekształcenia nie było żadnego zysku z lat ubiegłych, który nie zostałby podzielony, w sposób wskazany powyżej.

 

Kapitały zgromadzone w Spółce zostały przeniesione do spółki komandytowej i stały się jej własnością jednocześnie nie podwyższając wartości wkładów w spółce komandytowej w stosunku do wartości udziałów w Spółce. przypadających na wspólników. Powstała spółka komandytowa wykazuje kapitał podstawowy i kapitał zapasowy w wysokości odpowiadającej tym kapitałom w Spółce.

 

W związku z powyższym, podatnik zadał organowi podatkowemu pytanie, czy na dzień przekształcenia Spółki powstał obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych w związku z przeniesieniem kapitału podstawowego (zakładowego) i kapitału zapasowego (powstałego z zysków z lat poprzednich zgromadzonych na kapitale zapasowym Spółki, w następstwie podjęcia uchwał o podziale zysku w drodze przekazania całości lub części zysku na kapitał zapasowy) do spółki komandytowej.

 

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach odnosząc się do opisanego we wniosku podatnika stanu faktycznego oraz przytoczonych regulacji prawnych w indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z 15 listopada 2013 r. Znak: IBPBII/2/415-841/13/MW uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe stwierdzając, że w przypadku przekształcenia Spółki w spółkę komandytową, równowartość niepodzielonych zysków – a więc także tych zgromadzonych na kapitale zapasowym Spółki – stanowi u wspólników spółki będących osobami fizycznymi dochód, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. Nr 80 poz. 350 ze zm.; dalej: u.p.d.f.). Tym samym spółka komandytowa zobowiązana jest, jako płatnik, do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych.

Wnioskodawca zaskarżył, po uprzednim wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie zarzucając, że jest ona niezgodna z prawem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie prawomocnym wyrokiem z 8 kwietnia 2014 r. sygn. akt I SA/Rz 121/14 uchylił ww. interpretację indywidualną Ministra Finansów z 15 listopada 2013 r.

Zdaniem Sądu, ukształtował się pogląd, zgodnie z którym przekształcenie spółki kapitałowej w spółkę osobową nie powodowało pozostawienia w dyspozycji wspólników niepodzielonego dochodu, znajdującego się do tego czasu w kapitale zapasowym spółki przekształcanej. Spółka przekształcona rozpoczyna działalność z takim samym majątkiem, z jakim kończy działalność spółka przekształcana. Dotyczy to także wchodzącej w jego skład rachunkowo wyodrębnionej części, odpowiadającej swoją wartością wielkości niepodzielonego zysku za lata ubiegłe, jak i zysku za rok bieżący. Do czasu podjęcia uchwały o przeznaczeniu zysku do podziału, wspólnikowi nie przysługuje prawo do wypłaty dywidendy czy też domagania się podziału zysków. Niepodzielony zysk, stanowiący majątek spółki kapitałowej, w wyniku przekształcenia w spółkę osobową staje się majątkiem spółki przekształconej, a następuje jedynie przeniesienie tej części majątku spółki z kapitału zapasowego na kapitał podstawowy. Tego rodzaju zmiana nie oznacza zaś, że w takim wypadku wspólnicy faktycznie uzyskali dochód z udziału w zyskach osób prawnych. W stanie prawnym obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2009 r. brak było podstaw do uznania, że z momentem rejestracji spółki przekształconej wspólnicy uzyskują dochód podlegający opodatkowaniu ze źródła przychodów, o którym mowa w art. 17 ust. 1 u.p.d.f.

 

Celem dokonanej z dniem 1 stycznia 2009 r. nowelizacji u.p.d.f, polegającej na dodaniu pkt 8 do art. 24 ust. 5 było wyeliminowanie kontrowersji związanych z opodatkowaniem wspólników spółki kapitałowej, przekształcanej w spółkę osobową.

 

W opinii Sądu, w świetle dokonanej nowelizacji nie ulega wątpliwości, że ustawodawca nakazał uznać za przychód faktycznie uzyskany z udziału w zyskach osób prawnych również przychód, który spełnia warunki określone w pkt 8 art. 24 ust. 5  u.p.d.f. W tym wypadku nawet, gdy wspólnicy spółki kapitałowej nie uzyskali faktycznego zysku, to i tak w przypadku przekształcenia spółki kapitałowej w spółkę osobową ich dochodem będzie ten zysk, chyba że został on podzielony.

 

Zdaniem Sądu, ani przepisy u.p.d.f, ani przepisy k.s.h. nie definiują pojęcia „zysk niepodzielony”. Odnosząc się do tej problematyki NSA w jednym ze swoich orzeczeń wyjaśnił, że pomimo iż k.s.h. nie zawiera definicji pojęcia „niepodzielonych zysków”, to w sytuacji gdy zysk ten został rozdysponowany zgodnie z umową spółki, poprzez np. jego przekazanie na kapitał zapasowy czy rezerwowy, nie jest on już zaliczany do kategorii zysków niepodzielonych.

 

W takiej sytuacji należy stwierdzić, że skoro przepisy k.s.h. dopuszczają podział zysku na cele związane z działalnością spółki i dalszym jej rozwojem, który jednocześnie wyłącza prawo do dywidendy, zysk ten, prawidłowo rozdysponowany np. na kapitał zapasowy, nie jest już zyskiem niepodzielonym w rozumieniu art. 24 ust. 5 pkt 8  u.p.d.f. Nie stanowi więc dochodu podlegającego opodatkowaniu na podstawie analizowanego przepisu.

 

W opinii Sądu, pojęcie „niepodzielone zyski”, zastosowane przez ustawodawcę w art. 24 ust.5 pkt 8  u.p.d.f, nie uzyskało swojej definicji legalnej ani w ustawie nowelizującej, ani też w  u.p.d.f czy też w jakiejkolwiek innej ustawie podatkowej w rozumieniu art. 3 pkt. 1 Ordynacji podatkowej. Dlatego też, w celu określenia definicji tego pojęcia należy odnieść się do ustawy k.s.h., w której uregulowano tryb podziału zysku uzyskanego w spółkach prawa handlowego. W szczególności należy mieć na względzie przepisy art. 231 § 1 i § 2 pkt 2 k.s.h., który stanowi, że – zwyczajne zgromadzenie wspólników powinno odbyć się w terminie sześciu miesięcy po upływie każdego roku obrotowego, a przedmiotem obrad zwyczajnego zgromadzenia wspólników powinno być m.in. powzięcie uchwały o podziale zysku albo pokryciu straty, jeżeli zgodnie z art. 191 § 2 k.s.h. sprawy te nie zostały wyłączone spod kompetencji zgromadzenia wspólników.

 

Z kolei, zgodnie z przepisem art. 191 § 1 k.s.h. – wspólnik ma prawo do udziału w zysku wynikającym z rocznego sprawozdania finansowego i przeznaczonym do podziału uchwałą zgromadzenia wspólników, z uwzględnieniem przepisu art. 195 § 1 k.s.h.

 

Z przedstawionych przepisów wynika, że zgromadzenie wspólników odbywające się co najmniej raz w roku, powinno podjąć uchwałę co do podziału zysku. Tylko na podstawie takiej uchwały wspólnik może otrzymać dywidendę z tytułu posiadania udziału. Jednocześnie umowa spółki może przewidywać inne formy podziału zysków, z uwzględnieniem przepisów art. 192-197 k.s.h., polegające na przeznaczeniu go na kapitał zapasowy lub pokrycie strat, czy też przeznaczeniu go na rzecz zarządu, utworzenie funduszu celowego, amortyzacyjnego czy inwestycyjnego.

 

Otrzymanie dywidendy z tytułu osiągniętych zysków przez spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, w której wspólnik posiada udziały jest jego prawem, ale nie ma ono charakteru bezwzględnego. Realizacja tego prawa jest uzależniona od podjęcia przez zgromadzanie wspólników stosownej uchwały. Jeżeli uchwała taka nie będzie przewidywała takiej realizacji zysku jak wypłata dywidendy, to wówczas wspólnik żadnych kwot z osiągniętych zysków przez spółkę nie otrzyma. Trzeba przy tym podkreślić, że dywidenda to jedyny sposób osiągania przez wspólnika dochodu z tytułu posiadania udziałów w spółce (art. 189 i art. 190 k.s.h.).

 

Przedstawione przepisy regulują procedurę i możliwe sposoby podziału zysku w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością. Należy również zwrócić uwagę na przedmiot dokonywanego podziału, czyli na kwoty, jakie mogą podlegać podziałowi.

 

Kwestia ta została uregulowana w art. 192 k.s.h.. Na mocy tego przepisu kwota podlegająca podziałowi między wspólników nie może przekraczać liczonych łącznie: zysku za ostatni rok obrotowy, niepodzielonych zysków z lat ubiegłych, kwot przeniesionych z utworzonych z zysku kapitałów zapasowego i rezerwowego, które mogą być przeznaczone do podziału.

 

Sąd stwierdził, że wprowadzona przez ustawodawcę w ww. przepisie metodologia pojęć księgowych, przyjętych dla określania poszczególnych pozycji mogących podlegać podziałowi, ma niezwykle ważne znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Wskazuje bowiem na odrębność pojęcia zysk niepodzielony z lat ubiegłych oraz kapitał zapasowy lub rezerwowy. Traktuje je jako odrębne pozycje księgowe, na podstawie których można określić wielkość kwoty podlegającej podziałowi w ramach podziału zysku. Skoro zatem zyski niepodzielone z lat ubiegłych, w rozumieniu ww. ustawy, są czymś innym niż kwoty przeniesione z utworzonych z zysku kapitałów zapasowych lub rezerwowych, to niewątpliwie to rozróżnienie musi mieć doniosłe znaczenie przy wykładani pojęcia zysku niepodzielonego w niniejszej sprawie. Istotne będzie, że kwoty te będą tutaj liczone tylko wtedy, gdy mogą być przeznaczone do podziału, a to z kolei warunkuje treść przepisu art. 192 § 2 k.s.h., nakazującego pokrywanie z zysku przeznaczonego na kapitał zapasowy lub rezerwowy za ostatni rok powstałych strat. Jeżeli zatem wystąpiły straty to funduszy kapitału zapasowego lub rezerwowego w części pokrywającej straty nie można podzielić.

 

Redakcja omawianego przepisu wskazuje zatem wyraźnie, że pojęcie niepodzielonego zysku w k.s.h. różni się od pojęcia kapitału rezerwowego lub zapasowego. Kapitał ten nie wchodzi w zakres pojęcia zysk niepodzielony.

Sąd stwierdził, że w przypadku przekształcenia spółek kapitałowych w spółki osobowe opodatkowaniu na podstawie art. 24 ust. 5 pkt 8  u.p.d.f będzie podlegać wartość niepodzielonych zysków uzyskanych przez spółkę. Pod pojęciem niepodzielonych zysków należy zaś rozumieć jedynie te zyski, co do których nie podjęto decyzji o podziale w dopuszczalny przez prawo sposób. Za zyski podzielone należy zaś uznać nie tylko te przeznaczone na wypłatę dywidendy dla udziałowców, ale również te przekazane np. na kapitał zapasowy, bez względu na dalszy sposób ich wykorzystania, w tym na pokrycie strat spółki.

 

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, po ponownym rozpatrzeniu wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej stwierdził, że  w konsekwencji przekazania zysku spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na kapitał zapasowy – w momencie przekształcenia spółki z o.o. w spółkę komandytową nie powstał dochód (przychód), o jakim stanowi art. 24 ust. 5 pkt 8  u.p.d.f., ponieważ uznać należy, że zysk został podzielony. Skoro tak, to nie wystąpi wartość „niepodzielonych zysków” w rozumieniu tego przepisu. Tak więc w momencie przekształcenia spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w spółkę komandytową, zysk z lat poprzednich wypracowany przez spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością i zgromadzony na kapitale zapasowym, na dzień przekształcenia nie stanowi u wspólników spółki będących osobami fizycznymi przychodu, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy, podlegającego opodatkowaniu na podstawie art. 30a ust. 1 pkt 4 ww. ustawy.

 

Źródło: www.mf.gov.pl

 

ZMIANY W PRAWIE

 

Dnia 01 września 2014 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 2 lipca 2014 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie sposobu pobierania i zwrotu podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 940). Rozporządzenie zostało wydane na podstawie art. 10 ust. 4 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (tekst jednolity: Dz. U. 2010 r. Nr 101 poz. 649 ze zm.).

 

Źródło: www.sip.legalis.pl

 

Niniejszy Biuletyn Prawny został sporządzony przez Kancelarię Prawną LBC.

 

Zastrzeżenia prawne: Treść niniejszego materiału ma wyłącznie charakter informacyjny i nie może być traktowana, jako porada prawna. Zawarte w materiale treści mogą nie wyczerpywać w pełni problemów lub zagadnień prawnych związanych z nowelizowanymi przepisami, orzeczeniami, interpretacjami i. t. p. Każda sprawa wymagająca wiedzy prawniczej ma swój indywidualny wymiar, co uzasadnia jej indywidualną analizę. Zaleca się uprzednią konsultację konkretnej sprawy z radcą prawnym, adwokatem lub innym wykwalifikowanym prawnikiem. W przypadku jakichkolwiek pytań związanych z przedstawionymi powyżej zagadnieniami prawnymi oraz ich możliwym wpływem na działalność danego Klienta prosimy o kontakt z Kancelarią.

ORZECZNICTWO

 

1. Postanowienie Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 31 lipca 2014 r., I ACz 1223/14.

 

Sprzeczność uchwały z ustawą obejmuje zatem nie tylko konfrontację merytorycznej zawartości uchwały (naruszenie prawa materialnego), ale odnosi się także do naruszeń na etapie podejmowania uchwały (naruszenie prawa formalnego, na przykład wadliwie zwołane zgromadzenie). Jednakże w przypadku naruszenia prawa formalnego badaniu podlega, czy owa wadliwość miała choćby potencjalny wpływ na treść uchwały.

 

Źródło: www.orzeczenia.ms.gov.pl

 

2. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 lipca 2014 r., II FSK 1935/12.

 

Wyczerpująco przedstawiony (zaistniały bądź przewidywany) stan faktyczny, o którym mowa w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz.749 ze zm.), to taki, na podstawie którego można w sposób pewny i nieuzasadniający żadnych przedmiotowych wątpliwości udzielić informacji w zakresie możliwości stosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, w razie potrzeby dokonując także operatywnej wykładni adekwatnych do niego przepisów.

 

Źródło: www.nsa.gov.pl

 

INTERPRETACJE INDYWIDUALNE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO


Interpretacja Indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 31 lipca 2014 r., ITPB1/415-535/14/KK.

 

Organ podatkowy wydał interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego na kanwie następującego zdarzenia przyszłego:
Wnioskodawca, będący osobą fizyczną, jest wspólnikiem spółki cywilnej (dalej: s.c.). Główny przedmiot działalności s.c. obejmuje sprzedaż detaliczną paliw do pojazdów silnikowych na stacji paliw (LPG). Oprócz Wnioskodawcy, s.c. składa się jeszcze z dwóch innych wspólników, będących osobami fizycznymi. Wnioskodawca zamierza dodatkowo rozpocząć prowadzenie indywidualnej pozarolniczej działalności gospodarczej polegającej m.in. na świadczeniu usług dla stacji paliw w postaci kompleksowej obsługi stacji, tj. obsługi klientów na placu (tankowanie), przyjmowaniu należności za towar, obsługi dostaw, sprzątaniu terenu stacji, utrzymaniu czystości w budynkach, zajmowaniu się bieżącymi sprawami s.c. Wnioskodawca, w ramach rozpoczętej indywidualnej pozarolniczej działalności gospodarczej, zamierza - na podstawie zawartej umowy - świadczyć wskazaną powyżej usługę polegającą na kompleksowej obsłudze stacji paliw na rzecz s.c., dokumentując ją fakturami VAT.

 

W związku z powyższym podatnik zadał pytanie, czy wydatki, które ma ponosić s.c. na zakup usługi polegającej na kompleksowej obsłudze stacji paliw, świadczonej przez Wnioskodawcę w ramach indywidualnej pozarolniczej działalności gospodarczej, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów dla Wnioskodawcy, proporcjonalnie do przysługującego mu prawa do udziału w zysku s.c.

 

Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy odnosząc się do opisanego we wniosku podatnika stanu faktycznego oraz przytoczonych regulacji prawnych wskazał, że w myśl definicji kosztów uzyskania przychodów, wynikającej z art. 22 ust. 1 u.p.d.f. kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 u.p.d.f. Aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów muszą zostać spełnione łącznie następujące warunki - winien: być poniesiony, w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, nie znajdować się wśród wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów wskazanych w art. 23 u.p.d.f., być właściwie udokumentowany.

 

W powołanym przepisie art. 22 ust. 1 u.p.d.f. ustawodawca nie wskazuje enumeratywnie jakie wydatki mogą być uznane za koszty uzyskania przychodu. Możliwość zaliczenia konkretnego wydatku do kategorii kosztów uzyskania przychodów uzależniona została od istnienia związku przyczynowo - skutkowego tzn. poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu, bądź funkcjonowanie źródła tego przychodu. Kosztami uzyskania przychodów są koszty związane z uzyskiwanymi przychodami, pod warunkiem, że podatnik wykaże, iż zostały one w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów.

 

W świetle powyższego uregulowania, jeżeli wydatek nie jest objęty katalogiem wydatków wymienionych w art. 23 u.p.d.f., wyłączonych z kosztów uzyskania przychodów i jednocześnie istnieje wskazany powyżej związek przyczynowy między poniesionym wydatkiem a przychodem – wydatek taki stanowi koszt uzyskania przychodu. W myśl art. 23 ust. 1 pkt 10 u.p.d.f., nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wartości własnej pracy podatnika, jego małżonka i małoletnich dzieci, a w przypadku prowadzenia działalności w formie spółki cywilnej lub osobowej spółki handlowej - także małżonków i małoletnich dzieci wspólników.

 

W przedmiotowej sprawie wykonywanie usług następować będzie w oparciu o stosunek prawny łączący dwa odrębne podmioty gospodarcze. W związku z powyższym, na gruncie przedmiotowej sprawy, powołany art. 23 ust. 1 pkt 10 u.p.d.f. nie będzie miał zastosowania, gdyż wykonywanie usług w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, nie jest pracą wspólnika w rozumieniu tego przepisu. Należy przyjąć, że wydatki spółki na nabycie usług świadczonych przez jednego ze wspólników w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, będą miały na celu uzyskiwanie przychodów z działalności gospodarczej prowadzonej przez spółkę. Wobec tego spełnią kryteria określone w art. 22 ust. 1 u.p.d.f. i o ile zostaną właściwie udokumentowane, można zaliczyć je do kosztów uzyskania przychodów.

 

W myśl art. 8 ust. 1 u.p.d.f., przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa w udziale w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1 u.p.d.f. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

 

Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat (ust. 2 pkt 1). Przepisy u.p.d.f. nie przewidują ograniczenia w zakresie możliwości zawierania umów między odrębnymi podmiotami gospodarczymi, w których ta sama osoba fizyczna prowadząca indywidualną działalność gospodarczą świadczy usługi na rzecz s.c., w której jest również wspólnikiem. Jednakże zawieranie tego typu transakcji podporządkowane jest określonym wymogom.

 

Prowadzący takie odrębne działalności gospodarcze, zawierający umowy między sobą powinni mieć na uwadze treść art. 25 u.p.d.f., dotyczących transakcji między podmiotami powiązanymi. Stosownie do treści art. 25 ust. 5 u.p.d.f. w związku z art. 25 ust. 1 i 4 u.p.d.f., jeżeli w wyniku powiązań majątkowych pomiędzy podmiotami krajowymi zostaną ustalone lub narzucone warunki różniące się od warunków, które ustaliłyby między sobą niezależne podmioty, i w wyniku tego podmiot nie wykazuje dochodów albo wykazuje dochody niższe od tych, jakich należałoby oczekiwać, gdyby wymienione powiązania nie istniały – dochody danego podmiotu oraz należny podatek określa się bez uwzględnienia warunków wynikających z tych powiązań.

 

Reasumując, sam fakt, że wspólnikiem s.c. jest ta sama osoba, która świadczy usługi na rzecz spółki, nie stanowi przeszkody dla możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów spółki, wydatków na nabycie usług wspólnika - świadczonych przez niego w ramach prowadzonej odrębnie indywidualnej działalności gospodarczej. Jednakże ustalając warunki ww. usług, należy uwzględniać zapisy wskazanego powyżej art. 25 u.p.d.f.

 

Zatem, ponoszone przez s.c wydatki na zakup usługi polegającej na kompleksowej obsłudze stacji paliw świadczonej przez Wnioskodawcę w ramach indywidualnej pozarolniczej działalności gospodarczej mogą być zaliczone przez Niego do kosztów uzyskania przychodów proporcjonalnie do jego udziału w zysku s.c., z uwzględnieniem warunków określonych w art. 22 ust. 1 u.p.d.f.

 

Źródło: www.mf.gov.pl

 

ZMIANY W PRAWIE

 

Dnia 11 sierpnia 2014 r. weszła w życie ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zmianie ustawy o funkcjonowaniu górnictwa węgla kamiennego w latach 2008–2015 (Dz. U. 2014 poz. 1069), która wydłuża okres spłaty przez przedsiębiorstwa górnicze zaległych zobowiązań pieniężnych powstałych po 30 września 2003 r. z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne do dnia 31 grudnia 2015 r.

 

Źródło: www.lexis.pl

 

Dnia 12 sierpnia 2014 r. weszła w życie ustawa z dnia 26 czerwca 2014 r. o zmianie ustawy - Prawo o adwokaturze oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2014 poz. 993) dostosowująca prawo do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 18 października 2010 r. (K 1/2009). Nowelizacja zakłada przywrócenie osobie skreślonej z listy danego samorządu, prawa ubiegania się o ponowny wpis lub daje możliwość uzyskania ponownego prawa wykonywania zawodu oraz wprowadza instytucję zatarcia orzeczenia w stosunku do niektórych kar dyscyplinarnych.

 

Żródło: www.lexis.pl


Niniejszy "Biuletyn Prawny" został sporządzony przez Kancelarię Prawną LBC.

 

Zastrzeżenia prawne: Treść niniejszego materiału ma wyłącznie charakter informacyjny i nie może być traktowana, jako porada prawna. Zawarte w materiale treści mogą nie wyczerpywać w pełni problemów lub zagadnień prawnych związanych z nowelizowanymi przepisami, orzeczeniami, interpretacjami i. t. p. Każda sprawa wymagająca wiedzy prawniczej ma swój indywidualny wymiar, co uzasadnia jej indywidualną analizę. Zaleca się uprzednią konsultację konkretnej sprawy z radcą prawnym, adwokatem lub innym wykwalifikowanym prawnikiem. W przypadku jakichkolwiek pytań związanych z przedstawionymi powyżej zagadnieniami prawnymi oraz ich możliwym wpływem na działalność danego Klienta prosimy o kontakt z Kancelarią.

ORZECZNICTWO

 

1. Wyrok Sądu Okręgowego w Szczecinie, Wydział VIII Gospodarczy, z dnia 04 lipca 2014 r. sygn. akt: VIII Gz 111/14.

 

Brak jest w świetle art. 109 1 §1 k.c. podstaw prawnych do uznania, by prokurent mógł zastępować spółkę w czynnościach procesowo – prawnych, dotyczących szeroko rozumianej struktury organizacyjnej mocodawcy (np. zastępować spółkę jako pozwaną w procesach dotyczących zaskarżania uchwał organu właścicielskiego (art. 249 – 252 k.s.h.), czy też w sporach odszkodowawczych na podstawie art. 291 – 294 k.s.h., względnie w sporach przeciwko wspólnikom, wynikających ze stosunku spółki z o.o.).Te czynności jako dotyczące sfery organizacyjno – prawnej przedsiębiorcy (mocodawcy) muszą być uznane jako nie pozostające w związku z prowadzeniem przedsiębiorstwa spółki (wynikają ze stosunku prawnego tworzącego.

 

Źródło: www.orzeczenia.ms.gov.pl

 

2. Wyrok Sądu Okręgowego w Łodzi, Wydział X Gospodarczy, z dnia 08 lipca 2014 r., sygn. akt: X GC 342/12.

 

Roszczenia związane z prowadzeniem działalności gospodarczej mogą wynikać z różnych zdarzeń prawnych, które nie muszą być związane ze stosunkami kontraktowymi przedsiębiorcy. Roszczenia z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia (w tym: oparte na konstrukcji nienależnego świadczenia) mogą być zakwalifikowane jako pozostające w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej i w konsekwencji przedawniać się w terminie trzech lat. Związanie roszczenia z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia z prowadzeniem działalności gospodarczej ma miejsce niezależnie od tego, czy status przedsiębiorcy służy wzbogaconemu czy zubożonemu.

 

Źródło: www. orzeczenia.ms.gov.pl


3. Pytanie prawne skierowane do Sądu Najwyższego w dniu 18 lipca 2014 r., sygn. akt: III CZP 76/14.


W dniu 18 lipca 2014 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło pytanie prawne dotyczące tego, czy warunkiem koniecznym dla skutecznego potrącenia wierzytelności z tytułu kary umownej, której termin spełnienia nie został zastrzeżony (art. 498 § 1 k.c.) jest wcześniejsze wezwanie dłużnika do zapłaty tej kary (art. 455 k.c.).

 

Źródło: www.sn.pl

 

INTERPRETACJE INDYWIDUALNE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO

 

Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 07 lipca 2014 r., ITPB1/415-392/14/EM.


Organ podatkowy wydał interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego na kanwie następującego zdarzenia przyszłego opisanego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.

 

Podatnik jest osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania na terytorium Polski i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Podatnik był akcjonariuszem spółki komandytowo-akcyjnej, która od 1 stycznia 2014 r. stała się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Wnioskodawca nabył (objął) akcje SKA przed tą datą. Wspólnicy SKA przeprowadzili w marcu 2014 r. przekształcenie SKA w spółkę komandytową. Wszelkie dotychczasowe zyski osiągane przez SKA przed 1 stycznia 2014 r. zostały w całości wypłacone wspólnikom SKA przed tą datą. Wyjątek stanowią wyłącznie bieżące zyski SKA osiągane w okresie od 1 stycznia 2013 r. do 31 grudnia 2013 r., które nie zostały dotychczas wypłacone. Spółka (przed przekształceniem SKA w SK) podjęła decyzję o podziale zysków za 2013 r. - na dzień przekształcenia zyski te nie zostały jeszcze wypłacone wspólnikom.

 

W związku z powyższym podatnik zadał organowi podatkowemu pytanie, czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym wypłata zysku SKA za 2013 r., podzielonego uchwałą wspólników przed przekształceniem SKA i wypłacanego po jej przekształceniu w SK będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podatnika.

 

Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy odnosząc się do opisanego we wniosku podatnika zdarzenia przyszłego oraz przytoczonych regulacji prawnych  wskazał, że zgodnie z art. 1 ust. 1 i 3 u.p.d.p., ustawa reguluje opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów osób prawnych i spółek kapitałowych w organizacji. Przepisy ustawy mają również zastosowanie do spółek komandytowo-akcyjnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Obecnie obowiązująca treść tego przepisu została nadana ustawą zmieniającą z dnia 8 listopada 2013 r. Co do zasady więc, od dnia 1 stycznia 2014 r. spółki komandytowo-akcyjne stały się podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych. Do dochodów przychodów podatnika (akcjonariusza) uzyskanych z tytułu uczestnictwa w SKA uzyskanych w okresie od 1 stycznia 2014 r. należy stosować przepisy u.p.d.f. w „nowym” brzmieniu, nadanym ww. ustawa zmieniającą.

 

W myśl art. 9 ust. 1 u.p.d.f. opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy jednym ze źródeł przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a)-c).

 

Jak stanowi art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się dywidendy i inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, których podstawą uzyskania są udziały (akcje) w spółce lub spółdzielni, w tym również: dywidendy z akcji złożonych przez członków pracowniczych funduszy emerytalnych na rachunkach ilościowych, oprocentowanie udziałów członkowskich z nadwyżki bilansowej (dochodu ogólnego) w spółdzielniach, podział majątku likwidowanej osoby prawnej lub spółki, wartość dokonanych na rzecz wspólników spółek, nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, określoną według zasad wynikających z art. 11 ust. 2-2b.

 

Zgodnie z art. 24 ust. 5 pkt 8 u.p.d.f. dochodem (przychodem) z udziału w zyskach osób prawnych jest dochód (przychód) faktycznie uzyskany z tego udziału, w tym także wartość niepodzielonych zysków w spółce w przypadku przekształcenia spółki w spółkę niebędącą osobą prawną; przychód określa się na dzień przekształcenia.

 

Jak wynika z art. 5a pkt 29 ustawy ilekroć w ustawie jest mowa o udziale (akcji) oznacza to również ogół praw i obowiązków wspólnika w spółce, o której mowa w pkt 28 lit. c i d. Pojęcie udział w zyskach osób prawnych oznacza również udział w zyskach spółek, o których mowa w pkt 28 lit. c i d, co wynika z pkt 31 art. 5a ustawy.

 

Natomiast w myśl definicji zawartej w art. 5a pkt 28 lit. c) i d) u.p.d.f. ilekroć w ustawie mowa o spółce oznacza to m.in. spółkę komandytowo-akcyjną mającą siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej oraz spółkę niemającą osobowości prawnej mającą siedzibę lub zarząd w innym państwie, jeżeli zgodnie z przepisami prawa podatkowego tego innego państwa jest traktowana jak osoba prawna i podlega w tym państwie opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania.

 

Z cytowanych przepisów wynika, że w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2014 r. przychód (dochód) z tytułu wartości niepodzielonych zysków powstaje również w sytuacji przekształcenia spółki komandytowo-akcyjnej mającej siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej w spółkę niebędącą osobą prawną. Zatem, w sytuacji przekształcenia spółki komandytowo-akcyjnej w spółkę osobową wartość niepodzielonych zysków podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

 

Uwzględniając ratio legis przepisu art. 24 ust. 5 pkt 8 u.p.d.f. oraz regulacje Kodeksu spółek handlowych, należy przy tym stwierdzić, że niepodzielone zyski obejmują wszelkie zyski wypracowane przez spółkę, lecz niewypłacone wspólnikom przed datą przekształcenia w spółkę osobową.

 

Zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 4 u.p.d.f., podatek od uzyskanych dochodów (przychodów) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych wynosi 19% dochodów (przychodów).

 

Stwierdzić należy, że w momencie przekształcenia spółki komandytowo-akcyjnej w spółkę komandytową do podatnika będzie miał zastosowanie art. 24 ust. 5 pkt 8 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r., co oznacza, że na dzień przekształcenia wystąpi dochód (przychód) podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych (w wysokości przypadającej na niego części niepodzielonych zysków spółki komandytowo-akcyjnej, tj. wypracowanych w 2013 r. zysków niewypłaconych akcjonariuszom spółki w postaci dywidendy lub zaliczki na dywidendę).

 

W związku z powyższym spółka przekształcona - na moment przekształcenia - była zobowiązana, jako płatnik, do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych. Stosownie bowiem do art. 41 ust. 4c ww. ustawy, spółka przejmująca, nowo zawiązana lub powstała w wyniku przekształcenia, obowiązana jest, jako płatnik, pobierać zryczałtowany podatek dochodowy, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4, od dochodu faktycznie uzyskanego określonego w art. 24 ust. 5 pkt 8. Natomiast, zgodnie z art. 41 ust. 8 ww. ustawy podatnik, uzyskujący dochód, o którym mowa w art. 24 ust. 5 pkt 8, jest obowiązany wpłacić płatnikowi kwotę należnego zryczałtowanego podatku dochodowego przed terminem określonym w art. 42 ust. 1. Natomiast późniejsza wypłata zysku spółki komandytowo-akcyjnej, dokonana przez spółkę przekształconą będzie neutralna podatkowo.

 

Źródło: www.mf.gov.pl

 

ZMIANY W PRAWIE


Dnia 01 lipca 2014 r. Prezydent podpisał ustawę z dnia 10 czerwca 2014 r. o zmianie ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz ustawy - Kodeks postępowania cywilnego.
Nowelizacja wydłuża - z roku do pięciu lat - okres, po upływie którego nie będzie możliwe wszczęcie postępowania w sprawie stosowania praktyk ograniczających konkurencję. Zawiera ponadto szereg rozwiązań, których celem jest wzmocnienie polskiego systemu ochrony konkurencji i konsumentów.
Akt m.in. upraszcza stosowane procedury i przyspiesza ich działanie. Zgodnie z nowelizacją koncentracje polegające na połączeniu przedsiębiorców osiągających na terytorium Polski obroty do 10 mln euro lub na tworzeniu przez nich wspólnych przedsiębiorstw nie będą podlegały zgłoszeniu. Nowelizacja uprawnia ponadto prezesa UOKiK do publicznego ostrzegania o przypadkach naruszania zbiorowych interesów konsumentów, mogących ich narazić na poważne straty finansowe. Dotyczyć to ma m.in. wprowadzających w błąd reklam.

 

Źródło: www.lexis.pl

 

Dnia 17 lipca 2014 r. na stronie internetowej Rządowego Centrum Legislacji opublikowany został tekst projektu nowelizacji Ordynacji podatkowej i innych ustaw.
Celem zmian jest stworzenie ram prawnych, które zracjonalizują i uproszczą procedury podatkowe. Według Ministerstwa Finansów projekt pozwoli ułatwić kontakty podatników z organami podatkowymi, oraz zapewni efektywniejszy pobór podatków.
Projekt przewiduje wprowadzenie do przepisów prawa podatkowego klauzuli przeciw unikaniu opodatkowania. W toku postępowania podatkowego dotyczącego możliwości stosowania klauzuli, podatnik będzie uprawniony do korekty deklaracji podatkowych. Dodatkowo, przedsiębiorstwa będą mogły skorzystać z tzw. opinii zabezpieczającej. W opiniach tych Ministerstwo Finansów ma wyjaśniać, jakie działanie podatnika będzie uznane za dopuszczalną optymalizację podatkową, a jakie - za unikanie opodatkowania


Źródło: www.lexis.pl

 

Niniejszy "Biuletyn Prawny" został sporządzony przez Kancelarię Prawną LBC.

 

Zastrzeżenia prawne: Treść niniejszego materiału ma wyłącznie charakter informacyjny i nie może być traktowana, jako porada prawna. Zawarte w materiale treści mogą nie wyczerpywać w pełni problemów lub zagadnień prawnych związanych z nowelizowanymi przepisami, orzeczeniami, interpretacjami i. t. p. Każda sprawa wymagająca wiedzy prawniczej ma swój indywidualny wymiar, co uzasadnia jej indywidualną analizę. Zaleca się uprzednią konsultację konkretnej sprawy z radcą prawnym, adwokatem lub innym wykwalifikowanym prawnikiem. W przypadku jakichkolwiek pytań związanych z przedstawionymi powyżej zagadnieniami prawnymi oraz ich możliwym wpływem na działalność danego Klienta prosimy o kontakt z Kancelarią.

ORZECZNICTWO

 

1. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 06 czerwca 2014 r., sygn. akt: III CZP 107/13.

 

Jeżeli przedsiębiorca będący właścicielem urządzeń wymienionych w art. 49 § 1 k.c. wykonuje uprawnienia wynikające z decyzji wydanej na rzecz jego poprzednika prawnego na podstawie art. 35 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (jedn. tekst: Dz.U. z 1974 r. Nr 10, poz. 64 ze zm.), właściciel nieruchomości nie może żądać ustanowienia służebności przesyłu (art. 305[2] § 2 k.c.).

 

Źródło: www.sn.pl

 

2. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 06 czerwca 2014 r., sygn. akt: III CZP 23/14.

 

Wierzyciel hipoteczny niebędący wierzycielem osobistym dłużnika jest uprawniony do zgłoszenia wniosku o ogłoszenie jego upadłości (art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze, jedn. tekst: Dz.U. z 2012 r., poz. 1112, ze zm.).

 

Źródło: www. sn.pl


3. Pytanie prawne skierowane do Sądu Najwyższego w dniu 26 czerwca 2014 r., sygn. akt: III CZP 35/14.

 

W dniu 26 czerwca 2014 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło następujące pytanie prawne: Czy przejście obowiązków, o którym mowa w art. 788 § 1 k.p.c., następuje w sytuacji przekształcenia przedsiębiorcy jednoosobowego w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością?


Źródło: www.sn.pl

 

INTERPRETACJE INDYWIDUALNE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO

 

Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 16 czerwca 2014 r., IBPBII/1/415-228/14/JP.

 

Organ podatkowy wydał interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego odnoszącą się do następującego zdarzenia przyszłego:

 

Podatnik jest osobą fizyczną i polskim rezydentem podatkowym. Podatnik wraz z drugą osobą fizyczną jest wspólnikiem spółki jawnej (dalej również: sp. j.). Spółka jawna powstała z przekształcenia spółki komandytowo-akcyjnej (dalej: S.K.A.). Z kolei S.K.A. powstała z przekształcenia spółki cywilnej (dalej: s.c.).

 

Podatnik był wspólnikiem zarówno S.K.A., jak i s.c. Aktywa netto s.c. w momencie przekształcenia w S.K.A. wynosiły 4,4 mln zł. Zysk s.c. był opodatkowany, zgodnie z zasadami ogólnymi na poziomie każdego ze wspólników według stawki 19%. Kapitał zakładowy S.K.A. został pokryty w całości przed zarejestrowaniem S.K.A. w rejestrze przedsiębiorców w procesie przekształcenia formy prawnej, tj. z majątku spółki przekształcanej (s.c.) i dzielił się na 4.400 akcji imiennych o wartości nominalnej 100 zł każda akcja. Akcje zostały objęte przez podatnika oraz drugiego wspólnika w ilości po 2.200 akcji przez każdego z nich. Następnie udział każdego ze wspólników w majątku S.K.A. został pokryty  wkładami wspólników do sp.j.

 

Obecnie podatnik wraz z drugim wspólnikiem rozważa obniżenie wartości wkładu w sp.j. i wypłatę części środków lub wystąpienie ze sp.j. i wypłatę środków w kwocie równej wartości zysków opodatkowanych uprzednio w sp.j. Kwoty te będą pochodzić z majątku, który został opodatkowany na etapie działalności w formie s.c., następnie był jednak przeksięgowany na kapitał zakładowy S.K.A., by w efekcie zostać przeksięgowanym na kapitał sp.j. Środki, o które zostaną obniżone udziały kapitałowe sp.j. nie pochodzą w żadnej mierze z zysku uprzednio osiągniętego ani przez S.K.A., ani przez sp.j. Nie pochodzą również z wkładów pokrytych z majątku osobistego wspólników.

 

W związku z powyższym, podatnik zadał pytanie: czy po stronie podatnika powstanie obowiązek podatkowy w związku z otrzymaniem środków pieniężnych w wyniku zmniejszenia udziału kapitałowego w sp.j.?

 

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach odnosząc się do opisanego zdarzenia przyszłego oraz przytoczonych regulacji prawnych  wskazał, że stosownie do art. 9 ust. 2 ww. u.p.d.f. dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 24-25 nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów. Przychód powstaje zatem w każdym przypadku, w którym podatnik uzyskuje realną korzyść.

 

Przepisy u.p.d.f. zawierają specyfikację źródeł przychodów, na podstawie których następuje przypisanie konkretnego przychodu do źródła przychodu. Przypisanie do konkretnego źródła przychodów jest istotne, ponieważ w zależności od ustalenia źródła przychodów, dla tego przychodu powstają dalsze skutki podatkowe prowadzące do obliczenia uzyskanego dochodu lub poniesionej straty w danym okresie rozliczeniowym.

 

Należy wskazać, że w związku z otrzymaniem przez podatnika środków pieniężnych od sp.j. której jest wspólnikiem, z tytułu obniżenia wartości jego wkładu w tej spółce, u podatnika powstanie przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Przychód ten należy zaliczyć do określonego w art. 10 ust. 1 pkt 7 ww. u.p.d.f. źródła przychodów, jakim są m.in. prawa majątkowe. Stosownie bowiem do treści ostatnio wymienionego przepisu ustawy, odrębnym od działalności gospodarczej źródłem przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c. Z kolei, w myśl przepisu art. 18 ww. ustawy, za przychód z praw majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw autorskich i pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym odpłatnego zbycia tych praw.

 

Przepisy u.p.d.f. mimo, że posługują się terminem „prawa majątkowe”, nie zawierają jego definicji, natomiast zawarty w art. 18 katalog tych praw jest jedynie przykładowy, na co wskazuje użyte przez ustawodawcę sformułowanie „w szczególności”. Należy zatem przyjąć, że do katalogu praw majątkowych objętych zakresem regulacji art. 18 ww. ustawy, można zaliczyć także inne prawa, niż wymienione w tym przepisie.

 

Przychód uzyskany przez wspólnika w związku z obniżeniem jego wkładu wniesionego do sp.j. podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych, jako przychód z praw majątkowych, o których mowa w art. 18 ww. u.p.d.f. Zaznaczyć również należy, że w stosunku do przychodów uzyskanych w związku z obniżeniem wkładów w sp.j. ustawodawca nie określił żadnych szczególnych rozwiązań. Oznacza to, że w tym przypadku zastosowanie będą miały ogólne regulacje dotyczące ustalania przychodów z poszczególnego źródła przychodów.

 

Zatem, zgodnie z art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

 

Jednocześnie wskazać należy, że w związku z uznaniem otrzymanych przez podatnika środków pieniężnych za przychód z praw majątkowych, dla celów jego opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, podatnikowi będzie przysługiwało prawo do obniżenia wartości uzyskanego przychodu o koszty uzyskania tego przychodu, tj. o wydatki faktycznie poniesione na nabycie (objęcie) wycofanej części wkładu do sp.j., które będą spełniać przesłanki wymienione w art. 22 ust. 1 ww. u.p.d.f. Zgodnie bowiem z tym przepisem, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy.

 

Reasumując należy stwierdzić, że z tytułu obniżenia wkładu w sp.j. podatnik uzyska przychód z praw majątkowych. Dochodem z tego źródła przychodów będzie nadwyżka sumy przychodów nad kosztami faktycznie poniesionymi na nabycie (objęcie) tego wkładu w takiej wysokości w jakiej nie zostały rozliczone w sp.j. Jeżeli koszty uzyskania przychodów równe będą sumie przychodów wówczas nie wystąpi dochód do opodatkowania. Przy czym należy zauważyć, że przy częściowym obniżeniu wartości wkładu wniesionego uprzednio do sp.j., podatnik będzie uprawniony do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów proporcjonalnej części wartości wkładu z dnia jego wniesienia.

 

Źródło: www.mf.gov.pl

 

ZMIANY W PRAWIE

 

Dnia 10 czerwca 2014 r. weszło w życie obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 10 grudnia 2013 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zezwoleń na wykonywanie działalności w zakresie podatku akcyzowego (Dz. U . z 2014 r., poz. 767).
Obwieszczenie zostało wydane na podstawie art. 84 ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U. z 2014 r., poz. 752).

 

Źródło: www.sip.legalis.pl

 

Dnia 30 czerwca 2014 r. Prezydent RP podpisał ustawę z dnia 10 czerwca 2014 r. o zmianie ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów oraz ustawy - Kodeks postępowania cywilnego.

 

Źródło: www.sip.legalis.pl

 

Dnia 12 czerwca 2014 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 3 czerwca 2014 r. w sprawie wzoru wniosku o wydanie pozwolenia na import równoległy oraz dokonywania zmian w tym pozwoleniu (Dz.U. z 2014 r., poz.775).

Rozporządzenie zostało wydane na podstawie art. 21a ust. 10 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz.U. z 2008 r. Nr 45, poz. 271, z późn. zm.1).

 

Źródło: www.sip.legalis.pl

 

Dnia 30 czerwca 2014 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 24 czerwca 2014 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie przyznania osobie niepełnosprawnej środków na podjęcie działalności gospodarczej, rolniczej albo na wniesienie wkładu do spółdzielni socjalnej (Dz.U. z 2014 r., poz. 847).

Rozporządzenie zostało wydane na podstawie art. 12a ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz.U. z 2011 r. Nr 127, poz. 721, z późn. zm.1).

 

Źródło: www.sip.legalis.pl

 

Niniejszy "Biuletyn Prawny" został sporządzony przez Kancelarię Prawną LBC.

 

Zastrzeżenia prawne: Treść niniejszego materiału ma wyłącznie charakter informacyjny i nie może być traktowana, jako porada prawna. Zawarte w materiale treści mogą nie wyczerpywać w pełni problemów lub zagadnień prawnych związanych z nowelizowanymi przepisami, orzeczeniami, interpretacjami i. t. p. Każda sprawa wymagająca wiedzy prawniczej ma swój indywidualny wymiar, co uzasadnia jej indywidualną analizę. Zaleca się uprzednią konsultację konkretnej sprawy z radcą prawnym, adwokatem lub innym wykwalifikowanym prawnikiem. W przypadku jakichkolwiek pytań związanych z przedstawionymi powyżej zagadnieniami prawnymi oraz ich możliwym wpływem na działalność danego Klienta prosimy o kontakt z Kancelarią.

ORZECZNICTWO


1. Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego  z dnia 03 lutego 2014 r., II FZ 1499/13.

 

Szczególnym sposobem pozyskania przez spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością środków finansowych jest zobowiązanie wspólników do dopłat. Zgodnie z art. 177 § 1 k.s.h. umowa spółki może zobowiązywać wspólników do dopłat w granicach liczbowo oznaczonej wysokości w stosunku do udziału. Jak podkreśla się w doktrynie, dopłaty mogą być wnoszone w związku z czasowymi trudnościami finansowymi spółki, potrzebą jej dokapitalizowania, koniecznością poniesienia dodatkowych nakładów inwestycyjnych. Z uwagi na fakt, że dopłata jest formą wewnętrznej przymusowej pożyczki wspólników na rzecz spółki, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że może być ona wykorzystana także na pokrycie kosztów sądowych w sprawach prowadzonych przez spółkę.

 

Źródło: www.nsa.gov.pl

 

2. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 30 stycznia 2014 r., III CZP 104/13.

 

Termin przedawnienia roszczenia członka rady nadzorczej spółki akcyjnej o wynagrodzenie przyznane zgodnie z art. 392 § 1 k.s.h. określa art. 118 k.c.

 

Źródło: www.sn.pl

 

3. Pytanie prawne skierowane do Sądu Najwyższego w dniu 29 stycznia 2014 r., III CZP 10/14.

W dniu 29 stycznia 2014 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło pytanie prawne dotyczące możliwości ustanowienia osoby, będącej członkiem zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością uprawnionej z mocy postanowień umowy spółki do reprezentowania spółki łącznie z drugim członkiem zarządu, pełnomocnikiem do określonego rodzaju czynności przez zarząd tej spółki.

 

Źródło: www.sn.pl

 

INTERPRETACJE INDYWIDUALNE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO

 

Interpretacja Indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 07 stycznia 2014 r., ILPP2/443-961/13-2/MN.

 

Organ podatkowy wydał interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego na kanwie następującego stanu faktycznego opisanego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.

 

Podatnik, będący spółka komandytową, jest obciążany na koniec każdego miesiąca przez swego komplementariusza, będącego osobą prawną, fakturą VAT za świadczone usługi zarządu i reprezentacji. Zarówno podatnik jak i komplementariusz są czynnymi podatnikami VAT, nie świadczącymi sprzedaży zwolnionej i posiadającymi siedziby w Polsce. Na podstawie art. 117 i art. 121 ks.h. oraz umowy spółki, komplementariusz wykonuje czynności zarządu i reprezentacji, za które mocą uchwały wspólników podatnika ma prawo do wynagrodzenia. Prawo do wynagrodzenia komplementariusza nie jest zależne od jego udziału w zysku spółki komandytowej. Świadczone usługi zarządu i reprezentacji są usługami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, co znajduje swoje potwierdzenie w wydanej dla komplementariusza interpretacji indywidualnej.

 

W związku z powyższym podatnik zadał organowi podatkowemu pytanie, czy w świetle opisanego stanu faktycznego faktura VAT wystawiona przez komplementariusza z tytułu wykonywania usługi zarządu i reprezentacji, daje prawo otrzymującemu fakturę za tę usługę, czyli podatnikowi do zmniejszenia VAT należnego o wykazany w fakturze podatek naliczony.

 

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu odnosząc się do opisanego we wniosku podatnika stanu faktycznego oraz przytoczonych regulacji prawnych  wskazał,że stosownie do art. 86 ust. 1  i 2 ustawy o podatku VAT  w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2013 r., prawo do obniżenia kwoty podatku należnego  o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

 

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

 

Ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

 

W podatku od towarów i usług obowiązuje zasada tzw. „niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego”. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia, nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

 

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo – prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

 

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego  przesłanek pozytywnych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych. Podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku. Ponadto z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

 

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest  usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Otrzymana zapłata powinna być zatem konsekwencją wykonanego świadczenia.

 

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu wskazał, że komplementariusz ma ustawowe prawo i obowiązek prowadzenia spraw spółki. Zgodnie natomiast z przepisem art. 46 k.s.h., za prowadzenie spraw spółki wspólnik nie otrzymuje wynagrodzenia.

 

Zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu istnieje  bezsprzeczny związek pomiędzy wykonywanymi usługami, a otrzymywanym przez komplementariusza wynagrodzeniem. Zatem w przedmiotowej sprawie relacje pomiędzy spółką komandytową a komplementariuszem wykroczyły poza zwykłe relacje spółka-wspólnik, uregulowane w k.s.h.

W związku z powyższym, zasadne  jest uznanie, że strony łączy stosunek cywilnoprawny (umowa), wynikający z podjętego przez komplementariusza zobowiązania do zarządzania spółką komandytową oraz z zobowiązania spółki komandytowej do wypłacania wynagrodzenia na rzecz komplementariusza z tytułu wykonywanych przez niego usług.

 

Zatem, wykonywane za wynagrodzeniem przez komplementariusza czynności zarządu i reprezentacji w spółce komandytowej, są usługami w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o podatku VAT, wykonywanymi przez podatnika prowadzącego samodzielnie działalność gospodarczą, a w konsekwencji podlegają opodatkowaniu tym podatkiem. Tym samym świadczone usługi winny być udokumentowane za pomocą faktury VAT wystawionej przez komplementariusza (zarejestrowanego czynnego podatnika podatku VAT) na rzecz podatnika z wykazaną w jej treści kwotą podatku należnego obliczoną według właściwej stawki podatku.

Wobec powyższego, w przedstawionym stanie faktycznym faktura VAT wystawiona przez komplementariusza z tytułu wykonywania usługi zarządu i reprezentacji, daje prawo otrzymującemu fakturę za tę usługę, czyli podatnikowi do zmniejszenia VAT należnego o wykazany w fakturze podatek naliczony. Podatnik jest bowiem zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, niewykonującym czynności zwolnionych od podatku, a czynności udokumentowane przedmiotową fakturą stanowią świadczenie usług opodatkowane podatkiem VAT według właściwej stawki podatku.

 

Źródło: www.mf.gov.pl

 

ZMIANY W PRAWIE

 

Dnia 17 stycznia 2014 r. ogłoszono tekst ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o udostępnianiu informacji gospodarczych i wymianie danych gospodarczych (Dz.U.2010.81.530). Jest to nowy akt prawny.

 

Źródło: www.sejm.gov.pl

 

Dnia 21 stycznia2014 r. ogłoszono ujednolicony tekst ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz.U.2014.94 j.t.).

 

Źródło: www.sejm.gov.pl

 

Dnia 27 stycznia 2014 r. ogłoszono ujednolicony tekst ustawy z dnia 22 grudnia 1995 r. o wydawaniu Monitora Sądowego i Gospodarczego (Dz.U.2014.125 j.t.).

 

Źródło: www.sejm.gov.pl

 

Dnia 30 stycznia 2014 r. ogłoszono ujednolicony tekst ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej (Dz.U.2014.148 j.t.).

 

Źródło: www.sejm.gov.pl

 

Niniejszy "Biuletyn Prawny" został sporządzony przez Kancelarię Prawną LBC.

 

Zastrzeżenia prawne: Treść niniejszego materiału ma wyłącznie charakter informacyjny i nie może być traktowana, jako porada prawna. Zawarte w materiale treści mogą nie wyczerpywać w pełni problemów lub zagadnień prawnych związanych z nowelizowanymi przepisami, orzeczeniami, interpretacjami i. t. p. Każda sprawa wymagająca wiedzy prawniczej ma swój indywidualny wymiar, co uzasadnia jej indywidualną analizę. Zaleca się uprzednią konsultację konkretnej sprawy z radcą prawnym, adwokatem lub innym wykwalifikowanym prawnikiem. W przypadku jakichkolwiek pytań związanych z przedstawionymi powyżej zagadnieniami prawnymi oraz ich możliwym wpływem na działalność danego Klienta prosimy o kontakt z Kancelarią.

ORZECZNICTWO

 

1. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 04 października 2013 r., II FSK 2753/11.

 

Nabycie udziałów w celu umorzenia, niezależnie od tego, czy wynagrodzenie wypłacane jest w pieniądzu czy jest świadczeniem niepieniężnym, jest jedynie elementem składowym jednego zdarzenia cywilnoprawnego, które powinno być rozpatrywane jako całość, określanego mianem dobrowolnego umorzenia udziałów. Nie ma zatem podstaw, aby dla celów podatkowych wyodrębniać w nim dwie czynności –nabycie udziałów własnych przez spółkę i zbycie części majątku (jako wypłata wynagrodzenia). Podział taki jest podziałem sztucznym, mającym na celu wyłącznie doprowadzenie do powstania obowiązku podatkowego po stronie spółki.Przeniesienie składników majątkowych, stanowiące rozliczenie zobowiązania wobec udziałowca nie ma charakteru odpłatnego zbycia prawa rzeczowego. Jest ono jednostronną czynnością prawną polegająca na przeniesieniu prawa do określonych składników majątkowych na wspólnika, którego udziały zostaną umorzone na podstawie uchwały zgromadzenia wspólników.

 

Źródło: www.nsa.gov.pl

 

2. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 10 października 2013 r., II CZP 54/13.

 

Nie jest nieważny weksel własny wystawiony przez osobę prawną oznaczoną z pominięciem określenia jej formy prawnej, ale z podaniem numeru w Krajowym Rejestrze Sądowym, a także weksel własny wskazujący przedmiot działalności gospodarczej wystawcy, niebędący częścią jego firmy.

 

Źródło: www.sn.pl

 

3. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 października 2013 r., II FSK 2758/11.

 

Treść przepisu art. 25 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, że czas, w którym należy uiścić zaliczkę na podatek, należy ściśle powiązać z chwilą uzyskania przez akcjonariusza przychodu (dochodu) z podziału zysku spółki komandytowo-akcyjnej. Określenie daty uzyskania przychodu (dochodu), z jaką ustawa łączy moment powstania obowiązku podatkowego, wpływa na termin wpłaty zaliczki na podatek. Przyznanie akcjonariuszom prawa do udziału w zysku rocznym przeznaczonym do wypłaty powstaje tylko wówczas, gdy odpowiednia jego część została przeznaczona do podziału przez walne zgromadzenie. Wcześniej akcjonariusz nie tylko nie może go otrzymać, lecz również nie ma roszczenia do spółki o jego wypłatę. Natomiast prawa udziałowe wynikające z przysługiwania akcji oraz związane z akcją obowiązki sytuują wyraźnie akcjonariusza spółki komandytowo-akcyjnej jako beneficjenta określonych praw majątkowych inkorporowanych w akcji. W efekcie przychód akcjonariusza spółki komandytowo-akcyjnej niebędącego komplementariuszem z tytułu dywidendy wypłaconej na podstawie uchwały walnego zgromadzenia o podziale zysku podlega opodatkowaniu w dniu faktycznego otrzymania dywidendy. W konsekwencji skoro u akcjonariusza w trakcie roku obrotowego przychód (dochód) nie powstał, to nie powstanie także obowiązek podatkowy obejmujący ten przychód (dochód). Za niedopuszczalne, w świetle art. 12 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p., należy uznać opodatkowanie przychodów niepochodzących z działalności gospodarczej, które nie zostały faktycznie osiągnięte.Ustalając moment uzyskania przychodu przez akcjonariusza spółki komandytowo-akcyjnej z zysku do podziału należy uwzględnić treść przepisów art. 12 ust 1 u.p.d.o.p. wskazujących na kasową metodę ustalania przychodu podatkowego.

 

Źródło: www.nsa.gov.pl

 

4. Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 października 2013 r., II FZ 966/13.

 

Nawet wykazana przez spółkę strata przy prowadzonej działalności gospodarczej nie przesądza o braku środków finansowych umożliwiających pokrycie należnych kosztów sądowych. W żadnym wypadku obowiązek wypłaty dywidendy wspólnikom nie jest okolicznością uzasadniającą przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Jeżeli spółka w ramach prowadzenia działalności gospodarczej uzyskuje "czysty zysk", to nietrafny jest pogląd, w braku szczególnie uzasadnionych okoliczności, o niemożliwości wygospodarowania środków na poczet sporów sądowych, które są częścią prowadzonej działalności gospodarczej i – tym samym – o zaistnieniu okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy.

 

Źródło: www.nsa.gov.pl

 

INTERPRETACJE INDYWIDUALNE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO

 

Interpretacja Indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 14 października 2013 r., IPTPB3/423-274/13-2/IR.

 

Organ podatkowy wydał interpretację indywidulaną przepisów prawa podatkowego na kanwie następującego zdarzenia przyszłego opisanego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.

 

Podatnik jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej "spółka”), która prowadzi działalność gospodarczą polegającą na produkcji m.in. części do maszyn rolniczych. W związku ze swoją działalnością, Spółka zawiera liczne umowy handlowe z przedsiębiorcami w zakresie dostawy towarów (m.in. surowców, komponentów, części, energii), a także usług wykorzystywanych przez spółkę w prowadzonej działalności gospodarczej. Najczęściej, płatność za nabywane towary i usługi następuje przelewem bankowym na podstawie otrzymanej przez spółkę faktury kontrahenta. Obecnie, faktury otrzymywane od dostawców przewidują terminy płatności zarówno krótsze lub równe 60 dni od zdarzenia określonego w umowie z kontrahentem (np. dnia wystawienia faktury lub dnia otrzymania faktury przez spółkę), jak też terminy płatności dłuższe niż 60 dni.

 

Spółka planuje zmienić zasady ustalania terminów płatności dla wybranych kontrahentów, dla których obowiązują obecnie terminy płatności dłuższe niż 60 dni. Po zmianie, terminy płatności będą wyznaczane na określoną liczbę dni, w zależności od sytuacji rynkowej, zarówno niższą niż 60 dni, jak i równą 60 dni - licząc od dnia określonego w umowie lub pisemnym porozumieniu z danym kontrahentem, np. od: dnia sprzedaży, dnia wystawienia faktury przez kontrahenta, dnia otrzymania faktury przez spółkę, końca miesiąca, w którym wystawiono lub doręczono spółce fakturę kontrahenta, końca kwartału kalendarzowego, w którym wystawiono lub doręczono spółce fakturę kontrahenta.

 

W związku z powyższym podatnik zadał organowi podatkowemu pytanie czy w opisanym zdarzeniu przyszłym, określone przez spółkę terminy płatności wynoszące maksymalnie 60 dni od dnia, w którym nastąpiło zdarzenie określone w umowie zawartej lub pisemnym porozumieniu zawartym przez spółkę z kontrahentem, należy uznać za terminy płatności 60 dni lub krótsze według brzmienia w art. 15b ust. 2 ustawy o CIT i w konsekwencji, na spółce nie będzie ciążył obowiązek zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów z upływem 90 dni od daty zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów.

 

Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi odnosząc się do wskazanego we wniosku podatnika zdarzenia przyszłego oraz przytoczonych regulacji prawnych podkreślił, że o możliwości obciążenia podatkowych kosztów uzyskania przychodów wydatkami ponoszonymi przez podatników podatku dochodowego od osób prawnych decydują przepisy ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.

 

Zgodnie z art. 15 ust. 1 wskazanej ustawy, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Tak więc, kosztami uzyskania przychodów są wszelkie, racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy.

 

Mocą art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 16 listopada 2012 r. o redukcji niektórych obciążeń administracyjnych w gospodarce (Dz. U. z 2012 r. poz. 1342) ustawodawca z dniem 1 stycznia 2013 r. wprowadził do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych regulacje zmierzające do likwidacji tzw. "zatorów płatniczych" (art. 15b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).

 

W myśl art. 15b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w przypadku zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kwoty wynikającej z faktury (rachunku), a jeżeli nie istniał obowiązek wystawienia faktury (rachunku) - kwoty wynikającej z umowy albo innego dokumentu, i nieuregulowania tej kwoty w terminie 30 dni od daty upływu terminu płatności, podatnik jest obowiązany do zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów o kwotę wynikającą z tych dokumentów.

 

Zgodnie z art. 15b ust. 2 tej ustawy, jeżeli termin płatności jest dłuższy niż 60 dni, zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów o kwotę wynikającą z dokumentów, o których mowa w ust. 1, dokonuje się z upływem 90 dni od daty zaliczenia tej kwoty do kosztów uzyskania przychodów, o ile nie została ona uregulowana w tym terminie. Zmniejszenia, o którym mowa w ust. 1 lub 2, dokonuje się w miesiącu, w którym upływa termin określony w tych przepisach (art. 15b ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).

 

Jak więc wynika z powyższych uregulowań zmniejszenie (korekta) kosztów podatkowych jest uzależnione od terminu płatności i braku zapłaty w odpowiednim, wskazanym w przepisach, terminie.

 

Zatem, w przypadku zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kwoty wynikającej z faktury lub innego dokumentu podatnik będzie zobowiązany do dokonania zmniejszenia tych kosztów, jeżeli nie ureguluje kwoty zobowiązania w ciągu 30 dni od daty upływu terminu jego płatności. Natomiast, w sytuacji ustalenia przez strony terminu płatności dłuższego niż 60 dni, podatnik będzie zobowiązany do dokonania zmniejszenia kosztów podatkowych o kwotę wynikającą z faktury lub innego dokumentu z upływem 90 dni od daty zaliczenia tej kwoty do kosztów uzyskania przychodów, jeżeli w tym terminie kwota ta nie zostanie uregulowana.

 

Zaznaczenia wymaga, że przepis art. 15b uzależnia termin dokonania zmniejszenia (korekty) kosztów podatkowych od terminu płatności określonego w fakturze bądź umowie i to strony ustalają ten termin w ramach stosunku cywilnoprawnego.

 

Przepisy podatkowe nie ingerują bowiem w ustalenia pomiędzy stronami, co do określenia terminu płatności (sposobu jego liczenia) i nie regulują stosunków cywilnoprawnych (zasad zawierania umów cywilnoprawnych), ani nie mają wpływu na ich treść, w tym ustalenia dotyczące terminów płatności. Zgodnie z zasadą swobody umów, to strony umowy rozstrzygają między innymi zasady rozliczeń z tytułu zawarcia umów cywilnoprawnych.

 

Należy zauważyć, że swoboda zawierania umów to jedna z fundamentalnych zasad prawa. Zasada ta zapisana jest w art. 3531 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16 poz. 93 ze zm.), który stanowi, że strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego.

 

Ważne jest, aby termin był wskazany w sposób konkretny. W przeciwnym razie znajdzie zastosowanie art. 455 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym jeżeli termin spełnienia świadczenia nie jest oznaczony, ani nie wynika z właściwości zobowiązania, świadczenie powinno być spełnione niezwłocznie po wezwaniu dłużnika do wykonania (tj. po wykonaniu całości świadczeń określonych w umowie).

 

Dodać należy, że aktem prawnym wskazującym na termin płatności jest ustawa z dnia 8 marca 2013 r. o terminach zapłaty w transakcjach handlowych (Dz.U. z 2013 r. poz. 403). W akcie tym w art. 5 wskazano, że jeżeli strony transakcji handlowej (…), przewidziały w umowie termin zapłaty dłuższy niż 30 dni, wierzyciel może żądać odsetek ustawowych po upływie 30 dni, liczonych od dnia spełnienia swojego świadczenia i doręczenia dłużnikowi faktury lub rachunku, potwierdzających dostawę towaru lub wykonanie usługi, do dnia zapłaty, ale nie dłużej niż do dnia wymagalności świadczenia pieniężnego.

 

Biorąc to pod uwagę, z cytowanej wyżej ustawy nie wynika, że 30 dniowy termin zapłaty jest bezwzględnie obowiązujący w relacjach pomiędzy stronami stosunku prawnego.

 

Wziąwszy pod uwagę powołane przepisy prawa podatkowego i przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe należy wskazać, że terminy płatności wynoszące maksymalnie 60 dni od dnia, w którym nastąpiło zdarzenie określone w umowie lub pisemnym porozumieniu zawartym przez podatnika z kontrahentem, należy uznać za terminy płatności 60 dni lub krótsze według brzmienia w art. 15b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i w konsekwencji, na podatniku nie będzie ciążył w takim przypadku obowiązek zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów z upływem 90 dni od daty zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów, o ile należność zostanie w tym terminie uregulowana.

 

Źródło: www.mf.gov.pl

 

ZMIANY W PRAWIE

 

Dnia 7 października 2013 r. weszła w życie ustawa z dnia 12 lipca 2013 r. o zmianie ustawy o usługach płatniczych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.z 2013 r., poz.1036).

 

Źródło: www.sejm.gov.pl

 

Dnia 7 października 2013 r. ogłoszono jednolity tekst ustawy z dnia 02 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz.U. z 2013 r., poz. 672 j.t.).

 

Źródło: www.sejm.gov.pl

 

Dnia 11 października 2013 r. ogłoszono jednolity tekst ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz.U. z 2013 r., poz.1203 j.t.).

 

Źródło: www.sejm.gov.pl

 

Dnia 23 października 2013 r. weszło w życie rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 17 września 2013 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie określenia przedsiębiorstw państwowych oraz jednoosobowych spółek Skarbu Państwa o szczególnym znaczeniu dla gospodarki państwa (Dz.U. z 2013 r., poz. 1188). Rozporządzenie zostało wydane na podstawie art. 1a ust. 1 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji (Dz. U. z 2013 r., poz. 216).

 

Źródło: www.sejm.gov.pl

 

Niniejszy "Biuletyn Prawny" został sporządzony przez Kancelarię Prawną LBC.

 

Zastrzeżenia prawne: Treść niniejszego materiału ma wyłącznie charakter informacyjny i nie może być traktowana, jako porada prawna. Zawarte w materiale treści mogą nie wyczerpywać w pełni problemów lub zagadnień prawnych związanych z nowelizowanymi przepisami, orzeczeniami, interpretacjami i. t. p. Każda sprawa wymagająca wiedzy prawniczej ma swój indywidualny wymiar, co uzasadnia jej indywidualną analizę. Zaleca się uprzednią konsultację konkretnej sprawy z radcą prawnym, adwokatem lub innym wykwalifikowanym prawnikiem. W przypadku jakichkolwiek pytań związanych z przedstawionymi powyżej zagadnieniami prawnymi oraz ich możliwym wpływem na działalność danego Klienta prosimy o kontakt z Kancelarią.

ORZECZNICTWO

 

1. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 11 września 2013 r., III CZP 39/13.

 

Akcjonariusz tworzący oddzielną grupę w celu wyboru jednego członka rady nadzorczej nie uczestniczy w wyborze członków rady co do mandatów nieobsadzonych w drodze głosowania oddzielnymi grupami (art. 385 § 5 i 6 k.s.h.).

 

Źródło: www.sn.pl

 

2. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 11 września 2013 r., III CZP 47/13.

 

Wykreślenie z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego spółki akcyjnej będącej dłużnikiem nie wyłącza ochrony jej wierzycieli na podstawie art. 527 i nast. k.c.

 

Źródło: www.sn.pl

 

3. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 18 września 2013 r., III CZP 13/13.

 

Wyrok sądu stwierdzający nieważność sprzecznej z ustawą uchwały wspólników spółki z ograniczoną odpowiedzialnością lub uchwały walnego zgromadzenia spółki akcyjnej ma charakter konstytutywny.

Uchwały zarządu, rady nadzorczej i komisji rewizyjnej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz uchwały zarządu i rady nadzorczej spółki akcyjnej podlegają zaskarżeniu w drodze powództwa o ustalenie (art. 189 k.p.c. w związku z art. 58 k.c.).

 

Źródło: www.sn.pl

 

4. Wyrok NSA z dnia 05 września 2013 r., II FSK 1925/13.

 

Skoro treść art. 14 ust. 1i ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych daje argumenty, żeby stwierdzić, że przychód należny akcjonariusza spółki komandytowo-akcyjnej (osoby fizycznej) powstaje dopiero z dniem otrzymania dywidendy przez akcjonariusza, to nie można jednocześnie w sposób uprawniony twierdzić, że przychód ten powstaje z dniem powstania wierzytelności akcjonariusza o wypłatę dywidendy. Byłaby to bowiem interpretacja nieuwzględniająca brzmienia art. 14 ust. 1i wskazanej ustawy.

 

Nie można uznać za zasadne nałożenie na podatnika obowiązku wpłacania zaliczek na podatek dochodowy w sytuacji, kiedy nie jest wcale pewne, że on ów przychód otrzyma (dywidenda) lub też w sytuacji kiedy akcjonariusz notowanej na giełdzie akcji już dawno się wyzbył, posiadając je choćby przez jeden dzień lub kilka godzin. Praktyka dynamicznego obrotu gospodarczego stanowi kontekst funkcjonalny, który należy uwzględnić, tym bardziej, że przyjęcie krytykowanego poglądu prowadziłoby od strony praktycznej do nieracjonalnej wykładni przepisów przedmiotowej ustawy, co jest zakazane jako wykładnia ad absurdum.

 

Akcjonariusz w spółce komandytowo-akcyjnej ma status kapitałowy, tzn. jest inwestorem pasywnym, uczestniczącym w działalności spółki poprzez wniesienie kapitału, a nie zaangażowanie osobiste, co przejawia się w wyłączeniu możliwości prowadzenia przez akcjonariusza spraw spółki oraz nieponoszeniu odpowiedzialności osobistej za zobowiązania spółki. Stąd, z gospodarczego punktu widzenia, partycypowanie akcjonariusza w spółce komandytowo-akcyjnej jest działalnością inwestycyjną, a nie operacyjną, a jego przychód z tytułu udziału w spółce jest związany z wypłatą dywidendy, a nie bieżącą działalnością spółki. Tym samym przyjęcie interpretacji przepisów przedmiotowej ustawy, w myśl której akcjonariusz byłby zobowiązany do uiszczania miesięcznych zaliczek na podatek dochodowy prowadziłoby do znacznych trudności praktycznych, gdyż taka wykładnia stałaby w sprzeczności z charakterystyką prawną spółki komandytowo-akcyjnej, wynikającą z przepisów Kodeksu spółek handlowych.

 

Źródło: www.nsa.gov.pl

 

INTERPRETACJE INDYWIDUALNE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO

 

Interpretacja Indywidulana Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 23 września 2013 r., IPTPB1/415-440/13-2/AP.

 

Organ podatkowy wydał interpretację indywidulaną przepisów prawa podatkowego na kanwie następującego zdarzenia przyszłego opisanego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.

 

Podatnik jest udziałowcem w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością. Planowane jest przekształcenie tej spółki w spółkę komandytową, w której podatnik zostanie komandytariuszem. W przyszłości podatnik wystąpi ze sp. z o. o. Podatnik przewiduje także takie zdarzenie przyszłe, iż sp. z o. o. zostanie zlikwidowana. Wystąpienie może nastąpić albo przez zbycie ogółu praw i obowiązków wspólnika albo poprzez wypowiedzenie umowy spółki.

 

W niniejszym przypadku wystąpienie będzie polegało na wypowiedzeniu przez podatnika umowy sp. z o. o. i późniejszej zmianie umowy sp. z o. o. poprzez wykreślenie Podatnika jako wspólnika tej spółki.

 

Wystąpienie nastąpi za wynagrodzeniem w formie niepieniężnej. Sp. z o. o. jest i będzie spółką większych rozmiarów, i co się z tym wiąże będzie miała w swoich aktywach liczne składniki majątkowe wszystkich rodzajów. W ramach opisanych wystąpienia oraz likwidacji, podatnik otrzyma wynagrodzenie w naturze w postaci następujących składników majątkowych: akcje spółki komandytowo-akcyjnej, które zostały przez sp. z o. o. odpłatnie nabyte, akcje spółki komandytowo-akcyjnej, które zostały uprzednio objęte przez sp. z o. o. w zamian za wkład pieniężny. Wymienione składniki majątkowe, otrzymane w wyniku likwidacji oraz wystąpienia, nie będą podatnikowi przydatne, gdyż jak obecnie zakłada nie będzie już wówczas zainteresowany dalszym prowadzeniem działalności gospodarczej. Z tego względu, akcje nabyte i akcje objęte zostaną przez podatnika odpłatnie zbyte.

 

W związku z powyższym podatnik zadał organowi podatkowemu pytanie w jaki sposób w świetle opisanego zdarzenia przyszłego podatnik powinien ustalić koszt uzyskania przychodu w przypadku odpłatnego zbycia akcji nabytych oraz koszt uzyskania przychodu w przypadku odpłatnego zbycia akcji objętych.

 

Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi odnosząc się do wskazanego we wniosku podatnika zdarzenia przyszłego oraz przytoczonych regulacji prawnych podkreślił że zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłami przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a)-c). Katalog przychodów z kapitałów pieniężnych zawiera art. 17 ust. 1 ww. ustawy.

 

Stosownie natomiast do treści art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) wyżej wymienionej ustawy, za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, przychody z odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną oraz papierów wartościowych.

 

W zakresie definicji papierów wartościowych przepis art. 5a pkt 11 ustawy o PIT odsyłają do przepisów ustawy o obrocie instrumentami finansowymi. Zgodnie z art. 3 pkt 1 lit. a) tej ustawy, akcje są zaliczane do papierów wartościowych. Należy przy tym zauważyć, że ww. ustawa o obrocie instrumentami finansowymi nie różnicuje akcji na te emitowane w spółkach akcyjnych i te emitowane w spółkach komandytowo-akcyjnych. Przychody z odpłatnego zbycia papierów wartościowych (akcji) – niezależnie, czy zostały odpłatnie nabyte, czy objęte (nabycie nowej emisji akcji) przez spółkę osobową – pomimo tego, że stanowią majątek tej spółki, zaliczane są do przychodów z kapitałów pieniężnych (art. 10 ust. 1 pkt 7 w związku z art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) ustawy o PIT).

 

Na podstawie art. 30b ust. 1 ww. ustawy, od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia papierów wartościowych lub pochodnych instrumentów finansowych, i z realizacji praw z nich wynikających oraz z odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną oraz z tytułu objęcia udziałów (akcji) w spółkach mających osobowość prawną albo wkładów w spółdzielniach w zamian za wkład niepieniężny w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, podatek dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu.

 

Stosownie do art. 30b ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, dochodem z odpłatnego zbycia papierów wartościowych jest różnica między sumą przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia papierów wartościowych a kosztami uzyskania przychodów, określonymi na podstawie art. 22 ust. 1f lub ust. 1g, lub art. 23 ust. 1 pkt 38, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 13 i 14.

 

Tym samym w opisanym zdarzeniu przyszłym kosztem uzyskania przychodów będzie wartość wkładu do spółki osobowej podatnika, w takiej części, jaką stanowiła będzie wartość otrzymanych akcji w spółce komandytowo-akcyjnej do wartości całego majątku otrzymanego w związku z likwidacją spółki osobowej lub wystąpieniem z takiej spółki (w postaci środków pieniężnych, jak i składników majątku spółki osobowej).

 

W przedmiotowej sprawie nie będzie miał zastosowania art. 24 ust. 3d ustawy o PIT, bowiem przepisy, w oparciu o które należy ustalić koszty uzyskania przychodu wskazuje wprost art. 30b ust. 2 pkt 1 ww. ustawy.

 

Źródło: www.mf.gov.pl

 

ZMIANY W PRAWIE

 

1. Dnia 06 września 2013 r. ogłoszono tekst jednolity ustawy Kodeks spółek handlowych (Dz.U. z 2013 r., poz.1030).

 

Źródło: www.sejm.gov.pl

 

Niniejszy "Biuletyn Prawny" został sporządzony przez Kancelarię Prawną LBC.

 

Zastrzeżenia prawne: Treść niniejszego materiału ma wyłącznie charakter informacyjny i nie może być traktowana, jako porada prawna. Zawarte w materiale treści mogą nie wyczerpywać w pełni problemów lub zagadnień prawnych związanych z nowelizowanymi przepisami, orzeczeniami, interpretacjami i. t. p. Każda sprawa wymagająca wiedzy prawniczej ma swój indywidualny wymiar, co uzasadnia jej indywidualną analizę. Zaleca się uprzednią konsultację konkretnej sprawy z radcą prawnym, adwokatem lub innym wykwalifikowanym prawnikiem. W przypadku jakichkolwiek pytań związanych z przedstawionymi powyżej zagadnieniami prawnymi oraz ich możliwym wpływem na działalność danego Klienta prosimy o kontakt z Kancelarią.

ORZECZNICTWO

 

1. Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 23 czerwca 2016 r., II PK 152/15.

 

Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 23 czerwca 2016 r. orzekł: "Wynikający z art. 30 § 4 k.p. wymóg wskazania przyczyny wypowiedzenia umowy o prace zawartej na czas nieokreślony jest ściśle związany z możliwością oceny zasadności rozwiązania stosunku pracy w tym trybie w rozumieniu art. 45 § 1 k.p., gdyż zakreśla granice kognicji sądu rozstrzygającego powstały na tym tle spór. Niewątpliwie wskazanie w wypowiedzeniu umowy o pracę kryteriów doboru pracowników do zwolnienia prowadzi do oczywistego wniosku, że pracodawca stanął przed koniecznością wyboru pracownika do zwolnienia, co z kolei oznacza ograniczenie zatrudnienia w grupie stanowisk o analogicznym charakterze. W konsekwencji zasadność dokonanego wypowiedzenia ocenić należy przez pryzmat zastosowanych kryteriów typowania do zwolnienia odnoszonych do ogółu pracowników zatrudnionych na analogicznych stanowiskach."

 

Źródło: www.sn.pl

 

2. Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 czerwca 2016 r., III PK 135/15.

 

Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 14 czerwca 2016 r. orzekł: „Ocena ciężkości naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych powinna uwzględniać całokształt okoliczności sprawy. Jedną z tych okoliczności może być wyrządzenie szkody i jej rozmiar. Jednak nie jest prawidłowe przyjęcie, że w sytuacji kiedy naruszenie obowiązku pracowniczego nie wyrządza szkody wyłącza to możliwość kwalifikacji tego naruszenia jako ciężkiego. Wyrządzenie szkody jest bowiem jedynie kryterium pomocniczym i uzupełniającym podstawowe kryterium oceny jakim jest wina.”

 

Źródło: www.sn.pl

 

INTERPRETACJE INDYWIDUALNE PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO

 

Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 30 czerwca 2016 r. IPPB2/4511-352/16-2/MK1.

 

Organ podatkowy wydał interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego w odniesieniu do następującego stanu faktycznego:

Wnioskodawca jest osobą fizyczną nieprowadzącą pozarolniczej działalności gospodarczej. Obecnie jest związany stosunkiem pracy z P. sp. z o.o.(dalej zwaną również: „spółką polską”), która jest spółką zależną od spółki z siedzibą w Stanach Zjednoczonych (dalej zwaną również „spółką amerykańską”), wchodzącą w skład międzynarodowej grupy C.